Magic was leuk tot er geld mee te verdienen was?!

[Buituis]

Het begint misschien off topic te raken, maar wat is het dan wel.

Voor mij is er één reden waardoor Magic echt leuk is (er zijn er natuurlijk nog wel meer, maar dit is de voornaamste): Het spel naar je eigen hand zetten.
Ik geef even een paar voorbeelden.
Als je niet van de geluksfactor in een spel houdt, dan stop je er zoveel mogelijk kaarten in waarmee je kan beïnvloeden welke kaarten je de volgende beurt pakt.
Als je er van houdt om de tegenstander te dwarsbomen, dan stop je er kaarten in die de tegenstander afrekenen op de hoeveelheid kaarten die hij in zijn handen heeft, zorg je dat je alles tegenhoudt wat hij speelt of verwijder je alles direct nadat hij het gespeeld heeft.
Als je er van houdt om bijna onsterfelijk te zijn, dan stop je er zo veel mogelijk tijdrek kaarten in die je net zo lang in leven houden tot dat de tegenstander niets meer over heeft om te winnen, waarna je hem rustig kan overwinnen met een klein en eenzaam riddertje dat normaalgesproken in de eerste slag al gesneuveld zou zijn.
En zo zijn er nog veel meer stategieën te bedenken.

Kortom, je kan het spel zo maken zoals jij het leuk vindt, en als de tegenstander dat ook doet (wat wel de bedoeling is), dan wordt elk spel een soort van karakterstrijd.

Ik hoop dat dit voldoende uitleg is.

[MacHenk]

Ik denk dat je kan praten tot je een ons weegt Buituis, want de algemene mening is hier: Magic is stom ,duur en commercieel.

Je kan vertellen waarom je het doet en je krijgt alsnog een negatief antwoord.
Daarom draai ik de vraag gewoon om: waarom vinden jullie Magic NIET leuk?

Kunnen wij (als wel spelers) jullie antwoorden weer ontkrachten.

Het begint misschien off topic te raken, maar wat is het dan wel. Mijn vraag was geen provactie maar een verzoek om informatie. Kom op, Magic Mannen....promoot es waarom je er dan zoveel geld in steekt / zou moeten steken.

Simpel dus: het is leuk.

Verder vind ik, ondanks dat ik dat al een keer eerder gezegd heb, dat een ieder ZELF moet weten wat hij leuk vindt, en geen afkeurende meningen hoeft te ventileren richting andere zaken, enkel en alleen vanwege het niet kennen/niet leuk vinden.

[cymric]

Ik denk dat je kan praten tot je een ons weegt Buituis, want de algemene mening is hier: Magic is stom ,duur en commercieel. Je kan vertellen waarom je het doet en je krijgt alsnog een negatief antwoord.
Daarom draai ik de vraag gewoon om: waarom vinden jullie Magic NIET leuk?

Ik denk dat je je vooral niet moet laten opfokken door mensen die het een slecht spel vinden. Buituis geeft eerlijk antwoord op de vraag waarom hij het leuk vindt en dat is ook een antwoord waar ik wat mee kan. Niet met jouw nogal generaliserende opmerkingen: het is maar een spelletje, joh.

Waarom ik Magic niet leuk vind?

