Pas op!: lang verhaal met veeeeeeeeeeel (telefoon-)foto's!
Spellen gespeeld op de beurs in Essen:
Donderdag:
- Qin . Samen met Kasper (Grunnboy) en Marcel (mac_s) gespeeld. Teleurstellend spel. Het speelt wel lekker snel, maar heeft te weinig diepgang (al kan het vast wat agressiever dan wij het speelden).
- Tumblin’ Dice. Elk jaar speel ik dit een tijdje. Het blijft een leuk dexterity spelletje. Helaas duurt het té lang.
- Crokinole. Een spel wat moeilijker is dan het lijkt. Dat ‘flicken’ van een schijfje blijft uiterst lastig. Toch ook wel leuk en probeer het altijd als ik het zie even te doen. Zie foto.
- Pyramidion. Een mooi uitziend spel (zie foto), wat in ieder geval met z’n 2en totaal niet werkt. Geluk van de kaarten speelt daar een enorme rol. Voor mij echt een flinke turn-off.
- Siam. Een abstract spelletje (zie 1e foto rechts) wat ik speelde met wellicht het mooiste meisje van de beurs, een Turks-Duitse schoonheid met de naam Diniza (zie 2e foto).
Vrijdag:
- Le Passe-Trappe (2x gespeeld'. Een leuk spelletje waarbij je schijfjes door een smalle opening naar de andere kant moet brengen door deze met een elastiek weg te schieten. In de foto speelde ik (links) tegen een mede-Essen-ganger, waarvan ik 2x verloor.
- Spelletje (geen idee wat de naam was) waarbij je met een wip/catapult-mechaniekje de poppetje van je tegenstander moet wegschieten. Geinig voor een tijdje.
- Czech Pub (met die oma op de voorkant van de box). Een geinig spelletje (van de uitgever van Infarkt) over drank en dronken worden. Speel setjes van bier en losse cocktails uit en verdien daar veel punten mee. Let wel op dat je niet te snel dronken wordt, want dan krijg je minder kaarten en kan het voorkomen dat je even je roes moet uitslapen. Je kan middels actiekaarten elkaar wat pesten of jezelf helpen. Vermakelijk, maar wel erg random en teveel geluk en te weinig strategie.
- Cité. Een spel waar ik in 2010 in Essen al geïnteresseerd in was. Nu eindelijk dan eens gespeeld en moet zeggen dat het toch flink tegenviel. Het spel begint al met de setup waarbij je voor 7 punten gebouwen neer kan leggen (een gebouw bestaat uit kleinere blokdelen en je mag 7 blokdelen besteden aan het begin). Iedere persoon (je moet het eigenlijk wel met het max. aantal van 4 spelen) is goed in 1 resource (hout, tapijt, steen, metaal) en heeft gebouwen waarmee sommige resources in anderen kunnen worden omgezet. Tijdens het spel wil je zoveel mogelijk resources verkrijgen want hoe meer verschillende je hebt, hoe meer nieuwe blokdelen je mag plaatsen (bijv. 4 verschillende = 1 nieuw blokdeel, 5 verschillende is 2 nieuwe blokdelen enz.). Dit kan alleen als je met elkaar ruilt en daar gaat het spel dus ook om. Tijdens een ronde is het schreeuwen geblazen om maar snel genoeg met elkaar te kunnen ruilen (a la Catan, maar dan iedereen met iedereen). Sommige gebouwen interacteren met elkaar, dus plaatsing is belangrijk. Een leuk idee, maar slecht uitgewerkt en teleurstellend. Een lid van mn groep vond het wél erg leuk en kocht het. Op de foto's zie je hoe het spel wordt uitgelegd door de designer (1e foto) en een close-up van het spel (2e foto).
