Ark Nova

Duurt wel heel lang zelfs met 2 spelers

Tof maar je moet er de tijd voor nemen!

Na één potje gespeeld te hebben ben ik niet erg enthousiast:

- Het spel duurt te lang voor.
- Er worden te veel mechanismes en regeltjes door elkaar gebruikt waardoor je het overzicht lijkt te verliezen / analyse paralyse optreedt.
- Vrijwel geen speler interactie. Enige is vooral kaarten wegkapen voor iemand anders, maar omdat je vrijwel niets kan plannen komt er toch wel weer iets andes moois voorbij.

Ik kreeg bij dit spel een Terraforming Mars gevoel. Maar TM zit beter in elkaar met meer spelerinteractie en beter gestroomlijnd spelverloop.

Het kernmechanisme, de 5 acties die -wanneer gekozen- van sterk naar zwak schuiven, vind ik heel leuk gevonden en ook gedurende het hele spel onderhoudend. Het thema, de afbeeldingen op de kaarten en het daadwerkelijk dierenverblijven bouwen op het eigenspeelbord vind ik ook erg leuk.

Maar toch, na 30-45 minuten spelen ervaar ik iets wat een beetje aanvoelt als tijdens een goed toneelstuk achter ontnuchterende coulissen te belanden: de vele symbooltjes en de droge teksten op de kaarten houden me nog maar moeizaam bij de les en testen mijn zitvlees tot het uiterste. Na een vaak te lange partij blijven we gematigd positief achter: we spelen Ark Nova beslist weer, maar graag wel even een maandje of 6 pauze! (en dan graag het liefst met 2 spelers of solo)

Te traag, te lang, te veel kleine regeltjes. Nee deze viel mij tegen.

Zeer leuk spel, mooi artwork.
Alleen jammer dat je wat geluk met het trekken van de kaarten moet hebben.

Dit spel klonk interessant op papier; puzzelen, opbouwen, het interessante selectie systeem met acties die krachtiger worden naarmate je ze langer niet uitvoert. Maar man, wat een tegenvaller was dit zeg. Constant kleine regeltjes lezen, puntjes zetten (en dikwijls vergeten). Allerlei arbitraire restricties en zaken om rekening mee te houden. Zou ik dit überhaupt een spel willen noemen? Nog een enorm storend punt: dat theekopje wat bepaalt wanneer een ronde teneinde is, waarna je inkomsten ontvangt. Dat zorgt voor zo’n wereld van verschil in opbouw als dat slecht valt voor één van de spelers. Ik realiseer me dat dit een stukje smaak is, want lang niet iedereen hekelt dit. Ik vind dat gewoon geen leuk mechanic in het spel, zowel niet als ik zelf pech heb, als wanneer ik anderen zo kan afsnijden. Het lijkt een beetje op het variabele speleinde in De Paleizen van Carrara, daar had ik ook een bloedhekel aan.

De kaarten zijn een nog negatievere uitschieter, en van kaarten zou dit spel het juist moeten hebben. Te veel toeval in het trekken ervan, afzichtelijke art en bergen tekst maken dit een uitschieter in negatieve zin; wederom een hype.

De variatie door de hoeveelheid kaarten is leuk, door de eindtellingkaarten kan je wel een bepaalde kant op geduwd worden en niet altijd de kant op die je zou willen, door je handkaarten. Het mechanisme zit goed in elkaar en de speelduur (2 uur) nemen we voor lief. het schuiven met de actiekaarten is ook leuk bedacht, steeds de afweging maken: doe ik het nu of wacht ik nog even.

Oogt leuk en roept de belofte op van vele uren meeslepend vertier. Helaas was mijn beleving meer dat van een sleur. De mechanieken staan voor mij zo ver van het dierentuin- en natuurconservatiethema af, dat het ook werkelijk een mechanisch gebeuren werd: kubusje hier, tegeltje daar, kaartje zus en koffiepauze zo! Eigenlijk was de koffie het meest creatieve en realistische wat ik nog wel kon waarderen. Het gebrek aan interactie maakte het wachten lang en zo werden die drie uur spelen een spreekwoordelijke martelgang. Ik deel helaas niet in de breedgedragen opwinding over dit spel, maar dat was wel duidelijk, denk ik.

obv 1x spelen, 3 spelers:
Vrij groot en lang spel. Doorgaans ben ik niet heel erg van de engine-builders, maar dat mechanisme zit er hier ook niet te dominant in - vergelijk het met wingspan. Dat kun je ook doen voor het multiplayer-sologame gehalte: je knutselt veel aan je eigen zoo, en wat de medespelers doen heeft niet zoveel invloed op jouw spel. Nog een overeenkomst: de uitvoering is erg mooi gedaan. Voor mij nieuw was het slimme mechanisme om actiekaarten steeds sterker te laten worden hoe langer ze NIET gespeeld worden. Het eerste spel was wel 'veel', maar nog behapbaar. Nadeel is wel de lange spelduur: half 9 beginnen en middernacht klaar voor een 3p-potje, mwa. (Wel met 2 newbies). Niet een spel dat je wekelijks op tafel gaat zetten, maar als het wordt voorgesteld zal ik eerst op mijn horloge kijken voor ik ja of nee zeg.

Mijn waardering van 7 is op basis van de geschiktheid als tweepersoonsspel. Normaal heb ik het niet echt op lange solistische spellen, wat dit is. Maar het zit goed in elkaar, en ondanks de geluksfactor (kaartjes) en het gebrek aan interactie puzzel je met zijn tweetjes toch best leuk je prive dierentuin in elkaar.
Ik ben niet vies van een lange speelduur, maar ik vermoedt dat ik dit spel met zijn drieen echt te lang vind duren voor wat het is, en met zijn vieren lijkt me er echt niks aan, omdat je dan niet eens meer kunt plannen welke kaarten nog beschikbaar zijn als je eindelijk weer aan de beurt bent. Maar prima dus als brainy 2-speler.

