Bordspelmania

Ik heb gisteren voor het eerst agricola gedaan en ik vond het helemaal fantastisch. Dit is een must buy voor elke spellenliefhebber. Ik kan niet wachten tot hij in de winkel ligt.

Niet voor deze liefhebber als ik het spel een beetje begrijp. Zal ik maar alvast 5 pionnen inpencillen op Spellengeks recensielijstje...?

H, wat is er met jouw waardering van eerste indrukken gebeurd?

Een recensie moet nog even wachten. Vooralsnog zit ik zelf op een 4, welicht een 5. Het is natuurlijk geen Race for the Galaxy...

't Is meer het idee van zo ontzettend veel verschillende kaarten en dus ditto mogelijkheden die mij afschrikt. Ik zoek liever complexiteit met eenvoud dan met overdaad.

cymric schreef:'t Is meer het idee van zo ontzettend veel verschillende kaarten en dus ditto mogelijkheden die mij afschrikt. Ik zoek liever complexiteit met eenvoud dan met overdaad.

Die kaarten zorgen niet voor complexiteit en/of overdaad (je hebt per spel immers slechts rekening te houden met twee setjes van 7 kaarten), ze zorgen op de langere termijn wel voor een wagonlading variatiemogelijkheden.

Een uitmuntend spel, wordt ongetwijfeld de winnaar van diverse 'veelspelerprijzen'.

Opnieuw twee bonuskaarten voor de liefhebber:

Voor het familiespel drie extra aktiekaarten(afhankelijk van het spelersaantal wordt er n toegepast)

De eerste kaart voor het L-deck is afgegeven (geintje van de uitgever)

Verder weet Lookout te melden dat de tweede versie van Agricola op dit moment bij de drukker ligt, dus het aftellen is begonnen

cymric schreef:'t Is meer het idee van zo ontzettend veel verschillende kaarten en dus ditto mogelijkheden die mij afschrikt. Ik zoek liever complexiteit met eenvoud dan met overdaad.

Dan kun je natuurlijk altijd de familie-versie spelen. Dat houdt in dat je geen handkaarten gebruikt. Aangezien dan alle factoren bekend zijn (100% gedeelde informatie) is het spel vrijwel geluk-vrij. Dan kom je alleen nog op zaken als; wie mocht startspeler worden in het begin (te verwaarlozen voordeel imo) en naast wie zit je (daar hebben vrijwel alle spellen last van en bij Agricola is dat minder dan bij Puerto Rico of St Petersburg).

Overigens denk ik dat de 'overdaad' wel meevalt in de praktijk. Gewoon lekker je ding doen tijdens het spel en je richting van je strategie bepalen aan de hand van je kaarten mits daar aanleiding voor is.

Erwin schreef:Die kaarten zorgen niet voor complexiteit en/of overdaad (je hebt per spel immers slechts rekening te houden met twee setjes van 7 kaarten), ze zorgen op de langere termijn wel voor een wagonlading variatiemogelijkheden.

Voor zover ik kan nagaan worden die sets kaarten getrokken uit 3 stapels van in totaal +/- 300 kaarten. Ik geloof niet dat iemand ook maar iets zou merken als dat aantal tot de helft of zelfs een derde zou worden teruggebracht; op een enkele uitzondering na speelt niemand zoveel spellen dat kaartencombinaties zich zouden herhalen. (Maar misschien ben jij wel zo'n Agricola-tijger?) Er zijn ongeveer een dozijn (!) bronnen van punten. Logische, okee, maar nog steeds een dozijn. Ik vind dat toch echt onder de noemer 'overdaad' vallen.

Een uitmuntend spel, wordt ongetwijfeld de winnaar van diverse 'veelspelerprijzen'.

Ongetwijfeld. Ik denk dat de jury's van DSP en NSP zich een hoop moeite kunnen besparen door gewoon nu al te zeggen dat Agricola de prijs krijgt.

Toch vind ik het opmerkelijk dat een combinatie van van een efficiencyrace, economische motor, het afsnoepen van acties vóór anderen, en een actie voor het kiezen van de nieuwe startspeler zoveel enthousiasme losmaakt. Dit is geen spel waar ervaren en onervaren spelers op serieuze wijze tegelijkertijd kunnen spelen. Op basis van wat ik lees (en dat zijn dan recensies van idio... eh, enthousiastelingen die het spel al 50 of meer keren hebben gespeeld) krijg ik altijd een gevoel te maken te hebben met een 'vriendelijke' mix van Puerto Rico, Caylus en Antike in een boerderijomgeving (met natuurlijk zaken die Agricola tot Agricola maken). Joepieieieie....

Wim 999 schreef:Dan kun je natuurlijk altijd de familie-versie spelen. Dat houdt in dat je geen handkaarten gebruikt. Aangezien dan alle factoren bekend zijn (100% gedeelde informatie) is het spel vrijwel geluk-vrij. Dan kom je alleen nog op zaken als; wie mocht startspeler worden in het begin (te verwaarlozen voordeel imo) en naast wie zit je (daar hebben vrijwel alle spellen last van en bij Agricola is dat minder dan bij Puerto Rico of St Petersburg).

