Nou daar valt wel het een en ander op af te dingen.
1. Legacy is het stickers plakken. Je kunt alle skill+ en hero cards inscannen en die gebruiken om je core game maagdelijk te houden, dus dat legacy valt wel mee.
2. het is ook solo te spelen, je hoeft je buren niet om te kopen.
3. er zijn vele uitbreidingen voor verkrijgbaar.
4. De doos is lomp groot, dus je wordt geacht er uitbreidingen voor te kopen. De sfeer is D&D en dat is wel een enorm pluspunt t.o.v. het weirde SR:XF (orcs met gatlin guns nee dank u).
5. Het spel is ontworpen om moeilijk te zijn voor 4 spelers. Er is lang nagedacht door anderen en er zijn praktische fixes voorgesteld en getest.
https://boardgamegeek.com/thread/184210 ... ayer-games
EDIT: totaal over het onderstreepte linkje gezien, er ging een wereld voor me open. In het kort: "Dat [plakken/ontdekken van stickers, doosjes en geheime dingen] aspect is in Dragonfire er niet echt. Je krijgt een hoop stikkervellen, en na veel potjes krijg je een kleine upgrade. Voor mij heb ik meer mutaties/legacy nodig om het interessant te houden."
Hm. Eerlijk gezegd werden we allemaal heel blij als we een doosje uit AE:L mochten openmaken. Dan maar een oppervlakkige noob, misschien is DF meer iets voor de jaren 1980 maar tegenwoordig is er teveel vermaak om je daartoe te zetten. Om er een schepje bovenop te doen, de artwork is zwaar inconsistent, alsof je resten van 4 andere games bijeengeraapt hebt. Denk eerder dat je te snel aanvoelt dat het een opgeprikt thema (van sr:xf) is. Jammer.
Bedankt dus voor de review, goed verhaal, heb heb geupvote.
