Spel van het jaar in 2007 en wat mij betreft een goed spel. Persoonlijk vond ik "De Kathedraal" overigens net een fractie beter. Verveelt niet snel vanwege de grote diversiteit aan keuzes en ziet er in de uitvoering van QWG ook nog eens oogstrelend uit. Als enig minpuntje zou ik kunnen noemen dat er behalve tijdens de veiling wat weinig interactie is.

Fantastisch.

Prachtige vormgeving, mooi spel systeem. Ik heb het spel nu 3 maal gespeeld ik heb de indruk dat het alleen maar beter wordt wanneer je dit een keer of 10 heb gedaan. Vandaar voorlopig nog een zeven. Het spel heeft me nog niet echt te pakken

Toppertje!

In mijn persoonlijke top-3 allertijden (samen met Puerto Rico en Ticket to Ride): altijd weer leuk, altijd weer anders.

Alles klopt aan dit spel.

Het verveelt nooit en steeds als het gespeeld wordt besef je opnieuw hoe spannend een potje "Vorsten" kan zijn. Tot op het einde, als je het goed speelt, is het spannend en ben je even helemaal "in Florence".

Winnaar Nederlandse Spellenprijs 2007

Fantastisch spel. Foutjes komen echter zeer hard aan en kunnen beginnende spelers ver terugwerpen.

Topspel. De juiste keuze maken is hier enorm van belang.

Dit ontwikkelingsspel moet het op het eerste gezicht niet hebben van interactie tussen de spelers. Iedereen heeft een eigen bordje, plant zijn eigen ontwikkeling en kan zijn medespelers niet direct lastigvallen. Je zou misschien de indruk krijgen dat vijf spelers elk met een solitair spel bezig zijn. Dit is gelukkig niet het geval. Door de relatie tussen prestigepunten en geld speelt de veiling een belangrijke rol.

Telkens weer leuk om te spelen.

Mooi maar moeilijk spel, zeker voor beginners. Alles grijpt in elkaar, dus fouten maken kan fataal zijn.

De Vorsten van Florence is een oud beestje dat de tand des tijds goed heeft doorstaan, en door de herdruk van QWG nog een paar jaar verzekerd is van een plekje in menig spellenkast. In een harde spellenwereld waar titels van tien jaar en ouder meestal vergeten worden is dat een bijzondere prestatie.

Toch wilde er tussen mij en dit spel nooit een vonk overslaan, ook al heb ik het ondertussen best veel gespeeld. Dat ligt aan een boel kleine dingetjes. Ik vind het spelmateriaal op bepaalde punten onhandig in gebruik, ook in de oude editie trouwens. Het spelonderwerp is wat vreemd (prestige in getallen uitdrukken, het hele concept van het 'werkgetal', ...). Het spelverloop zelf kent zeker met veel spelers korte heftige perioden van aktiviteit afgewisseld met erg lange periodes nietsdoen. Ik zie in 9 van de 10 gevallen dezelfde strategie winnen (en maak daar ook vaak misbruik van, geef ik toe). Al die scherpe kantjes gaan toch tellen.

DVvF is zeker een spel dat je geprobeerd moet hebben, en wie weet vind jij het wel leuk. Maar als ík iets wil doen met eigen ontwikkelbordjes, zet ik toch echt veel liever Goa of Endeavor op tafel—meer rock'n'roll en spelen met z'n tweetjes ook nog eens lichtjaren beter.

Een oude Alea-klassieker in een mooie heruitgave door QWG.

Dit is een spel waarbij je keuzes moet maken, want je wil steeds meer doen dan je kan betalen. Hoewel je vooral op je eigen bord speelt, moet je toch de anderen in het oog houden, want voor je het weet zijn ze met die wetenschapperskaart weg de jij nodig had.

Een van de betere "zwaardere spellen", zeker een van de beste Kramer spellen.

Vorsten van Florence kun je zien als een puzzelspel. Ik houd niet van puzzelspellen. Toch geef ik het een 10. Waarom?
In tegenstelling tot de meeste puzzelspellen (zoals Set of Factory Fun) biedt VvF een overdaad aan keuzemogelijkheden om je strategie te bepalen. Waarom dan toch een puzzelspel als je zoveel keuzes hebt? Omdat je je strategie zo halverwege het spel al nauwkeurig bepaald moet hebben. In beurt 5 moet je eigenlijk al weten wat je de komende drie beurten moet gaan doen. Maar dat is allemaal niet eenvoudig en bedenken is één, uitvoeren is vaak weer een ander verhaal.
En het gebrek aan interactie? Ik hoor je wel weer als ik net dat bos voor je wegkoop of aan de haal ga met het laatste exemplaar van die ene vrijheid.

Deze week voor het eerst gespeeld en ik ben helemaal verrast! Een leuk, diepgaand spel met veel mogelijkheden om punten te scoren. Door veel verschillende elementen in het spel is er voor iedereen wel wat aan! Goed doordacht spel dat toch geen uren in beslag neemt! Petje af!

Ik heb net mijn eerste twee potjes Vorsten van Florence gespeeld en ik ben er helemaal ondersteboven van... moeilijk! Ik dacht dat mijn lievelingsspellen Caylus en Puerto Rico moeilijk waren, maar dit is zo mogelijk nog ingewikkelder. Je moet echt zo ver vooruit plannen... Ik kijk nu al uit naar vanavond, dan ga ik het weer spelen.

Dit spel kan me niet echt bekoren. Ik heb het nochtans meerdere keren geprobeerd. Ik vindt dat dit spel te weinig interactie biedt en komt dus eigenlijk nooit meer op tafel.

Mooie heruitgave van een klassieker. Nog steeds origineel, voldoende interactie, goede planning van inkomsten en uitgaven noodzakelijk. Werkelijk een uitstekend en afwisselend spel.

