Poeh, wat een pittig spel. Echt iets voor de liefhebber van zware spellen. Goed nadenken over het strategie om punten te scoren, optimaal je beurt spelen en vooral niet vergeten je tegenstanders te dwarsbomen met je keuzes. Er gebeurt van alles en omdat de (speciale) gebouwen die in het spel komen altijd anders zijn is het spel zeer afwisselend. Het spelersaantal bepaalt ook welke gebouwen er zijn, hoeveel voedsel er aan het einde van een ronde nodig is en hoe schaars grondstoffen zijn. Topspel en een waardige opvolger van Agricola (zelfde auteur, Uwe Rosenberg).

Dit spel is voor mij van een stroperigheid die ik niet graag zie. Veel verschillende kaarten, waarbij je ook nog eens moet opletten wat de andere medespelers voor zich hebben liggen. Misschien dat dit voor de liefhebbers van de echte zware jongens die van een meer dan avondvullend bordspel houden wat is, maar voor mij is dit waarschijnlijk eens maar nooit weer.

Slechts 1 keer gespeeld, dus dit is een voorlopig cijfer. Misschien waren we moe, maar dit spel kwam (letterlijk en figuurlijk) loodzwaar op ons over. Het spel zal ongetwijfeld groeien naarmate je vaker speelt, maar voorlopig -de komende jaren- amuseer ik me eerst nog even met Uwe's Agricola.
Edit 2010: een paar jaar later voor de tweede keer gespeeld, met zijn tweeen. Het beviel me nu al aanmerkelijk beter!
Edit 2011: we spelen het nog steeds met plezier, alleen met 2, en alleen als we een avondvullend spel voor 2 willen spelen.

Het gevoel hebben dat je te weinig beurten hebt om alles te kunnen doen wat je wilde doen. Dat was al kenmerkend voor Agricola, maar is dat zeker ook voor diens opvolger, Uwe Rosenberg's Le Havre. Het spel speelt anders dan Agricola, maar voelt toch wel behoorlijk gelijk. Niet zo gek natuurlijk, voor broertjes van elkaar.
<br>
<br>Met 2 spelers is het prima te doen; er komt veel op je af, je moet telkens met alles rekening houden (ook met wat je tegenspeler van plan is), een foutje wordt snel afgestraft ("oei, nu ben ik vergeten om eerst te zorgen voor energie, waardoor ik geen brood kan bakken en niet voldoende voedselfiches haal), maar toch speelt het spel vrij vlot en zijn ook de regels niet zo ingewikkeld als ze in eerste instantie doen overkomen.
<br>
<br>Met 4 spelers is het nog een stuk lastiger om alles in de smiezen te kunnen houden en voor elkaar te krijgen wat je eigenlijk wilt doen: gebouwen worden sneller gekocht door anderen, waarmee tegelijkertijd ook weer nieuwe bouwopties vrij komen. Zowel met 2 als met 4 spelers is het dus "Bartjes! approved".

Dit spel heeft zeker overeenkomsten met Agricola, maar komt thans veel vaker op tafel. De uitvoering van spel-onderdelen en het spelverloop zijn wederom goed. Mede door de voorkennis met bouwprojecten en het minder abrupte einde maakt het hier een spel-beleving van dat nog niet door Agricola werd geëvenaard. Er worden veel onderdelen meegeleverd maar (zoals thans gebruikelijk) zonder enige doos-indeling.

een erg pittig spel om te spelen. eerste potje zit je dan ook meer te kijken van"euh, wat nu". al met al ziet het design er goed uit en speelt het erg fijn weg.

binnenkort nog eens proberen, denk dat het dan een stuk makkelijker gaat. in ieder geval zeker de moeite waard om eens te spelen.

Dit vind ik echt een prachtig spel.
Het ziet er fantastisch mooi uit.
Ja, het is een hoop gepriegel met grondstoffen en kaarten en wat niet meer, maar dat vind ik bij dit spel erg leuk.

schitterend spel. Hoe meer dat je het speelt, hoe boeiender dat het wordt.

Ondanks dat ik van pittige zware spellen houdt is dit niet 1 van mijn favorieten. Ik speel liever het soepelere Agricola geloof ik.

Vind het wel aardig om met zijn 2-en deze efficientie puzzel af en toe uit te zoeken, maar ik kan me niet voorstellen dat ik het met 3 of meer spelers wil spelen.

Het zit wel goed in elkaar, en het trekt me voldoende aan om af en toe te doen. Maar ik had meer verwacht.

Le Havre is mijn favoriet van Uwe zijn Harvest Triology.

