Begin van het einde? Ludonaute brengt na 2025 geen nieuwe spellen uit

[Piet]

Ludonaute verraste enkele dagen geleden met het nieuws dat ze na 2025 geen nieuwe spellen meer op de markt zullen brengen. Faillissement? Geen sprake van. De beslissing heeft veel meer te maken met de spellenwereld die veranderd is in de laatste 20 jaar.

In 2009 startten Cédric en Anne-Cécile met veel enthousiasme een nieuwe bedrijfje dat goede spellen op de markt zou gaan brengen: Ludonaute. Het lukte want Ludonaute kan uitpakken met enkele toptitels zoals Colt Express, Lewis & Clark, Living Forest of Yggdrasil.
Ondanks die successen werd er toch beslist om eind 2025 te stoppen met het uitgeverswerk omdat de mensen van Ludonaute heel sterk het gevoel hebben dat spellen uitgeven niets meer te maken heeft met een passie voor prachtige bordspellen. Marketing en economisch presteren heeft de overhand genomen.
Ludonaute heeft Colt Express, Living Forest en Lewis & Clark kunnen onderbrengen bij Tycoon Games.

Begrijp je wat Frans: bekijk de mededeling.

Lees hier de persmededeling (Franstalig)

Met Ludonaute verdwijnt er een sympathieke speler uit onze hobby. In België zagen we eerder een soortgelijk verhaal (met wellicht ook andere beweegredenen) bij Game Brewer. Het is een trend die we al enkele jaren voelen aankomen: hoe kan je jouw spel laten schitteren in een hobby waar een overaanbod is aan nieuwe titels en waar de looptijd van een goed verkopende titels almaar korter wordt...

Ook weer in het Frans: Gus & Co wijdt een uitgebreide analyse aan het onderwerp. En daarbij slaan ze een duidelijk mea culpa.

[pieter.schutz]

Tabletop Tycoon is de grootopkoper van intelectual property en titels emt (gematigd) succes.
Zegmaar marketing en economisch presteren hand in hand.

Wel een beetje vreemde verkoop dus gezien het statement.

[Lord Leuber]

Dat stukje van Gus & Co is inderdaad wel interessant om te lezen. (Ik heb google het laten vertalen, dat ging prima, want mijn Frans is niet best )

Gelukkig ben ik zelf vrij ongevoelig (dwz: niet) voor Cult of the New en is de FOMO die ik in het begin nog had, toen ik me nog wel eens zorgen maakte of ik die paar promo kaartjes voor Agricola uiteindelijk wel zou kunnen bemachtigen, gauw genezen. Deels door het besef waar het artikel over gaat: met het aantal keren dat een typisch spel door mij gespeeld wordt mis ik dat soort extra's absoluut niet, dus lekker laten gaan.

Inmiddels komen nieuwe spellen er bij mij ook nauwelijks nog in, de meeste aanwinsten komen uit de kringloop, ook al gaat dat soms ook hard (op vakantie in Duitsland Luxor, Vinhos, In the Name of the Rose en Kwakzalvers big box opgepikt voor iets meer dan 15 euro in totaal), koningsdag of soms nog een tweedehandsje van het forum of marktplaats (ook dat steeds minder). Laat staan dat ik kickstarters back. Naar Spiel ga ik wel, maar het is meer een leuk dagje uit dan dat ik ergens naar op zoek ben. Er is dit jaar ook weer geen enkele nieuwe release waar ik ook maar enige interesse in heb; omdat het toch leuk is iets mee te nemen, hoop ik een ouder spel van de auteur van Ragusa tegen te komen (Calimala), of als ik heel veel geluk heb een exemplaar van 1844/1854 om mijn exemplaar te vervangen, vanwege de slijtage en vooral de waterschade die het heeft opgelopen. Heel misschien Gaia Project, als dat er voor een echt leuke prijs zou staan.
"omdat het leuk is iets mee te nemen" is natuurlijk wel in lijn met de zorgen in het artikel, want ook voor mij geldt zeker dat ik echt niks nodig heb en waarschijnlijk ook beter bestaande spellen wat vaker kan spelen.

Ik ben inderdaad wel benieuwd naar het punt "hoe gaat de spellenwereld er over x jaar uit zien" wat toch min of meer de vraag van het artikel is, maar tegelijkertijd heb ik het idee dat die vraag er al langere tijd is en het voorlopig nog niet veel anders gaat. Wel sneu natuurlijk voor een uitgever als Ludonaute dat ze deze keuze maken, ik ken ze inderdaad van Lewis en Clark (mijn exemplaar 5 jaar terug tweedehands via het forum gekocht, nog steeds blij mee!).

