Spellengek recenseert: Theetuin

[Roger (spellengek)]

Pas rond 1610 verscheen thee in Nederland en nu ligt het spel Theetuin voor. Dit fraai geïllustreerde spel toont ons de Yunnan vallei in China waar we als theeplantage houders de keizer behagen met de lekkerste thee.


(Klik op de afbeelding)

[Pura Vida]

Gebeurt niet vaak maar ik ben het geloof ik niet helemaal eens met deze recensie. Over smaak valt niet te twisten, dus daar begin ik niet over. Maar dit citaat vond ik een vreemde (ik cursiveer de sleutelwoorden waar ik op in ga):

Theetuin lijkt heel wat variatie te bieden, maar mij valt dat uiteindelijk toch wat tegen. Het bouwen van een nieuwe theetuin is zowat een verplichte actie in de eerste 4 ronden om thee in de beste manden te ontvangen. De extra acties lopen stroef, waarbij vooral de inspanning voor de theeschalen niet loont. Het maakt uiteindelijk dat iedereen in Theetuin wel zo’n beetje hetzelfde doet en zoekt.

Stroef en te weinig variatie dus.

Het bouwen van een nieuwe Theetuin is inderdaad wel een 100% logische actie, niet alleen in de eerste ronden trouwens, zelfs in de laatste ronde kan dat nog opleveren. Maar er klinkt kritiek in door als zou dat te weinig variatie geven. Terwijl het bouwen van een nieuwe tuin volgens mij gewoon de naamgevende spil van het spel is. Net als de pion bij Schaak of het straatje bij Catan zijn het logische zetten. Natuurlijk probeer je een nieuwe tuin te bouwen. Het gaat er juist om wanneer je die tuin dan bouwt. Is dat je eerste actie van de ronde? Of je tweede, derde of vierde? Koop je niet liever eerst een nieuwe kaart die sterker is? En waar bouw ik die tuin? En kan ik die eerste ronde al een caravankaart bemachtigen voor een keizersfiche (of zelfs 2)? En welke symbolen ga ik inzetten (en welke dus niet)? Daar zitten veel keuzes in: de rivier bevaren, theeschalen bemachtigen, actiekaarten, caravankaarten of keizerskaarten pakken, het "universiteitsrondje" lopen... De volgorde van je acties is daarbij relevant, zeker in interactie met je medespeler(s), want die zijn kapers op de kust.

Ikzelf heb intussen gemerkt dat je met alle soorten keuzes kunt winnen. Ook met die theeschalen trouwens, die behalve bonussen onderweg ook veel punten aan het einde kunnen opleveren: 22 maar liefst. Voor 8 van die schalen. Vergelijk dat met de stapjes met je bootje of op de universiteit, wat een vergelijkbaar aantal punten oplevert (respectievelijk 25 en 20 voor 9 stapjes). Alleen de keizerskaarten zijn vetter, maar daar zitten meer voorwaarden aan, die je juist weer kunt vervullen met bijvoorbeeld je bootje of die theeschalen. Of neem de standaardkaarten die per stuk ook zomaar 6 of 7 punten opleveren, plus dat ze je kaartendek versterken. Of de caravankaarten, die meteen al punten opleveren.

Theetuin is een puntenpuzzel bij uitstek, waarbij je de punten op verschillende manieren kunt pakken. Manieren die elke keer toch een ander spelletje opleveren. Variatie genoeg dus wat mij betreft. In de juiste volgorde van acties toont zich de meester.

Dan dat stroeve: ik vind Theetuin juist uitgesproken soepel eigenlijk. De eerste ronde kun je inderdaad denken: argh, ik kan te weinig. Maar meestal lukt het wel om drie acties te doen, en vanaf de tweede of derde ronde liefst alle vier. De essentie van Theetuin is juist dat je opbouwt naar enorm lonende beurten in de laatste ronden, waardoor je jezelf een Einstein onder de theeboeren waant en veel meer kunt doen dan je tevoren dacht. Zonder daarvoor helemaal krom van het denken te liggen, zeg maar. Je probeert het ene potje eens dit en het volgende potje eens dat. Afhankelijk van je starthand, de bonussen voor het bouwen, of de beschikbare kaarten. Allemaal heel overzichtelijk.

Enfin, als gezegd: over smaak valt niet te twisten en of dit spel bij ons de 30 potjes haalt, weten we nog niet, maar stroef of te weinig gevarieerd zou ik dit spel niet noemen.

[Jerome]

Dankjewel voor je toevoeging PV.
Ik overweeg het spel kado te geven aan een vriendin die theebarrista is en ook wel van spelletjes houdt maar nog geen echte eurogame kent. Uit de Spellengekrecensie plus jouw opmerkingen maak ik op dat het spel vrij toegankelijk is en bovendien voldoende uitdaging biedt om verschillende dingen te proberen in opvolgende potjes. Klinkt als een winnaar!

[Pura Vida]

Dankjewel voor je toevoeging PV.
Ik overweeg het spel kado te geven aan een vriendin die theebarrista is en ook wel van spelletjes houdt maar nog geen echte eurogame kent. Uit de Spellengekrecensie plus jouw opmerkingen maak ik op dat het spel vrij toegankelijk is en bovendien voldoende uitdaging biedt om verschillende dingen te proberen in opvolgende potjes. Klinkt als een winnaar!

Of een theebarrista het thema voldoende terugziet in Theetuin, vraag ik me af, maar het oogt wel sympathiek met die theeblaadjes en die pagodes op het bord. Wij ervaren het als een relaxt spelletje met voldoende keuzes, lekkere opbouw naar superbeurten en best een spannend verloop. Maar daar kun je ook anders over denken, getuige de recensie.