Amon-Ra beschouw ik als het spel waarmee ik officiëel mijn spellenverzameling begonnen. Ik had al wat spellen, maar na deze titel is het allemaal gierend uit de klauwen gelopen.Toch is dit spel nooit vaak op tafel verschenen, omdat het aanhoren van de vele regeltjes in mijn beginnende spellenkringen vaak een brug te ver bleek; bovendien had ik al snel door dat het spel alleen met 5 spelers goed tot z'n recht kwam, en dat aantal bij elkaar sprokkelen was ook vaak een probleem.

Toen die dingen over de jaren steeds minder een probleem werden en ik het vaker op tafel kon zetten, viel me op dat het spel zelf op een wat nare manier door de willekeur van de machtkaarten wordt beïnvloed. De punten die sets pyramiden opleveren, laten geen grote verschillen ontstaan; bovendien is het proces van provincies veilen en er dan of boeren of stenen opleggen niet erg boeiend. Ervaren spelers weten bovendien hoe de tempels het puntenspel beïnvloeden. Dan resteren de machtkaarten. Trek je niet de juiste puntenkaarten, leg je het af tegen iemand die dat wel doet. En dat is nu net iets te vaak gebeurd om mijn interesse in dit spel merkbaar te doen afnemen. Ik koester goede herinneringen aan het Spellenspektakel waar mij dit spel is uitgelegd; het is jammer dat dit niet geldt voor het spel dat mijn verzameling echt is begonnen. Het is een stevige Knizia gebleken... maar wel een met een paar scherpe randen waar je beter toch voor uitkijkt.

Amon-Ra is een historisch bordspel van een zwaarder kaliber, en is als zodanig een geslaagd spel. Het spel is wat minder toegankelijk voor oppervlakkige of beginnende spellenspelers omdat men een aantal tactieken moet combineren om tot één groot plan te komen, hetgeen een manier van denken vereist die vaak (nog) niet bij hen aanwezig is. Gevorderde spelers zullen zeker smullen van dit spel, maar kunnen zich mogelijk wat storen aan de wat al te duidelijke abstrakte achtergrond van Amon-Ra.

Goed spel zolang je met vlotte spelers speelt. Met trage spelers is het namelijk erg moeilijk om in de tweede helft van het spel nog zin te hebben om nog een keer het hele bord op te bouwen.

Een erg goed spel. Niet een spel om eventjes tussendoor snel te spelen, maar een echte goede Knizia!! Zeer genoten van dit spel.

Een echte Knizia en een van mijn favorieten van deze auteur. Bronnen zijn zoals altijd schaars en in dit spel moet je dubbel zo hard vechten om de verschillende manieren om punten te scoren. De 'reset'-gebeurtenis voegt veel strategie toe aan het spel. Wie alleen maar bezig is om de eerste drie rondes zoveel mogelijk punten te scoren krijgt het daarna erg moeilijk. Waarom speel ik dit spel niet vaker?

lekker moeilijk spelletje om in te komen, hou ik wel van. als je bang bent voor wat pittigheid en snel even voor het eten wat wilt spelen, is dit niks voor jou. Maar voor de wat ervarene speler een topper

Een erg interessant spel, waarbij de vele regeltjes en mogelijkheden uiteindelijk wel allemaal vrij duidelijk op z'n plaats vallen.

Dit is één van mijn favoriete spellen, ikzelf vind het Knizia's beste. Kleine geluksfactor.Een goede strategie en tactiek zijn nodig om dit spel te winnen. Topper!

We hebben dit spel nu vrij veel gespeeld en ik kan zeggen dat je waar hebt voor je geld. Het is een taktisch spel en het blijft spannend tot het eind. Ik heb wel gemerkt dat veel mensen in het begin moeite hebben met de regels en vooral de "reset" ronde in het midden van het spel. Dat is even wennen. Wanneer je dit spel speelt met mensen die het nog niet kennen duurt het dan ook vrij lang. Wanneer je het spel eenmaal kent is de klus na een ruim uur geklaard. Aanrader!!

Een spel dat mooi in elkaar grijpt en dat erg leuk is met veel spelers. Met kenners een prettige speelduur en een fijn mechaniek.

Het heeft even geduurd voor ik dit spel een eerste kans gaf: ik had 'm al even in de kast staan, maar de spelregels schrokken nogal af. Nadat ik een samenvatting had gemaakt, helemaal doorhad hoe het allemaal in elkaar stak en een eerste potje ging spelen, ontvouwde zich een oogluikend mooi spel dat fantastisch in elkaar steekt! Amon-Ra is niet het type spel dat je even op tafel zet om met een niet-ervaren groep te gaan spelen; nee, dit is heerlijke kost voor de veelspeler en een absolute topper in het genre.

Veelzijdig en complexer spel uit de Knizia-stal.

Heerlijk spel met afschrikkende spelregels. Echter wanneer je het spel door hebt, spelen de regels lekker makkelijk en zoek je alleen nog maar naar een goede tactiek. Wel een aanrader om het spel met meer dan 3 personen te spelen. Je zit namelijk met 3 spelers elkaar net iets te weinig dwars. Tevens heb je "altijd prijs" bij het offeren.

Een geweldig spel. Die hier regelmatig uit de kast wordt gehaald.
Een spel waarbij je goed na moet denken, afwegen wat je met je geld gaat doen en moet plannen.
Het krijgt een 9 omdat de spelduur vrij lang is en de uitleg ook vrij lang is.

Geweldig spel! Makkelijk te verklaren en door de fasische structuur eenvoudig te spelen. Kan ook met minder ervaren spelers gespeeld worden. Door de herstart halverwege is niks vroegtijdig beslist.

Briljant om het spel halverwege weer opnieuw te laten beginnen.

Prima Knizia biedspel. Ik zou het niet met 3 personen spelen, maar met 4 of 5 is dit goed voor een stevig robbertje strategisch bieden. Wat langer dan de meeste Knizia's, en qua regels handiger om snel uitgelegd te krijgen dan lang door te turen, maar je verveelt je geen moment. Tenzij je met traaaaage spelers speelt natuurlijk.

Uiteindelijk staat het thema net zo los van het spel als bij alle andere spellen die Knizia maakt, maar hier stoort het me stukken minder dan bijvoorbeeld bij Tadsch Mahal, Eufraat & Tigris en noem maar op.

Amon-Ra van Knizia is een van zijn betere grote bordspellen en groots is het.
Een heel goed doordacht spel met een mooie uitvoering! Niet makkelijk om te doorgronden maar met veel spel plezier.

Voor de volledige beoordeling, bekijk mijn Video Uitleg & review.
Nox' Spellenzolder.