De Nesting box
Ons Azië kwam in de Nesting Box. Ik wilde die bewaardoos zo graag hebben dat ik er veel geld voor over had. Daar zat automatisch Wingspan Asia bij. Binnen 10 dagen na preorder is ‘ie gearriveerd, uitstekend verpakt en helemaal gaaf kwam deze enorme doos uit de verpakking. Met daarin dus zeer functioneel binnenwerk met mooie details én de Engelse versie van Azië.
Alles wat je hebt van Wingspan past erin en nog veel meer. Omdat het nog een maand ging duren voordat de Nederlandse versie op de markt gaat komen, nam ik de aanslag op de verkoopbaarheid van het losse Engelse materiaal maar op de koop toe. Er moest gespeeld worden en dus gingen de kaarten uit hun folie.
Fijn stukje service van Stonemaier is trouwens dat in de Nesting Box een nieuw vogelhuisje zit voor de voedseldobbelstenen. Ons oude huisje werkte nog, maar was eigenlijk nogal uitgewoond.
Context
Even voor de goede orde: ik ben een fan van het eerste uur en ook nog eens een groot vogelliefhebber. Daarbij ben ik Wingspan met elke uitbreiding zelfs nóg beter gaan vinden. Misschien dat de duet variant ook nieuwe spelers lokt, ik hoop het, maar dit spel is denk ik toch vooral bedoeld voor de liefhebbers.
Wijzelf vinden ook na honderden potjes Wingspan nog leuke nieuwe kaartcombinaties en we spelen dit spel al jarenlang meerdere keren per week. Vervelen gaat dat spel ons niet. En toch was het met dat eerste potje Azië alsof je een beetje opnieuw begint. Alles is vertrouwd, dat wel, maar alles is toch ook net weer anders.
Eerste potjes
Het leukste aan de eerste potjes Azië is dat je nog even niet weet wat je nu het beste kunt doen met al die kaarten. Meer dan vijfhonderd potjes ver zit je toch weer te knutselen en klooien. De eigenschappen van de kaarten komen bekend voor, maar zijn toch nieuw genoeg om je uit je routine te trekken. Je krijgt nieuwe verrassingen en maakt nieuwe afwegingen. Een paar voorbeelden maar? Er zijn veel kaarten die niet alleen jezelf iets geven maar ook de ander(en). Die zaten in de eerdere uitbreidingen ook al, maar in Azië zitten er relatief meer en werken ze net op een andere manier. Ook zijn er kaarten die iets extra's doen met bonuskaarten: tijdens het spel al scoren bijvoorbeeld (wow!), of dat je nieuwe kaarten mag trekken tussen twee ronden in, of dat je bonuskaarten van een andere speler kunt scoren als eindespel eigenschap (gokje!), enzovoort. Ook zijn er vogels die je kunt verhuizen van je eigen bordje naar dat van een ander, met een flinke bonus eraan vast. Hoe weeg je daarvan de voor- en nadelen? Verder zijn er tal van kaarten die voedsel of kaarten geven tussen de ronden in, en vogels waarbij je je geluk op de proef stelt: durf je na één geslaagde poging voor een muis verder te dobbelen voor nóg meer muizen of pak je veilig je winst?
Thema
Speltechnisch werkt het allemaal lekker, maar ook thematisch is het weer raak. Vogels migreren, dus ook naar andere bordjes. Roofvogels zijn gulzig en nemen dus daadwerkelijk soms de gok nóg meer prooi te pakken met het risico dat ze een reeds gevangen prooi kwijtraken. Sommige vogels delen hun opbrengst met andere vogels of teren juist graag op wat andere inbrengen.
De vogels
Over al die vogels gesproken: bijna de helft van de vogels in de Azië uitbreiding komt in Europa en meestal zelfs in Nederland voor. Het baardmannetje is mijn favoriet. Misschien omdat ik zelf vaak zo genoemd word. Ook bekender vogelsoorten uit Nederland hebben een plek gevonden in Wingspan Azië. De meerkoet bijvoorbeeld, de grote bonte specht, torenvalk, matkop, roek of de kleine zilverreiger. Met een beetje geluk vind je ook de hop of de keep nog wel in Nederland, en natuurlijk de wintertaling en de dodaars. Ik noem er maar enkele hoor, ik wil er alleen maar mee zeggen dat Wingspan Azië echt miegelt van de - voor ons - bekende vogelsoorten. Als je van Wingspan én van vogels houdt, is dat een pre, toch? En als je na het spelen van dat baardmannetje een ommetje maakt en er dan ook nog een paar in het echt ziet knabbelen aan het riet, met dezelfde 10 jarige als waarmee je dat eerste spelletje speelde, dan is de dag behoorlijk geslaagd, vind ik.