• Omdat er een totaal gebrek is aan duidelijke, heldere regels. Ik heb een jaar of drie geleden op een SpSp-demo een starterkit van 60 kaarten gekregen (8e editie, geloof ik) en heb daar serieus mee geprobeerd te spelen. Het bijgeleverde boekje om het uit te leggen was een nachtmerrie van jargon en onvolledigheid. Dan word je verwezen naar de complete regels en die zijn erger dan die van een obscure wargame. Ik ben wat gewend, maar dat sloeg werkelijk alles. Verder werd er met geen letter gerept over de belangrijkste zaak in Magic: deck building. Ik wil een spel graag zelf in huiselijke kring leren spelen zonder dat ik daarvoor naar een club of bijeenkomst moet.
• Het is een uitgesproken tweepersoonsspel waar je veel tijd in moet investeren (al was het alleen maar om kaarten te leren herkennen en gebruiken, of om decks in elkaar te zetten). Ik wil met twee spelers gewoon meteen kunnen spelen na hooguit een uurtje regelbestudering. (Hetgeen niet betekent dat een spel dan simpel is, verre van dat.)
• Ik heb groot bezwaar tegen het feit dat om goed te kunnen spelen, je veel geld moet investeren om bijzondere kaarten te pakken te krijgen. Anders maak je geen schijn van kans tegen iemand die dat wel doet. (Vooropgesteld dat wij beiden geen domme strategieën bedenken.) Tenzij je natuurlijk in een clubje speelt waar je afspreekt dit niet te doen en hoopt dat er geen valsspelers tussen zitten. Ik vind het vervelend dat ik niet met een pakje kaarten kan gaan zitten en kan spelen zonder eerst te moeten vragen hoeveel bijzonder grut iemand in zijn deck heeft.
• Ik heb me laten vertellen dat het spel aan alle kanten ongebalanceerd is en dat vrij veel (duur gekochte?) kaarten van tijd tot tijd worden geschrapt uit het repertoire. Ik vind dat geen goede indruk achterlaten: het is te vergelijken met alle spellen die Eagle Games uitbrengt: de klant is het proefkonijn om de scherpe kantjes weg te werken, maar mag wel eerst stevig dokken.
• Er worden continu nieuwe edities aan de man gebracht die mij het idee geven dat het nu gewoon om uitmelken van het spelprincipe gaat. Ik doe daar niet aan mee; om dezelfde reden verdom ik het ook om nog nieuwe Carcassonnes te kopen of zelfs te spelen.

Ik zou het spel waarschijnlijk charmant vinden als ik me zou beperken tot de volledige set van---ik noem maar wat---de 3e editie die als ik me goed herinner voor velen het Echte Oude Magic belichaamt. (Maar pin me er niet op vast.) Iedereen krijgt ruim aanbod om een deck te bouwen; en ga dan maar aan de gang. Maar in deze vorm kan je net zo goed Blue Moon of de toernooiversie van het KvC-kaartspel doen. Blijft over een spel in uitgesproken fantasy-setting met een paar grappige mechanieken.

[MacHenk]

Ik denk dat je je vooral niet moet laten opfokken door mensen die het een slecht spel vinden. Buituis geeft eerlijk antwoord op de vraag waarom hij het leuk vindt en dat is ook een antwoord waar ik wat mee kan. Niet met jouw nogal generaliserende opmerkingen: het is maar een spelletje, joh.

a) opfokken: ik geen enkel mijn eigen mening in een iets andere vorm dan jij.
b) ik heb geen enkele generaliserende opmerking in de vorm van het is maar een spelletje gedaan.
Wat ik wel gezegd heb is dat iedereen ZELF moet weten WAT hij leuk vindt.

Waarom ik Magic niet leuk vind?

• Omdat er een totaal gebrek is aan duidelijke, heldere regels. Ik heb een jaar of drie geleden op een SpSp-demo een starterkit van 60 kaarten gekregen (8e editie, geloof ik) en heb daar serieus mee geprobeerd te spelen. Het bijgeleverde boekje om het uit te leggen was een nachtmerrie van jargon en onvolledigheid. Dan word je verwezen naar de complete regels en die zijn erger dan die van een obscure wargame. Ik ben wat gewend, maar dat sloeg werkelijk alles. Verder werd er met geen letter gerept over de belangrijkste zaak in Magic: deck building. Ik wil een spel graag zelf in huiselijke kring leren spelen zonder dat ik daarvoor naar een club of bijeenkomst moet.
  
  De regels zijn juist sinds de zesde editie zeer helder. Het is inderdaad een sociaal spel: je leert het het beste door het VAN iemand te leren. En de essentie van het spel is ook dat je meerdere mensen ontmoet die allemaal hun eigen deck hebben; daarvoor moet je inderdaad de boer op. Thuis aan de keukentafel zal je enkel dezelfde kaarten en dezelfde personen zien.
• Het is een uitgesproken tweepersoonsspel waar je veel tijd in moet investeren (al was het alleen maar om kaarten te leren herkennen en gebruiken, of om decks in elkaar te zetten). Ik wil met twee spelers gewoon meteen kunnen spelen na hooguit een uurtje regelbestudering. (Hetgeen niet betekent dat een spel dan simpel is, verre van dat.)
  