[Piet]

De analyse van Gus vind ik wel juist. Bovendien doe ik er voor een deel aan mee, niet zozeer in mijn persoonlijke collectie maar wel voor die van onze spellenclub.
Wat ik echter een beetje mis: er wordt alleen gekeken met de bril van de veelspeler. Er is echter ook een groot publiek dat nog moet ontdekken hoe geweldig onze hobby is. Of wat met de groep mensen die hooguit 10 keer spelen en 1 spelletje kopen per jaar. Die groep kan je moeilijk bereiken op beurzen of spellendagen. Dan heb je wel wat marketing van doen.

Aansluitend bij het verhaal zie ik wel dat veel (speel)vrienden geen zin meer hebben om naar Spiel te gaan. Te veel, te overweldigend, te druk,... Geef hen maar de gezelligheid van de club waar ze ook geregeld iets nieuws kunnen ontdekken.

[Erwin]

Wat ik echter een beetje mis: er wordt alleen gekeken met de bril van de veelspeler. Er is echter ook een groot publiek dat nog moet ontdekken hoe geweldig onze hobby is. Of wat met de groep mensen die hooguit 10 keer spelen en 1 spelletje kopen per jaar. Die groep kan je moeilijk bereiken op beurzen of spellendagen. Dan heb je wel wat marketing van doen.

Een Spellenspektakel met 30.000+ bezoekers trekt meer "groot publiek" dan veelspelers. Ik ervaar op Spiel een verwante verhouding.

Aansluitend bij het verhaal zie ik wel dat veel (speel)vrienden geen zin meer hebben om naar Spiel te gaan. Te veel, te overweldigend, te druk,... Geef hen maar de gezelligheid van de club waar ze ook geregeld iets nieuws kunnen ontdekken.

Ik heb sinds 1989 geen Spiel gemist, maar begin het de laatste jaren ook te veel, te overweldigend en te druk te vinden. Leeftijd zal er ook iets mee te maken hebben, maar de waanzinnige drukte en het overaanbod zeker ook.

Vorig jaar geen last van gehad, was maar vier uur op de beurs. In 2023 heb ik ontspannen middagje in het Grugapark doorgebracht, om daarna weer fris in de heksenketel te stappen. Mijn plannen voor dit jaar zijn ineens onzeker. Ik had van wo t/m vr een hotel naast station Dortmund geboekt, maar ik zag gisteren dat de treinverbinding tot eind oktober uitvalt. Ik heb een hekel aan volle bussen. Ik ga vermoedelijk mijn hotel annuleren en zien of ik een dagje met iemand kan meerijden.

On topic: jammer dat zo'n leuke uitgever ermee stopt. Al bekruipt mij wel een beetje het vermoeden dat ze voor de Bühne een prettig ogende verklaring hebben bedacht.

[Jerome]

Ondanks die successen werd er toch beslist om eind 2025 te stoppen met het uitgeverswerk omdat de mensen van Ludonaute heel sterk het gevoel hebben dat spellen uitgeven niets meer te maken heeft met een passie voor prachtige bordspellen. Marketing en economisch presteren heeft de overhand genomen.

Nou heb ik het Franse stuk niet gelezen (omdat ik niet opgelet heb tijdens m’n lessen Frans op school) dus de nuance ontgaat me wellicht, maar hoezo zijn passie voor prachtige bordspellen, marketing en economisch presteren niet met elkaar te combineren? Het klinkt mij in de oren dat ze hun eigen economische doelstellingen niet meer kunnen halen en daarom de handdoek in de ring gooien. Dat is prima, maar ga niet janken dat vroeger passie het belangrijkst was.

Bijna Iedereen die onderneemt in de creatieve hoek begint daar met heel veel passie aan om niet veel later erachter te komen dat economische factoren minstens zo belangrijk zijn. Zet je dan door om groot te worden, beperk je je tot een niche of hou je er mee op?

[Sunnyfield]

De consolidatie onder o.a. onder leiding van Asmodee maakt dat niche-spelers uit de markt worden gedrukt. Alleen 'playing it safe' is economisch nog haalbaar. Er is nauwelijks ruimte meer voor experimenteren en vernieuwen. Dat heet verschraling.

We hebben het gezien met bioscoopfilms, zelfstandige winkeliers en tijdschriften.

