Een uitbreiding maken voor een spel dat een ultiem soepele speelwijze heeft: is dat niet vragen om moeilijkheden? Jazeker, maar de ontwerpers zijn dubbel en dwars geslaagd. Cascadia Landmarks: wij spelen niet meer zonder.
Wat krijg je in de doos?
Allereerst is daar die prachtige tekening van Beth Sobel op het deksel. Misschien iets aan de zoete kant, maar ik wil daar gewoon zijn, bij die waterval en die vos. Je zou basis + uitbreiding in deze doos kunnen doen voor een fijn ‘pak uit de kast' gevoel, hoewel dat hert ook niet lelijk is natuurlijk.
Er zitten mooie grote houten speelstukken in de doos: 5 soorten van landmarks of in goed Nederlands: herkenningspunten. Vooral de lisdoddes vind ik erg mooi geworden: die wil ik al pakken als ik ze helemaal niet nodig heb.
Verder krijg je bij de herkenningspunten heel veel doelkaartjes, waarbij ze de prettige en mooie kleurstelling van de dierkaarten uit het basisspel doorgezet hebben. Ik kan erg genieten van goed kleurgebruik. Cascadia vind ik een schoolvoorbeeld op dat vlak.
De nieuwe tegels, liefst 45 krijg je erbij, hebben een andere opdruk als in het basisspel: meer gebieden op een tegel, een andere gebiedsindeling tussen de zes hoeken enzovoort. Je krijgt er ook nog een aantal nieuwe kaarten bij met nieuwe doelen voor je patronen van dieren.
Tot slot: alles past in één doos, met behoud van binnenwerk ook nog.
Nieuwe spelelementen
Cascadia blinkt uit in soepel puzzelen op twee niveaus die allebei belangrijk zijn: gebieden op elkaar aansluiten en zo groot mogelijk maken en tegelijk patronen van dieren daarbovenop zetten voor zoveel mogelijk punten. Tussen gelijkwaardige spelers levert dat een prettig interactief puzzeltje op dat altijd spannend uitpakt.
Herkenningspunten
De herkenningspunten voegen een derde laagje aan je spel toe voor extra punten bij de eindtelling. Je twee grootste gebieden van dezelfde soort bij elkaar optellen bijvoorbeeld, of extra punten voor dieren op een specifiek gebied, of punten per uniek dier op je grootste gebied enzovoort.
Verdien je met de dieren gemiddeld tussen de 50 en de 65 punten en met de gebieden ongeveer 30-35 punten, met de herkenningspunten kun je daar tussen de 5 en 15 punten aan toevoegen. Dat lijkt niet veel, maar in een gelijkwaardige puntenstrijd zijn deze punten superbelangrijk. Gevolg: je puzzelt tot je duizelt, je kijkt meer dan voorheen verder vooruit én naar de anderen. Cascadia krijgt een interactief en strategisch extraatje met die herkenningspunten.
Nieuwe dierkaarten en tegels
Niet dat we uitgekeken waren op de oude, maar toch, de nieuwe doelkaarten geven een frisse oppepper en nieuw denkwerk. Met vossen lijkt nu ook iets meer te doen.
De nieuwe tegels zijn een verrijking. Ik moest onwillekeurig denken aan Carcassonne, toen ik ze in de doos zag zitten. Ook met de eerste uitbreidingen van Carcassonne kon ik toentertijd erg blij worden van al die nét weer andere patronen op de tegels. Meer aansluitmogelijkheden = meer lol, nietwaar?
Conclusie
Wij speelden Cascadia ruim 100x voordat de sleet erop kwam. En dankzij Landmarks gaan we die 200 ook wel halen. Het is een feest op tafel en voor je hersens. Uitstekende uitbreiding op een uitstekend spel.

