Verandering van spijs doet eten

[Kolomnist]

Verandering van spijs doet eten

Tamara Bakker

Met de najaarsbeurzen achter de rug is alweer de conclusie dat er ieder jaar meer spellen uitkomen en de keuze nog uitgebreider is dan het jaar ervoor. Moeten we hier blij mee zijn? Verandering van spijs doet eten, aldus een bekend spreekwoord. Als we die doortrekken naar de spellenwereld, dan kan de keuze niet groot genoeg zijn. Verandering van spel doet spelen en als spelfanaten doen wij niets liever dan dat, toch?

In de praktijk lopen we hierbij tegen een belangrijke beperking aan: tijd. Want eten, slapen, de kinderen opvoeden, werken, het huishouden doen: alles kost tijd. Spellen spelen kan vervolgens in een deel van de resterende tijd. En aangezien er nog steeds maar 24 uur in een dag gaan en 7 dagen in de week, betekent meer verschillende spellen dat ik per spel minder tijd beschikbaar heb.

Dat zie ik ook terug aan de spellen in mijn spellenkast. Good old Catan, El Grande, Ursuppe, Puerto Rico: allemaal goed voor vele uren spelplezier en meer dan 100 potjes elk. Als ik dat vergelijk met de oogst van Essen vorig jaar, dan mag ik blij zijn als er een spel bij zit dat ik meer dan 10 keer heb gespeeld. Eigenlijk doodzonde.

Op deze manier wordt een spel steeds meer een wegwerpproduct: je speelt het een paar keer en daarna probeer je een ander spel. Je ziet het ook terug in de levenscyclus van een spel in de winkel: menig spel dat in 2017 uitkwam in Essen, is inmiddels niet meer te krijgen. Of het ligt in Essen in de uitverkoopbak, want ja: het is al meer dan een jaar oud, dus moet het uit het assortiment.

Net zoals ik bij de Albert Heijn bij een keuze uit 45 soorten chips spontaan keuzestress krijg, begint het huidige spellenaanbod voor mij de spuigaten uit te lopen. Mag ik dan ook de dames en heren uitgevers verzoeken om in 2019 minder spellen uit te geven? En bij de spellen die wel worden uitgegeven, de kwaliteit voorop te laten staan? Middelmatige spellen simpelweg niet meer uitgeven, dus kwaliteit voor kwantiteit?

Hiermee creëren we met zijn allen een duurzame spellenindustrie, waarbij de consument keuze heeft uit een kleiner aantal zeer goede spellen en de producent niet elk jaar een substantieel deel van zijn titels hoeft af te stoten. Want verandering van spijs doet eten, maar overdaad schaadt!

[Sunnyfield]

Ik zou zo'n goeie spellendictator zijn!

[Dagmar]

Helemaal mee eens!

[Edwin84]

Deels mee eens. Aantal zaken zijn lastig.

Middelmatige spellen niet uitgeven. Tja hoe bepaal je dat van tevoren? Kleinere ontwikkelaars of uitgevers hebben niet altijd gelijk goud in handen.

Daarnaast is niveau van spellen veel beter. Een spel dat nu middelmatig is had in 2001 wellicht genomineerd kunnen worden voor een spellenprijs.

Zelf kijk ik met name naar mechanismes en thema's. Heb ik zoiets al in de kast? Ja, voegt dit spel dan iets nieuws toe of vervangt dit spel het spel in de kast?

Daarnaast zijn we verwend met spelletjes en vrienden die ook veel spellen hebben.

Vroeger kwam je bij iemand en dan had hij een nieuw spel. Dit speelde je dan inderdaad meerdere avonden achter elkaar. Anders was het alternatief Risk of Monopoly of een spel dat je al 100 keer hebt gespeeld.

Nu heeft iedereen op de spellenclub of in je vriendengroep maandelijks soms zelfs wekelijks nieuwe aanwinsten.

[Akahige]

Ik denk dat een overschot op de markt vooral in het nadeel is van kleinere uitgevers en spellenmakers. Met zoveel spellen wordt een consument steeds kieskeuriger. Ook raken hobbyisten steeds beter geïnformeerd over wat de moeite waard is en wat niet. Middelmatige of ronduit slechte spellen falen, goede spellen vinden door de hype via sites als Boardgamegeek de aandacht die ze verdienen.

