Hoewel ik weinig potjes heb gespeeld, moet ik toch zeggen: fantastisch!

Het blijft me boeien ook na een aantal jaren niet gespeeld te hebben.

Helaas moet ik (ook) hier een negatieve duit in het zakje doen.

Als kind heb ik best veel schaak gespeeld. Achteraf snap ik dat, want het was gezien de rest (Mens-erger-je-niet en dat soort ellende) absoluut het beste spel wat ik destijds heb leren spelen.

Maar ik heb er eigenlijk nooit echt plezier aan beleefd. Ik weet niet of dat komt omdat ik bij dit spel blijkbaar niet 10 zetten vooruit kan denken, of vanwege het saaie spelverloop waarbij een sporadische zet vooral wordt afgewisseld met lange stille overpeinzingen (hebben wel meer 2-persoons abstracte spellen last van...)

De laatste keer dat ik schaak heb gespeeld is 2 of 3 jaar geleden. En daar blijft het wat mij betreft ook bij. Mijn waardering is dus gebaseerd op hoe graag ik het spel wil spelen. Het is vast fantastisch voor anderen. Doe mij maar Go als klassieker.

Jarenlang zit ik al onder een schaakclub. Tot een paar jaar geleden was ik redelijk actief en speelde ik 1 wedstrijd op een avond. Deze wedstrijd kon ruim 3 uur duren.

Nu houd ik het meer bij vluggertjes. Partijen van 5 tot 10 min p.p.p.p..

Echter na ruim 15 jaar begint dit spel eigenlijk nog niet te vervelen, omdat het telkens anders is. Je hebt zoveel verschillende openingen en geen partij is hetzelfde.

Het mooie blijft als een speler in jouw val loopt of een winnend offer.

Om een beetje goed te worden in dit spel moet je naast het spelen de theorieboeken bestuderen, maar dat is wel de moeite waard.

Kinderen kunnen een opleiding volgen en diverse diploma's halen tm het koningsdiploma.

Ik ben altijd wel in voor een spelletje schaak. Ben zeker geen hoogvlieger, maar dat maakt niet uit.

Schaken is een spel dat ik als kind leerde spelen omdat dat nou eenmaal het spel was wat slimme kindjes deden. (Dat het bij de rest de nekharen overeind zet en je tot nerd/geek/dork/... bestempelen, besefte ik me pas veel later.) Wat ik er leuk aan vond waren de puzzeltjes: mat in x zetten, wit wint een stuk, zwart maakt remise, dat werk. Als speler was ik beslist geen hoogvlieger. Toen de lessen over veel afstandelijker begrippen begonnen te gaan—positioneel voordeel, materiaaloverwicht, plannetjes maken op basis van inschattingen van de sterkte en zwakte van een stelling—verdween mijn interesse vrij snel. Ik heb in de vele jaren die er tussen toen en nu liggen nog wel af en toe geprobeerd wat meer te begrijpen waarom het spel wordt zoals het wordt gespeeld, maar om de een of andere reden kon ik nooit de stap naar een club zetten. En dat is nog steeds zo. Áls ik omwille van één enkel spel naar een club zou gaan, is het voor Go... En zelfs daarover aarzel ik.

Schaken is een tijdloze klassieker die z'n sporen méér dan verdiend heeft in de 500 jaar dat het spel in een voor ons herkenbare vorm bestaat. Dat is een bijzonder knappe prestatie voor een spel, slechts weinige redden dat. Het kent een paar rare regels die de ontstaansgeschiedenis weerspiegelen, maar die geven het geheel ook wel een zekere charme. Echter, persoonlijk vind ik dat het spel in de basisopstelling eigenlijk wel redelijk is uitgespeeld: sterke spelers moeten nu zeer goed thuis zijn in de duizenden openingen omdat de positionele verschillen miniem zijn, en winst of verlies van erg weinig afhangt. Dat is ook een beetje wat me weerhoudt om naar een club te gaan, het is toch top op zekere hoogte een aantal trucjes aanleren. Fischerschaak zou een duidelijke verbetering zijn omdat het de menselijke (creatieve!) aspecten weer teruggeeft aan het spel. Maar krijg de FIDE maar eens zover.

Ik kan begrijpen dat er mensen zijn die hun hele leven eraan wijden. Ik kan die moeite echter niet opbrengen. Toch ben ik blij dat ik een beetje weet hoet het spel gaat, ook al zal ik het waarschijnlijk nog maar hoogst zelden spelen.

Het enige jammere aan dit spel is dat ik zo zelden tegenstanders vind om het tegen te spelen. Het is altijd even spannend, zonder geluksfactor en altijd anders.

Het spel dat ik ooit nog een keer "echt" leer spelen ;-)