  Zoals ik al zei: het spel an sich is voor 2 personen, echter die andere persoon waar je mee speelt, wisselt wel steeds. Wat je verder zegt; dat je enkel een uur wil leren en dan spelen, dat is juist de essentie waarom veel mensen afgehaakt zijn: het is te moeilijk.
  Het is idd geen uur leren spellletje. Je zult moeten trainen. Net als bij schaken, dammen, bridgen etc: enkel door het veel te doen zal je beter worden. Het is ook geen huis tuin en keuken spel. Althans niet als je het goed wilt doen. Je kan namelijk ook 'gewoon' schaken in de tuin!
• Ik heb groot bezwaar tegen het feit dat om goed te kunnen spelen, je veel geld moet investeren om bijzondere kaarten te pakken te krijgen. Anders maak je geen schijn van kans tegen iemand die dat wel doet. (Vooropgesteld dat wij beiden geen domme strategieën bedenken.) Tenzij je natuurlijk in een clubje speelt waar je afspreekt dit niet te doen en hoopt dat er geen valsspelers tussen zitten. Ik vind het vervelend dat ik niet met een pakje kaarten kan gaan zitten en kan spelen zonder eerst te moeten vragen hoeveel bijzonder grut iemand in zijn deck heeft.
  
  Veel geld, hummz. Ten eerste ligt het eraan wat je veel noemt, echter de belangrijkste manier om te winnen binnen Magic: kunde van het spel. En niet de kwaliteit van je kaarten. Natuurlijk kun je €500 voor een Black Lotus uitgeven, echter dat wil nog niet zeggen dat je gegarandeert wint. Wellicht weet je dit niet, maar er zijn verschillende 'formats' waarbinnen gespeeld wordt en waarbinnen bepaalde kaarten toegestaan zijn.
  De vergelijking die jij (wederom) maakt is met het Huis-tuin-keuken Magic. Wat zich daarbinnen afspeelt weet ik niet, maar de meeste Magicers die serieus spelen, spelen op clubs. En daar gelden regels. Als je geen regels hebt, en valsspelers bijvoorbeeld, dan kan ik me goed voorstellen dat het niet leuk is.
• Ik heb me laten vertellen dat het spel aan alle kanten ongebalanceerd is en dat vrij veel (duur gekochte?) kaarten van tijd tot tijd worden geschrapt uit het repertoire. Ik vind dat geen goede indruk achterlaten: het is te vergelijken met alle spellen die Eagle Games uitbrengt: de klant is het proefkonijn om de scherpe kantjes weg te werken, maar mag wel eerst stevig dokken.
  
  Vroeger was het idd ongebalanceerd (zoals je hieronder zegt 'oude magic'). Echter de laatste 4 a 5 jaar is dat allang niet meer zo. Verder worden er inderdaad kaarten geschrapt, dit zijn echter vaak kaarten die al oud zijn, wn dan nog; het is juist voor een betere balans binnen een bepaald formaat dat dat gedaan wordt. Juist die regels die jij ontbeerde bij de keukentafel. Dit is een gevolg daarvan; als je regels wil, moet je ook de gevolgen accepteren.
• Er worden continu nieuwe edities aan de man gebracht die mij het idee geven dat het nu gewoon om uitmelken van het spelprincipe gaat. Ik doe daar niet aan mee; om dezelfde reden verdom ik het ook om nog nieuwe Carcassonnes te kopen of zelfs te spelen.

Zoals ik in mijn vorige post al zei: mensen vinden magic niet leuk vanwege de nieuwe sets die 3x per jaar uitkomen (commercieel).
Welnu in tegenstelling tot Carcasonne, wat in wezen niet verandert, verandert door de nieuwe sets Magic juist wel. De basisregels blijven hetzelfde echter de variaties op het thema zijn nieuw. Ik weet niet hoe het bij jou is, maar als ik 10 jaar lang elke week carcasonne speel, lijkt het mij geen zak aan als dat 10 jaar lang hetzelfde is. Juist die nieuwe kaarten houden het spel fris. En juist die nieuwe kaarten doet je blijven magicen

Ik zou het spel waarschijnlijk charmant vinden als ik me zou beperken tot de volledige set van---ik noem maar wat---de 3e editie die als ik me goed herinner voor velen het Echte Oude Magic belichaamt. (Maar pin me er niet op vast.) Iedereen krijgt ruim aanbod om een deck te bouwen; en ga dan maar aan de gang. Maar in deze vorm kan je net zo goed Blue Moon of de toernooiversie van het KvC-kaartspel doen. Blijft over een spel in uitgesproken fantasy-setting met een paar grappige mechanieken.

Jammer dat je het zo ziet, echter zoals ik al zei, dat is jou mening, geen zweet.