Le Havre voelt na Agricola wat stroef aan maar dat verdwijnt naarmate je dit spel vaker speelt. Het geweldige aan dit spel is:

- dat je pas in de loop van het spel je strategie bepaalt waarmee je uiteindelijk denkt te gaan winnen en
- dat er talloze strategien zijn om uiteindelijk hetzelfde te bereiken als je medespelers aangezien je dezelfde gebouwen en schepen kunt bouwen en
- dat je elkaar bijna constant in de weg zit.

Tegenwoordig spelen we dit spel binnen de gestelde tijd en dit kan doordat de kaarten enigzins vast staan en het spelverloop wat hechter is dan Agricola en Loyang.

Eindoordeel: 9

Na het zoveelste potje Puerto Rico of Caylus is dit dan eindelijk een goede vervanger voor ons spellenclubje.Is ook solitair een topper.Komt het best tot zijn recht met zijn vieren.(Dat is mijn mening).

Helaas, met Le Havre vliegt Rosenberg echt de bocht uit. Langdradig, stroperig, priegelig, overmatig gereken: alles waar ik in een spel niet van houd. Vast erg geschikt voor liefhebbers van optimalisatiespellen achter de komma, maar ik speel dit liever nooit meer.

Weer erg sterk. Ook goed solo te spelen, maar ik speel dit het liefst met 3.

Geniaal spel, moeilijk om te scoren aangezien het puur om geld/kapitaal gaat. Acties en volgende acties moeten doordacht worden, met veel moet rekening gehouden worden. Zeker met 4 of 5 man gaan de rondes snel.

Zeer zeker niet voor beginners!

pittig maar fantastisch!

Een spel dat ik altijd graag speel, zowel met 2, 3 als 4 spelers. Veel keuzes en geen rechtlijnig pad naar de overwinning.

Van dit spel heb ik echt genoten. Wat zit Le Havre toch mooi in elkaar. Persoonlijk vond ik dit een veel betere ervaring dan Agricola waar ik dan ook maar geen waardering aan gegeven hebben. In Le Havre speel je je eigen spel met een beetje interactie, maar de vlotte wijze van ontwikkelen is in dit spel prachtig. Net als Bonanza voor mij een topper van Uwe!

Le Havre moet je meerderekeren gespeeld hebben om het te kunnen waarderen.
Als je van een spel geniet is de lange speelduur voor mij geen probleem.

Ik heb altijd de neiging om dit spel voor te stellen als het aanwezig is, maar de lange speelduur schrikt mij en eigenlijk iedereen die ik ken een beetje af. Toch zal ik dit altijd mee willen spelen.

Het volledige spel met 4 spelers vond ik veeeeeeeel te lang duren. Net als agricola is dit gewoon niet mijn spel. Het zit goed in elkaar, maar ik mis een "fun-factor". Binnenkort met 2 spelers spelen, kijken of ik dat leuker vind.

Na Agricola het tweede spel van Uwe Rosenberg in mijn collectie. Dat de beide spellen door dezelfde persoon zijn ontwerpen is duidelijk zichtbaar. In de hoofdlijnen voelen de spellen hetzelfde aan, maar de nuances in beide spellen zorgen ervoor dat we beide spellen naast elkaar blijven spelen zonder dat we erop uitgekeken raken.

Ook Le Havre bevat van alles wat. Je zult efficient met je beurten/actief om moeten gaan, vooruitkijken om deze efficiency te optimaliseren, grondstoffen moeten sparen en door goed in te kopen een eigen veld creëeren waarin je optimaal punten kunt sparen, grondstoffen kunt verbouwen en kunt bouwen.

Interessant is de mogelijkheid om ook gebruik te maken van de gebouwen die door een tegenstander zijn gebouwd (tegen een kleine vergoeding) of die uberhaupt niet door één van de spelers zijn gebouwd. Deze mogelijkheid bestaat in Agricola niet.

In zowel de twee, drie als vierpersoonssamenstelling is dit spel goed te spelen en het komt dan ook regelmatig bij ons op tafel.

Elke keer weer een genot om te spelen. Gemeentelijke bouwprojecten hebben echter net iets te weinig invloed, waardoor het minder afwisselend dan Agricola is.

Voor de volledige beoordeling, bekijk mijn Video Uitleg & review.
Nox' Spellenzolder.

Duidelijk voorbeeld van een spel wat ik niet leuk vind, het is statisch. Je moet zo efficient mogelijk je tijd benutten om zo veel mogelijk te verdienen, dat is niet spelen, dat is werk.