Wat zijn jullie favoriete "Sandbox" (type) bordspelen

[Gent32m]

Paar dagen geleden bekeek ik de final toughts van Rahdo over Nippon.

Hij labelt daarin Nippon als een 'Sandbox' game. Nu wist ik aanvankelijk niet wat hij daarmee bedoelde. Gelukkig legt hij dit in zijn video uit: Een Sandbox game is een bordspel waarbij je aan het begin van het spel (of vrij snel) alle opties "open" op tafel hebt liggen. Je kan zelf kiezen, welke richting je uit wil gaan (welke strategie te volgen). Alles is daartoe beschikbaar voor je. Een Sandbox game stuurt je dus niet (hetzij bv thematisch, of via bepaalde gebeurtenissen) in een bepaalde 'spel' richting.

Zowel Rahdo als zijn vrouw houden niet zo van 'Sandbox' games. Dat is een kwestie van persoonlijke smaak. Zij hebben liever dat het bordspel hun strategie juist wel in een bepaalde richting duwt. Dan dat ze alles zelf kunnen bepalen. En uit al die opties en mogelijkheden, niet goed weten wat te volgen. Voor hun te overweldigend. Voor mij juist top.

Wat een bordspel voor mij leuk maakt, is JUIST dat je zoveel mogelijk alles zelf in handen hebt en krijgt. Dat je vooral ZELF kan PUZZELEN en BOUWEN. Veel meer dan, van alles te moeten ondergaan. Hetzij door de "te sterke invloed" van je medespelers. Hetzij door de slechte uitkomst van de bordspel elementen (Zoals het trekken van een kaartje - "damn, ik kreeg een slechte, mijn buurman een goede -, het gooien van een dobbelsteen, de volgorde van stukken uit een zak, etc.)

Extra info (verborgen via spoiler):

Zo is bv het bordspel The Pillars of the Earth uit 2006, best een fijn spel. Maar de volgorde waarin je werkers uit de zak komen kan zo nadelig voor je zijn, dat het heel je spelplezier, tactiek en puzzelkansen vergald. Dit is één van de redenen waarom dit spel al jaren in mijn kast blijft liggen. Het wordt niet meer gespeeld. The Pillars of the Earth is geen slecht spel (zoals er zovele zijn, bv Ticket To Ride, etc). Maar deze bordspelen zijn niet helemaal mijn ding. Juist, omdat ze vaak niet doen, wat ik wil dat ze doen. De grilligheid in hun ontwerp, houd me tegen het nog (veel) te spelen. Ik wil kunnen kiezen of ik een baksteen dan wel een stukje graan krijg. Dan hierin te afhankelijk te zijn van het bordspel of de spelers. En nee, Colonisten van Catan vind ik in deze ook maar niets (zeer tof familiespel, ik heb de eerste zes dozen hier in mijn kast staan. Maar die staan ook al jaren stof te vergaren). Ik haal ze enkel nog uit, op aanvraag. En draai dan ergens een knopje om in mijn hoofd. Damm, zes en acht worden nauwelijks gerold deze avond. Maar wel veel drieën en een negen. Hoe kan dit "statisch" nu kloppen ? Goh ja, zo kan iedereen eens winnen hé. En je beleefd ergens ook plezier. Al is het maar in je eigen ongeluk. Spoelt dit dan door met een pintje. Het leven loopt even niet zoals je het zelf wilt. That's life! Eens lachen die avond kan ook plezant zijn en doet goed. Er is meer dan winnen (proberen slagen in iets) alleen. Just have fun. Die uitkomst van dat bordspel doet er niet zoveel toe. Je beleefde een leuke namiddag en/of avond. Was nog eens samen onder vrienden, die je lang geleden niet meer hebt gezien. Dan is zo een Colonisten van Catan bovenhalen maar bijzaak. En iedereen maakt kans bij dit spel om te winnen. Net zoals in de loterij Als dat niet geweldig is!

Ik hou niet van 'geluksspelen'. Geluk is altijd een beetje in een bordspel aanwezig (het is geen schaakspel). Maar hoe minder geluk er in het ontwerp van zo een bordspel zit, hoe beter ik dergelijk bordspel vind.

