Essen ain’t what it used to be (for me)
Moderators: Ereleden, Website beheerders
Forumregels
Onze columnisten geven in deze rubriek hun persoonlijke kijk op de spellenwereld.
Ben je het met hen wel of niet eens? We horen graag jouw reactie, zolang deze rekening houdt met de nettiquette.
Onze columnisten geven in deze rubriek hun persoonlijke kijk op de spellenwereld.
Ben je het met hen wel of niet eens? We horen graag jouw reactie, zolang deze rekening houdt met de nettiquette.
-
Tamara_Bakker
- Standaard moderator
- Berichten: 779
- Lid geworden op: vr 02 sep 2005, 21:29
- Locatie: Leiden
- Contacteer:
Re: Essen ain’t what it used to be (for me)
Leuk, een cliff hanger. Antwoord te vinden op stand 5-A121 in Essen☺ ?
Het leven is net ganzenborden. Je kunt steeds weer opnieuw beginnen, tenzij je in de put blijft zitten.
Labels:
-
Erwin
- Nieuwsreporter
- Berichten: 6813
- Lid geworden op: vr 02 sep 2005, 20:10
- Persoonlijke Ondertitel: ..........
- Zichtbare ondertitel: Persoonlijk
- Locatie: Leusden
- Contacteer:
Re: Essen ain’t what it used to be (for me)
Of kijk eens of je bij hun internationale partners al iets met een T vindt.Tamara_Bakker schreef: Leuk, een cliff hanger. Antwoord te vinden op stand 5-A121 in Essen☺ ?
-
t-d
- Locomotief
- Berichten: 37
- Lid geworden op: wo 04 sep 2013, 17:44
Re: Essen ain’t what it used to be (for me)
Het antwoord komt al vroegerTamara_Bakker schreef: Leuk, een cliff hanger. Antwoord te vinden op stand 5-A121 in Essen☺ ?
Op Essen promoten we alleen onze eigen titels.-
Tamara_Bakker
- Standaard moderator
- Berichten: 779
- Lid geworden op: vr 02 sep 2005, 21:29
- Locatie: Leiden
- Contacteer:
Re: Essen ain’t what it used to be (for me)
Iets met lelijke Noorse wezentjes?Erwin schreef:Of kijk eens of je bij hun internationale partners al iets met een T vindt.Tamara_Bakker schreef: Leuk, een cliff hanger. Antwoord te vinden op stand 5-A121 in Essen☺ ?
Het leven is net ganzenborden. Je kunt steeds weer opnieuw beginnen, tenzij je in de put blijft zitten.
-
Sunnyfield
- Hazelnoot Ridder
- Berichten: 622
- Lid geworden op: za 18 nov 2017, 18:08
- Persoonlijke Ondertitel: Tsjoeke, tsjoeke
- Zichtbare ondertitel: Persoonlijk
- Locatie: Den Haag
-
Joverowa
- Caballero
- Berichten: 758
- Lid geworden op: wo 30 jun 2010, 16:41
- Locatie: Haasrode (B)
Re: Essen ain’t what it used to be (for me)
Dit verhaal is zo herkenbaar. Die titel boven dit forum had evengoed op mij kunnen slaan 
Waar is inderdaad de tijd dat ik nog op parking 2 stond om de ingang aan die zijde te nemen. Een overvolle bus op om tot aan de ingang te rijden en dan mee aanschuiven.
Toen ook al volle gangen met grote groepen die op de grond zaten om Weerwolven te spelen. En dan al die verklede mensen... (die zijn er nu echt niet veel meer) Wat keek ik mijn ogen uit toen.