[cymric]

En kijk, zo krijgen we een interessante en ter zake doende discussie. Uit jouw antwoord maak ik op dat mijn kennis van het spel duidelijk verouderd is (niet verwonderlijk gezien de vele edities) en dat er een groot verschil is tussen Magic thuis en op de club. Ook worden er formats gespeeld zodat iedereen aan zijn trekken komt, dus ook als je een wat minder grote geldbuidel hebt, of gewoon wilt spelen zonder acht te slaan op het meta-game van verzamelen.

Omdat ik nimmer te beroerd ben om mijn mening te herzien zou ik het bijzonder op prijs stellen als je me een URL kon geven waar die 'heldere en duidelijke' regels te vinden zijn. Zoals ik al aangaf probeerde ik het spel te leren met de 8e editie, later dus dan de 6e waar het volgens jou al veel beter geregeld was. Ik bedoel dan dus niet alleen het neerleggen en tappen van mana- en normale kaarten, maar ook het gebruik van de stack, interrupts en al die andere zaken. Dit was voor mij een groot breekpunt: zonder kennis daarvan kon je het met de 8e editie wel schudden, is mij door diverse Magic-aanhangers op Usenet verzekerd. (Misschien zijn die elementen er alweer uitgehaald, ik weet het niet.) Een duidelijke handleiding zou voor mij al een enorme verbetering betekenen.

[MacHenk]

Lol, interrupts bestaan dus niet meer sinds de zesde editie

Maar goed, je hebt natuurlijk nog steeds iemand nodig die
a) aardig genoeg is om het uit te leggen.
b) het goed uit kan leggen.

De stack is in feite de basis van de interactie. Zie het als een computerprogramma zoals Basic etc. De regels zijn ook geschreven door (ex)programeurs, wat duidelijk te zien is in de stack; het volgt duidelijke lineaire regels.

Basisregel: Last in First out (lifo).
vb: 2/2 beest wordt door een Shock (2 schade) getarged; dan zou hij dood gaan, echter de controller van het beest doet er een Blessed Breath op (protection van een kleur geven) voor rood.
Lifo: protection rood, daarna 2 schade, echter de 2 schade doet niks aangezien hij protection rood heeft.

Dit kun je blijven volgen met lifo, hoe groot de stack ook is.

Daarnaast heeft de combat dezelfde regels gekregen: de schade gaat op de stack (dots: damage on the stack) en dan kun je weer instants spelen, abilities gebruiken etc, deze gaan ook op de stack en werken ook met lifo.

Anyway goede sites voor info:
www.magicthegathering.com (zie het enorme 'new on magic' finet)
www.kvdeckmasters.nl (daar kun je altijd terecht met vragen etc)

echter het beste is en blijft: zoek een speler die weet hoe het werkt en ga daarmee aan de slag. Met een beetje IQ ben je dan binnen een avond volledig up 2 date met de basisregels.

Dat er echter mensen zijn die jaren nodig hebben om hogere judge levels te halen, wil denk ik ook zeggen dat de finesses van de regels en de interactie van bepaalde kaarten in sommige gevallen wel degelijk HEEL lastig kan zijn.

Succes

[Wim]

Naar mijn idee leer je een spel en de strategie daarin toch echt het beste van andere mensen. Zij kunnen namelijk jou vragen direct beantwoorden op een manier die jij begrijpt. Spelregels zijn minder flexibel en als die regels ook nog een s veel omvattend zijn, dan wordt het alleen maar lastiger om het uit een boek te leren.

Sinds 6th edition bestaat de stack. Daarmee zijn interrupts geheel komen te vervallen. Als je nu nog een kaart hebt waar interrupt op staat, dan wordt hetbeschouwd als een instant.

De stack is in feite zeer simpel. Elk effect dat wordt gespeeld gaat via de stack.

Stel ik speel spel A, dat gaat op de stack
In reactie doe jij effect B, dat gaat op de stack
Ik reageer met actie C, dat gaat ook op de stack.
Nu stoppen we beiden met het toevoegen van acties en hebben we een stack die opgebouwd is als A-B-C. Nu gaan de effecten plaats vinden in omgekeerde volgorde (FILA, first in = last out).
C
B
A
en na elk effect dat plaats vindt (resolved) kun je een nieuw effect toevoegen als je wilt/kunt. Stel dat effect C en B zijn gebeurt, dan kun je na B en voor A effect D toevoegen aan de stack.

ik hoop dat het wat duidelijker is en anders heb je weer een 'to do' item voor op het Spellenspektakel

[cymric]

Bedankt, ik zal eens gaan neuzen. Het feit dat ik 'interrupts' kan negeren is al een pluspunt, en stacks ken ik als halve (mislukte?) programmeur natuurlijk van buiten. Maar dan nog kunnen er wat rare haken en ogen aan kleven...

