Ad blocker detected: Our website is made possible by displaying online advertisements to our visitors. Please consider supporting us by disabling your ad blocker on our website.
1289. Om de grenzen van het Franse Koninkrijk te versterken besluit Koning Philip de Schone om een nieuw kasteel te bouwen. Op dat moment is Caylus een klein stadje, maar heel snel verzamelen vele arbeiders en ambachtslieden zich aan de rand van het stadje en op de wegen er naartoe. Allemaal aangetrokken door de goede vooruitzichten. Rondom het bouwterrein verrijst langzaam een stad…
De spelers kruipen in de huid van bouwmeesters. Door het kasteel van de koning te bouwen en de stad te ontwikkelen verdienen ze “aanzien” punten en op die manier de gunst van de koning. Als het kasteel gebouwd is wint de speler die het meeste aantal “aanzien” punten heeft verdiend.
Het kaartspel is gebaseerd op het bordspel Caylus. De doos bevat geen bord omdat de kaarten het eigenlijke speelveld vormen. De tactische en strategische keuzes verschillen enigszins van zijn grotere broer "Caylus" en vooral de kortere speelduur en het handige formaat doos zijn voor velen aantrekkelijk. Op deze manier kun je Caylus ook in de caravan of tent in je vakantie spelen. De doos bevat naast speelkaarten ook veel houten speelstukken en kartonnen fiches.
Welke van deze 2 spellen ligt jou het meest? Waarom ligt die je het meest? Of kun je één van beide spellen absoluut niet verdragen? Is het wel te vergelijken - het bordspel en het kaartspel? Is het spelmechanisme te vergelijken?
Voor mij is het absoluut het bordspel dat de voorkeur heeft al moet ik eerlijk toegeven dat ik het bordspel in het afgelopen jaar niet gespeeld heb terwijl het kaartspel wel op tafel is gekomen . Het kaartspel mist de privileges en heeft vind ik toch ook wel een beperking doordat je maar een paar gebouwen in de hand hebt. De meerwaarde zou de speelduur moeten zijn maar met een ervaren speeltafel maakt dat volgens mij ook weinig uit.
Het kaartspel, zonder twijfel. Waarom? Toegankelijker; minder chaotisch in de zin dat het spel de spelers wat vrijer laat in hun doen en laten in plaats van elkaar als sardientjes in een blikje te proppen; sneller (zij het dat het nog steeds wat lang kan duren); en gestroomlijndere mechanismen die de kern van het spel intact laten maar naar mijn idee onnodige complexiteit verwijderen.
De spelers met wie ik CMC heb gespeeld die óók bekend zijn met het origineel vonden het kaartspel leuker. Daar staat tegenover dat als je met een geoefende groep speelt het bordspel waarschijnlijk meer zal aanspreken (vanwege de extra toeters en bellen); dat de factor spelduur dan minder zwaar telt; en dat het spel met 2 preciezer en dieper is dan het nogal rock’n’rollende kaartspel bij dat aantal.
Mijn voorkeur gaat (ook) uit naar het bordspel. De kortere speelduur en snellere speelbeurten zijn voor mij niet zulke grote pluspunten dat ik liever voor het kaartspel zou kiezen. Caylus blijft een topper in mijn collectie!
Ik heb pas het bordspel gespeeld. Die verraste me eerlijk gezegd aangenaam. Daarna speelde ik echter het kaartspel en die beviel me eigenlijk toch beter.
Kwam het omdat ik voor het bordspel me zo door de regels moest werken? Of vind ik het kaartspel gewoon echt beter?
In principe heb ik daarvoor het spel eigenlijk net wat te weinig gespeeld. Ik zou ze beide nog eens vaker moeten doen. Voorlopig ga ik toch even voor CMC.
De meeste mensen met wie ik bordspellen speel zou ik nooit Caylus durven voorschotelen, CMC daarentegen gaat prima. Vandaar dat mijn stem naar CMC gaat.
Oh bordspellen, zullen jullie altijd mijn grote zwakte blijven?
. Het kaartspel mist de privileges en heeft vind ik toch ook wel een beperking doordat je maar een paar gebouwen in de hand hebt. De meerwaarde zou de speelduur moeten zijn maar met een ervaren speeltafel maakt dat volgens mij ook weinig uit.
