Een typische Feld in de zin dat je sterk het gevoel hebt dat het onderwerp van het spel er maar weinig toe doet en het vooral gaat om het zo vakkundig mogelijk uitbuiten van de zoals altijd gepolijste en soepele mechanismen. In Macao draait het om het opbouwen van een groeimotor door middel van een alleraardigst truukje met dobbelstenen die de spelers voor de keuze stelt tussen weinig acties nu, of veel acties later. Die acties worden gebruikt om personages met verschillende mogelijkheden aan het werk te zetten die acties via-via omzetten in punten.

Het spel vond ik op z'n leukst toen de motor echt begon te 'werken', hetgeen op ongeveer de helft gebeurt. Het laatste kwart is echter saai en droog: 't is doorharken en zoveel mogelijk punten uit het geheel wringen. Heb je om wat voor reden dan ook een minder efficiënte motor op dit moment, kun je het schudden. Belangrijk is daarom dat je als eerste kaarten mag uitkiezen, zodat je motor er zo goed mogelijk uit komt te zien.

Ondanks het leuke dobbelgedoe kon ik over dit spel niet enthousiast worden. Dat komt niet alleen door het laatste loze stuk speeltijd, maar ook doordat Macao mensen dwingt in de rol van een computertje te kruipen. Er zijn al zoveel spellen die dat doen (Stefans eigen Notre Dame voorop) dat het naar mijn idee eerder variatie op een thema dan een leuke vernieuwing voorstelt. En dat is eigenlijk jammer, want Macao is, ondanks mijn lauwe reactie, wel mijn 'favoriet' onder de spellen van Feld.

Macao valt hier na één sessie goed in de smaak. Halverwege het spel draait het het lekkerst; het is even op gang komen namelijk (je hebt in het begin nog weinig actiemogelijkheden, omdat je weinig actiestenen zult hebben) en voor je het weet is het ook weer ten einde.

Net als bij Agricola (zou dat spel nog leuk zijn als het over 30 ronden zou lopen, zodat iedereen alles zou kunnen doen wat ie zou willen doen (stenen huis, complete weides, etc)?) is dat echter tevens de kracht van het spel: op het moment dat je motor eindelijk draait, is het spel alweer bijna afgelopen, waardoor je zult moeten gaan kiezen.

Dat kiezen doe je al gedurende het hele spel: ga je voor de lange termijn met veel actiemogelijkheden of voor de korte termijn met minder actiemogelijkheden, maar wel in de hoop dat je snel de juiste gebouwen kunt bouwen. Ik weet op dit moment nog niet wat het slimste is om te doen; af en toe maar strafpunten incasseren maar later wél veel acties kunnen doen, of toch maar 'op safe spelen'. Dit toch wel bijzondere dobbelmechanisme zorgt er in ieder geval voor dat dit spel nog vaker op tafel gaat komen. Na één potje is namelijk één ding duidelijk: there's more to explore!

Blokjes vergaren, kaarten verzamelen, blokjes omzetten in acties: goederen inkopen, verschepen, kaarten activeren en punten verzamelen. En als je dat niet genoeg doet krijg je strafpunten. Dobbelen om grondstoffen alvast klaar te leggen voor de volgende rondes. Deze komen in het spel dankzij een nieuw element: de windroos. Hierdoor "lijk" je te kunnen plannen, maar dat is slechts schijn.
De vormgeving is prachtig en ik wil het ook heel graag een goed spel vinden, maar het doet levenloos aan. Jammer

Mooi spel waarbij je veel vooruit moet kijken. Door het kiezen van blokjes en het draaien van de windroos, kun je al een beetje kijken wat je de komende beurten gaat doen.

Minder aan het spel is, is dat de eerst rondjes nogal zwak zijn tegenover de laatste rondes. Je bent de eerste paar rondes alles aan het opbouwen om de laatste paar rondes een groot aantal acties uit te voeren.

Het spel nogmaals spelen leidt dan tot verwarring, omdat je in het begin zo weinig kunt.

Het mechanisme met de verschillende gekleurde dobbelstenen is erg orgineel, maar het spel komt vind ik traag op gang en duurt me vaak net te lang qua tijdsduur. Toch een voldoende voor de orginaliteit.