- Big Badaboom (een kaartspelletje waarin je kaarten in een denkbeeldige bom doet en middels actiekaarten de bom doorspeelt, zelf buiten schot blijft, enz enz. totdat de bom ontploft en de overlevenden (en degene die speciale opdrachten hebben of mee hebben geholpen met het activeren van de bom) punten verdienen. Het idee is geinig, maar er zat geen lijn in het spel en het duurde veeeeeeeel te lang. Bovendien was de prijs (20 euro) veel te hoog (kwam waarschijnlijk door de verpakking, een bom…). Benedenmaats spelletje.
- Ascension. Deze speel ik vaak op de iPad en de jongen met wie ik het speelde (Eugene van der Pijl, ook actief op BSM/Boardgamegeek) speelde ook enkel op iPad. Dit was voor ons beiden de 1e keer in real life. We waren allebei bang dat het schudden vervelend zou zijn en dat het spel té langzaam zou gaan en té lang zou duren. Echter waren we positief verrast, het speelde lekker vlot (het helpt dat we alle kaarten van de basisset al redelijk goed kenden) en het schudden was nauwelijks een probleem. Misschien ooit maar eens het spel aanschaffen.
Zaterdag:
- Cabo. Dit spelletje speelde ik eerlijk gezegd enkel vanwege de schattige Aziatische (voornamelijk Taiwanese) dames. Ik heb het met 3 gespeeld en won uiteindelijk (tot hun verrassing). Zie foto's van 2 dames die ik een dag eerder nam, en een foto van de 3 dames na het spel.
- Kalua. Een spel waar Douwe (Wyckyd) lang naar uitkeek en ik via hem ook wel geïnteresseerd in was. Bij langslopen op zaterdag (welke een stuk rustiger was dan de afgelopen 2 jaar) bleek zowaar een tafel vrij te zijn. Direct gaan zitten en met z’n 3en een potje gedaan. In het spel ben je alle 3 een god en probeer je zoveel mogelijk mensen tot je geloof te bekeren. Dat doe je door gelovigen van andere goden te stelen, maar ook atheïsten tot je te trekken. Je doet dat door kaarten uit te spellen waarmee je bid-blokjes kunt verdienen en waarmee je populatie blijer wordt en die van de anderen ongelukkiger. Nadat iedereen klaar is met kaarten spelen (wat gebeurt nadat de actieve speler (startspeler voor die ronde) “CONVERT” heeft geroepen) wordt gekeken welke gelovigen van welke god het gelukkigste zijn. Bij de ongelukkigsten vertrekken er 2, bij de middelsten 1, en de gelukkigsten krijgen die 3 erbij. Met andere woorden: ongelukkige volgelingen sluiten zich bij de god aan die zijn volgelingen het gelukkigste maakt). Daarna volgt een fase waarin bidblokjes worden uitgedeeld. Per 5 volgelingen (je begint met 10), krijg je 1 blokje (naar boven afgerond) en daarnaast krijgt de ongelukkigst-makende god er 3 (geloof ik), de middelste 2, en de gelukkigste god niks. Met andere woorden: ongelukkige volgelingen gaan harder bidden. Die bidblokjes heb je nodig om kaarten uit te spelen, dus dat werkt als een licht nivellerend mechanisme.
Ik vond het een geslaagd spelletje, maar denk dat 3 spelers nog te weinig is. Hoe meer hoe beter (en hoe chaotischer, wat hier een plus is!). Zitten twijfelen of ik het wil aanschaffen. Ik vond 20 euro toch net teveel voor een stapeltje kaarten…. Als ik het in de toekomst voor iets minder (10-15) kan vinden, dan schaf ik het zeker aan!
Buiten Essen:
Woensdag:
- Apples to Apples. Geinig spelletje, maar toch wat makjes.
- Cards Against Humanity. Spelletje wat nagenoeg gelijk is aan apples to apples, maar vele malen grover/creatiever en daardoor een stuk leuker.
