Ad blocker detected: Our website is made possible by displaying online advertisements to our visitors. Please consider supporting us by disabling your ad blocker on our website.
Dat is okee---daarom ben jij Frank en niet Maarten . Erwin zal mij met een doordringende blik aankijken als ik mijn mening geef over El Grande, en Peter Hein doet hetzelfde als ik over Kolonisten van Catan begin. Door Caylus als 'zozo' te bestempelen ben ik natuurlijk al helemaal tot persona non grata gebombardeerd.
Overigens vind ik die beschrijving van Spieletest nog niet zo 'ausgereift': ik zie namelijk weinig informatie waarom men tot de conclusie is gekomen dat het zo'n leuk spel is. Wat daar staat is meer beschrijving dan recensie. De 'Langzeitspaß' krijgt bijvoorbeeld het maximale aantal punten, maar dat maak ik echt niet op uit het verhaaltje.
Waarom zou je persona non grata zijn omdat je niet laaiend bent over Caylus (of El Grande, KvC, etc.)? Wat de eerste betreft bevind je je in ieder geval in het goede gezelschap van Chris Farrell; misschien zou je zijn oordeel over El Grande en KvC ook wat meer moeten aantrekken, hehe.
Zonder meningsverschillen geen interessante discussie. Zo lang het maar niet persoonlijk wordt (dus geen Ameritrash vs. Eurosnoot aub).
Overigens heb ik wel genoten van mijn eerste potje Hermagor. Daar zijn wel interessante dingen over te vertellen, wat ik binnenkort hoop te doen.
cymric schreef:Eindoordeel: probeert een beetje van alles te zijn, en slaagt in niets. Speelt snel, maar is na een tijdje routineus, en met snelle rekenaars wordt het duf en niet erg spannend. Misschien nog een kleine cliffhanger aan het einde om te zien wie het beste van alle andere spelers kon bijhouden wat hun score is---een onzinnig mechanisme dat door een net openbaar scorespoor had moeten worden vervangen. (Maar dan wordt het tegelijkertijd helemaal een wedstrijdje hoofdrekenen. Damned if you do, damned if you don't.)
Hoe vaak heb je Hermagor eigenlijk gespeeld en met welke speleraantallen? Ik neem aan dat zo’n keihard ‘eindoordeel’ niet is gebaseerd op een enkel proefpotje tijdens een Belgische beurs.
Vanzelfsprekend gaan de finesses aan je voorbij: zo negeerde ik de bonussen voor hertogdommen en de weg volkomen en richtte mij uitsluitend op het plaatsen van schijfjes in de kosten/opbrengstentabel. Er werd goed gehinderd in de markt; er werd alleen hoogst zelden gebruik gemaakt van het recht om af te zien van het verhogen van de prijs van de handelswaar. Daardoor 'werkte' mijn strategie ook, anders had ik aan het eind van het spel een sloot minder geld gekregen. Maar het is natuurlijk een tweesnijdend zwaard, want als de handelswaar niet in prijs wordt verhoogd, zijn er ook minder inkomsten bij het neerzetten van een huisje. Hermagor kan daardoor wel een ander karakter krijgen afhankelijk van hoe agressief mensen het spelen. (Maar zoals ik al in mijn blogje opmerkte: als er echt vals wordt gedaan, speel ik liever Funkenschlag.)
Mij hoor je niet zeggen dat Hermagor een slecht spel is, want dat is het zeer zeker niet; je hoort mij wel zeggen dat ik het een onopvallend en gemiddeld spel vind. Ik word hoorndol van het in hoog tempo uitbetaald krijgen van kleine bedragjes geld; ik vind het reisaspect niet zo leuk omdat het zo goed optimaliseerbaar is (het gaat maar om kleine getallen en dat rekent in ieder geval voor mij erg gemakkelijk); ik heb nergens een gevoel van spanning gehad à la 'ohjeeohjeeneenietdie... NIET DIE... sh*t'. Ik heb me wel hogelijk verbaasd over het feit dat ik met maar 1 punt verschil won van de nummer 2, terwijl ik niet het idee had dat zij het nu zo goed deed als ik. Ze had wel meer bonuspunten gekregen voor het plaatsen van huisjes in verschillende gebieden van Hermagor---iets waar ik overigens maar weinig aan had kunnen veranderen.
Mijn oprechte excuses voor deze tegendraadse mening, maar zo denk ik er wel over. Het staat jullie natuurlijk volkomen vrij om Hermagor te overladen met stralende en inzichtelijke recensies; en mij te dwingen mijn woorden stante pede in te slikken. Errare humanum est.
Als liefhebber gisteravond Hermagor gespeeld, gewoon omdat ik weer zin had om het te gaan spelen. Een partijtje met mijn buren en mijn vrouw, voor hen de eerste partiji, en het is allen zeer goed bevallen. Het superstrakke eerste deel van de ronde, de markt, geeft wel enig rekenwerk, maar uiteindelijk draait het er toch om welke handelswaar er nodig is om adekwaat te kunnen reizen, en dus wordt het rekenwerk vaak opzij gezet ten koste van de belangen op de kaart van Hermagor. Het tweede deel van de ronde, het reizen op de kaart, biedt veel luchtiger denkwerk dan het eerste deel, maar omdat het zo anders in vergelijking met de markt wordt Hermagor een boeiend en niet al te zwaar spel.
We hebben allen genoten, ondanks het feit dat mijn buurvrouw een megascore van 140 haalde.
francobollus schreef:Het superstrakke eerste deel van de ronde, de markt, geeft wel enig rekenwerk, maar uiteindelijk draait het er toch om welke handelswaar er nodig is om adekwaat te kunnen reizen, en dus wordt het rekenwerk vaak opzij gezet ten koste van de belangen op de kaart van Hermagor.
Het denkwerk op de markt wordt aan mijn speeltafel juist gevoed en gestuurd door de situatie op de kaart. Door gericht te klieren op de markt kun je iemands mogelijkheden op de kaart fors beperken.
Dit is naar mijn mening de 'valkuil' van het spel. Over zo'n beetje iedere pion op de markt wordt wel erg lang nagedacht, omdat wij de situatie op de kaart (van onszelf en de medespelers) steeds meewegen.
. Erwin zal mij met een doordringende blik aankijken als ik mijn mening geef over El Grande, en Peter Hein doet hetzelfde als ik over Kolonisten van Catan begin. Door Caylus als 'zozo' te bestempelen ben ik natuurlijk al helemaal tot persona non grata gebombardeerd.
