Afijn, dat was weer een veel te lange inleiding, waarvoor excuus. Ik ga het hebben over Leven in de Amazone. Zoveelste bordspel in een natuur setting, dus waarom zou je dit spel eigenlijk in huis halen? Nou, gewoon, omdat het een ontzettend leuk spelletje is. Ik ga dat hieronder proberen uit te leggen.
Uiterlijk
Het is allang geen verrassing meer als ik schrijf dat bordspellen steeds mooier worden. Ga tien jaar terug in de tijd en de wereld zag er een stuk schraler uit. Leven in de Amazone lijkt weer een stapje verder te gaan. De houten dieren springen je tegemoet, de kaarten zijn mooi geïllustreerd en er is een heuse waterval gemaakt voor maar één doel: de voortgang bijhouden van je terreintegel-, bomen- en waterlelie sporen. Als je ook nog de opgewaardeerde houten fiches, bomen en waterlelies in huis haalt, heb je een prachtige vertoning op tafel die de zin in spelen nogal opwekt.
Spelconcepten
Leven in de Amazone is een zogeheten ‘bagbuilder’. Eigenlijk is dat gewoon een deckbuilder met fiches in plaats van kaarten. Je vult je eigen zakje met steeds waardevoller fiches en je hoopt die fiches vaak genoeg te trekken om er een diverse jungle mee op te bouwen. Je kunt nieuwe terreintegels kopen, bomen planten, waterlelies aanleggen, dieren uit de centrale ‘opvang’ halen en in je jungle huisvesten, persoonlijke doelkaarten aanschaffen, enzovoort. De regels zijn super simpel en je beurten dito soepel. Aldus bouw je aan je eigen jungle totdat een aantal van de tevoren klaargelegde diersoorten op zijn. Je telt je punten en klaar is het spel.
Om iets van asymmetrie in het spel te brengen, krijgt elke speler een eigen bonusdier met bijhorend voordeeltje - nadat je dat dier in je jungle hebt geplaatst. De mini-uitbreiding komt met een setje extra persoonlijke dieren en gedeelde doelen; een leuke aanvulling ter bevordering van het puzzelplezier.
Er zijn een heleboel strategische mogelijkheden in dit spel en je kunt de punten op veel verschillende manieren pakken. Het leukste daarbij is natuurlijk dat je elke beurt meer kunt doen. Áls je je fiches tenminste slim koopt. Omdat je vier verschillende soorten hebt, in oplopende waardes ook nog, ontstaat lekkere keuzestress: wil ik vol voor waterfiches gaan zodat ik doelen kan bemachtigen en mijn opslag kan vergroten? Of koop ik zo snel mogelijk fruitfiches, onontbeerlijk voor het binnenhalen van dieren? Geld is er ook: noodzakelijk in het begin, maar je kunt er aan het eind ook teveel van hebben. Groene fiches ten slotte zijn nodig voor bomen en nieuwe tegels, en die wil je óók. Kortom, alleen al het verzamelen van fiches geeft interessante economische keuzes.
Terwijl je bezig bent met het opbouwen van je eigen jungle, zal je tegelijk op de andere spelers moeten letten, want het aantal dieren in het aanbod van de ‘dierenopvang’ is beperkt. Op = op & 5x op = einde spel. De synergie die je wilt maximaliseren tussen de dieren in je jungle en de doelkaarten in het aanbod (die moet je dus óók kopen), vraagt eenzelfde oplettendheid. Je kunt de strijd om dieren en doelen zo hard maken als je zelf wilt, maar helemaal zonder er aandacht aan te schenken, ga je Amazone niet winnen. In het pakken van doelkaartjes en dieren zit de belangrijkste vorm van interactie in dit spel, naast het tempo dat je samen bepaalt.
- De hoofdrolspelers
Amazone kan snel gaan en heel langzaam. In principe bouw je langzaam je mogelijkheden uit, maar als een van de spelers tempo gaat maken, dan zal je daarin mee moeten. Dat betekent concreet dat je elkaar hard gaat beconcurreren op die laatste beschikbare dieren. Soms gaat een spel zo snel dat de doelkaartjes er niet eens aan te pas komen. In andere spelletjes merk je dat je in alle rust kunt bedenken waarop je je punten wilt pakken. Ik houd daarvan: de variatie in Amazone zit niet alleen in de diversiteit aan dieren en doelen en het langzaam opbouwen van je eigen jungle, maar ook in die verschillende snelheden.
In alle spelersaantallen speelt dit spel uitstekend en dus ook met twee. Misschien vind ik dat zelfs wel het fijnste aantal omdat het redelijk snelle potjes oplevert. Kun je de dierkaarten omdraaien en meteen nog een potje. De soepele speelwijze draagt trouwens heel erg bij aan de wens om nog een keer te willen spelen. Leven in de Amazone is zo’n zeldzaam spel dat heel veel denkwerk geeft maar tegelijkertijd onwijs vlot speelt. Aldus speelden wij, tussen het zwemmen en amechtig liggen door, in deze hitte al 14 spelletjes achter elkaar.
Tot slot
Ik kan niet anders zeggen: Leven in de Amazone is een heerlijk soepele jungle puzzel; opbouwend, strategisch en gewoon een ontzettend leuk familiespel. Het ziet er ook nog eens schitterend uit op tafel.
Oh, en nog wat: er zat bij ons een jaguar tussen zonder voorpoten. Mailtje aan DSV en binnen twee dagen (!) hadden we een gezond exemplaar. Het gehandicapte beestje krijgt een plekje bij de waterval, zo heb ik met zoon 2 moeten afspreken. Maar de service van DSV verdient wel een stevige aanbeveling.
Leven in de Amazone
DSV Games 2025
1-4 spelers, 12+
Ontwerp: Jamie Bloom
Vormgeving: Sophia Kang