Overigens ga ik dit jaar niet naar het SpSp, alleen naar Spiel. Maar een keertje proberen is natuurlijk zo geregeld.

[NOU EN!?]

ik lees dat mensen magic moeilijk vinden, maar dat maak je er ook zelf van, want het niveau kun je ook wel beinvloeden hoor...
ik heb mijn vriendin magic geleerd, maar we spelen gewoon met thema decks, en weet je wat? het gaat goed, en de regels hou je makkelijk omdat je gewoon niet met de nieuwe moeilijke kaarten speelt.

je kunt magic binnen 1 uur leren, maar je moet wel op het volgende letten: je leert magic op zijn makkelijkst, of op zijn moeilijkst, en magic leer je niet in een dag, daar gaat langere tijd overheen, ik speel nu 2 jaar magic, en in het begin heb ik ook nogal rare dingen verkeerd begrepen, er is mij bijvoorbeeld verteld dat foil landen 2 mana geven
naja, inmiddels doe ik ook mee met tournooien, maar daar is ook nog verschil tussen, en juist door die niet altijd goede balans zijn ook kaarten verboden, restrictie op toegepast, of is er iets anders waar op gelet word, bij de jss moet je bijvoorbeeld jonger dan 16 zijn.
verder heb je proxie-tournooien waar iedereen die verboden kaarten kan spelen, zonder ze te hebben.

je kunt het haten, of ervan houden, maar ik en andere mede-magicers vinden het een prachthobby/obsessie.

[MacHenk]

Mooi gezegd !

Ik sluit me er bij aan

[boon]

Klagen over het feit dat dure kaarten je een voordeel geven ten opzichte van je tegenstander is klagen over de C van collectible in CCG.
Verder is het ook waar dat, indien je een beetje netjes met je spulletjes omgaat de kaarten nagenoeg waardevast zijn. Je kunt magic wat dat betreft goed vergelijken met postzegels of munten verzamelen denk ik; het heeft zo'n brede fanbasis beide dat je altijd je investering weer terug kunt verdienen door je spullen door te verkopen op het moment dat je er niet langer meer in geïnteresseerd bent. kom nu niet aanzetten met: "ja maar ik had ooit kaart X en die is nu nog maar zoveel % van zijn waarde van toen waard", want daar staat tegenover dat kaart Y nu juist het dubbele waard is van toen. You win some you lose some, tis net handelen in effecten.
En dan nog, wat al eerder gezegd is, de dure kaarten zeggen dus niet auto-win. Je kunt er tegen meta-gamen (anticiperen op het weten dat je op het toernooi dat je wilt bezoeken kaart X of strategie Y zéér waarschijnlijk gespeeld gaat worden). Ik heb toernooien gewonnen waar black lotussen etc legaal zijn en je om de oren vliegen zonder dat ik dat soort dingen bezit gewoon door te anticiperen op de gedachte dat die kaarten gespeeld gaan worden. Met 10000+ verschillende kaarten tegenwoordig is er echt op elke strategie of kaart een antwoord te vinden.
Daarnaast is het je eigen verdiepen in de regels ook heel erg nuttig, ik heb vele spelers de loef afgestoken door de regels dusdanig goed te kennen dat ik een effect maximaal kan benutten door een juiste timing na te streven.
Ik magic nu al ruim 10 jaar en het boeit me gewoon nog steeds, sterker nog ik vind het zo'n tof spel dat ik amper nog andere spellen speel omdat ik ze simpelweg saai vind in vergelijking met de dynamiek die magic heeft(met uitzondering van koehandel, en 6 speler kolonisten met alle steden en ridders en zeevaarders erbij, dat ruled ).

[BenNevis]

Ik magic nu al ruim 10 jaar en het boeit me gewoon nog steeds, sterker nog ik vind het zo'n tof spel dat ik amper nog andere spellen speel omdat ik ze simpelweg saai vind in vergelijking met de dynamiek die magic heeft(met uitzondering van koehandel, en 6 speler kolonisten met alle steden en ridders en zeevaarders erbij, dat ruled ).