Dus misschien houd ik gewoon wel meer van Sandbox games. Is dat ergens meer het type bordspel voor me.

Welke spelen vind ik bv niet leuk (juist omwille van hun 'random' factor)
- Istanboel (dobbelsteen geluk voor je actiekansen)
- Rialto (geluk in trekken van de kaarten)
- La Isla (geluk in trekken van de kaarten)
- Bora Bora (dobbelsteen niet goed uitgewerkt, het blijft een dobbelsteen)
- El Grande (je eigen lot ligt meer in handen van de andere spelers, dan jezelf)
- Deus (het geluk met de kaarten, voor je eigen acties was een ware ramp)
- La Granja (dobbelstenen zijn nog te doen, maar met de kaarten erbij veel te grillig)
- Orléans (in de eerste ronde, kan de trekking uit de zak al tegenvallen voor je strategie)

Welke spelen vind ik bv super (misschien juist omdat dit 'Sandbox' games zijn ?)
- Terra Mystica (mijn persoonlijke nummer één)
- Tzolkin (je kan volledig je eigen pad opgaan, startopstelling is wel een ramp)
- Aquasphere (veel puzzelplezier alsook informatie beschikbaar, bv voor de volgende ronde)
- Signorie (een dobbelsteen, maar die beperkt zeker je acties niet, je hebt uitwegen/opties)
- Nippon (er is randomness, maar je hebt ook controle: consolideren of betalen, claimen)
- Trajan (veel opties en puzzelplezier, speelt met twee wel het meest tactisch denk ik)

Welke 'Sandbox'-type bordspelen (dus met veel opties en controle) vinden jullie het leukst ?

Misschien zitten er een aantal bij, die ik zelf nog niet gespeeld heb

Groetjes,
Gent32m

[Ruud2009]

Ik weet niet zeker of dit sandbox games zijn, of 'point salads'. In dit geval lijk je vooral op allerlei manieren te kunnen scoren, maar wel binnen een centraal mechanisme? In bijv. Tzolkin kan je niet kiezen om 'niet' op dat rad te gaan staan.

Als ik aan sandbox denk, denk ik vooral aan games zoals Xia: Legends of a Drift system. Hierin kan je ontdekken, kan je handelen, of juist anderen opblazen. In elk geval ben je volkomen vrij in de acties die je doet en kan je op elke manier winnen.

In elk geval weet ik dat ik het in Ameritrash games vaak een plus vind, vrijheid om te doen en laten wat ik wil. In euro's houd ik juist weer van grenzen, dingen niet kunnen en binnen de limieten presteren. Castles of Burgundy (imho een point salad) is alles in mijn ogen betekenisloos geworden omdat je toch wel scoort. Wat ik overigens niet heel goed doe, gezien ik die game altijd verloren heb :p.

[The Iced One]

Volgens mij heb ik nog nooit een sandbox-game gespeeld dan...
Maar ik heb dit wel eens gelezen over 'Caverna: The cave farmers', ook nog niet gespeeld overigens.

Ik snap wel wat je zegt over Pillars... Vind ik ook hoegenaamd geen goed spel o.a. door de door jou genoemde reden.
Ik heb er op zich geen probleem mee dat mijn strategie bepaald wordt door het spel, maar ben wel benieuwd om eens een sandbox-game te spelen.

[TimofKings]

'Merchant of Venus'

'Xia: Legends of a drift system' (zoals Ruud al zei)

Misschien zelfs 'Firefly'.

Zoals je ziet lenen 'space' games zich fel naar het sandbox-type. Ik zal eens nadenken over non-space sandboxes.

Edit: heb nagedacht 'Mage Knight' voor non-space. Maar dit is echt wel een gamers game. Ik denk dat Ricky Royal een heel goede how to play video gemaakt heeft als je de feel wil zien van dit spel.

[Gemaskerde Muchacho]

Rahdo is dacht ik ook niet zo'n fan van Ora et Labora omdat hij dat teveel eens sandbox spel vindt.
Nu sluit dat niet geheel aan bij wat jij zegt over een sandbox spel, maar heeft Ora wel al heel veel keuzes etc.

Ik zelf vind Ora een ontzettend goed spel!