Donderdag:
- Desperados (de oude van Knizia uit 1990). Een redelijk spelletje waarin je mijnen opent, goud/zilver/brons delft en middels het uitspelen van desperados mijnen van elkaar probeert te stelen. Flink random en te weinig interessant.
- Trein-spelletje waarvan ik de naam niet weet. Er zijn telkens 4 treinen (goederen/speciaal/passagiers-) en daar speel je kaarten op die plus- of minpunten opleveren. Vervolgens probeer je 1/2/3-puntsfiches in de treinen te krijgen die de meeste punten opleveren. Lichte bluf, maar met name erg random en wat saai.
- Hanabi. Zeker 1 van de toppers. 3x gespeeld dit weekend en het spel blijft even goed met elke speelbeurt (in totaal 5 of 6). Je leert steeds nieuwe manieren om informatie over te brengen. Zelfs geen informatie is informatie. Sterker nog, NIKS tegen iemand zeggen is vaak informatiever dan IETS tegen die persoon te zeggen. Echt een geweldig spel wat ik nog vaak hoop te spelen (kijkt naar Joey) en misschien nog wel eens zelf aanschaf.
Vrijdag:
- Schinderhannes. Dit is het spel waar Tobago op gebaseerd is. Er zijn 16 (geloof ik) misdaden gepleegd en je moet uitvinden welke misdaad waar heeft plaatsgevonden door kaarten uit te spelen die het aantal mogelijke plaatsen terugbrengen. Voor elk fiche wat niet kan worden geplaatst of welke van het bord kan worden weggenomen door een kaart, krijg je 1 punt. Soms kan je middels een kettingreactie zo dikke punten verdienen. En dat laatste is meteen het probleem. Met wat geluk met een goede kaart kun je opeens zo dik punten verdienen dat je niet meer te achterhalen ben. Dit is met name een probleem met meer dan 2. Ik denk dat ik Tobago (alhoewel het veel extra dingetjes heeft) toch leuker vind.
- Hanabi (2x). Zie vorige dag.
- The Resistance (2x). En dit staat nog steeds keihard bovenaan mijn favorietenlijstje. Wat een geweldig spel! We speelden het in een cafétje met wat biertjes erbij. 3 vrouwen, 4 mannen. De eerste keer dat ik het met vrouwen heb gespeeld, en mennnn, dat is heftig!! De ene vrouw lulde extreem veel (nog een stuk meer dan ik!), een andere ging met praktisch iedereen ruzie maken en reageerde fel op beschuldigingen, een 3e speelde ‘the guilt game’ en vroeg verdachte mensen> kijk me in de ogen en zeg me dat je geen spy bent. Ik kreeg het voor elkaar haar op die laatste manier glashard voor te liegen dat ik resistance was. In werkelijkheid was ik 2x spy. Het eerste potje (7, dus 4 resistance en 3 spies) speelden we zonder de plotkaarten en het verliep zeer goed voor de spies. Ik nam in missie 3 bij een stand van 1-1 een risico door bewust een missie te laten lopen en erop te vertrouwen dat we in missie 4 met 2 spies terecht zouden komen, omdat een andere spy zich goed stil had gehouden en te vertrouwen leek. Dat gebeurde, missie 4 faalde en daarna was het hek van de dam. Missie 5 kon haast niet meer goed gaan en mislukte ook. 1-0 voor de spies.