Ik denk dat er dan nog wel iets voor je te ontdekken valt (als je koehandel en KvC met alles erop en eraan wél leuk vindt)

[MacHenk]

Ik magic nu al ruim 10 jaar en het boeit me gewoon nog steeds, sterker nog ik vind het zo'n tof spel dat ik amper nog andere spellen speel....

Het leukste is idd dat er steeds weer nieuwe elementen op hetzelfde thema gebouwd worden.

Vandaag is trouwens de nieuwste set (Ravnica) te koop in de winkels.

Vanavond zullen dan ook de eerste drafts gespeeld gaan worden met deze set, althans de officiële drafts

[Laurens]

Het probleem is dus dat Migic niet meer leuk gevonden wordt omdat je er geld aan uit moet geven???
Ik speel nu al enkele jaren magic en ik heb er in het begin idd veel aan uitgegeven, maar nu heb ik genoeg kaarten om telkens als ik een nieuw deck wil bouwen alles binnen de kortste keren bijeen kan ruilen, en desnoods lenen van vrienden, kortom: het kost me niets meer!
Nu betaal ik natuurlijk nog wel eens een toernooi een pre-release of een draft, maar om de juiste kaarten te krijgen is gewoon een groot beginbedrag nodig, net zoals je dat nodig hebt wanneer je in een keer Kolonisten en alle daarbij horende uitbrijdingen wilt kopen, dat kost bijna even veel hoor!
Verder is het ook nog wel positief dat de kaarten wat waard zijn en ook waardevast zijn, want ik mag zo bijvoorbeeld graag eens een potje poker of mexico spelen om crap-rares, ook erg vermakelijk als je ff het magicen zat bent.
Ik denk echter wel dat mijn idee over de kosten wat minder is omdat ik uitsluitend type 2 speel, hetgeen ik ook veel leuker vind dan bijvoorbeeld t1 of extended, dan zijn er idd wel erg dure kaarten, dan vind ook ik het minder leuk.

Trouwens draften met Ravnika is een stuk lastiger, dus ook leuker dan met het Kamigawa block

[wanderer]

Beste mensen,

Wederom een stelling waar ik veel reacties op ga krijgen, maar toch:

Magic was leuk tot er geld mee te verdienen was!

Ooit speelde opa namelijk Magic, maar de lol ging er vanaf toen hij erachter kwam dat zijn eenvoudige kaartjes voor 6 gulden gekocht bij de betere stripspeciaalzaak opeens veel geld waard waren. Het ging opeens om de kaartjes in plaats van het spel. Dat ik een aantal keer genept bij het ruilen door vaklui als kleine broekeman heeft aan dit gevoel natuurlijk alleen maar bij gedragen! Vandaar mijn stelling...

Een beroofde struikrover... Waar gaat het heen met de wereld .

Maar je hebt gelijk. Ik zag het zelf vooral als een verzamelspel en had plezier in het ruilen en incidenteel spelen. Maar niet alleen onderling is mijn plezier minder geworden (dus door het ruilen/kopen met anderen) maar ook zeker door Wizzards of the Coast zelf. De boosters werden elke keer duurder. Er kwamen steeds meer sets snel achter elkaar uit. Als ik een boosterbox kocht dan miste ik (in de kleinere sets) nog steeds veel kaarten (en net de duurdere natuurlijk). Zo heeft iemand me eens verteld dat in de serie Stronghold van Magic er twee boosterdozen waren. ! bevatte Sliverqueen (een goede rare waarde toen ciurca 12-15 gulden) en de ander een Moxdiamond die boven de 30 gulden uitsteeg. maar ze zaten nooit bijelkaar in een doos. En ja hoor ik kocht de doos met de Sliver Queen GRGRGRGRLLG .
Ik heb nu vele complete en enkele incomplete series in de boekenkast staan van Magic en ben er 2 a 3 jaar gelleden van af gekickt. Misschien dat ik ooit 4th edition nog met mijn kinderen ga spelen (heb ooit in een einthousiaste bij vertalingen van de kaarten geplakt op kopieen van de kaarten zodat ze makkelijker te begrijpen zijn voor hun, maar ik heb er nog zo'n 750 te gaan of zo...dus dat zal wel over enkele jaren zijn).

Trouwens ook het rare, geldverdienende idee van WotC om na 2 jaar een set niet meer speelbaar te maken vind ik zo'n onzin.. en iedereen doet er nog gewoon aan mee ook.
Volgens mij kan je nog steeds leuke potjes spelen met 4th en 5th edition.