Ik kan hier eigenlijk geen tips voor geven, want ik lijd zelf ook aan deze ziekte.
Een aantal jaar geleden is mijn spellencollectie in een groeistuip terecht gekomen, mede doordat ik steeds weer geïnteresseerd raakte in nieuwe spellen, op basis van soms hele verkeerde redenen als:
- Spellen uit de BGG top 100 verzamelen
- Spellen uit bepaalde reeksen verzamelen (Alea, Masterprint, etc.)
- Spellen die anderszins leuk bij elkaar in de kast stonden (groene Friedemann Friese dozen bijvoorbeeld)
- Elke uitbreiding moeten hebben
- Spellen die een mechanisme hadden dat nog niet in mijn collectie zat
- Evenwichtig aantal spellen voor verschillende spelersaantallen
- Steeds complexere spellen
Met betrekking tot dat laatste bijvoorbeeld: ik ben enorm fan van Agricola. En omdat ik Agricola zo leuk vond, dacht ik dat ik voornamelijk van complexere spellen hield, en ging ik dus ook op zoek naar complexere spellen. Maar op een gegeven moment gingen die spellen me ook een beetje tegenstaan. Bij Caverna en Friesche Velden merk ik bijvoorbeeld dat ik elke keer weer aan het zuchten ben bij het opzetten van het spel, met al die verschillende borden en al die bergen grondstoffen, dieren en fiches. Ook bij de spellen van Feld merkte ik dat ik het niet altijd leuk vond. Zoveel spelonderdelen, zoveel verschillende manieren om punten te krijgen. Er kwam een beetje een omslagpunt toen ik kort achter elkaar Trajan en El Grande had gespeeld. Trajan viel absoluut niet in de smaak, en deed me al erg twijfelen of ik niet een beetje doorsloeg in het zoeken naar complexiteit. El Grande bleek echter juist een hit, door de relatief simpele spelregels maar de hele diepe strategie. Bij zo'n spel komt de moeilijkheid en het plezier helemaal vanuit de strategische mogelijkheden, en minder uit de vele spelonderdelen en regeltjes.
Omdat ik die complexere spellen ook moeilijker met familie etc. op tafel kreeg, ben ik me veel meer gaan richten op het zoeken naar medium of medium-light gewicht spellen. Ik merk dat ik me met spellen als Finca, Vikings en Walnut Grove ook uitstekend vermaak, en dat deze spellen vaak ook een hit zijn bij mensen die niet zo vaak een spel spelen.
Qua mechanismen iets vergelijkbaars: ik had Dominion gekocht als deckbuilder (én het stond in de top 100
), maar deze viel helemaal niet in de smaak. Ik ben er achter gekomen dat ik een hekel heb aan het vaak schudden van kaarten, en dat het ontbreken van thema me soms toch wel iets kan schelen (ook bij het eerder genoemde Trajan).
De belangrijkste verandering in hoe ik mijn collectie benader is denk ik het spelersaantal. Ik merk gewoon dat ik het overgrote deel van mijn speeltijd besteed aan het spelen van 2-speler spellen tegen mijn vrouw. Dat betekent dat bijna elk spel dat ik tegenwoordig koop gewoon goed, of liefst zéér goed moet zijn met 2 spelers. En ik ben daarom ook heel erg op zoek geweest naar medium-weight spellen die op hun best waren met 2 spelers.
Ik heb nu dus ook veel teveel spellen die met 4 of 5 goed spelen. Ik merk dat spellen als Hoogspanning, Traders of Genoa, Chinatown, Princes of Florence etc. gewoon veel te weinig (of niet) op tafel komen. De keren dat ik met 4 of 5 spelers speel, wordt er toch vaak teruggegrepen op een beproefd spel dat al die spelers al kennen. Dus dan wordt het vaak El Grande, Ticket to Ride etc.. Ik heb heel veel spellen die ik GRAAG een keer met 4 spelers zou spelen, maar de kansen daarvoor zijn er gewoon niet zoveel.
Al met al zou ik dus met de kennis van vandaag zeggen dat ik het volgende beter had moeten doen:
- Niet om de verkeerde redenen aanschaffen
- Beter researchen van een spel
- Beter opletten op het ideale spelersaantal
- Misschien alleen kopen als de kans groot is dat het gespeeld gaat worden
- Vaker met anderen afspreken voor het spelen van de 4-speler spellen/c.q. meer medespelers zoeken
die nu in 10 maanden nog niet op tafel zijn gekomen. Toch weet ik hoe gaaf ze zijn en wil ik ze in mijn collectie houden. 
.
Ik zie volgende oorzaken: 'nieuwe wereld die opengaat', nog niet goed weten welk genre bij ons past, verzamelwoede en een beetje 
dat helpt (mij) absoluut om kritisch te blijven...