In het 2e potje was ik opnieuw spy, maar ditmaal speelden we met plotkaarten en dit ging faliekant fout. De eerste 2 plotkaarten vielen dusdanig lullig, dat direct 2 spies aan elkaar gelinkt waren (als de ene verdacht zou worden, dan was de ander dat ook). Vervolgens vielen 2 sterke kaarten (no confidence, check mission card) bij resistance leden en kreeg ik als spy een vote-openly-for-the-rest-of-the-game kaart. Enkel de leadership-change-kaart zat bij een spy, en die zo nog belangrijk worden. Praktisch alles zat dus tegen en het was nog een wonder dat het na 3 missies slechts 2-1 stond voor the resistance. In missie 4 moesten er 2 afkeurende stemmen zijn, dus dat leek een heilloze zaak. 2 van de 3 spies waren sterk verdacht en leken ontmaskerd te zijn. Ik was de enige die nog enigszins buiten schot was gebleven al was ik wel zo stil geweest (ik was hevig aan het denken over een mogelijke oplossing) dat ik me verdacht had gemaakt. Hoe kon ik in vredesnaam de rest overtuigen (waarbij de 3 dames!) dat ik veilig was? De dames speelden sterk en hadden goed door dat als ze elkaar kozen en mij erbij, dat de missie dan haast niet fout kon gaan. De logica was duidelijk, maar ik mocht uiteraard niet vóór stemmen. Dus ik moest tegen stemmen en dan ook nog eens als eerste voordat de rest stemde. Ik stamelde dat er nog een andere mogelijkheid was (iets onlogischer, maar niet onmogelijk) en dat ik 1 dame liever niet erin wilde hebben, maar een andere jongen die ook safe leek. Ik keurde de missie af en tot mijn verrassing deed die andere jongen die safe was dat ook. 4-3 afgekeurd. Zo bleek mijn verplicht als eerste stemmen misschien juist een blessing in disguise. Nog mooier was het dat hij daarna het team mocht samenstellen en in dat team naast zichzelf maar liefst alle 3 de spies meestuurde. Hij was overtuigd door mijn lichte verwarring-zaaierij en geloofde de dames niet. Nu was het probleem wie van de spies tegen zou moeten stemmen. Omdat ik slechts licht verdacht was en de twee andere sterk verdacht besloot ik de missie goed te keuren en verwachtte dat de 2 anderen de missie zouden afkeuren. Dat bleek niet het geval. OEPS! Tot overmaat van ramp bleek dat we op dat ook makkelijker een 5e missie hadden kunnen afdwingen . Het 1e voorstel was namelijk afgekeurd, het 2e voorstel met de 3 spies was goedgekeurd, maar bij afkeuring was dat een 2e afkeuring. Daarna volgden 2 spies als leaders, dus dat had de 3e en 4e afkeuring kunnen zijn. En een spy had de leadership change, dus die had dan een 5e kunnen voorstellen met daarin de 2 verdachte spies erin. Dan had ik wellicht in missie 5 nog een overwinning kunnen brengen.
Al met al opnieuw (nagenoeg altijd) 2 fascinerende potjes. Iedereen genoot van het spel en ondanks de heftige discussies waren er na afloop geen hard feelings.
Gekocht:
- Love Letter (zonder zakje & Chips, welke het spel 7 euro deden kosten) 5,-
- Infinite City 3,-
- Drum Roll Dragon Dancers + mini expansion free
- The Cave 35,-
- Call to Glory 15,-
- Völuspá 25,-
- Flash Point 2nd edition + uitbreiding 35,-
- Resistance 2nd edition (de nieuwe componenten zijn toch wel erg fijn!) 15,-
- Isla Dorada 10,-
- Hoesjes voor 7 wonders (helaas waren die voor Dungeon Petz uitverkocht) 2,20
Totaal: 145,20
Iets meer dan gepland, maar ben tevreden met mijn spellen.
Korte Impressies:
- Spartacus zag er aardig uit, maar volgens Sjoerd (met wie ik nog eens op Noorderspel heb gedemoed) was het een zooi mechanismes op een hoop gegooid en dat maakte het nogal rommelig.
- Co2 zag er praktisch net zo mooi uit op de beurs als de digitalized version. Heb lang zitten te twijfelen of ik deze niet wilde aanschaffen. Het viel me bij het spelen echter op dat mensen continu dingen even moesten herstellen. Er zijn heel veel dingen die je in de gaten moet houden en fouten zijn snel gemaakt. Ook deden sommige mensen wel erg lang over hun beurt en dat is in onze groep (lees: met mij) niet zo’n goed idee. Dus maar laten liggen en afwachten hoe goed dit spel het gaat doen.
