Wat lees jij?

[Flash]

Ik kan hier wel een keer in de boekhandel kijken als je wilt? Je leest ze in het Nederlands begrijp ik?

Graag! De eerste serie kreeg ik ooit cadeau in het Nederlands, dus ik ben daar inderdaad in verder gegaan.

[warlockbylandt]

De laatste jaren lees ik nogal veel op thema (gezien ik mijn vrije tijd moet verdelen tussen spelen, schilderen én lezen), dit zijn de boeken die ik de laatste maanden gelezen heb of waar ik nog in bezig ben (ik lees vaak 3 tot 4 boeken door elkaar), eens kijken of er een patroon duidelijk wordt:

Ik kan zeker Omega Days, The Return Man & Weapons of Choice aanbevelen!

[warlockbylandt]

Mensen die houden van History en/of Sci-Fi wil ik trouwens zeker Weapons of Choice en After America aanbevelen want beide zijn te klasseren onder Alternate History genre (met het idee van The Butterfly Effect)

In Weapons of Choice wordt een ultramoderne U.N. Peace Fleet bij een test met een nieuw state of the art Defence weapon teruggeflitst (en verspreid) naar 1941 en de gevolgen hiervan zijn dat zowel de Axis als de Allies plots geconfronteerd worden met wapens waarvan ze enkel konden dromen!

In After America komt de bevolking en het grondgebied van de V.S. plots onder een enorme energy-cloud terecht en de gevolgen op wereldvlak zijn catastrofaal.

Beide boeken zijn trouwens het eerste deel van een trilogie en ik heb de 6 boeken echt in één ruk uitgelezen.

[tjompe]

Liefde van Karl ove Knausgard aan het lezen. Na het eerste deel, Vader, had ik zeer hoge verwachtingen en deze worden ingewilligd. Zeer persoonlijk geschreven en bij momenten gaat het boek zeer diep. Schitterend.

[ikspeelmetgroen]

Loop al een tijdje rond op dit forum en kom nu pas tot de ontdekking dat er een topic is over mijn andere grote hobby, lezen.
Mijn e-reader mag vaak aan de bak en het laatste boek was een toppertje.
Ik ben pelgrim van Terry Hayes, horen fluisteren dat het zijn debuut was, doe er mij zo nog maar 10.

[warlockbylandt]

Ondertussen ook deze uitgelezen en al op zoek naar het vervolg:

[Viranikr]

Na een tijdje niets te hebben gelezen omdat ik niet kon kiezen aan welke serie te beginnen; Het Lied van IJs en Vuur of de Wetten van de Magie, onlangs begonnen aan de eerste. De boeken staan al een tijdje in de kast, maar nooit aan begonnen omdat ik ook de serie kijk en het niet prettig vind om het tegelijk te lezen en kijken. Maar de serie is nu behoorlijk ver vooruitgegaan, dus toch maar begonnen.
Al heb ik het idee dat ik voor volgend seizoen van de serie al wel 'bij' ben.

[Pieterfalun]

Oorlog en Vrede

[baaigones]

Als regelmatig lezer (wekelijks een uur of 12 op de trein heeft toch één voordeel) eens deze thread overlopen … en vooral fantasy tegengekomen wat niet meteen een verrassing is doch niet geheel mijn stijl vrees ik. Van de hier eerder vermelde boeken onder andere ook genoten van :

Herman Koch : ‘Het Diner’ en ‘Zomerhuis met Zwembad’. Ontspannende boeken, uiterst geschikt vakantiemateriaal. Beiden aanraders dus, maar niet de meest hoogstaande literatuur.

A.F.Th. Van der Heijden : ‘Tonio’. Boek waar ik toch even niet goed van was, dergelijk groot verlies verwerken tot een meesterwerk, het is weinigen gegeven.

Tommy Wieringa : ‘Joe Speedboot’. Gelezen toen het net uit was, en in één ruk uitgelezen (wat over het algemeen geen slecht teken is). Daarna volgden voor mij ook nog ‘Caesarion’ en ‘Dit zijn de namen’, compleet andere boeken die net iets minder waren, maar de knappe schrijfstijl van Wieringa zorgt er voor dat ik toch telkens benieuwd blijf naar nieuw werk van zijn hand.

Haruki Murakami : ‘1Q84’. Dit jaar zijn ze hem opnieuw geheel onterecht vergeten, maar Murakami wint ooit nog (geheel terecht) de Nobelprijs literatuur. Murakami is voor mij een must-read, maar dit boek (nu ja, deze trilogie) is misschien niet meteen het beste begin. De parallelle wereld van hoofdpersonage Aomame in 1984 (niet echt subtiele verwijzing naar ‘1984’ van George Orwell, nog zo een boek dat iedereen gelezen moet hebben) uit het verhaal is wel een mooie samenvatting van zijn ganse oeuvre tot nu toe, maar redelijk heftig voor een eerste kennismaking met de Japans/Westerse schrijfstijl van Murakami. Moord, geschiedenis, religie, geweld, familiebanden, liefde, leven en dood ondergedompeld in een bevreemdend sausje en afgekruid met wat absurdistische trekjes die zo subtiel zijn dat ze heel normaal overkomen, het zit er allemaal in. Beginnende Murakami-lezers raad ik wel eerder ‘Norwegian Wood’ en ‘Kafka op het strand’ aan, die zijn iets minder lijvig.

