Pathfinder AGC vs Lord of the Rings LCG solo

[maartend]

Hallo

Ik heb nu momenteel LotR LCG liggen (met een zooi uitbreidingen). Ik speel dat solo.
Nu ligt dat deckbuilding me toch niet helemaal. En zat ik dus wat verder te kijken. En zo kwam ik dus Pathfinder Adventure Card Game tegen.

Is er een groot verschil tussen? Ik hou van solo games endobbelstenen vind ik ook leuk, ben minder goed in deckbuilding.

Als dat meer mijn ding is, iemand die wil ruilen?

[gieli0]

het lijkt me wel dat pathfinder beter bij je past, het deck builder mechaniek daarin is minimaal, je vindt items wapens en armor ect. en kan die in je deck stoppen aan het eind van je adventure.
je moet wel echt van dobbelstenen houden, want dat is eigenlijk de coremechanic van het spel.

[usurper]

Ik ben het met bovenstaande reactie eens. Maar beide spellen speel ik met plezier als solo game.

[Skallagrim]

Als deckbuilding in Lotr Lcg je grootste hindernis is dan zou ik je aanraden, als je dat nog niet gedaan hebt, om eens een kijkje te nemen op volgende websites. Deze bevatten decks gemaakt door Lotr lcg fanaten. Die decks steken meesterlijk in elkaar en er wordt gemotiveerd waarom bepaalde kaarten erin steken en hoe je ze kan spelen.
Als je niet alle kaarten hebt, kan je proxies gebruiken of kaarten met een gelijkaardig effect. De card pool is nog niet zo groot in lotr, maar jammer genoeg wel erg verspreid over de packs.

http://talesfromthecards.wordpress.com/ ... potlights/

http://hallofbeorn.wordpress.com/decks/

http://masteroflore.wordpress.com/categ ... ythroughs/

Ik vond persoonlijk Pathfinder erg tegenvallen omdat het heel erg repetitief is met weinig beslissingen tijdens het spelen. Het grote pluspunt van pathfinder is de loot die je krijgt na elke quest, maar ik heb zelf wel gemerkt dat deze loot erg random kan zijn.
De saga expansions van lotr lcg voeren eenzelfde 'quest complete get reward' mechaniek in. Na het winnen van een quest krijg je een skill, titel, boon of wapen die bij de lore van de quest past. Dit voelt beter aan dan random loot.
Lotr heeft ook veel meer afwisselende en meer boeiende quests en je moet een pak meer beslissingen maken elke ronde, meer dan in een volledig spelletje pathfinder.
Een vriend van me die Pathfinder vaak solo speelt, vertelde me onlangs dat de moeilijkheidsgraad niet evenredig stijgt met de progressie van je karakter, en dat latere quest daarom erg moeilijk worden. In Lotr hebben de quests een moeilijkheidsgraad, is er een easy en hard mode en kun je je deck aanpassen. Wel is de waarde van moeilijkheidsgraad die FFG eraan geeft niet altijd correct en dus misleidend.

[maartend]

Thnx Skall.

Ik ga weer een skijken. 1 siite had ik al, de andere ga ik ook eens bekijken. Ik heb nog nooit een deckbuilder voor dit gespeeld, moet dara dus echt aan wennen.
Maar als ik je stuk zo lees, toch nog maar eens proberen.
Ik wil dus niet de decks van anderen zomaar namaken, ik wil ook zelf spelen.

[usurper]

Thnx Skall.

Ik ga weer een skijken. 1 siite had ik al, de andere ga ik ook eens bekijken. Ik heb nog nooit een deckbuilder voor dit gespeeld, moet dara dus echt aan wennen.
Maar als ik je stuk zo lees, toch nog maar eens proberen.
Ik wil dus niet de decks van anderen zomaar namaken, ik wil ook zelf spelen.

Ondanks deze sites en hun voorbeelden van decks blijft het spel moeilijk te winnen. Het is zeker geen gelopen koers.(gelukkig )

[maartend]

Thnx Skall.

Ik ga weer een skijken. 1 siite had ik al, de andere ga ik ook eens bekijken. Ik heb nog nooit een deckbuilder voor dit gespeeld, moet dara dus echt aan wennen.
Maar als ik je stuk zo lees, toch nog maar eens proberen.
Ik wil dus niet de decks van anderen zomaar namaken, ik wil ook zelf spelen.

