It's a wonderful world: waardering in drie fasen

[Pura Vida]

It's a wonderful world: een waardering in drie fasen.

Fase 1 (potjes 1-10): verrassing. 7 Wonders met extra's. Heldere kleuren en mooie kaarten. Dikke kartonnen fiches zijn top. Schuiven met kleurige blokjes is gaaf. Hersenkraker ook, dankzij de volgordelijkheid van produceren. Veel keuzes te maken en toch lekker snelle potjes. Half uurtje en door. Goh wat leuk dit spel.

Fase 2 (potjes 10 -15): relatieve teleurstelling. Het trucje doorhebben. Gebrek aan controle ervaren. De kaarten zijn enorm verschillend: sommige ronduit OP en van andere vraag je je af waarom ze erin zitten. Vooral als je ze zelf krijgt. Enorme score fluctuaties die irriteren. 100+ kan makkelijk maar 50- ook.

Fase 3 (potje 15+): controle loslaten. Lekker schuiven met blokjes. Niet teveel nadenken maar gewoon pakken wat je pakken kan. Snelheid opvoeren. Constateren dat iedereen in huis lol heeft. En dit spelletje kan winnen. Beetje 7 Wonders gevoel dus, waarmee de cirkel rond is.

Ik blijf bij die eerste 8 na potje 5. It's a wonderful world gaat nog vaak gespeeld worden bij ons in huis.

[usurper]

leuk om te lezen en vooral herkenbaar met sommige spellen die ik heb. Je ziet de tekortkomingen maar blijft het toch spelen. Voor mij geldt dat vooral voor Euphoria. Je volgt iedere keer ongeveer hetzelfde pad, maar ik speel het zeer graag.
Omgekeerd geldt natuurlijk ook. Het spel zit uitstekend in elkaar, maar gevoelsmatig wil je het niet spelen. Voor mij was dat Mage Knight. Veel tijd aan besteed, maar het ging me gewoon tegenstaan. T

[maxitaxi777]

It's a wonderful world: een waardering in drie fasen.

Fase 1 (potjes 1-10): verrassing. 7 Wonders met extra's. Heldere kleuren en mooie kaarten. Dikke kartonnen fiches zijn top. Schuiven met kleurige blokjes is gaaf. Hersenkraker ook, dankzij de volgordelijkheid van produceren. Veel keuzes te maken en toch lekker snelle potjes. Half uurtje en door. Goh wat leuk dit spel.

Fase 2 (potjes 10 -15): relatieve teleurstelling. Het trucje doorhebben. Gebrek aan controle ervaren. De kaarten zijn enorm verschillend: sommige ronduit OP en van andere vraag je je af waarom ze erin zitten. Vooral als je ze zelf krijgt. Enorme score fluctuaties die irriteren. 100+ kan makkelijk maar 50- ook.

Fase 3 (potje 15+): controle loslaten. Lekker schuiven met blokjes. Niet teveel nadenken maar gewoon pakken wat je pakken kan. Snelheid opvoeren. Constateren dat iedereen in huis lol heeft. En dit spelletje kan winnen. Beetje 7 Wonders gevoel dus, waarmee de cirkel rond is.

Ik blijf bij die eerste 8 na potje 5. It's a wonderful world gaat nog vaak gespeeld worden bij ons in huis.

Ik herken me hier behoorlijk in, zij het dat ik de fases wat sneller doorliep. Eerste 3 potjes geweldig, potje 4 zowel een aankomende teleurstelling als de beslissing om de controle meteen los te laten. In fase 2 heb ik dus eigenlijk nooit echt gezeten (gelukkig). Wanneer je dit spel luchtig neemt en niet ellenlang nadenkt over welke kaart je draft, blijft het leuk! In elk geval de 10+ potjes die ik nu heb gespeeld, maar er komt ongetwijfeld een moment dat ik gewoon denk: goed spel, maar genoeg gespeeld, verkopen maar.

[Sinedia]

Ik heb inmiddels een potje of 30 gespeeld en vind het nog steeds een heerlijk spel om te spelen. Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik de heritage edition heb en die campagnes zijn nog leuker om te spelen dan gewoon het standaard spel. en met de toevoegingen die Heritage doen wordt ook het standaard spel weer uitdagender. Nu bezig met alle solo varianten... zijn er ook nog wel en aantal (je kan er nog een paar extra vinden op de site van La Boite du Jeu)...
Maar ik herken wel wat je schrijft. Alhoewel tot nog toe voor mij elk spel wel ietsje anders was zie ik ook dat dit niet lang meer zal duren, ik zou de campagnes nog een keer kunnen doen om de alternatieve routes te proberen... maar weet niet of ik daar wel zin in heb Het punt dat het een herhaling van zetten wordt (en dat is het al een beetje met de solo varianten) komt wel. Tegelijkertijd denk ik dat ik het toch nog wel een flink aantal keer zal spelen... het is gewoon een lekker vermaak en inderdaad, zoals je al schreef, je zet hem snel even op tafel en spelen maar.