Obelix schreef: wo 17 sep 2025, 18:21Ps: tot nader order is WotR wél een Phalanx-succes
Ik ben geloof ik ook zo'n beetje de enige die dat niet vind, dat weet ik. War of the Ring is denk ik zelfs te bestempelen als hèt Phalanx succes, in termen van waardering, bgg ranking, verkochte exemplaren etc.
Wat ik er altijd over lees: populair thema wat op prachtige wijze in het spel verwerkt is, een epische ervaring in de combinatie tussen wargame en de tocht van de fellowship.
Ik was er natuurlijk ook niet op uit om hier over te mopperen; nee, ik was dolblij toen ik het via het forum op de kop had getikt en keek uit naar de vrijdagavond (ipv dinsdagavond, want lange speelduur) dat ik dit met mijn vaste medespeler zou gaan doen. Ik ben ook zeker groot fan van Lord of the Rings, de ander ook, dus daar geen problemen, om niet te zeggen: dat hielp al met 1 van de nadelen, namelijk het vinden van gebieden op de kaart. Als ervaren ME:CCG spelers hadden we hier geen probleem mee.
Maar helaas... deze avond staat met gemak in de top 5 meest teleurstellende en frustrerende spellenavonden ooit, als het al niet nr. 1 is. Een kleine greep:
- De esthetische problemen: grenzen slecht zichtbaar, kaarten slecht leesbaar, onderscheid tussen Free Peoples miniatures lastig (verven is een oplossing, maar geen antwoord op de kritiek dat het zo in de doos zit), onderscheid tussen sommige soorten plaatsen lastig te zien, omvallende nazgul
- Sluit enigszins aan op het bovenstaande, maar het spel stimuleert niet bepaald om het hele bord te gebruiken. Het noordoosten, maar met name het grootste deel van het westen/de kust (dus Cardolan, Lebennin etc.) zijn gebieden waar niet zo veel te doen is, spelinhoudelijk. Logisch, want het spel volgt de verhaallijn van de boeken, en dan gebeurt daar ook niet veel. Maar dit is wel een spel, en nu heb je dus dat je rond Minas Tirith grote aantallen units in een minuskuul gebiedje moet zien te proppen en met fiches moet werken, terwijl je elders het bord alleen als dobbelveld aan het gebruiken bent. Hier krijgt het spel van mij een extra minpunt omdat MECCG laat zien hoe je wel de hele kaart kunt gebruiken, maar er zijn vast wel andere voorbeelden.
- Mijn medespeler en Sauron speler, gooide vooral heel veel versterkingen, waardoor al zijn legers wel op het bord stonden, maar hij kon er weinig mee doen. Dat kan gebeuren natuurlijk, maar ook: het kan gebeuren, als je begrijp wat ik bedoel. Hier komt mijn cynische uitspraak vandaan: "Risk met nog een extra D6 modifier die bepaalt wat je in je beurt kunt doen"
- Als free people speler kreeg ik al vrij snel de indruk dat mijn beste aanpak was: vestingen verdedigen en zo veel mogelijk inzetten op het One Ring spoor. Omdat de militaire aanpak zo veel beperkingen heeft, zoals ervoor zorgen dat de diverse facties in oorlog zijn en dat gesneuvelde eenheden niet terugkomen. Dit gaf mij minder het beloofde gevoel van een dynamisch spel.
- Met name de combat voelde vrij vlak aan. De meeste combat was dus sieges, waar voor de aanvaller alleen een 6 raak is. Beurten gingen voorbij waar geen of weinig zessen gegooid werden die een leeg gevoel achter lieten. Rinse & repeat de volgende beurt, dan maar weer. De kaartjes vond ik hier niet genoeg bij helpen
- Dit kan een foute herinnering zijn (het is inmiddels een flinke tijd terug) maar volgens mij komen sommige karakters (Gandalf, Witch King) met een kaartje in het spel, en geven ze een extra actie dobbelsteen. Ik dacht wel, zo'n extra dobbelsteen maakt zo veel uit dat het wel een enorm verschil is of je zo'n kaartje snel trekt of juist niet.
- Maar, de "crowning turd in the waterpipe", om een Blackadder citaat te gebruiken, was het einde. Ik was als free peoples speler bij Mount Doom en moest de Ring lozen. Er was een stapeltje van 11 tegeltjes, maar ik kon geen keuzes meer maken om het voor mij beter te maken, dus het enige wat ik kon doen was de trekking en hopen op het beste. Ik won, uit wat we later zagen dat een 4/11 kans was. En dat was het. Na alle frustratie, naar de uren met dobbelen met hopen op de juiste acties of wel/geen zessen om door de vestingen heen te breken, allerhande kaartjes, hing het hele spel op die 4/11 trekking. We keken elkaar aan en ik wist meteen dat deze linea recta naar de verkoopstapel zou gaan.
Ik weet: niet elk spel gooit de Sauron speler zo veel versterkingen (maar het gebeurde bij ons wel). Ik lees vaak, en niet alleen hier: als je het spel vaker speelt en je de kaartjes beter leert kennen wordt het ook veel interessanter. Vooral dat laatste ga ik graag op in, want ja, ik heb dat bij sommige spellen ook wel min of meer gedaan. Alleen, als een spel zo lang duurt en de ervaring zo deprimerend was (kan het niet anders noemen) dan wil ik helemaal niet nog een aantal keer daar doorheen gaan in de hoop dat het uiteindelijk beter wordt. Dan accepteer ik gewoon dat het kennelijk niet voor mij (ons) is en loos ik mijn exemplaar. Grappig genoeg meldde de koper nog dat hij alleen de miniaturen elders voor wilde gebruiken en het spel niet ging spelen, dat vond ik dan wel een toepasselijke bestemming.
Reageer uiteraard gerust, vooral om anderen die het spel overwegen de andere kant te laten zien (voor zover dat niet al in dit topic staat), want zoals gezegd, ik zie ook wel dat duizenden spelers hier kennelijk enorm veel plezier aan beleven en ik de uitzondering ben. Voor mij is het wel een gepasseerd station (er zijn genoeg andere spellen), ik schrijf er vooral zo'n verhaal over omdat de ervaring zò prut was, ook in termen van verwachting tov daadwerkelijke beleving, dat houdt mij inderdaad wel bezig.
!
En tijd kopen met het doorstaan van belegeringen voor de Ringdragers is thematisch correct. De Duistere speler kan (mits goed plannen) die gevechtsrondes rekken via het opofferen van elite-eenheden en zo sneller een einde maken aan het voortbestaan van de vesting (en de aanwezige bondgenoten). Het is fijn om de ring uiteindelijk te kunnen vernietigen, maar dé kroon op het werk van de Vrije Lieden is natuurlijk een felbevochten militaire overwinning. 
, maar ook de Duistere speler kan geen tegels meer toevoegen wanneer Sam, Frodo en Gollem Mordor zijn binnen gegaan. Dus ook daar zit de Duistere met hetzelfde dilemma: gebruik ik in tempore non suspecto deze kaart om die venijnige jachttegel toe te voegen die ik misschien nooit zal trekken of verpletter ik toch Mina’s Tirith met deze geweldige maar eenmalige gevechtsbonus…