Prima abstract bordspel. Niets mis mee. Speelt vlot weg en zet je iedere keer weer voor de keuze welke zet je gaat doen.

Goldsieber heeft lang geleden een serie van drie abstracte spellen op de markt gebracht die alleen maar gebruik maken van houten onderdelen en een spelbord. Dit spel is daar een van, en volgens velen de leukste. Ik ben geneigd om het daarmee eens te zijn, en dan met name omdat Siësta de meest toegankelijke van het drietal is. De spelers proberen door het plaatsen van ‘zonnen’ en ‘daken’ schaduwen te laten ontstaan, want daar krijgen ze punten voor. Omdat de volgorde waarin die elementen op het speelbord worden geplaatst niet vastligt, en een schaduw van meerdere daken voor alle eigenaars van die daken telt, ontstaat er een vlot en relatief eenvoudig te doorgronden steekspelletje. Ga je voor eigen daken en schaduwen? Of lift je mee met anderen?

Het resultaat is een vlot abstract spel zonder toeval dat zelfs nog wel kan bogen op een relatief toepasselijk onderwerp, en, niet geheel onbelangrijk, spelers snel aanspreekt. Siësta is het eerste abstracte spel waarvan mijn medespelers aangaven het nog een keertje te willen doen nadat er wat anders tussendoor op tafel was verschenen. Daar staat tegenover dat ik de lange termijn-strategieën niet zo heel erg interessant vind: door de plaatsingsregels ben je gedwongen om in elkaars buurt te blijven waardoor het eigenlijk een beetje een spel van slim puntengraaien wordt. Maar willekeurige spelers enthousiast zien worden over een abstracte titel... Dat is ook wat waard.