Momenteel één van mijn favorieten. Wel een belangrijke aanbeveling:

Speel dit spel niet met de intentie vooraf een strategie te hebben zoals bijvoorbeeld: Ik wordt specialist met allemaal beren of kinderboerderijdieren in mijn park. Je hebt geen invloed om precies te trekken wat je wilt er zijn gewoon teveel kaarten.

Wel is het geen geluksspel. Met de kaarten die komen heb je altijd een goede keuze die jouw park verrijkt. Het is niet zo dat het trekken van "de juiste kaart" de winst oplevert.

Ik wil dit spel alleen niet met meer dan 2 spelen. Meer spelers maakt de keuzes die je kunt maken niet boeiender maar maakt het spel wel veel langer. Zeker met nieuwe spelers erbij.

Topspel!
Elk spel speelt anders, zoveel keuzes te maken in het spel. Ja, er is wat geluk mee gemoeid, maar je moet roeien met de riemen die je hebt, flexibel omgaan met je plannen. Dit is veel eerder een tactisch spel dan een strategisch spel en laat dat eerste nu net helemaal mijn ding zijn.
Het thema is ook erg leuk en knap uitgewerkt.
Het enige minpuntje is de speelduur, en die is enkel zo lang omdat je zoveel keuzes hebt. Maar ondanks de speelduur heb ik me nog geen enkele keer een seconde verveeld.

nogal druk bord

Duurt te lang, grillig en geluksafhankelijk, grotendeels solitair en daardoor max. twee spelers en de structureel incompetente Goblins hebben weer eens een regelboekje verprutst (het wordt tijd dat de Nederlandse Spellenprijs deze incompetentie afstraft door zo’n spel niet te nomineren).

Dat gezegd hebbende, vind ik het als tweepersoonsspel erg leuk. Puntje aftrek voor de regels.

de eerste keer dat ik dit spel speelde vond ik het vreselijk: te langdradig, ik lag er voortijdig uit maar moest het erg lange spel toch nog mee uit spelen, en het voelde te complex voor wat het was.
maar vond ik gezien de vele positieve reacties dat ik het toch nog een kans moest geven. de tweede keer ging het beter, ik voelde de acties beter aan, en ben dus wat enthousiaster. maar nog steeds niet zo laaiend enthousiast als die anderen en dat zal het ook nooit worden.

Heerlijk spel. Begrijpelijk dat je ervan moet houden zoals anderen schreven. Ik houd er dus van:)!

Ik ben geneigd om het spel een 10 te geven, maar dan alleen om de overdreven lage scores te compenseren. Dat doe ik dus maar niet.

Een veel gehoorde opmerking is dat het té veel geluk zou zijn. Daar zit absoluut een kern van waarheid in. Maar zoals veel van dit soort spellen is het de manier waarop je hiermee omgaat.

+ Thematisch
+ Leuk actie mechanisme (rivier van kaarten)
+ Positieve spanning (excitement)
+ Spannend tot de eindtelling

- Speelduur is aan lange kant

Het November Rain onder de bordspellen. Veel te lang, oervervelend en onbegrijpelijk populair.

Hier begrijp ik de hype niet goed. leuke artwork, en een paar orginele mechanics, maar al bij al te luck based voor de tijd die het in beslag neemt.

Ark Nova is speltechnisch gezien prima hoewel het 'Terraforming Mars'-gevoel wel een beetje overheerst. De speelduur is lang (te lang), en als je dan na 3 uur buffelen met een negatieve score eindigt (niet ondenkbaar) dan voelt dat toch wat onbevredigend. Artwork is natuurlijk subjectief maar spreekt me niet erg aan, de afbeelding van de kiosk had ik in eerste instantie bijvoorbeeld niet herkend als kiosk. Ook het spelmateriaal is niet super, veel karton en van een matige kwaliteit. Dieptepunt vind ik de inspiratieloze zwarte geldstukken. Ik heb ook niet echt het gevoel een dierentuin op te bouwen want in het park zelf zijn geen dieren zichtbaar. Maar eerlijk is eerlijk, het spel zelf zit wel heel erg goed in elkaar en daarom speel ik dit spel ook zeker graag mee.

Ark Nova speelt fantastisch en is een nieuwe favoriet bij ons in huis. Het selectiesysteem voor je vijf actiekaarten werkt uitstekend: je bouwt er de economie van je dierentuin mee op, waarbij je ook nog eens strategisch moet kunnen puzzelen; je probeert de beste natuurbeschermingsprojecten te steunen en belandt uiteindelijk in een bloedstollende race met gave sneeuwbaleffecten naar de meeste punten. Ark Nova spelen betekent 1 tot 1.5 uur lang de beste kaarten uitzoeken om te spelen, lastige keuzes maken, fijne interactie en vooral heel veel plezier.

Een uitgebreide bespreking vind je hier.

Engelse versie gespeeld, maar op zich zelfde spel natuurlijk ;)
Enorm veel mogelijkheden, je bent afhankelijk van de kaarten, maar dan heb je zelf in de hand. Je kiest wat en wanneer je een actie laat afgaan. Wacht je langer dan wordt de actie meer waard, maar misschien heb je ze wel snel nodig...
Veel keuze's, leuk thema, leuke vormgeving.

Ik buis het spel jammer genoeg puur omdat wgg heel dit spel verpruts door vertaalfouten te maken. Internationale prijzen ja zeker, Nederlandstalige prijzen…ik hoop het niet.

Ark Nova (2021)

Spelbijlagen

Onderwerpen

Waarderingen