Maart is begonnen, en dat betekent dat je in deze draad kunt vertellen over je eerste ervaringen met nieuwe spellen in februari. Wat kwam er op tafel, hoe vonden jij en je medespelers het, denk je dat het nog vaker op tafel zal komen, zou je het aanraden, enzovoort. Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen!

Ligretto

Leuk. Vooral een erg leuk, grappig spel. Ik zie dit nog wel vaker op tafel komen.

Schat van de Jungle

Een potje gespeeld, maar tijdens een drukke verjaardag. Desalniettemin erg leuk - moeten we vaker doen.

Inca Empire (Van WGG). Leuk strategisch spel waarbij je paden moet aanleggen en gebieden moet ontwikkelen voor overwinningspunten. Wat het spel leuk maakt is dat je invloedskaarten speelt waarbij je kan uitmaken wie je er mee helpt of dwars zit. Dit spelmechaniek balanceert het spel. Daarnaast kan je, door het slim te spelen mee liften op andermans ontwikkelingen. Erg gevarieerd in zijn 'eenvoud'. Enige minpuntje wat anderen ontdekten is dat het onoverzichtelijk kan over komen. Ik vond dat zelf wel mee vallen.

Get H2O. Een nieuw spel van 999-games waarbij je in de krottenwijken van een Afrikaans land huizen moet bouwen en ze van water moet voorzien. Ik vind het idee leuk, maar nadelig dat je over het algemeen bezig bent elkaar te sarren, wat in mijn ogen het thema minder leuk/vriendelijk maakt. Voor 8-12-jarigen was het trouwens 3 sterren.

_________________
-Spellen worden onderschat :D

www.de-dondersteen.nl

Nieuw deze maand waren;

- Nefertiti. Mooi spel met een voor mij geslaagd bied systeem. Dat wil ik best nog wel eens spelen.
- Varkenspesten. Aardig tussendoortje met leuke pestkaarten.
- Gesjaakt!. Echt leuk tussendoortje. De spanning was soms te snijden. Dit komt zeker vaker op tafel.
- Hellas. Hier heb ik denk ik iets gemist. Opeens had ik gewonnen en ik wist niet hoe en waarom. Hoef niet meer voor mij.
- Bumbesi. Aardig tussendoortje alle take 5 etc. Leuk voor zo af en toe.
- Jenseits von Theben. Heel mooi spel. Leuk beurtsysteem. Je moet wel wat geluk hebben met het opgraven, maar ach......Dit wil ik graag vaker spelen.
- Two by two. Niet echt bijzonder.

_________________
All is fair in love, war and Carcassonne.

'Slechts' 4 nieuwe titels, ik zit duidelijk in de post-Essen dip die meestal rond deze tijd toeslaat .

