Co-op spellen

[akmarten]

Ik ben op zoek naar goede co-op spellen.
Pandemie heb ik reeds in bezit. We winnen redelijk vaak op het normale niveau, 6 epidemiekaarten nog nooit geprobeerd eigenlijk. Het verboden eiland wordt nogal vaak als het 'lichte broertje' omschreven, dus dat liever niet, want ik had graag iets pittigers gehad. Ook liefst geen spellen met een speelduur van 3-4u a la Arkham Horror, want dat komt toch veel te weinig op tafel.

Zelf had ik gedacht aan Ghost stories of Flashpoint (wanneer komt de 999 versie uit?). Welke zouden jullie nemen? Of zijn er betere keuzes?

[Father Vic]

Ghost Stories is een challenge. Blijft één van m'n favo's. Als je iets pittigers zoekt, lijkt dit me perfect. Duurt bij ons wel 2u.
Flashpoint vond ik meteen leuk, maar is nog geen 2e keer op tafel gekomen. Leek me alleszins wel minder pittig.
En Het Verboden Eiland is ook heel leuk. Je maakt het zo moeilijk als je zelf wil. Speelt ook een pak sneller dan voorgaande.

Een Yggdrasil bv. zegt me persoonlijk wat minder.

[stofke]

Mijn absolute favoriet is Ghost stories (zoals hierboven reeds voorgesteld), behoorlijk uitdagend.

Castle Panic vind ik ook een hele leuke en met de uitbreiding wordt ie nog leuker.
( 1 van de spellen waarvan ik vind dat de uitbreiding echt behoorlijk wat toevoegd).

Als coop fan heb ik volgende ook nog in de collectie, misschien helpt het je in de zoektocht: Yggdrasil, Witch of Salem, Verboden eiland, Dungeons & Dragons boardgame reeks (Ravenloft, Ashardalon, Legend of Drizzzt), The Lord of the Rings: The Card Game, Gears of War: The Board Game, Defenders of the Realm, Space Hulk: Death Angel - The Card Game, Elder Sign, Lord of the Rings, Sentinels of the Multiverse, Red November, Star Trek: Expeditions,...

[pleunie.william]

Probeer Shadows over Camelot van Days of Wonder eens zou ik zeggen...

[Jorrit]

in de ban van de ring?

[Kire]

Dit is wat ik in mijn laatste BordSpelManiak column (De Jones Theory) geschreven heb mbt Coops:

Co-operative Play

Opnieuw een belangrijke reeks voor mij. De nummer 1, ‘Mage Knight : The Boardgame’ is mij niet bekend. Mijn topper van het moment is 'Yggdrasil'. Andere goede spellen hier zijn uiteraard 'Pandemie', 'Ghost Stories', 'Shadows over Camelot' en 'Forbidden Island'. 'Battlestar Galactica' had ik hier ook verwacht, maar blijkbaar is dit voor BGG geen coöperatief spel. Vreemd eigenlijk, want zoveel verschilt het niet van 'Shadows over Camelot'. Het grootste verschil zit er waarschijnlijk in dat je bij SoC niet zeker bent dat er een verrader in het spel is en bij BG wel.

[Skallagrim]

Ghost stories is een heel erg goede coop game, en zeker niet gemakkelijk om te winnen. Met de uitbreiding Ghost stories : white moon wordt het iets gemakkelijker maar moet je wel de villagers ook redden. Het spel heeft een erg groot puzzelgevoel. De componenten zijn heel erg mooi en het artwork is subliem. Je kunt het met 2 tot 4 spelen. Er is nog een tweede uitbreiding zodat er iemand de ghosts kan spelen, maar deze uitbreiding is echt voor de expert spelers gemaakt.

Yggdrasil vind ik persoonlijk aangenaam om te spelen maar je hebt er minder het puzzelgevoel dan dat in ghost stories. Het is minder moeilijker dan ghost stories, maar toch nog uitdagend genoeg. De map is een kunstwerkje op zich en het spel ademt sfeer uit. Het spel wordt ook moeilijker naarmate je met meerdere spelers aan tafel zit.

