Vooral het marktmechanisme is erg sterk - daar wordt het toch ook vooral bepaald.

Hermagor is typisch zo'n spel waar net te weinig aan doorontwikkeld is. Nu is het een spel met aardig basisidee, maar met zoveel scherpe randjes dat het rammelt aan alle kanten. Zo hebben we daar het gedoe met het voortdurend ontvangen en betalen van kleine bedragen, een wanstaltig bord en een ondoorzichtige puntentelling. Aardig, maar net niet.

Het design is ook niet mijn smaak. Dat had beter gekund. Echter wat Basl zegt over het maketing systeem ben ik met hem eens. Die is wel leuk en goed in elkaar gezet en is weer eens wat anders. (Anderzijds kwam mij een deel ergens bekend van voor. Maar van waar?).

Qua kleine bedragen is het continu handelen met de bank inderdaad. Zelf zag ik dit niet als last. Gelukkig zitten er ook voldoende briefjes van 1 bij.

Het spel verder vond ik best aardig spelen. Zeker geen onaardig spel. Helaas had ik de 2 laatste rondes dikke pech waardoor ik uiteindelijk dik verloor. Daar had meer in kunnen zitten maar helaas zat het geluk niet aan mijn zijde op dat moment.

al met al is het ook erg belangrijk wie als laatste een zet mag doen in de markt. Ik vind daar toch erg veel vanaf hangen waardoor ik twijfel of daar niet iets beter verdeeld kon worden.

Al met al een prima spel wat ik nog best vaker wil spelen. Jammer van de vormgeving, dat houdt me dan wellicht toch tegen.

Niet moeders mooiste qua uitvoering misschien, maar het marktmechanisme uit dit spel sprak me toch wel erg aan. In dat opzicht vind ik Hermagor een prima spel. Wat er na het verdelen van de goederen gebeurd, doet een beetje Elfenland-achtig aan en dat spel vind ik al jaaaaaaaaaren prima te pruimen! Hermagor smaakte me dus ook prima, al is het toch een beetje jammer van de vormgeving.

Erg fijn trouwens: een slechte eerste ronde kun je gedurende de rest van het spel nog best goed maken, zo werd maar eens bewezen... Die goede rondes later in het spel, gaan dan wel weer ten koste van andere spelers (zie reactie hierboven, hahaha). In die zin: startspeler zijn is in dit spel geen pretje, en dat kan best bepalend zijn voor het verloop.

Al met al mag deze van mij best vaker op tafel komen.

Ik snap de vaak genoemde lelijke looks van dit spel niet.
Het is een qua kleur zeker stemmig bord, maar daarom niet meerder sfeervol.
Vind sowieso de gehele lay out van het e.e.a. mooi uitgevoerd al snap ik dat het lettertype
niet gemakkelijk leest. Hardstikke leuk spel, misschien is het een kwestie van je centen
bij elkaar kruimelen, maar zeker de markt is een hele leuke vondst geweest.
Laat je niet tegenhouden door de wat donkere sfeer, maar koop het gewoon.
Je zal er mijn inziens geen spijt van krijgen

Dit moeten we eerst maar eens spelen.

Hermagor is kind van ontwerper Emanuele Ornella, die geobsedeerd is door keuze. De speler moet continu keuzes maken: doe ik A? B? Misschien toch maar C? Hermagor is daar geen uitzondering op. En wie weet was het nog wat geworden als de keuzes ook daadwerkelijk wat voorstelden. Het rondreizen op de kaart kun je practisch op de automatische piloot doen, er zijn maar weinig mogelijkheden voor de spelers om elkaar voor de voeten te lopen. De markt... dat is een leuk en origineel stukje spel, maar daar gebeurt zoveel met het plaatsen van enkele pionnen dat de keus practisch neerkomt op elkaar heel veel gunnen, of heel weinig. Het resultaat: kleine verschillen die over de complete speelduur aantellen waardoor het spel stroperig en taai wordt. En ook nog eens vervelend om te spelen, omdat al die kleine uitbetalingen op je zenuwen gaan werken. Geen favoriet van mij. Wel helaas van mijn partner.