• Age of Empires III --- Overdadig uitgevoerd werkverschaffingsspel met een paar scherpe randen. De uitvoering zelf is niet al te handig in het gebruik (speelveld is te klein, miniaturen zijn niet goed uit elkaar te houden), en er zit nogal wat toeval in de spelmechanismen waardoor spelers buiten hun schuld om flink wat averij kunnen oplopen. Gebouwen die nodig zijn om een bepaalde strategie te ondersteunen kunnen zomaar niet (of wel) opduiken, handelswaar kan mee- of tegenzitten, en het omdraaien van de fiches van de inheemsen past misschien wel in het onderwerp van ontdekking, maar introduceert ook veel onzekerheid en gemiste kansen voor de spelers. Ik vind dat jammer: met wat meer controle was er met die rare miniaturen nog wel te leven en resteerde een vlot en toegankelijk spel uit dit genre. Ik zal het waarschijnlijk nog wel eens doen, maar zal er beslist niet zelf om vragen.
• Twilight Imperium 3 + Shattered Empires --- Tsja. Wat zal ik zeggen. Om te beginnen dat je laten meeslepen door het achtergrondverhaal niet de manier is om het spel te spelen. Laat je niets wijsmaken door de liefhebbers van ameritrash dat het verhaal hier belangrijk is: dat is het niet. Het gaat nog steeds om punten verzamelen voor gezien het dramatische verhaal nogal vreemde zaken: latere historici zullen moeite hebben om te zeggen dat dat beslissende momenten waren in de strijd. Heb je dat eenmaal door, blijkt het spel een paar goede ideeën te hebben geleend uit populaire euro's. Met name de rollenkaarten die sterk doen denken aan die van Puerto Rico wilde ik hier noemen: dit is een geslaagde 'leen' geweest. Daar tegenover staan nogal wispelturige elementen als gevechten die worden beslist door hoogst onorigineel gebruik van dobbelstenen en wat modifiers ('t blijft ameritrash, he), en machtige actiekaarten die toevallig worden getrokken en voor flink wat zand in de raderen kunnen zorgen. Gevechten zijn nou niet zo voorkomend dat je wat aan die modifiers hebt waardoor dit aspect nogal teleurstellend aanvoelt. Tenslotte wil het overzicht door de plastic miniaturen wel eens zoekraken. Het resultaat: een titel waarvan ik zeg 'hmja, eh, nou eh...'. Vanzelfsprekend goed om geprobeerd te hebben (mijn dank aan Vincent en Micha voor de gelegenheid), maar of het nou voor herhaling vatbaar is... Ik heb er zo mijn twijfels over.
• Biblios --- een simpel en prachtig uitgevoerd kaartspelletje met als doel kaarten in diverse categorieën te verzamelen, en in een categorie waardevollere kaarten dan de tegenstander(s) te hebben. Is dat het geval, wordt het aantal overwinningspunten dat bij die categorie hoort toegekend; maar de grap is dat de waarde van die categorie in de loop van het spel door de spelers kan worden veranderd. Grappig is dat de spelers eerst de kaartenstapel opdelen: een speler trekt een kaart, bekijkt die, en besluit dan of die kaart voor zichzelf, zijn medespeler(s), of een biedstapel is. Hij moet wel eerlijk verdelen, dus als hij een kaart voor zichzelf heeft gehouden moeten de volgende exemplaren naar medespelers en biedstapel gaan. Is de trekstapel op, wordt de biedstapel geveild en kun je dus nog een laatste poging wagen om je hand te verbeteren. Een leuk idee, zonder twijfel. Toch niet een succes voor mij en mijn partner omdat je van te voren een flinke hoeveelheid kaarten uit het spel verwijdert, en het spel dan net zozeer een tegenstander wordt als je medespelers: hoe kan je in het begin nu goed bepalen of een kaart uit de rode categorie met waarde '2' een goede aanwinst is voor wie? Tel daarbij op het Memory-aspect van de biedstapel, wat wij ook niet zo leuk vonden, en de eindconclusie was 'niet bijzonder genoeg voor aanschaf'.
• Regenwormen --- Een luchtig dobbelspelletje dat in het begin wel aardig is, maar daarna door de spelregels makkelijk of moeilijk kan eindigen. Als het moeilijk eindigt, is het al heel snel niet leuk meer (want de dobbelsteen heeft een zeer grote invloed); en als het makkelijk eindigt kun je je afvragen waar nu precies de uitdaging lag. Vervolg is voor mij niet nodig.

Hebben jullie niks te doen vandaag? De maand is amper 12 uur jong en al zoveel gespeeld?

Tsja Enrico, je bent spellenfanaat of je bent het niet...

(Maar misschien is het met het ook op verwarring handig als de grote topictitel wordt aangepast... Heren moderatoren, if you please?)

Done. Kun je ook zelf bij het wijzigen van het eerste bericht

_________________

pictionary: Het is een klasieker maar ik had het nog nooit gedaan, het werd een zeer geslaagde avond waarin we het spel maar liefst 4 keer achter elkaar gespeeld hebben.
Ticket to ride nordic countries: Zeer leuk spel, ik had mijn twijfels van te voren over dit spel omdat het me te simpel leek, maar toen ik het eenmaal ben gaan spelen kwam ik erachter hoe leuk het spel is.
Rattus: Ik heb nog niet echt een mening over dit spel, heb het nu met zijn tweeen gespeeld, maar dat leek toch een beetje saai, volgens mij is het met 3 of 4 spelers echt veel leuker.

