"ik speel niet graag gezelschapsspellen"

[kattaklop]

Wat ik ook weleens zeg als ze zeggen dat ze spelen niet leuk vinden en ze alleen risk, vier op een rij etcetera kennen?

Hou je van films? Als ze dan ja zeggen vraag ik:

Kijk je graag naar films uit 1920 en 1930?

Zeggen ze: nee natuurlijk niet. Die zijn te traag en er gebeurt te weinig ivm films van vandaag.

Dan zeg ik nou je bent dus alleen de spellen van die tijd gewend. En net als met films hebben ook spellen een grote ontwikkeling doorgemaakt.

Goede vergelijking! Die ga ik van je lenen

Inderdaad, dat ga ik onthouden.

Geen patent op die uitspraak dus +1
Ik doe mijn spellenkast open ( als het thuis gebeurt ) en meestal wekt dat wel enige intresse.
Net zoals hierboven beging ik met eenvoudige, mooie en toch strategise spellen alla Stenen Tijdperk, TTR 10th An, Carcassonne ex..
Het doet dan inderdaat plezier om te zien dat ze die spellen achteraf ook zelf kopen.

En om één of andere reden doet mij de titel " Vier Op Een Rij " spontaan aan de titel van een B-pornofilm denken van een bepaalde geaardheid

[Noviomagum]

En om één of andere reden doet mij de titel " Vier Op Een Rij " spontaan aan de titel van een B-pornofilm denken van een bepaalde geaardheid

Whaghaghaha

[lejaspi]

Helaas ook hier een veel te vaak voorkomend probleem. Eerder genoemde games die het ook bij niet spelers wel nog goed doen zijn hier:
Deep Sea adventure
TTR (Europe)
Machiavelli
Boonanza
Machi Koro

Verder ook populair:
Captain Sonar ("Dat is zoals zeeslag, maar maal duizend", hoge interactiviteit en 0 downtime)

Coup (Kort spel, erg lage downtime, erg interactief, toch ook wat tactisch)

Dominion (Bij de uitleg vaak fronsende gezichten, maar na een rondje of 2 (eventueel met open kaarten) is de mechanic wel duidelijk, downtime valt wel mee, sterke tactische feel)

Dr. Eureka (just because)

Splendor (Simpel en tactisch)



Spellen die hierboven al wel genoemd zijn maar die het bij mij in een groep met enkele niet-spelers niet erg goed doen zijn:

Dixit: Voor 'wat het spel maar is' lange downtime en weinig 'tactische' feel maar toch ook niet 'party' genoeg. Bovendien heb je hier héél erg snel insiders die steeds dezelfden (die het spel vaker spelen) kennen uit eerdere spellen maar de niet-spelers dus niet.

Smallworld: Net als bij Dixit heb je hier als speler die het spel wel kent een zeer sterk voordeel tov iemand die het niet kent. Bovendien is het spel niet héél erg uitgebalanceerd is met enkele echte 'powercombo's' . Niet spelers voelen zich wat het kneusje terwijl het spel toch echt simpel is. Van Terra Mystica begrijpt iedereen hier de eerste keren wel dat je (nog) niet meedoet om te winnen, van Smallworld krijg je bij de uitleg wel de indruk dat je kan meedoen om te winnen net doordat het zo simpel is.

[wnverhoef]

Wat ik ook weleens zeg als ze zeggen dat ze spelen niet leuk vinden en ze alleen risk, vier op een rij etcetera kennen?

Hou je van films? Als ze dan ja zeggen vraag ik:

Kijk je graag naar films uit 1920 en 1930?

Zeggen ze: nee natuurlijk niet. Die zijn te traag en er gebeurt te weinig ivm films van vandaag.

Dan zeg ik nou je bent dus alleen de spellen van die tijd gewend. En net als met films hebben ook spellen een grote ontwikkeling doorgemaakt.

Ik ben van een andere generatie, ik gebruik altijd videogames. Hou je van videogames? Ja? Dus je speelt graag Pong en Pacman?

Wat mij betreft moet je je publiek een beetje kennen en weten wat ze aanspreekt. Ik heb een paar collega's aangestoken met Regenwormen en met Can't Stop. Cash 'n Guns doet het ook altijd goed bij ze, of King of Tokyo. Spellen waarbij je elkaar flink dwars moet zitten, die snel gaan en waar je niet al te veel bij moet nadenken. Laat ze eerst maar vooral zien dat spellen een stuk leuker kunnen zijn dan ze dachten, daarna als ze willen de wat serieuzere spellen waar je meer bij moet nadenken (ook leuk, maar anders leuk).

Voor de rustigere crowd heb ik Carcasonne, Takenoko, Pandemic, Diamant. Probeer het liefst een thema te vinden dat ze leuk vinden, dan is het halve werk in enthousiast maken al gedaan.

[Edwin84]

Ik ben van dezelfde generatie vermoed ik. Opgegroeid met de NES als kind.

Maar mijn vrienden en kennisen die roepen dat ze niet van bordspellen houden, spelen vaak ook geen videogames.

Gamers staan meer open voor bordspellen denk ik.

[Akahige]

Mijn keuze voor instapspel is de laatste tijd vaak Love Letters. Het is erg snel uitgelegd en het speelt ook snel. Verder heeft het spel in zoverre een geluksfactor dat lang niet altijd duidelijk is dat de veteraan het ook daadwerkelijk gaat winnen, maar speelt geluk ook weer niet zo´n grote rol als bij Fluxx of zo. En tenslotte is Love Letters echt wezenlijk anders dan oudere bord- en kaartspellen, zodat de newbies nu voor een klein deel kennismaken met wat er zoal aan ontwikkeling is geweest qua bordspellen.