Mageknight is excellent als solo play game, maar je kan het ook coop spelen. Dit is een spel waar je vooral hard moet nadenken over de combinatie van kaarten die je gaat afleggen en dit kan voor heel wat downtime zorgen tussen de spelers. Ik zou het niet met meer dan 2 spelen. En het duurt ook al gauw 2 uur en meer, alhoewel er wel verschillende scenario's inzitten die het spel korter laten duren. Persoonlijk is dit momenteel een van mijn favoriete spellen.

Battlestar galactica is zeker en vast een stuk beter als Shadows over Camelot in het genre coop spellen met een verrader, maar het duurt wel langer. In SoC heb ik altijd het gevoel dat ik in een bepaalde rol gedwongen wordt. Bvb als Arthur sta je constant in Camelot om kaarten te verdelen of als de blauwe knight sta je gans de tijd katapulten te vernietigen. De verrader is ook stukken gebalanceerder in BG dan in SoC.

[akmarten]

Bedankt voor de snelle reacties!

Ik heb nog heel wat spellen opgezocht ondertussen, maar denk toch dat ik bij Ghost stories blijf. Flash point schaf ik mij wel eens aan als 999 hem gereleaset heeft.

Zou er mij juist iemand nog wat meer over Yggdrasil kunnen vertellen? En dan voornamelijk de vergelijking met pandemie enerzijds en ghosts stories anderzijds. Dit is voorlopig het enige spel dat een aankoop van ghost stories misschien nog in de weg kan staan.

[Kire]

Zou er mij juist iemand nog wat meer over Yggdrasil kunnen vertellen? En dan voornamelijk de vergelijking met pandemie enerzijds en ghosts stories anderzijds. Dit is voorlopig het enige spel dat een aankoop van ghost stories misschien nog in de weg kan staan.

Ik heb de 3 spellen al gespeeld en vind ze alle 3 goed tot heel goed.
Bij ghost stores en pandemie heb ik het gevoel dat diegene die het spel het beste kent sneller de leiding zal nemen omdat er meestal een zet veel beter is dan de rest. Dit gevoel heb ik bij Yggdrasil veel minder omdat er meer goede zetten mogelijk zijn.

Echt andere goede redenen om voor Yggdrasil te kiezen heb ik niet echt. Het bevalt mij en mijn echtgenote het meeste en is al het meeste op tafel gekomen.

[Davio]

Ghost Stories is een challenge. Blijft één van m'n favo's. Als je iets pittigers zoekt, lijkt dit me perfect. Duurt bij ons wel 2u.
Flashpoint vond ik meteen leuk, maar is nog geen 2e keer op tafel gekomen. Leek me alleszins wel minder pittig.
En Het Verboden Eiland is ook heel leuk. Je maakt het zo moeilijk als je zelf wil. Speelt ook een pak sneller dan voorgaande.

Een Yggdrasil bv. zegt me persoonlijk wat minder.

Ghost Stories.....................aaaargh!

Nog nooit gewonnen (ook niet veel gespeeld).
Één keer waren we er bijna.
Het enige wat de speler die altijd de meeste pech heeft hoefde te doen om de boss te killen en te winnen, was de 'tegel-omdraaien'-kant van de dobbelsteen NIET gooien....wat uiteraard wel gebeurde.

[Father Vic]

Hehe, Ghost Stories kan inderdaad een frustrerende afloop kennen. Mijn laatste potje was niet anders. Het liep lang heel vlot. Te vlot. Want plots hadden we kort na mekaar 2x pech met dobbelen en in geen tijd lagen de vier borden helemaal vol, net voordat de incarnatie in het spel kwam. Door de volle borden verloren we 2 personages, maar toch hadden we nog een kans, aangezien de 2 overgebleven monniken over nogal wat gekleurde fiches beschikten, behalve zwarte. En was de incarnatie toch wel net eentje die tal van zwarte behoefde. Aaaarrrggghhh !!!