- Il Vecchio is zo’n spel wat ik van tevoren eigenlijk geen blik waardig achtte, maar dat tijdens de beurs populair bleek (volgens de fairplay ranking met name). Ik heb er een tijdje bijgestaan toen het uitgelegd werd, maar het zag er matigjes uit en wat ik ervan begreep trok het me totaal niet.
- Tokaido bleek erg populair. Ik heb donderdag nog zitten te twijfelen het te kopen, maar uiteindelijk niet gedaan. Vrijdag was ie uitverkocht. Wel leuk trouwens dat donderdag de illustrator de box illustreerde en vrijdag Bauza zelf even kwam signeren.
- Kingdom Builder werd weer fanatiek gespeeld, maar was me donderdag voor 35 euro toch te duur. Dat bleek te duur voor velen want de prijs was vrijdag nog maar 30 euro. Jammer genoeg ging die niet verder omlaag. 30 is te veel, bij 25 begin ik serieus te overwegen hem aan te schaffen.
- Bora Bora is de nieuwste van Stefan Feld (waarbij ik donderdag nog even heb zitten kijken hoe hij zelf het spel kwam uitleggen). Het spel ziet er weer eens geweldig uit (beter dan bijv. Trajan) en het lijkt weer een ‘maak-punten-op-een-groot-aantal-manieren-spel’ te zijn. Er was alleen een demo-copy dus geen idee hoe populair het spel was. Ik ga het zeker in de gaten houden.
- De dames van Tanto Cuore stonden er weer met hun nieuwste uitbreiding Motto Tanto Cuore. Ik heb ze allebei op de foto gezet, maar één leek daar beduidend minder blij me te zijn dan de ander
.
- Seasons ziet er ook live erg mooi uit en de mensen die ik erover sprak waren allemaal eigenlijk positief. Zou het toch graag eens spelen.
- Noblemen sprak me van tevoren al erg aan (ook middels een youtube-filmpje) en na even te hebben staan kijken bij anderen is dat niet anders geworden. Voor (geloof ik) 40 euro vond ik het nog wat te duur.
- Bij Tzolkin heb ik kort met wat mensen van CGE staan praten toen ze de spelborden in elkaar aan het zetten waren (puzzelstukken). Het ziet er prachtig uit en de radars zijn mooi en stevig. Ook leuk was dat ze een groot speelbord verticaal hadden opgehangen (zie foto). Niet gespeeld, maar hoop dat Marcel het een keer meeneemt. In de fairplay deed het spel het aardig (maar toch minder dan verwacht).
- Terra Mystica heeft me verbaasd. Het zag er wel redelijk uit van tevoren, maar flink rommelig. Echter, donderdag was het spel al uitverkocht en het schoot ook snel omhoog naar de 1e plaats van de fairplay lijst, waar het nu nog steeds staat. Mijn interesse is plots toch wel gewekt!
- Spellbound zag er werkelijk nog mooier uit dan al te zien was op de foto’s op BGG. Ze zijn echt all-out gegaan met de miniaturen. Ze zijn groter dan ooit en ook mooier (en gekker) dan ooit. Meestal zijn hun spellen inhoudelijk gezien wat minder. Ben benieuwd naar hoe dat nu is.
- Fleet voor 20 euro wat prijzig.
- Ginkgopolis (van Xavier Georges van Troyes/Tournay/Carson City) heb ik een paar keer bij staan kijken en wilde het graag spelen. Kon er niet echt hoogte van krijgen wat je nu in het spel moet doen, maar zag er wel interessant uit.
- Keyflower leek me ook interessant en de uitleg van de man bij de keyflower stand sprak me wel aan. Ook eens in de gaten houden.