Als consument heb ik in ieder geval geen klagen. Ik zie vooral problemen voor zeldstandige spellenmakers. Kickstarter is een geweldig platform, maar ook daar is het aanbod volgens mij inmiddels zo groot dat het succes van een innovatief en goed spel steeds meer leunt op marketing en geluk, ipv. puur de kwaliteit.

Wat ik alleen hoop is dat deze trend nu ook eens tot de mainstream door dringt. Voor alle niet-bordspelspelende muggles komt de algemene kennis over bordspellen niet veel verder dan Monopoly, Risk en Catan. Dat publiek krijgt hoegenaamd niets mee van de overdaad aan titels.

[The Iced One]

Het hangt precies in de lucht:
https://boardgamegeek.com/blogpost/8338 ... mmodity-an

[Gebruiker 3696]

Het hangt precies in de lucht:
https://boardgamegeek.com/blogpost/8338 ... mmodity-an

Je moet ergens de mosterd halen zeker?

[Mac-S]

Deels mee eens. Aantal zaken zijn lastig.

Middelmatige spellen niet uitgeven. Tja hoe bepaal je dat van tevoren?

En wie bepaalt wat een middelmatig spel is? Wat voor de één het beste spel ooit is, is voor een ander middelmatig of afgrijselijk.

Meer keus is in principe goed. Maar als consument moet je dan ook wel durven kiezen. Koop minder spellen en speel die spellen gewoon weer honderd keer. (Dat is al tijden mijn doel, maar mij lukt het ook niet.)

[The Iced One]

Koop minder spellen en speel die spellen gewoon weer honderd keer. (Dat is al tijden mijn doel, maar mij lukt het ook niet.)

Ik vind het persoonlijk wel leuk om altijd nieuwe spellen te ontdekken. Ik houd van variatie en beleef daar plezier aan. Dat betekent niet dat ik geen plezier kan beleven aan het uitdiepen van een spel, maar bij de keuze tussen een gekend of nieuw spel, kies ik heel vaak voor het nieuwe spel.
Ik heb hetzelfde met muziek dankzij Spotify. 'Vroegah' kende ik de enkele albums die ik had van voor naar achter en dat was erg fijn, maar nu kom ik er zelden nog toe om een cd zo vaak te horen (nieuwste Metallica was de recente uitzondering, topschijf!) omdat ik in de plaats van herbeluisteren constant nieuwe bands en nummers leer kennen. Bij muziek is dat ergens nog een groter probleem omdat je dat bijna per definitie meer gaat waarderen naarmate je het meer hoort vind ik. Maar tegelijkertijd doe ik dat erg bewust en vind ik het leuk om ook op muzikaal vlak nieuwe zaken te ontdekken...
Ik ben bijv. ook heel snel uitgekeken op televisieseries, na een seizoen of 2 heb ik meestal al zin om iets anders te kijken, maar blijf ik doorgaans kijken omdat ik toch ook wel benieuwd ben naar hoe het af gaat lopen (die cliffhangers ook altijd!)
Zal mijn generatie zijn misschien? (hoewel ik met mijn 34 jaar nu ook weer niet zo jong meer ben )

Het hangt er dus maar van af waar je juist voldoening uit haalt en voor mij is dat verbreding in plaats van verdieping...

[Tamara_Bakker]

Het hangt precies in de lucht:
https://boardgamegeek.com/blogpost/8338 ... mmodity-an

Grappig dat de discussie ook op BGG wordt gevoerd. Mijn column stond al sinds 27 september in de ontwikkelomgeving van BSM, dus kennelijk was ik de discussie al ver vooruit

[Edwin84]

Deels mee eens. Aantal zaken zijn lastig.

Middelmatige spellen niet uitgeven. Tja hoe bepaal je dat van tevoren?

En wie bepaalt wat een middelmatig spel is? Wat voor de één het beste spel ooit is, is voor een ander middelmatig of afgrijselijk.

Meer keus is in principe goed. Maar als consument moet je dan ook wel durven kiezen. Koop minder spellen en speel die spellen gewoon weer honderd keer. (Dat is al tijden mijn doel, maar mij lukt het ook niet.)