Duet
Zoals gezegd speelden we voorlopig vooral de duet variant met alleen de Azië kaarten. Je speelt Azië Duet op de ‘oude bordjes’ maar met een mooi nieuw Aziatisch landschap. Zonder nectar dus, met makkelijker eieren leggen dan voedsel of kaarten pakken. We speelden dus ook ‘maar’ met 90 nieuwe kaarten en niet met de honderden die we gewend waren. Al snel bleek dat dit spel uitgebreid getest is op Duet. Het werkt als een tierelier en je zit pardoes een nieuw soort Wingspan te spelen. Voedsel is minder schaars dan in de basis, er zijn meerdere manieren om aan kaarten te komen en de neiging om vooral een grasland machine te bouwen wordt subtiel onderdrukt. En er is evenwicht tussen al die kaarten, zo lijkt het.
Er zitten ook nieuwe spelelementen in Azië Duet. Allereerst de speelstukken: je speelt met zwart en wit. Je krijgt de gebruikelijke acht blokjes en daarnaast ook nog ieder vijftien Yin en Yang tokens. Kosmische dualiteit met vogels dus.
Ook speel je met een nieuw centraal bordje: een weergave van het bos, grasland en water en daarop allemaal onderling verbonden plekjes waar je je eigen Yin of Yang blokjes op kunt plaatsen zodra je een vogel speelt. Op sommige van die plekjes krijg je een bonus maar de meeste zijn bedoeld om een zo groot mogelijk aaneengesloten gebied te krijgen voor een zo hoog mogelijke eindtelling. Een extra scoremogelijkheid dus. Dat Yin en Yang is ook nog verbonden met nieuwe rondedoelen, waarmee in de duetvariant dus de ‘gewone’ rondedoelen vervallen. Ook nieuw: bonuskaarten die bijvoorbeeld scoren op op- of aflopende basisscore van je vogels.
Je kunt uiteindelijk dit Duet spelen met alle kaarten en dus met of zonder nectar. Ook dat hebben we uiteraard geprobeerd. Spelletjes worden ruimer dan ze al waren en al je overwegingen komen dus op een hoger niveau terecht. Het werkt dito prima.
Wat ons vooral is opgevallen in onze duetten, is dat de interactie is toegenomen, maar positief en vriendelijk is gebleven. Dat past goed bij het spel en bij de sympathieke ontwerpster ervan.
Laatste detail over Duet: in de Azië doos zit alleen een kartonnen bordje voor de voedseldobbels. Die is dus super handig voor als Wingspan mee gaat met vakantie, maar verder gebruikt de doorgewinterde Wingspanspeler natuurlijk het vogelhuisje uit de basisdoos.
Azië als uitbreiding
Je kunt Azië ook gewoon toevoegen aan alles wat je al hebt van Wingspan en dit vervolgens spelen met drie of meer spelers. Dan heb je ‘gewoon’ 90 nieuwe kaarten erbij die je keuzemogelijkheden groter maken. Omdat er meer dan voorheen vogels tussen zitten die behalve jezelf ook anderen wat geven, leidt dat tot overdadige potjes waarbij een vol bordje niet meer tot de uitzonderingen zal gaan behoren. Als je van krappe spelletjes hield, dan valt dat misschien tegen. Maar wij vinden het eigenlijk heel leuk. Spelletjes worden er ook niet makkelijker van, want iederéén speelt immers op dat hogere welvaartsniveau.
Azië als ‘zwermvariant’
Er zit nog meer in de Azië doos. Een zogeheten zwermvariant waarbij je met zes of zeven spelers kunt spelen. Die hebben we bij gebrek aan spelers nog niet kunnen spelen. Het lijkt me het proberen waard. De speeltijd loopt als het goed is niet uit de klauwen omdat je met twee parallelle groepjes speelt. Aangezien alle beloningen en andere positieve interactie wél iedereen aangaan, vermoed ik dat potjes met meer dan 140 punten tot het gewone patroon gaan behoren. Wat dus impliceert dat je elke keer donders goed moet bedenken welke vogels je daadwerkelijk activeert (waarmee je bijvoorbeeld dus óók voedsel, kaarten of eieren weggeeft) en welke juist niet. Een ander de highscore gunnen is tenslotte al te sympathiek, nietwaar?
Tot slot
Het stralende van Wingspan is ook in Azië behouden gebleven en verder speelt Wingspan Azië heerlijk fris. Het duet speelt relaxed en vriendelijk, de kaarten zijn een uitstekende aanvulling op wat er al is en de ‘zwerm modus’ is leuk voor wie een epische groepservaring wil. Je ziet verder weer de mooiste vogels voorbij komen en ontdekt nieuwe combinaties en leuke eigenschappen. Kortom: het is gewoon weer lekker spelen geblazen.
Elizabeth Hargrave en haar team hebben ons wederom verrast en dat is knap gedaan. Wat een heerlijk spel is Wingspan toch.