Ondanks deze sites en hun voorbeelden van decks blijft het spel moeilijk te winnen. Het is zeker geen gelopen koers.(gelukkig )

Dat hoeft ook niet, maar ik snap niet altijd de kaarten en dat gekke deckbuilding.
gebruik nog steeds de standaard set.

[Ruud2009]

Pathfinder Adventure Card Game is mijn teleurstelling van 2013. Had alles wat ik cool vind in games (gaaf artwork, mooi design). Maar in principe is het niet veel meer dan flip een kaart en roll a die. Weinig aan.

[gieli0]

Pathfinder Adventure Card Game is mijn teleurstelling van 2013. Had alles wat ik cool vind in games (gaaf artwork, mooi design). Maar in principe is het niet veel meer dan flip een kaart en roll a die. Weinig aan.

dat was het voor mij ook, er zit wat mij betreft weinig spel in. ook al is het concept erg cool!

verder vind ik dat een spel zeker solo best moeilijk mag zijn, maar je moet er wel invloed op hebben.

[Davio]

Thnx Skall.

Ik ga weer een skijken. 1 siite had ik al, de andere ga ik ook eens bekijken. Ik heb nog nooit een deckbuilder voor dit gespeeld, moet dara dus echt aan wennen.
Maar als ik je stuk zo lees, toch nog maar eens proberen.
Ik wil dus niet de decks van anderen zomaar namaken, ik wil ook zelf spelen.

Ondanks deze sites en hun voorbeelden van decks blijft het spel moeilijk te winnen. Het is zeker geen gelopen koers.(gelukkig )

Dat hoeft ook niet, maar ik snap niet altijd de kaarten en dat gekke deckbuilding.
gebruik nog steeds de standaard set.

De core set van LOTR bevat heel veel bruikbare kaarten.

Het lastige is alleen, als je wat vaker de latere scenario's wil winnen, kunnen de kaarten uit de uitbreidingen je precies dat voordeel geven om het pleit in jouw voordeel te beslechten.

Ik ben zelf fan van Mage Knight: Board Game. Het is weliswaar geen kaartspel, maar je gebruikt wel voornamelijk kaarten in plaats van dobbelstenen tijdens je beurt. Lopen, aanvallen en verdedigen doe je allemaal met kaarten.

Het geeft me dat heerlijke RPG gevoel (je eigen held ontwikkelen en daarmee de wereld (on)veilig maken) zonder de gebruikelijke RPG dobbelpech. Het mooie aan Mage Knight vind ik: Bij gebruikelijke RPGs is de uitkomst willekeurig, bij Mage Knight alleen de encounters. Door je kaarten goed te combineren weet je op voorhand of je wint of verliest en hoeveel schade je daarbij oploopt. Door jezelf goed voor te bereiden, kun je zo een hoop geluk elimineren.

[maartend]

davio

Laat ik nu ook precies Mage Knight hebben en het een geweldige game vinden.

[Davio]

davio

Laat ik nu ook precies Mage Knight hebben en het een geweldige game vinden.

Haha, dan hoef ik je niet meer te overtuigen.

Ik heb zelf ook LOTR en speel het af en toe met een deck wat ik zelf een beetje bij elkaar raap. Soms lukt het en soms/meestal mislukt het compleet. Ik merk vooral dat het met de latere scenario's lastig is om er grip op te krijgen.

Wat je ook kunt proberen, als je solo speelt, is om gewoon met 2 decks een 2p game te spelen. Dan kun je de boel soms beter balanceren.

Het puzzelement van Mage Knight mis ik dan soms wel en dat vind ik juist het leukste aspect. Ik hou ervan als een spel je beloont als je iets goed doet en straft als je iets fout doet en niet dat een spel je compleet de grond in trapt omdat je net de verkeerde kaart pakt of geen 6 gooit. Er moet een verhouding zitten in hoeveel risico je neemt en wat daarvan de consequenties kunnen zijn.

Bij Mage Knight is er een directe link. Je kunt een krachtig monster verslaan, maar dan pak je wel 4 Wounds op handen. Dat is een afweging die je kunt maken en waar je voor kunt kiezen om mee te leven of wachten tot je iets sterker bent.

Terug naar LOTR: De latere Treacheries en Shadow cards kunnen een potje compleet verzieken en dat is wel jammer. Natuurlijk kun je je hierop instellen, maar om domme pech kun je niet heen. Er was ooit een topic op BGG waar iemand vooraf naar het Encounter deck keek en akelig goed voorspelde of de speler won danwel verloor, onafhankelijk van het deck waarmee de speler speelde; puur op basis van welke kaarten op welk moment tevoorschijn kwamen.

