Lang geleden maakte Michael Schacht het spel Dschunke, ter herkennen aan een krachtige afbeelding van een jonk met een rood zeil op de voorkant van de doos. Het spel zelf was een ratjetoe van piefjes en palletjes dat navenant matig speelde. Eén piefje was een manier om de jonken te beladen: namelijk met langwerpige strookjes waarop afgebeeld handelswaren. Afhankelijk van hoe je stapelde kon je meer of minder goederen van andere spelers bedekken. Dat mechanisme was best aardig; en Michael heeft het toen verzelfstandigd en aangepast: het resultaat is uiteindelijk dit spel.

Ik heb dit altijd een snoezig tegellegspelletje gevonden. Heel eenvoudige regels, gebruikt ook de derde dimensie, tussen geoefende spelers een pittig gevecht van zetdwang en het fabriceren van vrijwel onmogelijk te verdedigen situaties, snel, en compact. Jammer genoeg is de snelheid en onvoorspelbaarheid in de te trekken handelsstrookjes ook één van de grootste achilleshielen, maar het blijft een zeer dankbaar semi-abstract spelletje.