[Maciek]

Het enig spel in mijn collectie met een echt 'sandbox' gevoel is Marchants and Marauders (Piraten en Kooplui in NL). Daar heb je verschillende manieren te winnen (als een piraat of een koopman en je kunt ontstrafbaar de rol veranderen op elk moment) en je voel je niet beperkt aan bepaalde strategieen door het spel. Een ander voorbeeld van een 'sandbox' soort spel zou volgens mij Archipelago zijn maar deze heb ik helaas nog niet gespeeld.

[ouwezeeman]

Ik hou niet zozeer van een sandbox. Het dorp (en ook mijn dorp) is m.i. ook zo een spel. En dat spel lijdt eronder dat het weinig herspeelbaarheid heeft. Behalve de kleur van blokjes die getrokken worden (en is slechts van ondergeschikt belang) is er niets aanwezig wat het spel de volgende anders maakt.

Stel dat je een goeie manier gevonden hebt om bv "Het Dorp" winnend af te sluiten, dan heb je niet echt een reden om het de volgende keer anders te proberen. En dat lijkt me toch maar een saaie bedoening. Toegegeven, jouw tegenstanders kunnen jouw aanpak verstoren, maar dan moeten ze het spel al goed onder de knie hebben. Maar we hebben het spel niet goed onder de knie want het komt te weinig op tafel omwille van de beperkte herspeelbaarheid. Enzovoorts.

Is een beetje de discussie welk spel je het beste vind: agricola of caverna. Daar ligt wellicht het antwoord als je al dan niet een sandbox prefereert.

[El Rubinio]

Beste Sandbox tot nu toe is voor mij de Friesche Velden, ook een bordspel van Uwe Rosenberg. Dit is een uitgever die meerdere Sandboxen op zijn naam heeft staan.

Maar het blijft natuurlijk een kwestie van smaak. Ik vind Orléans ook erg goed. Ja het heeft een geluksfactor, maar om daar mee om te gaan is ook een onderdeel welke voor mij in een bordspel mag zitten, en laten we eerlijk zijn, jij bepaald wat er in de zak zit.
Lastig om aan te geven waar voor mij het kantelpunt zit. Ik weet wel dat als er dobbelstenen in het spel zitten ik daar in het verleden erg op tegen was. De dobbelstenen in bijv Istanbul zijn daar nog een voorbeeld van. Je moet gokken op wat je gooit... Echter ze inzetten als workers, en met zo'n worp meerdere kanten op kunnen bijv Marco Polo vind ik dan wel leuk. La granja valt voor mij ook in die categorie. ik begrijp de opmerking over de kaartjes, echter voor mij maakt dat het spel net leuk. Dit zorgt ervoor dat het spel elke keer weer anders is. Het omgaan hiermee hoort voor mij ook bij de Sandbox. Kortom het blijft persoonlijk.

[kattaklop]

Ik vind dit soms ook moeilijk om te bepalen wat een Sanbox game is.
Terra Mistyca is inderdaad heel leuk en mijn vrouw houdt er ook enorm van.
Het probleem is als je dit spel aan nieuwe mensen uitlegt doe je dat best zo vroeg mogelijk en als eerste spel omdat je toch wel wat aandacht vraagt van je medespelers.
Als jullie Marco Polo een Sanbox spel vinden, deze is ook een van de faforieten.
Aan de andere kant kun je Roll For The Galaxy hier ook bij tellen.
Oke het is met dobbelstenen maar die kun je kompleet manipuleren.
En het spel stopt maar op 2 verschillende manieren, maar je bent wel vrij om te doen en laten wat je wil.
De lengte van het spel varieerd hierdoor wel.
Ik denk eigenlijk niet in zulke hokjes.
Voor mij is een spel leuk of niet en het maakt niet uit in welke categorie.
Ik ben wel enorm benieuwd wat anderen vinden van wat een sanbox is.