Verkoopcijfers deels en reacties hier op het forum na een spellenbeurs als indicatie.

Zelfde met videogames alleen daar ander probleem.

Mensen willen alleen free to play of een spel dat 60 euro krijgt moet echt heel goed zijn. Probleem is dat ontwikkeltijden veel langer worden met open werelden en budgetten veel groter. Hierdoor durven o ontwikkelaars geen risico meer te nemen en is de vernieuwing met name gezet op meer spelers, grotere werelden en betere graphics. Maar de gameplay vernieuwing blijft enorm achter.

Nu ik dit schrijf herken ik het van bordspellen. Een spel met mooiere speelstukken en artwork krijgt meer aandacht.

[Bart]

(...) dus kennelijk was ik de discussie al ver vooruit

Uiteraard!

[Gebruiker 4257]

Het is een typisch fenomeen voor dit soort industrie. Spellen zitten in de lift, dus er is een tijd dat de sky de limit is, alles wat iemand zich bedenkt is publicatie waardig, de uitgeverijen bloeien en schieten als paddestoelen uit de grond. Daardoor ontstaat stilaan een overaanbod, de consumenten kunnen niet meer volgen met de productie, en uiteindelijk resulteert dat in een soort van mini crash van de industrie. Na de mini crash wordt er dan geconsolideerd, en kunnen we weer verder met een relatief beperkter aanbod per speler. Zowel de film als de gaming industrie zijn hier al doorgegaan. Het zou mij niet verbazen dat hetzelfde ook ooit gebeurd is met de literatuur industrie. Gebeurt trouwens ook met andere industrieën alleen heeft de entertainment sector de neiging om dit soort dingen grootser aan te pakken

[The Iced One]

Na de mini crash wordt er dan geconsolideerd, en kunnen we weer verder met een relatief beperkter aanbod per speler.

Dat proces is al even gaande met Asmodée dat alle publishers lijkt op te kopen dus misschien gaat de mini-crash vermeden worden
In dat opzicht is het misschien niet slecht dat Asmodée dit doet, op die manier worden er misschien minder maar wel kwalitatievere titels uitgeven. Niet dat ik nu moeite heb met het vinden van kwalitatieve titels de laatste jaren, maar je moet er wel eerst de rommel voor scheiden. Intussen zijn we daar redelijk goed in geworden, maar het zou interessanter zijn als de verhouding topspellen tgo middelmatige spellen wat minder in het voordeel van de middelmatige was.

Ik vind overigens wel dat er vroeger véél meer middelmatige tot slechte spellen uitkwamen, als je kijkt naar de catalogus van 999Games in het begin (zeker Phalanx Games dat ze overgenomen hebben), dat was ook vaak 'gene vette', toch zeker niet tegenover de huidige norm.

[Bongo]

Verandering van spijs doet eten

Tamara Bakker
Hiermee creëren we met zijn allen een duurzame spellenindustrie, waarbij de consument keuze heeft uit een kleiner aantal zeer goede spellen en de producent niet elk jaar een substantieel deel van zijn titels hoeft af te stoten. Want verandering van spijs doet eten, maar overdaad schaadt!

Ik zie het probleem niet?

Papier en plastic kunnen heel goed gerecycled worden, en het is een bedrijfsrisico om tijd, geld en andere recources te gebruiken voor een nieuw spel te ontwikkelen.
Hoezo is er behoefte aan een "duurzame" spellenindustrie? Wat betekent dat eigenlijk? Is de spellenindustrie nu niet duurzaam dan? Belasten we het milieu dan zo erg met onze hobby?
Volgens mij valt dat wel mee.

Door internet, fora zoals deze en al heel zeker BGG is de globalisering in volle gang, consument stelt steeds kritischere eisen, en de industrie speelt daarop in.
Oude goede spellen en spelmechanismes worden opgepimpt, betere componenten, artwork etc.... prima! Geen moeite mee. Oog wil ook wat...

En ja net als vroeger met muziek... bepaalde CD's gekocht... maar 1 of 2 keer gespeeld, komen ze de kast niet meer uit. Gelukkig vinden via de 2e handse markt heel veel spellen die uit de kast gedrukt worden een 2e, 3e of miss wel 4e leven..... Heel duurzaam!