Kramer en Kiesling, Game Brewer en artistiek geweld op de speldoos waar ik mijn ogen niet vanaf kan wenden. Dat is mijns inzien een no-brainer. Ik grabbelde 60€ vanuit de diepte van mijn zak en bracht deze als trofee mee van Spiel.
Foto: Game Brewer
HET THEMA
De amandelkern (Amygdala) reguleert ons emotioneel wezen. Vlucht – vecht reacties, genot, motivatie, angst, woede, bevriezen…
Kramer en Kiesling bedenken de speler met verdriet, sereniteit, dankbaarheid, geluk, hoop, woede en verwondering.
Deze emoties moet u ontgrendelen door grondstoftegels te verzamelen. Waarna u deze op een centraal bord mag deponeren om zo meerderheden per emotie te behalen.
U reist doorheen de emoties op het spelbord met een stemmingspion en hupt daarbij van lotus naar lotus. Als u zo voorbij de toltegel hupt, moet u 1munt uit het geheugen wissen.
Eigen emoties liggen op een spelerbordje. U bezoekt ze aan de hand van een gedachtewolk. Ook daarmee kunt u huppen. Als u daarbij gedachten negeert, moet u 2 munten uit het geheugen wissen.
U bent tijdens het spel afhankelijk van uw korte-termijn geheugen. Maximaal 10 objecten kunt u onthouden (lees bijhouden).
U verdient punten door eigen emoties grenzend aan elkaar op het centrale bord te leggen en door meerderheden te verzamelen. U krijgt punten voor meerderheden in gebieden waar u claimtegels bezit.
Tussendoor kunt u ideeën opdoen en deze inruilen voor munten. Dromen doet u ook, die kunnen voor punten geruild worden. Hoe meer dromen of ideeën u in één keer inruilt, hoe lucratiever de deal. Het korte-termijn geheugen werkt wat dat betreft contraproductief.
Foto: Game Brewer
HET SPEL
In uw beurt kiest u 1 van drie opties: grondstoftegels verzamelen, emotietegels plaatsen of één claimtegel plaatsen.
U eigen pion moet op de plaats staan waar u de actie uitvoert. U mag deze vrij maar wel verplicht in wijzerzin verplaatsen. Als u daarbij op of voorbij het startveld (met toltegel) komt, moet u 1 munt betalen.
Grondstoffen koopt u per 1 of in duo. Bij de aanschaf van een stel moet u alleen het duurste goed betalen.
Elke speler bezit een eigen bord met emotietegels. Als u de juiste grondstoffen bezit, mag u een emotietegel op het centraal bord leggen. Minstens één van de symbolen op de emotietegel moet daarbij overeenkomen met een eerder gelegde eigen tegel of met één van de 7 startvelden op het centraal bord. Een ketting van gelijke symbolen levert punten op.
Het eigen spelbord bevat bonusvelden. Als deze volledig vrij gespeeld worden (er grenzen geen emotietegels aan), propt u deze bonussen in het geheugen. Op die manier kunt u claimtegels bemachtigen. Die legt u op het spelbord om punten voor meerderheden te claimen als het spel eindigt.
Als een speler na zijn beurt 5 of minder emotietegels op het eigen spelbord bezit, wordt de huidige ronde afgewerkt en eindigt het spel met nog een laatste volledige ronde.
Spelers ontvangen punten voor meerderheden en overschot aan munten.
Foto: Wouter (Tabletopping)
Ik vind Amygdala – in tegenstelling tot veel anderen – machtig mooi. Het is wel zo dat de overdaad aan kleuren vlot spelen vaak belemmert. Wij zien heel moeilijk het verschil tussen blauw en groen en dat geldt dubbel als op de kleurrijke kant van het centraal bord gespeeld wordt.
De Nederlandstalige spelregels lijken me (echt waar) het werk van Google translate. Helaas werden daarbij niet alle stukjes tekst gekopieerd. Dat vind ik beschamend, zeker voor een uitgeverij uit België.
Het start al met de eerste twee zinnen waarin sprake is van ‘het Amygdala’.
Of wat dacht u van volgende zinnen:
‘Als je tot op of voorbij de toltegel.’ (Geen vervolg hier)
‘ste tegel die je gekozen hebt: als je 2 tegels kiest, is de goedkoopste gratis.’
‘Wanneer een speler aan het einde van het spel slechts 5 emotietegels over heeft op hun spelersbord, wordt het einde van het spel ingeleid.’
‘De plaatsingsvolgorde zal aan het einde van het spel het gelijkspel breken’
Volgende afsplitsingen: ‘emoti-etegel’, grondst-offenvoorraad.
Of deze opmerking: “gelukstegels worden enkel gebruikt om geluks-emotietegels te ontgrendelen en enkel gelukstegels kunnen geluks-emotietegels ontgrendelen.”
Of, onderstaand voorbeeld: “Om de meerderheid te bepalen tellen alle spelers het aantal emotie-iconen. Daarnaast:” Stien Stien is derde en krijgt 2 OP” (In het voorbeeld wordt over emotietegels gesproken, niet over symbolen). En wat gezegd over het kleurgebruik? Is dat duidelijk?
Foto: scan uit Nederlandse spelregels.
Het spelthema komt helemaal niet uit de verf. Dit is een abstract spel waarbij het thema de zaak alleen maar ingewikkelder maakt. Toltegel, emotietegel, gedachtewolk, droomtegel, ideetegel, stemmingspion, gelukstegel, het zijn holle woorden zeker in combinatie met munten en grondstoffen als het thema emoties en geheugen betreft.
Amygdala, het spel waarin u geluk daadwerkelijk kunt kopen! Tjah.
Het beperkte geheugen en het feit dat de claimtegels per één gespeeld moeten worden, zorgen ervoor dat u vrij vaak in eenzelfde speelpatroon terechtkomt.
Ik hanteer bij het spelen telkens dezelfde strategie: 4 of meer dromen verzamelen, zoveel mogelijk naar het centrum werken en telkens hetzelfde parcours afleggen op mijn eigen bord zodat ik geen munten verspil aan 'gedachtesprongen'. Het levert steevast overwinningen op maar de spelvreugde wordt er natuurlijk niet groter op.
Let wel, Amygdala is geen prutspel, we hebben het hier nog altijd over Kramer en Kiesling hoor. Ik ben echter wel van mening dat het niet hun beste titel is. Het spelmechanisme vind ik prima werken als familiespel maar het thema en de abstractie daarvan schrikken de familiespelers wel wat af, vermoed ik.
De Nederlandse spelregels vind ik zowel ondermaats als onduidelijk. Ik houd aan deze aankoop vooral ontgoocheling over.
- Ontwerp: Michael Kiesling en Wolfgang Kramer
- Vormgeving: Anastasia Cartovenco
- uitgever: Game Brewer
- 2-4 spelers vanaf 10 jaar
- €60