Cloud 9 gooide in 1999 hoge ogen als eenvoudig, snel en leuk familiespel. Vernieuwde uitgaven, reimplements heet dat dan, zijn intussen schering en inslag. Hetzelfde spel wordt dan van een modernere outfit voorzien.
Foto: Matrium
In Celestia gaan de spelers aan boord van een luchtschip. Daarmee varen ze van hemelstad naar hemelstad om er verschillende schatten te veroveren. Geen sinecure, Damokvogels loeren om de hoek, de bliksem kan elk moment inslaan, dikke mist belemmert het zicht of Lockharspiraten hebben het op de passagiers gemunt. Alleen door de handen in elkaar te slaan, kunnen de inzittenden overleven. Om beurt staan ze aan het roer en zoeken ze een uitweg. Wie er geen goed oog op heeft, kiest eieren voor zijn geld en verlaat het schip.
Bij de start van het spel worden 9 stadstegels en bijhorende beloningskaarten in het midden van de tafel gelegd. Elke speler krijgt een aantal handkaarten. Eén speler, de kapitein, gooit een aantal gevaren dobbelstenen. Dit aantal verhoogt naarmate de reis verder gaat. Daarna beslissen de andere spelers of ze al dan niet op het schip blijven. Als je niet blijft, neem je een beloningskaart van de stad waarop het schip staat. Vervolgens moet de kapitein het schip naar de volgende stad loodsen. Daarvoor moet hij per gevaar (dobbelsteen) een passende handkaart afleggen (bliksemafleider bij bliksem bijvoorbeeld). Als dat niet lukt, vergaat het schip en blijven de inzittenden met lege handen over. Lukt dat wel, dan neemt de volgende speler de rol van kapitein over. Telkens het schip vergaat, trekt elke speler een nieuwe handkaart.
Het spel eindigt na de ronde waarin een speler 50 punten bereikt. De speler met het meeste punten wint, logischerwijs, de ontdekkingsreis.
Celestia is ‘Push your luck’ pur Sang. (Wie weet hoe dit in het Nederlands moet, dank ik voor de tip!) Jouw taak: inschatten of de reis kans op slagen heeft. Bezit de kapitein de kaarten om de gevaren af te wenden? Een gokje? Misschien! Gaandeweg kun je je wel een idee vormen van welke handkaarten de andere spelers bezitten of vooral niet bezitten. Kies je voor zekerheid en verlaat je het vaartuig of neem je een – al dan niet berekend – risico op een hogere beloning. Een beslissing die vooral moeilijk is in de beurt net voor je zelf aan het roer verwacht wordt. De kapitein mag immers het schip niet verlaten. Je kan er dan wel zeker van zijn dat je voorganger de gevaren zal trotseren, daarna ben jezelf aan de beurt en de grillen van de dobbelstenen zijn niet in te schatten.
Celestia voegt - zo moet dat met vernieuwde uitgaven - in vergelijking met Cloud 9 wat extra toeters en bellen toe. De franjes wat betreft vormgeving en illustraties verdienen applaus. Celestia is waarschijnlijk één van de eerste spellen waarover mijn kinderen opmerken dat de tekeningen ‘super cool’ zijn. De extra’s in de vorm van actiekaarten (iemand dwingen het schip te verlaten bijvoorbeeld) en puntenverdeling (de stapel bij stad 3 bevat puntenkaarten van 2, 4, 6 en 9 punten) vind ik minder geslaagd. Beiden verhogen alleen de geluksfactor en dat is in dit genre helemaal niet nodig.
Ikzelf vind Celestia een ‘OK- ervaring’ zonder meer. Ik hou ervan om dit met de kinderen te spelen, maar vind het zelf wat repetitief. Mijn vrouw en kinderen zijn een stuk enthousiaster en ik begrijp ook wel waarom. Celestia ziet er piekfijn uit en staat garant voor ontspanning en spelplezier voor familie – en gelegenheidsspelers en voor spellengekken die zich in die rol kunnen vinden.
Foto: W. Eric Martin
- Celestia (BLAM!, 2015)
- Auteur: Aaron Weissblum
- Artwork: Gaetan Noir
- 2 tot 6 spelers vanaf 8 jaar
- 30 minuten
- http://www.blam-edition.com/
- Adviesprijs €24