Ick. Een gelukvrij spel waar efficiency een grote rol speelt. Doembeelden van Antike (en in mindere mate Hamburgum) spoken meteen door mijn hoofd heen...

cymric schreef:Toch vind ik het opmerkelijk dat een combinatie van van een efficiencyrace, economische motor, het afsnoepen van acties vr anderen, en een actie voor het kiezen van de nieuwe startspeler zoveel enthousiasme losmaakt. Dit is geen spel waar ervaren en onervaren spelers op serieuze wijze tegelijkertijd kunnen spelen.

Ondanks dat ik ik het spel slechts 1x gespeeld heb, vind ik dat winnen of efficient spelen van minder belang bij de eerste keer (keren) dat je dit spel gaat spelen. Het gaat vooral om het spel te "ervaren". Het is een mix van spel, thema en spelbeleving. Het zorgen voor je eigen boerderijtje is al leuk genoeg... je spiegelen aan en leven van hoe anderen hun bedrijfje managen is dan van groter belang dan het spel te winnen.

Ik wilde net een reactie schrijven, maar Jeroen verwoordt het beter dan ik kon doen. Ik zie Agricola in de eerste plaats als een ervaringsspel, en pas in de tweede plaats als een spel waar het om efficiency draait.

Een dozijn bronnen van punten klinkt veel. Maar bij Agricola krijg je punten voor zaken die logisch zijn en die je tijdens het spel toch al doet: kinderen krijgen, akkers ploegen en zaaien, een veestapel opbouwen enzovoort. Het speelt daardoor erg intutief. In tegenstelling tot bijvoorbeeld Caylus.

Het klinkt als een spel waar mijn vriendin dol op zou zijn als dat (= ervaring) inderdaad het geval is, dus in dat opzicht is het waarschijnlijk verstandig als ik het een keertje met haar probeer. Maar even voortboorduren: zouden al die mensen die het al tientallen keren hebben gespeeld nog steeds zo zien? Dat lijkt me toch wat stug...

cymric schreef:

Erwin schreef:Die kaarten zorgen niet voor complexiteit en/of overdaad (je hebt per spel immers slechts rekening te houden met twee setjes van 7 kaarten), ze zorgen op de langere termijn wel voor een wagonlading variatiemogelijkheden.

Voor zover ik kan nagaan worden die sets kaarten getrokken uit 3 stapels van in totaal +/- 300 kaarten. Ik geloof niet dat iemand ook maar iets zou merken als dat aantal tot de helft of zelfs een derde zou worden teruggebracht; op een enkele uitzondering na speelt niemand zoveel spellen dat kaartencombinaties zich zouden herhalen. (Maar misschien ben jij wel zo'n Agricola-tijger?) Er zijn ongeveer een dozijn (!) bronnen van punten. Logische, okee, maar nog steeds een dozijn. Ik vind dat toch echt onder de noemer 'overdaad' vallen.

Wat mij betreft doe je jouw dingetje en blijf je een beetje doordrammen over een spel dat je niet (of niet goed genoeg) kent. Het zal je echter niet lukken om mij een gevoel van complexiteit en/of overdaad aan te praten. De relevantie van jouw betoog is blijkbaar niet aan mij besteed.

cymric schreef:Voor zover ik kan nagaan worden die sets kaarten getrokken uit 3 stapels van in totaal +/- 300 kaarten. Ik geloof niet dat iemand ook maar iets zou merken als dat aantal tot de helft of zelfs een derde zou worden teruggebracht; op een enkele uitzondering na speelt niemand zoveel spellen dat kaartencombinaties zich zouden herhalen. (Maar misschien ben jij wel zo'n Agricola-tijger?) Er zijn ongeveer een dozijn (!) bronnen van punten. Logische, okee, maar nog steeds een dozijn. Ik vind dat toch echt onder de noemer 'overdaad' vallen.

Om nog een laatste keer iets over de ingeschatte overdaad te zeggen;

Je krijgt kaarten uit een specifiek deck voor ontwikkeling en een specifiek deck met ambachten, ieders 7 kaarten. Deze decks worden samengesteld op basis van het aantal spelers en de gekozen 'variant'. Er zijn drie soorten decks; eenvoudig, interactief en moeilijk. En je kunt zonder kaarten spelen.

Stel dat je de kaarten een leuke toevoeging vindt maar niet al die info kan of wil onthouden/verwerken, dan speel je fijn met het eenvoudige deck zonder dat er balans verloren gaat. En die andere kaarten negeer je fijn. Of, voor de chaoten/fanatiekelingen, je combineert alles. Of je stelt je eigen 'deck' samen waarmee je speelt. Het spel laat zich goed aanpassen naar smaken en wensen in die zin.

De tweede kaart voor het L-deck is beschikbaar op de website van Lookout.