Aeon's End ervaring

[Gemaskerde Muchacho]

Aeon's End vinden wij, mijn vriendin en ik, een geweldig spel.
Ik heb het spel toen der tijd via Kickstarter verkregen en wow, wat een spel.

Wij hebben gewoon de eerste editie, werkt echt goed. Wij houden sowieso van deckbuilders, we zijn bijvoorbeeld groot fan van Marvel Legendary. Wat het leuke is aan Aeon's End is dat dit spel echt bepaalde dingen anders doet.
Ten eerste de random order is echt heel erg gaaf. Dit vind ik ook thematisch goed, in een gevecht wacht niet iedereen netjes op zijn of haar beurt.. Je weet nooit wie wanneer aanvalt.
De breaches zijn ook ontzettend gaaf, een klein beetje engine building, dat mogen wij wel.
De effecten op de kaarten zijn erg aantrekkelijk.
Daarnaast heb je ook nog het deck van de vijand, erg fijn dat hier gradaties inzitten. Het wordt echt steeds moeilijker als je richting het einde van het spel gaat.

Een aanrader!

[kosterix]

Leuk geschreven!
Maar ik vind de nemeses nogal eng eerlijk gezegd.
En wordt het niet eentonig na 2x?
Het klinkt alsof je elk potje hetzelfde doet.
Heb op yt filmpjes van bekeken en het zag er heel iingewikkeld uit, bijna technisch, mechanisch, zoiets.
Wil het graag een keer proberen maar ken niemand die het heeft.

[maxitaxi777]

Ik heb het 2 potjes gedaan en zelfs met een andere Nemesis en andere kaarten, vond ik het inderdaad wat eentonig. Het spel zit heel goed in elkaar, daar is niets aan af te dingen, maar ik vind het louter killen van een boss gewoon niet spannend. Alsof het spel niet genoeg biedt om te bereiken, behalve het proberen te killen van een boss (elk potje). Een cooperatieve deckbuilder is echter wel origineel en ook die random beurtvolgorde is super bedacht; zeker omdat de Nemesis attacks daar ook in zit. Voor mij was het al met al een net niet, maar kan me het enthousiasme rondom dit spel zeker voorstellen!

[Stijnhoofd]

Ik heb er nu twee spelletjes op zitten (1-1) in War Eternal en ik kan alleen maar beamen wat de Gemaskerde Muchacho (geweldige naam trouwens! Jeugdsentiment!) zegt.

Het is gevarieerd en erg spannend soms door de random turn order. Ik heb nog maar twee keer gespeeld tegen dezelfde vijand en met de vier gesuggereerde beginkarakters (ik speel two-handed solo). Je probeert de strategieën van beide karakters te matchen en zo gebruik te maken van het marktaanbod en om te gaan met wat de vijand je voorschotelt.

Ik vind het ook niet moeilijk spelen. De eerste paar rondes heb ik wel vaak de spelregels moeten raadplegen maar dat was dan voor kleine dingetjes. De combinatie van YouTube-filmpjes gekeken hebben en een handige setup guide maakten dat ik heel snel al heel vlot aan het spelen was. Moet alleen nog even de spelregels rondom exhaustion goed checken

Voor mij heeft dit spel alles wat ik wil in een deckbuilder: progressie, strategie en tactiek, iedere keer een andere manier van je deck bouwen, genoeg opties om je geld (aether) te besteden en niet telkens hersenloos kaarten te kopen, en genoeg opties om kaarten te vernietigen en zo je deck uit te dunnen. Kan niet wachten op meer potjes!

Now if you’ll excuse me...


Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

[kosterix]

"niet telkens hersenloos kaarten te kopen," lol

als ooit AE:L binnenkomt krijg je als dank een recensie! AE:L heeft in elk geval progressie, plus het begint simpel (hopelijk simpel genoeg). Leuk om jullie ervaringen te lezen trouwens!

[Stijnhoofd]

Haha, met hersenloos kaarten kopen bedoel ik dat je je aether ook op andere plekken kunt spenderen. Koop je een spell of koop je een gem zodat je later duurdere spells kunt kopen? Wil je misschien een charge kopen? Of een breach focussen of openen?


Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

[Gemaskerde Muchacho]

Haha, met hersenloos kaarten kopen bedoel ik dat je je aether ook op andere plekken kunt spenderen. Koop je een spell of koop je een gem zodat je later duurdere spells kunt kopen? Wil je misschien een charge kopen? Of een breach focussen of openen?


Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

Eens, vooral ook het investeren in charges maar ook in elkaar. Dat vind ik ook zo knap van dit spel.. Je speelt echt samen, je gunt elkaar kaarten omdat je beide een andere strategie hebt.. Je maakt samen keuzes bij wat je gaat doen. Erg veel dialoog in dit spel.

[Stijnhoofd]

Haha, met hersenloos kaarten kopen bedoel ik dat je je aether ook op andere plekken kunt spenderen. Koop je een spell of koop je een gem zodat je later duurdere spells kunt kopen? Wil je misschien een charge kopen? Of een breach focussen of openen?


Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

Eens, vooral ook het investeren in charges maar ook in elkaar. Dat vind ik ook zo knap van dit spel.. Je speelt echt samen, je gunt elkaar kaarten omdat je beide een andere strategie hebt.. Je maakt samen keuzes bij wat je gaat doen. Erg veel dialoog in dit spel.

Ik speel solo two-handed. Maar ook dan merk ik dat ik meer probeer om characters een eigen identiteit te geven dan bij een andere deckbuilder zoals Legendary Encounters Alien. Die vind ik ook goed, maar dat is dan vooral vanwege storytelling en spontane interacties. Van wat ik tot nu toe merk ben je in AE echt bezig je decks te optimaliseren. Het spel biedt je daar kans toe en daar moet je ook gebruik van maken. Ik vind het een groot gewin als een deckbuilder de mogelijkheid tot thrashen/removen/killen biedt. Hoe je het beestje ook noemt.


Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

[kosterix]

Probeer dan eens Valley of the Kings afterlife.

[Stijnhoofd]

Probeer dan eens Valley of the Kings afterlife.

Die naamt komt ook regelmatig naar voren bij me, maar op basis van video's en recensies ben ik er nog niet van onder de indruk als een spel dat ik zou moeten hebben - alhoewel ik op zoek ben naar een kleiner formaat solo deckbuilder wiens naam niet per definitie eindigt op Realms.

[kosterix]

Kost geen knoop neemt weinig plek in en oogt niet zo eng. Er zit veel in.
Afterlife is de enige van het trio dat solo heeft, maar is punten halen.
Als ik solo wil doe ik Palm island.
Ik heb geen spel dat eindigt op realms.
Mis ik wat?

[usurper]

Probeer dan eens Valley of the Kings afterlife.

Die naamt komt ook regelmatig naar voren bij me, maar op basis van video's en recensies ben ik er nog niet van onder de indruk als een spel dat ik zou moeten hebben - alhoewel ik op zoek ben naar een kleiner formaat solo deckbuilder wiens naam niet per definitie eindigt op Realms.

Als solo deckbuilder kan ik je After the virus aanbevelen.

[Gebruiker 3696]

Als solo deckbuilder kan ik je After the virus aanbevelen.

+1

[kosterix]

Ha.
Aeons End is binnen! Met 2 expansies, een reset pack, de BS accesories doos, en een vaag zakje met ks exclusives, waar ik 2 lelijke beesten herkende van de youtube films, maar verder zit er niks bij qua steentjes ofzo. Misschien doet rageborn niet aan eigen deck, geen idee.

Grote doos uitgepakt, zit vol met dichte enveloppen en niet openen hier, afblijven daar, dus de complexiteit lijkt vooralsnog mee te vallen. Natuurlijk geen tijd om het te spelen, maar de gedachte aan AEL spelen is op zich al fijn. We hebben naast Exit de pyramide (ook ongespeeld) nu welgeteld 2 legacy games in huis...

Vond de artwork van de newbie helden spuuglelijk, heeft iemand daar een alternatief voor?

[skarnl]

Als ik een oude topic even klein beetje nieuw leven in mag blazen.
Ben groot fan van deckbuilders, deck-construction vind ik maar lastig. Wil heel graag Arkham Horror leuk vinden, maar krijg mezelf te weinig gemotiveerd om het weer op de tafel te leggen.

Samen met m'n vrouw speel ik soms Harry Potter Hogwarts Battle en vinden dat beide heel leuk - ook wel dankzij het thema hoor. Maar vind wel dat de potjes steeds vaker te lang duren (zeker als je alle boeken unlocked hebt) en het feit dat je je deck niet lekker kan tunen. Je kan geen kaarten eruit fietsen, dus het hele spel blijf je met je begin-kaartjes spelen. Heel vervelend.

Nu lees ik dat dat bij A:E veel beter in elkaar zit en dat het ook zeker samenwerking aanmoedigd. Ben heel benieuwd of iemand hier ervaring heeft met Harry Potter en hoe A:E daar in vergelijking mee is.