Nog niet vermelde favorieten van mij, en ik beperk me tot een top drie omdat mijn lijstje anders te lang wordt (sorry David Mitchell, een volgende keer misschien) :

Pierre LeMaitre – de Camille-trilogie (‘Irène’, ‘Alex’ en ‘Camille’. Franse krimi, met in elk deel een zeer verschillende vertelstijl. Ik ben normaal geen krimi-liefhebber, maar deze heb ik verslonden en van genoten, spannend tot het einde, en bij momenten echt wel boledstollend. (En van deze oorspronkelijke trilogie is ondertussen blijkbaar een vierde deel uitgekomen genaamd ‘Rosy’, maar dat heb ik nog niet gelezen.

Douglas Coupland : Een beetje moeilijk om er één boek uit te pikken, aangezien ik elk van zijn werken die in het Nederlands vertaald zijn gelezen heb. Voor spelletjesfreaks is ‘Speler één’ misschien wel een goed begin, maar eigenlijk raad ik elk boek van hem aan.

Maar qua boek momenteel mijn nummer één (de grote klassiekers laat ik eventjes buiten beschouwing) :

Dave Eggers – ‘De cirkel’ : Een verhaal dat iedereen die zich op het internet begeeft gelezen dient te hebben (ja, u daar, ook u dient dat te lezen, en vraag me niet hoe ik dat weet, lees gewoon het boek en u heeft het antwoord). De onvermijdelijke evolutie van de technologie in een meeslepend verhaal dat zo logisch is dat het afschrikwekkend wordt. Mijn vrouw (liefhebber van Scandinavische Krimi’s) was bang van een eventueel ‘nerd-gehalte’ en begon er pas drie maanden aan na dat ik het haar had aangeraden. Op drie dagen was het boek uitgelezen en ze begint er nu (maanden later) soms nog over. Mijn zestienjarige zoon, vooral in to computers, games en series (heel grote Game of Thrones-fan), die lezen haat en dus enkel leest omdat het moet voor schoolbesprekingen las het boek (hopende op een heel groot nerd-gehalte) en was er zo van onder de indruk dat hij spontaan zelf naar de bib gegaan is om nog een ander boek van Eggers te halen, wat wel grappig is omdat mijn vrouw in een andere bib net datzelfde boek van Eggers, ‘Een hologram voor de koning’, gaan halen is, maar ik wijk wat af en dan worden mijn zinnen te lang en dan wordt dat moeilijk om te lezen en de meeste mensen hebben dat niet al te graag denk ik. Nu ja, dat soort boek is ‘De cirkel‘ dus, u zou al onderweg moeten zijn naar uw bib/boekenwinkel/online-shop (maar opletten wat u dan nog allemaal koopt he, u daar, die ‘De cirkel’ écht eens moet lezen).

[Flash]

Na het vierde deel van de Doodszwaard-serie van Weiss en Hickman ben ik nu bezig met de autobiografie van Felicia Day. Geen hoogstaande literatuur, maar wel erg leuk!

[GRDavies]

Als regelmatig lezer (wekelijks een uur of 12 op de trein heeft toch één voordeel) eens deze thread overlopen … en vooral fantasy tegengekomen wat niet meteen een verrassing is doch niet geheel mijn stijl vrees ik. Van de hier eerder vermelde boeken onder andere ook genoten van :
...

Haruki Murakami : ‘1Q84’. Dit jaar zijn ze hem opnieuw geheel onterecht vergeten, maar Murakami wint ooit nog (geheel terecht) de Nobelprijs literatuur. Murakami is voor mij een must-read, maar dit boek (nu ja, deze trilogie) is misschien niet meteen het beste begin. De parallelle wereld van hoofdpersonage Aomame in 1984 (niet echt subtiele verwijzing naar ‘1984’ van George Orwell, nog zo een boek dat iedereen gelezen moet hebben) uit het verhaal is wel een mooie samenvatting van zijn ganse oeuvre tot nu toe, maar redelijk heftig voor een eerste kennismaking met de Japans/Westerse schrijfstijl van Murakami. Moord, geschiedenis, religie, geweld, familiebanden, liefde, leven en dood ondergedompeld in een bevreemdend sausje en afgekruid met wat absurdistische trekjes die zo subtiel zijn dat ze heel normaal overkomen, het zit er allemaal in. Beginnende Murakami-lezers raad ik wel eerder ‘Norwegian Wood’ en ‘Kafka op het strand’ aan, die zijn iets minder lijvig.
...

Grappig dat deze genoemd wordt, een vriend leende me IQ84 een keer uit een paar weken terug en dat heeft me leeslust weer volop aangezwengeld en sindsdien ben ik bezig om veel/alle werken van Murakami te lezen. IQ84 was mijn eerste boek/trilogie van Murakami, maar hij heeft gewoon een interessante schrijfstijl en vooral dat surrealistische spreekt me erg aan. Nu ik wel zo'n 4 of 5 boeken achter elkaar heb gelezen herken ik wel bepaalde favoriete stijlen/onderwerpen, maar ik wil gewoon verder lezen.

