Ad blocker detected: Our website is made possible by displaying online advertisements to our visitors. Please consider supporting us by disabling your ad blocker on our website.
Overal waar je komt is er wel een selfiebox met een leuk decor van Barbie, Playmobil, de Spielwarenmesse,… Mijn talent voor selfies wordt (terecht) in twijfel getrokken, dus waagde ik mij niet aan al die knalfoto’s. Bovendien weet ik al hoe ik er uit zie, dus heb ik niet zoveel selfies nodig.
Om de haverklap loop je wel eens wat gekende figuren tegen het lijf. Naast Asterix en Obelix liep ik ook deze figuren tegen het lijf. Maar stel je figuren van één of andere succesfilm voor en die lopen wel ergens rond op de beurs.
Hal 7 is helemaal gereserveerd voor miniatuurtreintjes, autootjes en andere miniaturen. Op de foto’s zie je een klokvaste trein van Märklin en een immense kermis met allemaal attracties van 15cm hoog.
Hal 9 is tot de nok gevuld met artikels voor feestjes en ballonnen, ballonnen, ballonnen,… Je houdt het niet voor mogelijk, maar een hal die bijna zo groot is als het Spellenspektakel (nu, ja) volledig gevuld met ballonnenverkopers.
Je begrijpt dat de afdeling met spellen al bij al klein is binnen deze immense beurs.
Er waren nog heel wat jarigen op de beurs die geen taart aangeboden hebben. Toch niet aan mij. Barbie (65), de autootjes van Majorette (60), de babypoppen Corolle (45), Disney (100),...
Bij een bezoek aan beurzen als deze maak je soms wel eens iets mee dat je niet voor mogelijk hield. Enkele dolle avonturen om mijn eerder ernstig verslag wat meer diepgang te geven.
Bij mijn rondgang door hal 12 op de eerste dag van de beurs, vond ik geen weg meer naar buiten. Van het gelijkvloers naar het eerste verdiep, geen uitweg te vinden. Dan maar een andere trap naar beneden… Ik bleef in 12. Weer naar boven, net hetzelde. Terug dan maar…
Na een klein uur dacht ik: dat is het dan. Ik zal nooit meer uit hal 12 geraken. Hier zal ik oud worden en wellicht ook sterven. Maar hoe moet het dan met mijn familie en vrienden?
Ik berustte niet helemaal in mijn lot en bleef nog proberen om aan dit noodlot te ontsnappen.
Nog eens een half uur verder kwam ik per toeval in een andere hal: ik had een uitweg gevonden. Ik vermoed dat ik per toeval door een wormhole ging.
Zowel de eerste als de derde dag trof ik bij aankomst Reiner Knizia aan. Een bescheiden knikje wederzijds volstond. Geen geroep van ‘Wo wie da haben?’, ‘Wie geht’s der Doktor?’, ‘Hier habe ich der Piet gefunden!’ Niets van dat alles. Elkaar gewoon in zijn waardigheid laten. Zo doen heren dat.
Een generatiegenoot was ook jarig: Monchichi is dit jaar 50. Ik dacht aan taart, maar hij wilde absoluut op de foto met mij. Geen feestje, geen taart, wel een leuke selfie!
Bij het maken van de selfie dacht ik: ‘Ik 54, hij 50. Het kon wel eens mijn jongere broer geweest zijn!’
Onze Mon…
Ik hoop dat je een beetje geboeid bent geraakt door mijn verslag. Ik wilde al lang eens naar de Spielwarenmesse en het was mij een plezier om dat een keertje te kunnen doen. Het genoegen was ook groot om jullie een beetje te kunnen onderhouden over mijn bezoek.
Deze beurs is een B2B-beurs waarop je als gewone sterveling alleen maar kan kijken en info vergaderen. Maar het was een fijne beleving om de beurs te bezoeken.
Ga ik terug als ik in de toekomst weer de kans heb? Ongetwijfeld. Maar misschien wordt mijn verslag dan wat minder lang.
Wat een super leuk verslag om te lezen.
Heel informatief maar af en toe voelde ik toch ook wel de eenzaamheid er doorheen sijpelen. Vooral de foto’s laten toch wel een hele andere sfeer zien dan op Spiel.
En wat ik me nu dus afvraag, was je helemaal in je eentje?
rober schreef:
En wat ik me nu dus afvraag, was je helemaal in je eentje?
Zeker. En dat stoorde eigenlijk niet. Er is toch geen mogelijkheid om iets te spelen. In de avond heb ik geen stadsbezoek gedaan maar telkens wat geschreven aan dit verslag. Met extra gezelschap zou dat gezelliger geweest zijn. Maar dan zou het verslag korter zijn...
rober schreef:
En wat ik me nu dus afvraag, was je helemaal in je eentje?
Zeker. En dat stoorde eigenlijk niet. Er is toch geen mogelijkheid om iets te spelen. In de avond heb ik geen stadsbezoek gedaan maar telkens wat geschreven aan dit verslag. Met extra gezelschap zou dat gezelliger geweest zijn. Maar dan zou het verslag korter zijn...
Dat laatste is herkenbaar. Ik was er in 2000 vijf dagen met Michael en Danny van 999 Games. Alle avonden waren gezellig, feestelijk en laat. Mijn verslagje was minimaal.
Ik hoop dat je een beetje geboeid bent geraakt door mijn verslag.
TOP, heb genoten!
PS: een tip nog Piet, als je van plan bent om vaker te gaan: doe de Game Inventors Day op de vrijdag ook aan. Staan toch ook al een handvol Nederlander