De spelmechanismen zitten leuk in elkaar en behalve het dobbelen vind ik ook het vooruitbewegen op de muur om als eerste aan de beurt te zijn een origineel mechanisme. Wel vind ik het nadelig dat de combinatie van kaarten en dobbelstenen ver vooruit kijken wel wat lastig maakt. Waarschijnlijk gedaan om een ander nadeel - het moeten kwantificeren van de optimale strategie - te maskeren. Maar het is uniek genoeg om ondanks die nadeeltjes toch een redelijk goed spel te zijn.

tof spel, komt in het midden tot zijn recht, het is zeer goed om met 2 te spelen ook.

Spel kwam met kerst en al meerdere malen gespeeld. Leuke spelmechanismes met kiezen van actiestenen, verzamelen van actiekaarten die voordelen opleveren en leveren van goederen aan de handelssteden in Europa. Spel komt wat traag op gang, maar de eerste ronden gaan wel snel (vgl agricola). Het dobbelen lijkt een grote geluksfactor, maar de vraag is wat je wilt gaan doen met de actiestenen. Investering op korte of lange termijn. Bovendien heeft de volgorde op de muur een belangrijke invloed op het spel, want lig je voorop kan je als eerste een kaart uizoeken en handelen met je actiestenen. Maar lig je als laatste, kun je invloed op de volgende ronde beinvloeden door de eerste plaats daar over te nemen (vgl funkenschlag). Interessant gepuzzel met volgorde, stadsdelen, waren leveren en kaarten activeren. Doel: punten verzamelen of kopen! En minpunt onderweg kan nog makkelijk tot een overwinning leiden. Thema met macao komt wellicht niet zo voor de dag, maar het levert wel een leuk en interessant spel op.

Dit spel is voor mij een absolute hit. Het mechanisme van de windroos zorgt er voor dat je een enorm planningsvermogen moet hebben en toch op het 'moment suprême' misschien toch voor iets anders moet gaan, omdat het al voor je neus is weggekaapt of er is toch een nieuwe mogelijkheid om de hoek gekomen van een kaart die je zojuist gekregen hebt.

Met die kaarten zit er voor mij ook meteen het nadeel van dit spel. Je bent gedwongen om kaarten te pakken en neer te leggen. Hiermee wordt je iets te veel geforceerd om de kaarten jou te laten bespelen i.p.v. andersom. Als ze dit iets genuanceerder hadden aangepakt had er misschien wel een 10 ingezeten.

Gister voor het eerst gespeeld. Komt wat later in de speelrondes op gang, maar dat stoorde mij niet omdat we het voor de eerste keer speelden en het toch nog wat moesten uitvogelen. Wat ik leuk vind, is dat je elkaar bij de keuze van de dobbelstenen flink dwars kunt zitten. Je moet er dus op sommige momenten echt voor zorgen dat je de eerste keus hebt, anders kunnen je plannetjes in de soep lopen. Het toevalligheidsgehalte met de dobbelstenen stoorde mij helemaal niet. Het is juist de uitdaging om ervoor te zorgen dat je met een minder leuke actievoorraad van AS toch het maximale eruit haalt. Al met al een spel dat hier zeker weten vaker op tafel komt!

Ondertussen enkele keren gespeeld en het is zo goed als wat ik ervan had verwacht maar spijtig genoeg ook niet meer. Vrijwel een gemakkelijk spel, zit een lekkere vaart in maar je moet er verdomd goed je verstand bij houden.

Naarmate het spel vordert wordt het meestal een zeer onoverzichtelijk boeltje van kaarten waardoor uiteindelijk iedereen enkel nog met zijn eigen spel bezig is. Ik denk dat het gebruik van tekst op de kaartjes hier het meeste kwaad aan doet. Het thema doet er maar weinig aan toe en dat maakt het een beetje een droge bedoening.

Het spelmechanisme daarentegen loopt als een trein en vind ik zeer origineel. Wat voor mij het spel echt goed maakt is dat je altijd wel iets kan doen met de vergaarde actiestenen en dat alles dus in je eigen handen ligt.

Alles bij elkaar genomen vind ik het een goed spel dat zeker zijn plaatsje heeft verdient in mijn collectie.