[Lotranto]

En wat gedacht van German Railroads? Daar waar Russian Railroads te eng was maakt deze schitterende uitbreiding dit uitstekend spel nog beter, met iets meer van het sandbox gehalte waarvan hierboven sprake. Veel opties... geen eenduidige manier meer om te winnen.
Heb weinig of geen uitbreidingen in huis, maar deze is echt wel goed

[Xendor]

Zoals eerder genoemd lenen SciFi spellen zich hier inderdaad heel goed voor.
Zo is "The Phantom league" hier ook een voorbeeld van.
Zie hier: https://www.boardgamegeek.com/boardgame ... tom-league

Dus je vliegt rond met je eigen schip welke je naar hartelust kan "customizen" en upgraden om allerlei missies te voltooien. Deze missies kunnen gevechten zijn, maar ook allerlei soorten "pick up an deliver" missies.
De basis van spel is niet zo heel ingewikkeld, maar het combat systeem wel... dat zou ik graag een keer opgehelderd zien...

Aan de fantasy kant heb je overigens ook nog een paar extra keuzes (die wel allemaal lijken op Runebound en Mage Knight).
Namelijk:
- Magic Realm
- Return of the Heroes

[MikeBzonderpuntje]

Merchant of Venus, of de daarvan door Splotter afgeleide Duck Dealer lijkt me wel sandbox. Roads & Boats ook trouwens. Xia vond ik minder, dan speel ik liever iets als Eclipse.

Merchant & Marauders is me tot nu toe tegengevallen. Met 2 spelers kom je elkaar nauwelijks tegen, met 4 duurt het veel te lang voor wat het spel je levert.

Met Mage Knight raak ik ook maar slecht door de initiele leercurve over hoe het handig te spelen. Wel goed bedacht, maar raakt me tot nu toe niet goed.

High Frontier idem dito. Als je pas na 10 beurten je ruimteschip eindelijk van de grond hebt en vervolgens beurtenlang aan het prutsen bent om het kreng ergens te krijgen waar het handig is gaat de lol er wel vanaf. (Geldt voor mij tot nu toe wel voor alle Phil Eklund spellen trouwens...)

Nee, toch maar Roads & Boats of Merchant of Venus dan. Oh, en Antiquity is ook wel redelijk sandboxy. Kies zelf je einddoel, en alles is al duidelijk qua welke kant je uitkunt. Erg goed spel, als je na je eerste prutspogingen door krijgt hoe je het kunt winnen.

Terra Mystica is wat mij betreft zwaar over gewaardeerd.

[MikeBzonderpuntje]

Nu ik er nog wat over nadenk zou je nog wat Splotter spellen als sandbox kunnen zien: in Indonesia is ook te overzien wat je nog kunt verwachten. En in The Great Zimbabwe begin je al door je eigen eindcondities vast te stellen, en hoe je daar komt. Ook erg goed spel. En ik vermoed dat Food Chain Magnate ook ongetwijfeld in deze categorie valt, maar die heb ik nog niet gespeeld.

[16 Feet Pauly]

Ik vind de term 'sandbox' verwarrend voor mij en vele anderen slaat dit op een genre computerspel. Denk bijvoorbeeld aan GTA, Red Dead Redemption, Prototype en Infamous. Deze spellen zijn allemaal van het sandbox genre, wat ze gemeen hebben is dat de wereld of in ieder geval een groot gedeelte ervan beschikbaar is voor je aan het begin van het spel.

Maar, en dit is waar het verschilt met het bordspel genre, het spel toont wel een bepaalde vorm van groei, je unlocked nieuwe wapens, auto's en gebieden. Hmm misschien is Terra Mystica wel een goed voorbeeld. Maar daar is niet alles vanaf het begin beschikbaar. Je bent beperkt in wat je doet, omdat je maar beperkte middelen hebt.

Misschien probeert Rahdo gewoon om net als het 4 x genre iets uit de videogame wereld naar de bordspel wereld te halen. Hij wil geschiedenis schrijven .

[RvdH83]

High Frontier idem dito. Als je pas na 10 beurten je ruimteschip eindelijk van de grond hebt en vervolgens beurtenlang aan het prutsen bent om het kreng ergens te krijgen waar het handig is gaat de lol er wel vanaf. (Geldt voor mij tot nu toe wel voor alle Phil Eklund spellen trouwens...)

Veel van zijn spellen zijn idd erg simulatie gericht. Naast High Frontier ook Bios: Megafauna, Origins: How We Became Human, Greenland, etc.

De uitzondering is wat mij betreft Pax Porfiriana (en Pax Pamir). Meer spel dan simulatie ipv andersom. Echt heel goed.