- Oddville was ik ook benieuwd naar en nog steeds na het zien van het spelen ervan. Neem maar eens mee, Douwe!
- Ik vond het leuk om te zien dat ook Tentacle Bento op Spiel was. Dat spel werd een paar maanden terug van Kickstarter afgekickt vanwege veel hate mail over innuendo in het spel (tentacle porn…). Tijdje met meisje staan praten (zie ook foto) en wilde het aanschaffen, maar vond 20 euro net iets te duur.
- The Lord of the Rings Dice Building Game leek op het eerste oog wel erg veel op Quarriors. Leek me te weinig nieuw, dus niet lang staan kijken.
- Archipelago zag er zo mooi uit als verwacht, maar de reacties van de mensen die ik sprak waren toch niet heel positief. Meestal het was iets in de trant van: Erg mooi, maar….
- Room 25 stond op mijn aanschaf-lijstje, maar was niet op tijd klaar voor Essen. Heb even staan kijken bij een demo, maar begin nu te twijfelen of het wel genoeg in zich heeft. Dus een maybe-tje…
- Odynaut (waarbij Joey (sjoow86) en ik met vrienden op Noorderspel Chipleader speelden) leek ook genoeg aandacht te krijgen. Altijd leuk om Nederlandse uitgevers te zien. Er waren er best veel dit jaar (volgens mijn minimaal 7 geteld).
- Hal 6 was als vanouds leuk om doorheen te lopen. Veel fantasy-zooi en toch ook wat spelletjes en artwork. Tijdje staan praten met een Amerikaanse artist (zie 1e foto links) die een soort van minimalistische gothic maakte. Uiteindelijk heeft hij me weten over te halen 3 van z’n platen te kopen voor 40 euri (1 voor 15, 3 voor 40). Na afloop misschien ietwat gortig, maar ik vind ze wel mooi. Zie hieronder voor wat foto´s uit hal 6:
- Myrmes (zie foto) had ik graag nog willen spelen, maar de tafels waren continu bezet (bleek populair). Helaas…
- Clash of Cultures (zie foto) zag er ook mooi uit, maar lijkt me toch niks voor mij (al waren de mensen die ik erover sprak wel positief).
- Trains (van Japon Brand) bleek als 1e uitverkocht te zijn, 15 minuten na de opening van de beurs.
- Robinson Crusoe had half mijn interesse en dat is gebleven na even te staan kijken. Het kon me nog niet echt overtuigen, maar ik hou het wel even in de gaten.
- Escape: The Curse of the Temple was misschien niet geheel verrassend erg populair. De meeste mensen (waaronder ook enkele uit mijn groep) vonden het erg vermakelijk. Toch lijkt het me niet echt iets voor mij en was het zoals Douwe (Wyckyd) zei gewoon veels te duur.
En dan nog een serie foto's binnen bepaalde categorieën:
(overige) Mooie vrouwen
(overige) Leuke outfits
Kasper (Grunnboy) met z'n nieuwe vriendin (!).
Wat een geweldige baard!
De mannen van The Spiel in hun kleurrijke pakjes leggen Essen vast op hun camera.
En tot slot nog wat gekkigheid:
Leuk nummerbord
Een homo-erotisch schilderij op onze hotelkamer
Een leuke poster in de Spiel hallen.
2 meisjes die elkaar te lijf gaan met levensgrote bokshandschoenen
Een lichtgevend bordspel, best apart.
Al met al een geslaagde Spiel!
Korte conclusie:
- Veel impressies gehad, weinig gespeeld van wat ik wilde spelen (aardig wat rotzooi), iets teveel gekocht (maar allemaal 'safe buys', dwz spellen die zich al hebben bewezen of die bijna zeker het wel goed gaan doen), en veel gekke, leuke en mooie dingen (cq vrouwen) gezien.
wie weet de naam van dit lichtgevend bordspel ?
