In Cascadia Junior wil je het mooiste landschap creëren door gebieden toe te voegen en dieren aan te trekken.
Iedere speler start met een starttegel die bestaat uit twee zeshoeken waarop twee gebieden en twee diersoorten voorgedrukt staan. In je beurt neem je telkens één van de twee beschikbare tegels uit de markt om aan te leggen in je eigen speelveld. Hierbij wil je groepen van drie gelijke dieren bij elkaar vormen en tegelijkertijd gelijke leefgebieden aan elkaar schakelen.
Slaag je erin om drie gelijke dieren bij elkaar te groepen, dan mag je drie dierenfiches op deze tegels leggen. Op die manier kan je onthouden dat deze dieren al gebruikt zijn. Daarnaast mag je op je spelersbord een dier-fotofiche leggen. Op de ommezijde van deze fiches staan één of twee eikels. Dit zijn de eigenlijke overwinningspunten. Maar je mag deze pas omdraaien op het einde van het spel.
Zo speel je verder tot iedereen tien tegels heeft aangelegd.
Daarna is het spel afgelopen en controleer je de verschillende leefgebieden in je landschap. Zodra één leefgebied uit drie gelijke tegels bestaat, dan mag je één leefgebied-fotofiche nemen. Bestaat het uit zes tegels, dan krijg je er twee. Net als bij de dier-fotofiches, staan hier ook één of twee eikels op de ommezijde.
Daarna telt iedere speler zijn eikels. De speler met de meeste eikels wint het spel. Bij gelijkstand delen ze de overwinning.
Het spel biedt eveneens de mogelijkheid om het wat uitdagender te maken. In de gevorderde versie moet je de dieren volgens een bepaald patroon neerleggen; dan pas krijg je een dier-fotofiche
Mijn jongste zoon is zes jaar en is helemaal weg van dieren. Het spel sprak hem dan ook meteen aan. Na een korte uitleg, begreep hij het principe en konden we aan de slag. De eerste beurten had hij nog een beetje hulp nodig bij het optimaal leggen van de tegels, maar naar het einde van het spel toe, kon hij het zeker alleen.
Cascadia werd duidelijk gestript van alle moeilijke regeltjes zoals de verschillende scoremogelijkheden bij de verschillende diersoorten en ook de strijd voor het grootste leefgebied werd achterwege gelaten. Maar dit deert jonge spelertjes niet. De interactie beperkt zich tot soms eens een tegel net voor je neus zien gekozen te worden door een tegenstander.
Telkens een fotofiche werd behaald, moet je deze op je spelerbord leggen. Dit aspect voegt niets toe aan het spelmechanisme, maar was wel duidelijk belangrijk voor mijn jongste en voegt zeker iets toe aan de spelervaring. Dergelijke kleine toevoegingen zorgen ervoor dat het jonge volkje toch geboeid blijft in het spel en maken voor mij het verschil tussen de volwassen versie.
Daarnaast maken ze ook alles visueel duidelijk. Een mooi voorbeeld zijn de fiches die op de dieren gelegd moeten worden. Zo vermijd je dat één tegel meerdere keren gescoord wordt.
Het grootste verschil met de volwassen versie is voor mij de geluksfactor bij de fotofiches. Sommige tegels leveren twee punten op, waardoor je bij de eindscore soms beter scoort dan iemand die meer fotofiches heeft verzameld. Zo blijft het ook spannend tot het einde en blijft alles mogelijk. Hoewel mijn jongste zijn nieuwsgierigheid niet altijd kan bedwingen en soms toch eens gaat piepen.
Kortom, fans van Cascadia kunnen zeker met hun kroost opwarmen met deze eenvoudige, leuke kindervariant om vervolgens een paar jaar later aan de slag te gaan met het echte werk.
• Cascadia Junior
• White Goblin Games
• Auteur: Fertessa Allyse & Randy Flynn
• Artwork: Beth Sobel
• Vanaf 6 jaar
• 2-4 spelers
• 15-30 minuten
• https://www.whitegoblingames.com/verwac ... ia-junior/