Eén van mijn eerste spellen en eigenlijk nog steeds leuk. Werkt vreemd in het begin als je merkt dat de kleuren op het bord niet jouw kleuren zijn.

Dit spel is, in tegenstelling tot wat je zou denken, een aandelenspel. Aandelen zijn 'invloed', en die invloed probeer je te vergroten door het bijplaatsen van meer poppetjes. De waarde van elk aandeel is gelijk aan het aantal poppetjes op het bord, dus alhoewel iemand die veel investeert in één kleur nog maar moeizaam in te halen is, kun je hem wel op een vreselijke manier het schip insturen door de waarde van die invloed te marginaliseren.

Op die manier bekeken zijn het doodzondes dat dit spel wordt gespeeld met een serie handkaarten die je willekeurig trekt; en dat de invloed die je op een volk hebt steeds sneller omhoog gaat naarmate het einde van het spel nadert. Een invloedsvoorstand die je in eerdere ronden hebt opgebouwd kan met letterlijk een paar kaarten teniet worden gedaan, en dat zuigt alle lol uit het spel weg totdat een grauw hoopje karton overblijft. De speciale actiefiches veranderen daar niets aan. Tot overmaat van ramp verandert het bord veel en veel te veel als je met 4 of 5 spelers speelt om daar serieus op te anticiperen; en is het spel bij 3 gevoelig voor ongeplande samenwerking tussen twee spelers ten koste van nummer drie—en die kan door de blind getrokken kaarten nu nét niets daartegen doen.

Naar mijn mening resteert een droef geheel dat terecht in de vergetelheid is geraakt. Als je een simpel aandelenspel zoekt, zul je elders moeten kijken.

Een aandelenspel in een wel heel bijzonder jasje. Met de afhankelijkheid van de kaarten valt het reuze mee. Ook kaarten waar je niets aan hebt kun je prima lozen bij andermans conflicten en je stookt de boel nog lekker op ook. Timing is erg belangrijk, vooral wanneer je er voor moet kiezen een extra mannetje te plaatsen in plaats van meer invloed te krijgen. Een onderschat spel!

Dit heb ik altijd al een leuk spel gevonden. Je hoort inderdaad vaak dat spelers "in de war raken" van de kleuren. Maar goed, als je dat weet (en iedere speler heeft er mee te maken) is het zelfs een leuk extraatje. Concentratie en overzicht behouden als een groot veldheer. Attila was zelf trouwens ook een chaosmaker dus dit past precies.
Dit spel is gewoon erg goed en krijgt naar mijn mening niet de waardering die het verdient.

Als je eenmaal doorhebt wat een confrontatie voor gevolgen heeft voor de telling, dan pas kan je goed bepalen of het verstandig is om de confrontaie aan te gaan of toch nog even uit te stellen. Lijkt erg lastig maar stelt qua regels niet echt vel voor, tactisch ligt dat heel anders.

Zojuist weer eens uit de kast gehaald, want dit spel blijft me intrigeren. De regels zijn binnen een kwartier uitgelegd, maar dat je dan al direct helemaal duidelijk is hoe je moet winnen, is ijdele hoop. Daarvoor biedt Attila te veel (tactische) diepgang. 'Zo maar iets doen' is er dan ook niet bij, want daarmee win je dit spel gegarandeerd niet. Houd goed in de gaten wat je tegenspelers doen (de invloedstabel geeft daarvoor een mooi inzicht) en bepaal aan de hand daarvan wanneer je een conflict aan gaat en waar je je speelfiguren plaatst: in een provincie met meerdere speelfiguren van dezelfde kleur (gunstig voor degene die de meeste invloed op dat volk heeft) of in een provincie waar nog geen speelfiguur van die kleur te vinden is (is gunstig als je nummer twee bent qua invloed op dat volk).

Fijn meerderhedenspel. Mooi uitgevoerd.

Misschien is dit wel mijn favoriete spel wat ik bijna nooit speel.
Op de één of andere manier komt het nauwelijks uit de kast, maar toch is het zeker de moeite waard.

EDIT: na een aantal keer meer spelen, vind ik een 7 toch te hoog.

Op zich vind ik dit wel leuk om te spelen, maar ik krijg het systeem maar niet echt te pakken.

Ik ben niet echt ondesteboven van Attila. Ik vind de vormgeving somber, maar dat is nu natturlijk mijn smaak en heeft niets met het spel te maken. Ik leerde dit spel kennen tegelijk met Kardinaal en Koning en er zitten best wat overeenkomsten in dit spel. Alleen vind ik Kardinaal en Koning vele malen boeiender.

Een onderschat spel. Ja, de kleuren zijn verwarrend en ja, de kaarten maken de geluksfactor groter, maar het is en blijft een leuk en vlot spel, waarbij de leiding steeds snel kan wisselen. Het valt niet bij iedereen in de smaak, maar met vier doorzetters heb je hier een spannend spel dat in een uur te spelen is, met mooi materiaal en veel tactische keuzes.