[baaigones]

Grappig dat deze genoemd wordt, een vriend leende me IQ84 een keer uit een paar weken terug en dat heeft me leeslust weer volop aangezwengeld en sindsdien ben ik bezig om veel/alle werken van Murakami te lezen. IQ84 was mijn eerste boek/trilogie van Murakami, maar hij heeft gewoon een interessante schrijfstijl en vooral dat surrealistische spreekt me erg aan. Nu ik wel zo'n 4 of 5 boeken achter elkaar heb gelezen herken ik wel bepaalde favoriete stijlen/onderwerpen, maar ik wil gewoon verder lezen.

Ik zou er wel niet al te veel na elkaar lezen, kwestie van geen Murakami-moeiheid op te lopen. Ik heb 'het geluk' gehad ik regelmatig zelfs heb moeten wachten op een Nederlandstalige vertaling van zijn werk zodat er toch wel wat tijd tussen zat. Zelfs van zijn kortverhalen (uit bvb 'De olifant verdwijnt') probeerde ik telkens maar één verhaal per dag te lezen om ze wat meer tijd te geven om in te werken.

Hij heeft inderdaad een heel eigen stijl, en bepaalde onderwerpen komen regelmatig terug (zijn verwijzingen naar jazz en popmuziek (vooral The Beatles, en wie kan daar op tegen zijn ?)), maar hij slaagt er toch steeds in om te verrassen binnen zijn magisch-realistische wereld. Hij is herkenbaar maar doet dat wel zonder te vervallen in bandwerk/onderling verwisselbare verhaallijnen zoals een Pieter Aspe en een Herman Brusselmans. Maar dat is een euvel waar nogal wat van die serieschrijvers in vervallen hoor.

[GRDavies]

Grappig dat deze genoemd wordt, een vriend leende me IQ84 een keer uit een paar weken terug en dat heeft me leeslust weer volop aangezwengeld en sindsdien ben ik bezig om veel/alle werken van Murakami te lezen. IQ84 was mijn eerste boek/trilogie van Murakami, maar hij heeft gewoon een interessante schrijfstijl en vooral dat surrealistische spreekt me erg aan. Nu ik wel zo'n 4 of 5 boeken achter elkaar heb gelezen herken ik wel bepaalde favoriete stijlen/onderwerpen, maar ik wil gewoon verder lezen.

Ik zou er wel niet al te veel na elkaar lezen, kwestie van geen Murakami-moeiheid op te lopen. Ik heb 'het geluk' gehad ik regelmatig zelfs heb moeten wachten op een Nederlandstalige vertaling van zijn werk zodat er toch wel wat tijd tussen zat. Zelfs van zijn kortverhalen (uit bvb 'De olifant verdwijnt') probeerde ik telkens maar één verhaal per dag te lezen om ze wat meer tijd te geven om in te werken.

Hij heeft inderdaad een heel eigen stijl, en bepaalde onderwerpen komen regelmatig terug (zijn verwijzingen naar jazz en popmuziek (vooral The Beatles, en wie kan daar op tegen zijn ?)), maar hij slaagt er toch steeds in om te verrassen binnen zijn magisch-realistische wereld. Hij is herkenbaar maar doet dat wel zonder te vervallen in bandwerk/onderling verwisselbare verhaallijnen zoals een Pieter Aspe en een Herman Brusselmans. Maar dat is een euvel waar nogal wat van die serieschrijvers in vervallen hoor.

Nou met onderwerpen doel ik meer op het feit dat de hoofdrolspelers / belangrijke personages vaak heel moeizame relaties hebben met hun ouders. Of Murakami vindt het een belangrijk (sub)onderwerp, maar het zou me ook niet verbazen als hij alleen door z'n vader is opgevoed en dat z'n moeder niet meer onderdeel uitmaakte van z'n jonge leven. En ook z'n 2 of meer ogenschijnlijk onafhankelijk van elkaar lopende verhaallijnen die dan toch gerelateerd blijken te zijn.

Tot nu toe gelezen:
- IQ84 (trilogie)
- After Dark
- De Olifant Verdwijnt
- Hardboiled Wonderland en het einde van de wereld
- (Bezig met) Kakfa op het strand

Maar Ik was inderdaad van plan om een keer een/of meerdere boeken van Kafka te lezen, daar wordt regelmatig naar verwezen (niet alleen door Murakami, maar door heel veel schrijvers), maar eigenlijk nooit een boek van gelezen, misschien wordt het een keer tijd.

[Ruud2009]

- After Dark

Ik was niet zo fan van deze. Is de rest van de auteur wel de moeite?

[GRDavies]

- After Dark

Ik was niet zo fan van deze. Is de rest van de auteur wel de moeite?

Misschien is het dan wel zo handig om te beschrijven wat je nou (precies) niet aansprak. Ik heb ze recentelijk gelezen, dus dan kan ik je van die 5 genoemde titels wel vertellen of datgene ook in die boeken zit.