Na Keythedral mijn favoriet. Ik kan de spellen van Richard Breese wel apericieren!

Als regelvertaler zou ik toch een bijzondere band met dit spel moeten hebben, maar toen ik het eenmaal kon spelen, viel het me meer tegen dan ik had vermoed. Het complete spel zit 'm in de Franse (beter gezegd, in Frankrijk gebruikelijke landbouw-) veiling: een bod openleggen en anderen eerst de gelegenheid geven dat bod exact te evenaren en de goederen zelf te nemen. Omdat je precies moet weten wat een ander op z'n bordje heeft liggen wordt het heel belangrijk dat je zonder al te veel turen kunt vaststellen hoe en wat, en precies daar laat het verder leuke artwork van Juliet Breese mij in de steek. Misschien ben ik al een ouwe lul met ditto ogen aan het worden, maar ik vind de vormgeving niet erg geslaagd voor deze excercitie.

Daar komt nog eens bij dat het spel met twee spelers naar mijn idee niet zo goed werkt als je elk in een eigen hoekje gaat zitten prutsen. De veiling 'werkt' dan niet. Je zult dus zelf de confrontatie moeten aangaan, en als dat niet in de spelers zit, valt het spel stil. Met meerdere spelers heb je daar minder last van. Maar dan wordt het centrale veilingmechanisme na een tijdje toch wel erg langdradig; zelfs de gebeurtenisfiches brengen niet echt veel leven in de brouwerij.

Ik had het graag een leuk spel gevonden, maar er zitten teveel scherpe kantjes aan óm het voor mij ook leuk te maken.

Wederom een uitstekende Richard Breese titel (Morgenland, Keythedral, Reef Encounter). De Franse veiling bekoort bij zeer, en ook het feit dat iedereen een eigen speelbord heeft, terwijl men met dit bord wel in eenzelfde gebied bezig is, spreekt me erg aan.
Een belangrijk onderdeel is een arbeider, die op je bord ligt, "verjagen" met een veldtegel: deze arbeider kun je dan gratis opnieuw gebruiken (Er wordt hier in de, overigens zeer duidelijke handleiding ;), duidelijk op gewezen, maar bij deze benadruk ik het nog maar eens). Speelt men eenmaal in deze geest dan ontstaat een superspannend spel, met een prachtige, bijna Breesiaanse, eindtelling.

Op het eerste gezicht een vrij statisch spel omdat je met je eigen speelbordje speelt. Je moet echter in de loop van het spel wel degelijk rekening houden met de landgoederen van je tegenstanders. Vele mogelijkheden door de juiste inzet van je arbeiders. Uniek mechanisme met de goederenveiling. Het beste spel van Richard Breese tot nu toe.

Deze ouwe lul vind dit absoluut een leuk spel. De arbeidertegels, dorpelingen en gebeurtenistegels zorgen voor genoeg variatie en spanning, ook met twee spelers. Zeker niet het minste spel van de Master Print serie van QWG.

Ik ben behoorlijk gecharmeerd van Demetra. De regels zijn eenvoudig en het spel speelt vlot weg en ook met twee spelers blijft het spannend. Fijn is dat naast de regels de puntentelling eveneens lekker duidelijk is, zodat je goed weet wat je moet doen. Het enige dat je niet of nauwelijks kunt voorspellen, is hoe de verdeling van de punten is bij de gewassen op het eind. En dat kan voor spannende taferelen zorgen. Met slechts 2 punten verschil daarmee alsnog het spel winnen, is natuurlijk gaaf!
Ik sluit me bij Cymric aan dat de tegels wat duidelijker hadden gemogen, maar dat is verder het enige kritiekpunt op een leuk en vlot spel.

Mooi spel, maar wel een lastige puzzel.

Ik ben bang dat ik Key Harvest (zo heet mijn doos, zoals Richard Breese hem zelf uitbracht) uiteindelijk toch niet zo leuk vind als ik hoopte. Voor nu nog een 6. Ik hoop nog steeds dat ik het leuker ga vinden, want ik vind meneer Breese een sympathieke man, en ik vind Reef Encounter zo'n topspel dat ik hoop dat deze alsnog gaat 'klikken'. Maar voor hetzelfde geld is dat niet zo.