Erg goed spel, dat eenvoudig weg speelt, maar lastig te winnen is. Wat is de beste strategie? In de uitgave van QWG zit direct een uitbreiding, voor nog meer variatie. Leuk!

Leuk spel. Steekt goed in elkaar. Ik had moeite met opgang komen, maar dat kwam wellicht om dat er nog een lichtelijke onduidelijkheid was.

Een 8 omdat het spel zo goed in elkaar zit, maar hij staat niet in mijn lijstje van favorieten.

En van mijn favoriete spellen! Prachtige mix van strategie, timing, interactie, etc.

Fantastisch mooi opbouwspel.

Spel steekt goed in elkaar en is een aanrader voor de meer ervaren bordspeler

Keuzes, keuzes, keuzes... Mijn hersenen kraken zelden harder dan bij dit spel... heerlijk!

Dit spel staat al een paar jaar stof te happen, en dat komt waarschijnlijk omdat ik het ooit met mijn vrouw en 1 andere vaste medespeler heb gespeeld, en ik het als enige wel leuk vond. (Na een grandioze overwinning, dat hielp ook wel) Vond het wel goed in elkaar zitten, al is het artwork niet helemaal duidelijk, en kwam ik al heel snel op een niet in te halen voorsprong.

Nou begrijp ik dat je het eigenlijk met 4 of 5 moet spelen om het tot zijn recht te laten komen, maar de meeste spelers willen dan liever de andere klassieke Kramer-Ulrich spelen (El Grande)

Voor zover ik het nu kan overzien ben ik wel met het commentaar van Cymric eens, maar ik gun het desondanks nog een kans. Maar dan wel met 4 of 5 om te kijken of het echt spannend wordt.

Ben niet van mening dat er te weinig interactie in dit spel zit. Een goede speler kan in de gaten houden wat tegenstanders nodig hebben en speelt daarop in bij de veiling. Helaas is het met drie een stuk minder leuk dan met meer en zit er wel erg veel rekenen in het spel.

Ik had gewacht om deze te waarderen totdat ik hem nog eens gespeeld kreeg en afgelopen woensdag gebeurde dat. Een heel sterk spel met spannende veilingen, een verrssend haalbare speelduur en meer interactie dan je zou denken. Het feit dat fouten genadeloos afgestraft worden is misschien hard voor nieuwe spelers maar ik vind het knap om een spel te vinden dat dit durft. Dit spel heeft dus zijn ticket verdient voor het selecte clubje met waardering 10. Binnenkort proberen we de uitbreidingen eens. Herspelen zal uitwijzen of de 10 blijft staan.

Een spel met een mooie uitvoering, zowel het basisspel als de uitbreidingen.
Elk spel dat je speelt staat bol van spanning tijdens de veilingsfase, waar je de juiste beslissingen moet nemen.
een spelletje vorsten van florence zal ik nooit overslaan....

Prachtig spel, zowel qua uitzicht als inhoud. Ik vind het altijd wel leuk als er iets van verhaal achter een spel zit en je je ook in het verhaal kunt inleven. Dat is dan ook het geval met VvF waar je je rijk vult met mooie parken en prachtige gebouwen om kunstenaars en geleerden aan te trekken en hen te inspireren tot het maken van prachtige werken.
Het spel zelf zit goed in mekaar, met in mijn ogen voldoende interactie. Strategisch zit het ook goed in mekaar, al wijzen de kaarten die je aan het begin van het spel krijgt grotendeels de weg die je zult moeten inslaan om het spel te winnen. Verder vind ik het wel een beetje vervelend dat er voortdurend vanalles moet uitgerekend worden.

Beetje droog spel. Weinig interactie, veel rekenwerk. Wel leuk als je van puzzelen houdt. Met drie spelers een 6je.

Het beste bordspel ooit. Altijd weer een uitdagende puzzel om je kaarten zo optimaal mogelijk uit te spelen.

Dit spel is altijd leuk om te spelen. Ik hoop echter wel een keer een groep te treffen die er niet van uit gaat dat mijn manier de juiste is en daardoor beslist dat de enige manier om te winnen mij zo veel mogelijk dwarszitten is.

Dit is een van de weinige spellen die ik een tien geef.

goed spel, mooi vorm gegeven. je bent wel erg met je eigen palazzo bezig.

Voor de volledige beoordeling, bekijk mijn Video Uitleg & review.
Nox' Spellenzolder.

Dit vind ik wel een verdiende winnaar van de spellenprijs, zit goed in elkaar, genoeg keuzes
en mogelijkheden met de bonus- en prestige kaarten.

Ook weer zo'n typisch gevalletje van "moet je leren spelen". Maar na de eerste keer was voor mij al wel duidelijk dat dit spel veeeeel vaker op tafel mag komen.

Leuk spel. Ik heb het nog maar 1x gespeeld, maar ik wil het graag nog eens spelen.

Ik waardeer dit spel nu met een zeven, het is namelijk geen makkelijk spel om in te komen. Het doel het thema, je hebt op een rare manier niet helemaal door waarvoor je nu speelt. Punten, wat zijn die punten. Werken, wat zijn die werken?

Maar achter het wat vage concept zit wel een goed spel, dat je echt een paar keer gespeeld moet hebben voordat je het goed door hebt. Het is niet makkelijk en je kan goed vast komen te liggen.

Een huisregel die we tot nu toe hebben gebruikt is ook dat je meerdere aankopen mag doen in ronde 1. Leek het eigenlijk stukken interessanter te maken, maar dan moet wel iedereen het spel goed begrijpen!

Al in al, moeilijk spel om echt lief te hebben vanwege het wat ontoegankelijke en vooral vage thema. Maar absoluut geen slecht spelsysteem!