Eenvoudig, maar echt niet alleen voor kinderen geschikt. Effe een potje wordt al gauw meer en meer.

Frank's Zoo is een zeer onderhoudend kaartspelletje met een melige ondertoon, en dat zeg ik niet omdat ik toevallig Frank heet. Het Rock-Paper-Scissors-systeem dat hier gehanteerd wordt brengt meer taktiek mee dan je verwacht. Het spel is niet moeilijk uit te leggen en speelt lekker weg voor zowel beginners als gevorderden.
Aan het begin van het spel, wanneer je hand erg vol is, kan het spel wat onoverzichtelijk zijn. Spelers die wat solistisch zijn ingesteld zullen kiezen voor het basisspel, omdat je bij het teamspel de overwinning niet meer volledig in de hand hebt.

Grappig kaartspelletje met mooie afbeeldingen.

Leuk spel voor kinderen.
Ik heb gemerkt dat vooral de artwork hun erg aanspreekt.
Verder is het een redelijk eenvoudig spel.

simpel uit te leggen en zorgt voor een leuke avond. iedereen heeft een eigen strategie. Klein beetje geluk heb je nodig om goede kaarten te krijgen

Frank's Zoo is een charmante variant in het 'climbing game' genre, dat zijn charme vooral ontleent aan de leuke illustraties op de kaarten. Speltechnisch is het OK, maar niet veel meer dan dat. Het is serieuzer dan bijvoorbeeld Dalmuti, maar als ik een leuk klimspelletje wil doen speel ik wel Gang of Four, dat een stuk meer keuzemogelijkheden geeft. Voordeel van Frank's Zoo is wel dat je het met veel verschillende spelersaantallen kunt doen; Gang of Four eigenlijk alleen met vier.

Leuk en vlot spelletje (ideaal om een spellenavondje te beginnen of te eindigen). Het is alleen erg lastig om na een of enkele potjes al te stoppen.

Als kinderspel een dikke 8 omdat deze standaard al jaren boven aan het verlanglijstje van te spelen spelletjes staat. Verveeld dus nooit en is voor volwassenen ook nog eens goed te aanvaarden (Onbeschaamd mag je steeds weer van een mug een olifant maken).

Het leukste kleine kaartspelletje dat ik ken. Alleen of in teams, allebei prima. En erg leuk bedacht om een spreekwoord op zo'n manier in een spel te stoppen. Leer je er ook meteen weer wat bij op taalgebied, namelijk dat we dit spreekwoord met de oosterburen delen.

Grappig slagenspelletje voor tussen door. Het thema is leuk verwerkt in de kaarten en hun mogelijkheden.

Ik begrijp de relatief hoge waarderingenvan dit spelletje niet. Ik vind dat er te weinig in het spel te sturen valt. Ik vind het lang duren voor wat het is: vrij saai.

Ik zal dit spel niet weigeren om het spelen als er iemand mee aan komt, maar ik zal het nooit zelf uit de kast halen.

Ik zie het spel wel alleen als opwarmer (als nog niet iedereen er is) of als afsluiting van een avond.

Wel een grappig spelletje, dat door de mooie tekeningen zeker ook kinderen aanspreekt, maar ook volwassenen. Eenvoudig uit te leggen, snel te spelen. Maar daar is dan ook al bijna alles mee gezegd. Prima voor af en toe als tussendoortje.

Niet echt uitdagend of tactisch, maar erg eenvoudig waardoor het ontspannend is en leuk voor iedereen. Het is een beetje vergelijkbaar met De Grote Dalmuti, met dat onderscheid dat je eens je bovenaan de voedselketen zit, weer gewoon onderdaan kunt beginnen.

kweet alleen niet warom