Geen enkele adrenalinestoot was heviger dan de eerste keer rondlopen op de dag voor de beurs om alles op te zetten toen ik zou gaan demoën voor een kleine beginnende firma. Wat een paletten dat er daar werden binnen gesleurd, dat ging mijn petje echt wel te boven. Gaan al die spellen verkocht worden dacht ik toen. Ik voelde me een kind in een snoepwinkel. Ik zie me nog lopen op die eerste drukke dagen met karretjes vol met spellen die naar de stand of naar de wagen moesten. En ondertussen maar roepen "Chaud/warm"
Maar die belevenissen alleen beleven zou maar triestig zijn. Dus kon ik er des te meer van genieten dat we daar met meerdere mensen waren die hetzelfde voelden. Naar elkaar kijken en toch bij elkaar dat bloed voelen stromen.... En lachen dat we deden. Een potje Luchador zorgde ervoor dat heel wat mensen naar onze tafel keken om te zien of daar een paar zotten aan tafel zaten.
But times go by..
Drukke agenda's, afstand, kinderen en zo veel anderen redenen zorgen ervoor dat je de anderen uit de groep minder gaat beginnen zien. En zie je elkaar weer op de weg naar Essen en zeg je dag op zondagavond.
En voor je het weet sta je dan als een gebruikte vuilzak buiten tegen een paal tijdens een ijskoude november bui.
Ook nu ga ik nog naar Essen voor demo's maar dan bij een veel grotere firma. De adrenaline om al die paletten binnen te zien rijden is heel wat minder. Het beleven van de sfeer even groot. Ik heb nu andere mensen rond mij waarvan ik ook zeer blij ben dat ik ze heb leren kennen. En ook nu lachen we heel wat af. Maar het is niet meer hetzelfde. Ze zeggen altijd dat je vooruit moet kijken en het verleden achter je moet laten. Maar ik hield toch van de tijd dat het allemaal kon als vrienden en niet als werkgever/werknemer.
Zoals Tom al aanhaalt: Essen ain't what it used to be (for me)
Waar is inderdaad de tijd dat ik nog op parking 2 stond om de ingang aan die zijde te nemen. Een overvolle bus op om tot aan de ingang te rijden en dan mee aanschuiven.
Toen ook al volle gangen met grote groepen die op de grond zaten om Weerwolven te spelen. En dan al die verklede mensen... (die zijn er nu echt niet veel meer) Wat keek ik mijn ogen uit toen.
Geen enkele adrenalinestoot was heviger dan de eerste keer rondlopen op de dag voor de beurs om alles op te zetten toen ik zou gaan demoën voor een kleine beginnende firma. Wat een paletten dat er daar werden binnen gesleurd, dat ging mijn petje echt wel te boven. Gaan al die spellen verkocht worden dacht ik toen. Ik voelde me een kind in een snoepwinkel. Ik zie me nog lopen op die eerste drukke dagen met karretjes vol met spellen die naar de stand of naar de wagen moesten. En ondertussen maar roepen "Chaud/warm"
Maar die belevenissen alleen beleven zou maar triestig zijn. Dus kon ik er des te meer van genieten dat we daar met meerdere mensen waren die hetzelfde voelden. Naar elkaar kijken en toch bij elkaar dat bloed voelen stromen.... En lachen dat we deden. Een potje Luchador zorgde ervoor dat heel wat mensen naar onze tafel keken om te zien of daar een paar zotten aan tafel zaten.
But times go by..
Drukke agenda's, afstand, kinderen en zo veel anderen redenen zorgen ervoor dat je de anderen uit de groep minder gaat beginnen zien. En zie je elkaar weer op de weg naar Essen en zeg je dag op zondagavond.
En voor je het weet sta je dan als een gebruikte vuilzak buiten tegen een paal tijdens een ijskoude november bui.
Ook nu ga ik nog naar Essen voor demo's maar dan bij een veel grotere firma. De adrenaline om al die paletten binnen te zien rijden is heel wat minder. Het beleven van de sfeer even groot. Ik heb nu andere mensen rond mij waarvan ik ook zeer blij ben dat ik ze heb leren kennen. En ook nu lachen we heel wat af. Maar het is niet meer hetzelfde. Ze zeggen altijd dat je vooruit moet kijken en het verleden achter je moet laten. Maar ik hield toch van de tijd dat het allemaal kon als vrienden en niet als werkgever/werknemer.
Zoals Tom al aanhaalt: Essen ain't what it used to be (for me)
derodehazen.be
