Abstract spel waar altijd moeilijk keuzes gemaakt moeten worden over op welk stuk je de aanval opent. De speelstukken zien er mooi uit.

Alweer een tijdje geleden uitgekomen, maar blijft leuk.

leuk spelletje met veranderend bord.

Mooi spel, dat door het aanpassen van het bord zowel met 4 als met 2 en 3 spelers voldoende uitdaging biedt. De manier van scoren is even wennen (kniziaans?), maar past eigenlijk wonderlijk genoeg ook wel bij het thema, nl. invloed (=speelstukken)vergaren in het oude Japan. Niet de partij waarin je de meerderheid hebt bepaalt je uitslag, maar juist de andere "minderheden". Dat je het Leger, de Boeren of de Priesters achter je hebt staan is mooi, maar niet genoeg!
Mooi verzorgde spel-onderdelen maken nog geen topper, maar ik moet zeggen dat dit spel er zeel elegant uitziet.

Nog niet helemaal zeker - enkel met 2 spelers gespeeld. Verwacht dat het met 3 of 4 beter is. Maar interessant, die eerste potjes.

Een abstracte kruising tussen een gebiedscontrole- en meerderhedenspel, gesitueerd in Japan. Volg je het nog? 't is in wezen heel simpel: op een gestyleerde kaart van Japan plaats je prachtige zwarte speelstukjes, en vervolgens probeer je die te veroveren door ze te omringen met tegeltjes waarop invloed in één van de drie soorten speelstukje is afgebeeld. Is een figuurtje omringd, wordt het afgegeven aan degene met de meeste invloed. Je wint als je in twee van de drie soorten de meerderheid weet te verzamelen; kúnt alleen maar winnen als je in tenminste één soort een meerderheid hebt, waarna het totaal aan andere figuurtjes bepaalt of je wint of niet. Klinkt raar en Kniziaans, maar werkt als een trein.

In eerste instantie vond ik het een raar spel, bij herspelen bleek het een leuk en pittig spelletje dat niet zo makkelijk is als het lijkt. Het heeft heerlijk korte regels, en laat, zoals ik het graag zie, de invulling daarvan over aan de spelers. Ik snap alleen de vreemde constructie om je eigen invloed willekeurig te trekken niet zo: laat mensen lekker zelf bepalen wanneer ze wat waar neerleggen! (Wel alleen doen met ervaren spelers.)

Ik vind alleen die vormgeving oerend saai. Puntje aftrek, daarom, en hopen dat Mike Doyle zijn hypnotische zwart-rode bord nog eens op de markt mag zetten.

Samurai is een echte Knizia (kijk alleen al naar de puntentelling) en steekt erg goed in elkaar. Het spel is simpel te leren en speelt lekker weg, waardoor in een breed gezelschap gespeeld kan worden.
Samuari is nog steeds een persoonlijke favoriet!

Redelijk spel, maar verleidt mij niet tot het vaak spelen van dit spel. Wellicht door de weinige keus in acties (5 tegels), dat ik dit spel minder waardeer.

Onlangs voor het eerst gespeeld, met 3 spelers. Het zit goed in elkaar, maar de tactiek is nog moeilijk.

Ziet er heel mooi uit, speelt snel, en schaalt goed voor 2, 3 of 4 spelers.

Mooi en tactisch spel. Speelt ook goed met 2 personen.

Als we binnen het uur een spel willen dat toch volgeladen zit met tactiek, dan is dit onze eerste keuze. Kniziaans scoresysteem op zijn best, de gelijkstandregels zijn de toppers.

Een van de weinige Knizia's die ik WEL leuk blijf vinden. Goed in balans qua regels, spannend genoeg, fraaie figuurtjes.