Revive, op Marktplaats op de kop getikt en op hetzelfde forum intussen weer verkocht. 11 keer gespeeld, met zijn drieën, tweeën en een enkele keer in mijn eentje.
Basis
Revive is een spel van verkennen, puzzelen en bouwen met als middel een klein maar fijn actie-selectiemechanisme en met als doel meer punten te halen dan je medespelers. Die punten zijn vooral te halen op een rondespoor tijdens het spel en op willekeurig neergelegde hoekpunten van het bord én op je eigen blind getrokken artefactkaarten aan het eind. Dat gebeurt allemaal tegen een achtergrond van een vergane wereld die na duizenden jaren langzaam weer tot leven komt. Je draait besneeuwde tegeltjes om tot vruchtbaar land, zodat je dat nieuwe land kunt bevolken en bebouwen en zo ontstaat in de loop van het spel uit een dor en besneeuwd landschap een nieuwe beschaving die je samen maakt. ‘Samen’ betekent hier dat je het landschap samen opbouwt, maar dat is meteen het enige dat je samen doet. Je bouwt allemaal je eigen economie op, met een eigen volk dat unieke krachten heeft. Dat opbouwen gaat gepaard met allerlei leuke beloningen die je eigen spelletje steeds rijker maken. Tussen de bedrijven door vind je allerlei oude artefacten die extra punten opleveren en tegelijkertijd een race element aan het spel toevoegen: als ze allemaal gevonden zijn, is het spel klaar.
Samengevat: revive is een asymmetrische economische puntenpuzzel met een race-naar-einde waarin je via een eenvoudig actie-selectie systeem elke beurt meer kunt doen.
Thema
De thematische setting is leuk en levert een mooi modulair speelbord op. Meer dan een setting is het niet, het thema komt nergens echt sterk naar boven. Waarmee ik niet wil zeggen dat het een droog spel is, geenszins zelfs. Het omdraaien van de besneeuwde tegels en het om de beurt plaatsen van poppetjes en huisjes, waardoor het speelbord steeds kleuriger wordt richting de hoeken waar veel punten te verdienen zijn, heeft iets prettigs.
Uiterlijkheden
Revive is een mooi spel, althans dat vinden wij. Kleurgebruik, speelstukken, dubbellaags spelersbord: allemaal prima verzorgd. Eén probleem: het kost enorm veel ruimte. Wij konden het met zijn drieën nét spelen op een tafel van 100x140. Met zijn vieren hadden we een andere tafel in huis moeten gebruiken. Het spel is veel te groot.
Systeem
Ik vind het speelsysteem erg leuk. Op zich is het ook super simpel: je kiest voor het spelen van een kaart om grondstoffen binnen te harken, of voor ‘verkennen’, ‘bouwen’ of‘ bevolken’ om respectievelijk tegels om te draaien, huisjes te bouwen of poppetjes neer te zetten. In alle gevallen levert dat direct iets op, wat je volgende beurt weer sterker maakt. In de volgorde van je acties zit het denkwerk, wat best pittig genoemd kan worden.
Er zitten ook asymmetrische volkenbordjes bij, zodat je met elk volkje kunt ontdekken hoe je die het beste aan het werk kunt zetten. Bij de meeste asymmetrische spellen kom je er op den duur achter dat sommige facties/volken/stammen het beter doen dan anderen. Als je dat pas ontdekt na heel veel potjes, is dat geen probleem. Al helemaal niet als je het bord bijvoorbeeld zo kunt aanpassen dat je het weer wat meer gelijk trekt. Bij Revive kwamen we er helaas veel te snel achter wat er met al die volken kan. Sommige bleken uitgesproken zwak, andere overdreven sterk. In combinatie met willekeurig getrokken doelen die met sommige volken wél en met andere veel minder goed werken, pakte dat voor de spanning soms desastreus uit.
Er zit zoals gezegd ook een race element in het spel: na het nemen van het laatste artefact is het spel voorbij. Ik hou van race spellen, maar in dit geval beviel mij dat niet. Het abrupte einde rijmt zich slecht met het strategische karakter van het spel en de soms lange beurten met veel denkwerk. De speleinden voelden bijna als een anticlimax: denken-denken-denken-klaar. Dit soort spellen is meer gebaat bij een vast aantal ronden, vind ik.
Interactie
In de eerste potjes is de interactie zeer oké. Je hebt nog niet zo door wat anderen kunnen en wat je zelf precies nodig hebt voor een volgende superbeurt, wat ertoe leidt dat je elkaar toch flink dwars kunt zitten op het centrale bord of ongewild iemand anders een zet omhoog geeft. Na de eerste verkenningen is dat wel voorbij: je weet waar je zelf aan toe bent en je weet vaak ook wat je vooral even moet láten om te voorkomen dat anderen profiteren van jouw beurt. Een tegel verkennen om een ander vervolgens de kans te geven daar een stevig gebouw op neer te zetten bijvoorbeeld: dat gebeurt je één keer en daarna nooit meer. Aldus ontstaat na enkele potjes toch een overwegend solitair spel, gericht op je eigen doelen.
Solo
Over solitair gesproken: de solo is erg leuk, maar heb je helaas in no-time opgelost. Ik zal niks verklappen, maar meer dan 250 punten behoort bij solopotjes tot de mogelijkheden. Dat is één keer erg leuk (the sky is the limit), maar daarna eigenlijk niet meer zo.
Spanning
Revive lijdt een beetje aan een gebrek aan spanning. Natuurlijk: je bent heel erg bezig met een strategie voor jezelf, en dat geeft een gezond soort puzzelspanning, Gecombineerd met het creëren van superbeurten voor jezelf is dat natuurlijk gewoon leuk. Revive werkt wat dat betreft prima. Maar juist in de interactie met de anderen, of beter: het gebrek daaraan, gaat het bij Revive nogal eens mis. Het asymmetrische karakter van de stammen waarmee je speelt, gekoppeld aan het toeval van de einddoelen aan de rand van het bord en in de verschillende artefactkaarten die iedereen heeft, gevoegd bij het gebrek aan mogelijkheden om anderen te beïnvloeden, zorgen voor een nogal ongelijk ritme in het spel. Waar de een het geluk heeft van een perfecte match tussen volk, einddoelen en situatie op het bord, kunnen anderen er soms maar wat bij hangen. De potjes die ik won, kon ik vooral danken aan deze match (en vervolgens gewoon goed uitspelen): niks wat de anderen daaraan konden doen.
Slot
Ik vond Revive in eerste aanleg een heel leuk spel. Het zette alles ‘aan’ wat ik leuk vind aan bordspelletjes. Maar na enkele potjes begonnen mij de willekeur en het gebrek aan interactie te storen. De snelheid waarmee wij erachter kwamen welke volkjes altijd sterk waren, welke volkjes in bepaalde situaties goed werkten en welke volkjes eigenlijk nooit lekker meedoen, viel ons tegen. Toen de ene na de andere speler bij ons in huis daarop afhaakte en ik daarna ook de solo nog vrij snel ‘brak’, was het bij ons gedaan met Revive. Leuk voor een paar keer en daarna niet meer.