Ik weet niet hoe dit alles in verhouding staat tot Pathfinder, maar zelf vond ik Pathfinder een beetje onoverzichtelijk.

[Skallagrim]

davio

Laat ik nu ook precies Mage Knight hebben en het een geweldige game vinden.

Haha, dan hoef ik je niet meer te overtuigen.

Ik heb zelf ook LOTR en speel het af en toe met een deck wat ik zelf een beetje bij elkaar raap. Soms lukt het en soms/meestal mislukt het compleet. Ik merk vooral dat het met de latere scenario's lastig is om er grip op te krijgen.

Wat je ook kunt proberen, als je solo speelt, is om gewoon met 2 decks een 2p game te spelen. Dan kun je de boel soms beter balanceren.

Het puzzelement van Mage Knight mis ik dan soms wel en dat vind ik juist het leukste aspect. Ik hou ervan als een spel je beloont als je iets goed doet en straft als je iets fout doet en niet dat een spel je compleet de grond in trapt omdat je net de verkeerde kaart pakt of geen 6 gooit. Er moet een verhouding zitten in hoeveel risico je neemt en wat daarvan de consequenties kunnen zijn.

Bij Mage Knight is er een directe link. Je kunt een krachtig monster verslaan, maar dan pak je wel 4 Wounds op handen. Dat is een afweging die je kunt maken en waar je voor kunt kiezen om mee te leven of wachten tot je iets sterker bent.

Terug naar LOTR: De latere Treacheries en Shadow cards kunnen een potje compleet verzieken en dat is wel jammer. Natuurlijk kun je je hierop instellen, maar om domme pech kun je niet heen. Er was ooit een topic op BGG waar iemand vooraf naar het Encounter deck keek en akelig goed voorspelde of de speler won danwel verloor, onafhankelijk van het deck waarmee de speler speelde; puur op basis van welke kaarten op welk moment tevoorschijn kwamen.

Ik weet niet hoe dit alles in verhouding staat tot Pathfinder, maar zelf vond ik Pathfinder een beetje onoverzichtelijk.

Mageknight is inderdaad een brilliant spel. Het puzzelelement en het afwegen van risico's en beloning om progressie te maken is zeer goed uitgewerkt.

Lotr blijft een kaartspel en dus ga je zoals in elke kaartspel het geluk van de draw als factor hebben, dit is inherent aan collectible cardgames. Elk kaartspel probeert dit wel enigszins te mitigeren. In Lotr heb je scrying effecten. Een goed artikel daarover vind je hier : http://talesfromthecards.wordpress.com/ ... 1-scrying/
Zelf ben ik bijvoorbeeld grote fan van de Palantir om de draw te manipuleren. Ik speel ook vaak solo met twee decks. Een support/quest deck en een main deck.

Tegenwoordig markeert FFG de hardere kaarten met een oranje cirkel rond het set symbool. Deze kun je er dan uitlaten om in easy mode te spelen. Om welke kaarten het gaat vind je hier : http://www.fantasyflightgames.com/ffg_c ... y_Mode.pdf

[Ruud2009]

Hoewel MK een goed spel is, vind ik het juist weer net te puzzle-achtig en te zwaar. Ook heeft het in mijn optiek veel last van AP, omdat het inderdaad helemaal uit te puzzelen valt. Daardoor duurt het me, hoewel ik het verder een fantastisch spel vind, vaak te lang.

Runebound daarentegen, met de - in mijn ogen noodzakelijke- doom track geeft je een soort gelijk explore/level-up gevoel maar met veel lichtere mechanics. Het is veel meer modificeer uw die-roll door items/explorers etc. Met doom track ben je erg beperkt in het aantal acties, waardoor op een gegeven moment door MOET, omdat je anders gewoon verliest van het spel. That said, ben ik meer een ameritrasher dan een euro-gamer, dus mijn voorkeur van Runebound kan ook wel komen dat ik randomheid/geluk juist wel leuk vind en een beetje mis in MK.

[Satya]

http://talesfromthecards.wordpress.com/ ... potlights/

http://hallofbeorn.wordpress.com/decks/

http://masteroflore.wordpress.com/categ ... ythroughs/

Bedankt voor de links, die websites kende ik nog niet