Ik kan maar weinig uitzonderingen bedenken waar passie overleeft en succesvol is. Splotter Spellen is er waarschijnlijk een. GMT en Ion Game Design wellicht, maar ook die hebben het moeilijk.

[WTULTC]

De laatste reactie vind ik opmerkelijk want juist Asmode heeft gezorgd voor de distributie van in iedergeval Colt Express en Living Forest van deze uitgever. Hierdoor kan een kleine uitgever met een goede titel een veel groter publiek bereiken. Beetje raar om dit als negatief te zien.

Wat ik denk dat het 'probleem' is, is dat er de afgelopen jaren veel uitgevers bij zijn gekomen. Er is simpelweg meer concurrentie dus niet alle uitgevers gaan dat overleven. Ik denk serieus dat kleine uitgevers als ze een jaar geen goede titel uitbrengen ze al in de problemen kunnen komen. Elke uitgever die stopt net zoals de Game Brewer is natuurlijk jammer.

Daarnaast ben ik benieuwd of de spellenmarkt ooit verzadigd zal raken? Er komen zoveel nieuwe titels uit ieder jaar. Ik heb sinds het idee dat een spel nu meer een wegwerp artikel is geworden dan 15 jaar geleden.
Men koopt een spel. Speelt het een paar keer en verkoopt het dan. Wil niemand het kopen dan gaat het bijv naar de kringloop.

[MickyS]

Daarnaast ben ik benieuwd of de spellenmarkt ooit verzadigd zal raken? Er komen zoveel nieuwe titels uit ieder jaar. Ik heb sinds het idee dat een spel nu meer een wegwerp artikel is geworden dan 15 jaar geleden.
Men koopt een spel. Speelt het een paar keer en verkoopt het dan. Wil niemand het kopen dan gaat het bijv naar de kringloop.

Niet verzadigd. Bordspellen hebben inmiddels de status van massaproduct, net als games, cd's en dvd's.

En dan ga een beetje het wijlen FreeRecord Store syndroom krijgen. Bakken vol met 3 voor 30 aanbiedingen. Kwantiteit over kwaliteit. Kasten vol met DVD's die na 1 keer kijken stof vergaren. Over 5 jaar brengen we het allemaal naar de usedproducts of equivalent voor de gamemania. 5 jaar daarna zijn bordspellen het domein van nostaligisch goed ingetreden en kopen we op marktplaats voor 80 euro onze wingspan terug. Omdat we het gevoel van een bruine woerd uitspelen zo missen.

[Pura Vida]

Daarnaast ben ik benieuwd of de spellenmarkt ooit verzadigd zal raken? Er komen zoveel nieuwe titels uit ieder jaar. Ik heb sinds het idee dat een spel nu meer een wegwerp artikel is geworden dan 15 jaar geleden.
Men koopt een spel. Speelt het een paar keer en verkoopt het dan. Wil niemand het kopen dan gaat het bijv naar de kringloop.

Niet verzadigd. Bordspellen hebben inmiddels de status van massaproduct, net als games, cd's en dvd's.

En dan ga een beetje het wijlen FreeRecord Store syndroom krijgen. Bakken vol met 3 voor 30 aanbiedingen. Kwantiteit over kwaliteit. Kasten vol met DVD's die na 1 keer kijken stof vergaren. Over 5 jaar brengen we het allemaal naar de usedproducts of equivalent voor de gamemania. 5 jaar daarna zijn bordspellen het domein van nostaligisch goed ingetreden en kopen we op marktplaats voor 80 euro onze wingspan terug. Omdat we het gevoel van een bruine woerd uitspelen zo missen.

Is dat niet allang aan de gang? Vervang Free Record Shop door Intertoys en je bent er al. Ook de spellenwereld lijdt aan schaalvergroting en concentratie van kapitaal. Dat levert een periode lang een heleboel nieuwe spellen op, meest vergetelijk en van matige kwaliteit. En op een gegeven moment, als de concentratie geld groot genoeg is, volgt de totale verschraling, waarbij de markt letterlijk nog even leeggezogen wordt. En dan komen soms de kleine bedrijfjes en winkels weer terug. Niet meer als voorheen, maar voldoende voor die paar liefhebbers. Er is een enorm verschil tussen bedrijven van liefhebbers die daar geld mee willen verdienen en bedrijven van mensen die geld zoeken. In die zin is de start van dit draadje wel ironisch: "we kunnen onze liefhebberij niet meer beoefenen, want alles gaat nu over marketing en economisch presteren, dus we verkopen alles aan een grote speler."