[Waut]

Yggdrasil vond ik persoonlijk tegenvallen. Ik heb ooit gehoord dat het eigenlijk beter is als een solo-spel maar daarvoor koop ik natuurlijk geen boardgames.

Battlestar Galactica is mijn favoriete co-op. Goeie mix van vechten, politics/overleg en verraad/paranoia. De lange tijdsduur geeft ieder spel een episch gevoel. Het is niet nodig met de tv-series bekend te zijn, maar als je er fan van bent, dan wordt het spel nog stukken beter (goeie vertaling van de tv-serie naar het spel).
Nadeel is dat je moet genoeg spelers moet zijn, en dat iedereen best vlot Engels kan (nogal veel text).

[Antoi]

Ik heb sinds kort: Flash point : Fire rescue
Het is het eerste en enige coöp spel dat ik heb gespeeld, maar het bevalt mij prima!

[Davio]

Yggdrasil vond ik persoonlijk tegenvallen. Ik heb ooit gehoord dat het eigenlijk beter is als een solo-spel maar daarvoor koop ik natuurlijk geen boardgames.

Battlestar Galactica is mijn favoriete co-op. Goeie mix van vechten, politics/overleg en verraad/paranoia. De lange tijdsduur geeft ieder spel een episch gevoel. Het is niet nodig met de tv-series bekend te zijn, maar als je er fan van bent, dan wordt het spel nog stukken beter (goeie vertaling van de tv-serie naar het spel).
Nadeel is dat je moet genoeg spelers moet zijn, en dat iedereen best vlot Engels kan (nogal veel text).

Ik ben eigenlijk wel voor co-ops met verraders, dat houdt het wel extra spannend.

Wat inherent is aan reguliere co-ops is natuurlijk dat er soms één ervaren speler is die de rest gewoon vertelt wat ze moeten doen, dat vinden de beginnende spelers vaak niet leuk. Als ik de meest ervaren speler ben, doe ik mijn best om me in te houden en leg ik alleen uit wat de keuzes zijn, maar vind ik dat de spelers de keuzes zelf moeten maken. We zullen dan als groep met de gevolgen om moeten gaan. Ik vind het belangrijk dat niemand ondergesneeuwd raakt en dat iedereen even betrokken is.

Maar bij co-ops met verraders zoals Battlestar Galactica en Shadows over Camelot kan het zo zijn dat de meest ervaren speler een verrader is; moet je dan wel naar hem luisteren? Dit element zorgt voor wat meer spanning en betrokkenheid. Je probeert immers niet alleen als groep het spel te winnen, je probeert ook de verrader te ontmaskeren.

Ik heb sinds kort Archipelago in mijn bezit wat ik nog moet spelen en waar ik nog een recensie over zal schrijven. Het is geen pure co-op, maar je kunt wel gezamenlijk het spel verliezen. Dan denk je automatisch: Zorgt dit er niet voor dat de achterlopende speler de boel gaat saboteren zodat hij wat anders kan gaan doen?

Het spel probeert dit op twee manieren op te lossen.
Ten eerste heeft iedereen een geheime kaart met scoringsmanieren en end-of-game-triggers. Je weet dus niet waar je aan het eind allemaal punten voor krijgt en wanneer het precies is afgelopen. Daarom weet je ook nooit echt of je ver achterloopt, tenzij je op alle fronten steken hebt laten vallen.
Ten tweede kan een speler de rol van saboteur hebben en wint alleen het spel als het spel door de rest verloren wordt. Als je dus niet de saboteur bent en je richt alles ten gronde, dan kun je zo een ander laten winnen en heb je nog je doel niet bereikt.

Interessante pogingen om het probleem te repareren, maar na een paar keer spelen weet ik pas echt of dit werkt.

[ditterio]

Aanraders: pandemie, flash point fire rescue en het verboden eiland.