_________________

Door een mooie eindspurt gisteren van 4 spellen aan 10 spelsessies geraakt, maar daarvan slechts 2 spellen die nieuw waren voor mij:

- The secret of Monte Christo: Het basisidee (meerderheden halen in verschillende torens om zo de mooiste prijzen weg te kapen) is lang niet slecht maar weinig origineel. Het spelersvolgordesysteem met het "ballenrekje" kan je tercht knap gevonden noemen. Het klinkt vreemd maar het komt er in het kort op neer dat je met verschillende ballen in jouw kleur in de rij gaat liggen om aan de beurt te komen bij een actie en dus kan kiezen om met 3 ballen bij 1 actie aan te schuiven en een andere te negeren.
We bleven wel wat met het gevoel zitten dat dit spel te lang duurt voor de spankracht die het heeft, al kan dit ook een beetje aan de spelers liggen.
- Der schwarm: Een sfeervol spel dat al even op een eerste speelbeurt wachtte. De uitleg leek moeilijker dan het spel uiteindelijk was. Best plezierig om te verkennen en een netwerk uit te bouwen, knap thematisch ingekleed. Persoonlijk vind ik wel het feit dat je van een speler die er goed voor staat meer punten kan afpakken met tsunami's en ander onheil een beetje pretbedervend. Je doet bijna je best om slecht te scoren.

Naast deze nieuwelingen enkele spellen waarvan ik bijna vergeten was hoe goed ze zijn, bijvoorbeeld Tzaar en Jambo.
Maart belooft een drukke maand te worden op spellenvlak...

Ik durf het bijna niet te zeggen, maar in verband met kunstzinnig verantwoord onderzoek heb ik een Kinect gekocht (om aan een pc te hangen) maar toen ik voorts een Xbox360 kon lenen heb ik me helemaal laten gaan op het met de Kinect meegeleverde spelletje Adventures. Resultaat: binnen 6 dagen uitgespeeld en geblesseerde knieen...
Nu heb ik Your Shape: Fitness Evolved in huis gehaald om de accuratesse van de Kinect verder te beoordelen, voor we zelf aan het programmeren slaan. De Zen (Yoga) oefeningen ogen interessant, maar dat is natuurlijk geen spel. In de Xbox-doos zat ook nog een schijfje met een racespel en iets met tuinieren, maar daar vond ik weinig aan. Videogames zijn uiteindelijk toch niet echt mijn ding.

O ja, nieuwe bordspellen waren er ook nog wel. Pandemie blijkt erg leuk te zijn voor het snelle vermaak, en Antics is een aardig optimalisatiespelletje, maar heeft verder vrij weinig om het lijf. Niet helemaal nieuw maar eindelijk tot het einde gespeeld is Richard III, dat een leuke twist geeft aan het bekende Hammer of the Scots. Veelbelovend.

De solo variant van Labyrinth: The War on Terror, 2001-?.
In de solo variant van dit spel is je tegenstander een flowchart. Aan de ene kant speelt dit heel soepel, je hoeft weinig op te zoeken en de flowchart ken je na een paar beurten wel uit je hoofd. Aan de andere kant maakt dit de acties van je tegenstander wel erg voorspelbaar, waardoor het naar mijn mening iets te eenvoudig is om te winnen. Ik moet er wel bij zeggen dat ik de twee moeilijkste niveaus (optionele regels) nog niet heb geprobeerd.
Ik zal het zeker nog vaker spelen. Er zijn nog scenario's en optionele regels die ik niet geprobeerd heb, boviendien komt binnenkort een nieuwe solo-flowchart voor het spel uit. Ook de 2-speler variant wil ik nog spelen.
Het spel biedt een interessante blik op de 'Global War on Terror' en de situatie in het midden oosten. Een aanrader als het thema je aanspreekt.

_________________
in brightest day, in blackest night, START THE RIOT!

Caprice
Met 4 spelers heb je erg weinig invloed op dit spel. Derhalve is het ook geen hoogvlieger. Het idee er achter is ook niet geweldig in mijn mening. Al met al prima te spelen.

Cities
Prima spel met een carcassonne twist. Jammer wellicht dat ieder zijn eigen bord heeft en daardoor voornamelijk met zichzelf bezig is. Anderzijds is het wel leuk hoe ieder zijn eigen stad ontwikkeld.

Defenders of the Realm
Leuk coöperatief spel waarbij je 4 generalen probeert te verslaan. Zelf prefereer ik denk ik toch meer spellen zoals Pandemie en Verboden Eiland door hun eenvoud maar toch de hoge mate van herspeelbaarheid en snelheid.

_________________