Ik ben wel benieuwd welke invloed de digitalisering heeft op deze markt. Om de vergelijking met de muziek maar even door te trekken: je kunt nú al veel (en vaak zelfs eerder) een spel online spelen. Waarom nog iets kopen als je op je schermpje alles kunt regelen? Is BGA etcetera niet ook een beetje de nagel aan de doodskist van de spellenindustrie? Naast die kaping door de parasieten van het grote geld?

Enfin, daar zijn we nog niet, want we komen om in de nieuwe spellen. Veel daarvan zullen de geschiedenis niet halen, maar er is voorlopig wel lol aan te beleven.

[Bart]

Ik ben wel benieuwd welke invloed de digitalisering heeft op deze markt. Om de vergelijking met de muziek maar even door te trekken: je kunt nú al veel (en vaak zelfs eerder) een spel online spelen. Waarom nog iets kopen als je op je schermpje alles kunt regelen? Is BGA etcetera niet ook een beetje de nagel aan de doodskist van de spellenindustrie?

Door o.a. leeftijd en vele jaren in de spellenhobby, beschouw ik me niet (meer) als de gemiddelde spellenconsument. Maar als ik iets geleerd heb van de covid-periode, waarin BGA en consoorten bijna het enige alternatief waren -naast het spelen in de kleine huislijke kring-, is dat samen spelen voor mij ook gaat over het samenspelen in goed gezelschap. Dus met echte mensen rond de tafel. Dat kan -voor mij- geen enkel digitaal alternatief ook maar een beetje benaderen!

[roubosga]

Het zal aan de leeftijd liggen, maar inderdaad, heel veel jongeren van mijn bordspelclub zitten op BGA, maar ik vind het helemaal niks. Ik moet aan tafel kunnen zitten met mensen en veel karton.
Ik ben blij dat ik haast nooit meer achter een computer hoef vanwege mijn pensioen.

Wel apart is het dat ik reuze blij ben met mijn e-reader, want er zijn ook veel mensen die alleen maar een echt boek in hun handen willen hebben.

[Rubik]

Inmiddels komen nieuwe spellen er bij mij ook nauwelijks nog in, de meeste aanwinsten komen uit de kringloop, ook al gaat dat soms ook hard (op vakantie in Duitsland Luxor, Vinhos, In the Name of the Rose en Kwakzalvers big box opgepikt voor iets meer dan 15 euro in totaal), koningsdag of soms nog een tweedehandsje van het forum of marktplaats (ook dat steeds minder). Laat staan dat ik kickstarters back. Naar Spiel ga ik wel, maar het is meer een leuk dagje uit dan dat ik ergens naar op zoek ben. Er is dit jaar ook weer geen enkele nieuwe release waar ik ook maar enige interesse in heb; omdat het toch leuk is iets mee te nemen, hoop ik een ouder spel van de auteur van Ragusa tegen te komen (Calimala), of als ik heel veel geluk heb een exemplaar van 1844/1854 om mijn exemplaar te vervangen, vanwege de slijtage en vooral de waterschade die het heeft opgelopen. Heel misschien Gaia Project, als dat er voor een echt leuke prijs zou staan.
"omdat het leuk is iets mee te nemen" is natuurlijk wel in lijn met de zorgen in het artikel, want ook voor mij geldt zeker dat ik echt niks nodig heb en waarschijnlijk ook beter bestaande spellen wat vaker kan spelen.

Calimala en Gaia Project worden tweedehands aangeboden op BGG voor pickup bij Spiel:
Calimala
Gaia Project

Edit: Inmiddels ook 1854:
1854

[Lord Leuber]

Dank voor het uitzoeken! Helaas geen match met de dagen behalve Calimala, maar die is niet zo heel gunstig geprijsd.
En het was ook niet: deze moeten kostte wat kost mee, meer: als ik er voor een leuke prijs tegenaan loop.

Meer OT: ik vraag me af hoeveel anders het nu is dan een jaar of 10 terug. Ook toen al enorme aantallen nieuwe releases op Spiel, en een groot aantal hoorde je nooit meer iets van (/lagen een jaar later in de meukstapels). Ok, kickstarter had toen een iets kleinere rol. Ik kijk dan toch ook naar de Spellengek Top 100, waar zeker ook wat Cult of the New is, maar ook genoeg bewezen titels jarenlang in de lijst blijven.