Bordspelmania

In maart 2018 organiseerde Nostheide verlag, de uitgever van de spellenbladen Spielbox en Spiel Doch een nieuwe spellenbeurs: Spiel Doch. De eerste editie viel samen met Zuiderspel, waardoor we Spiel Doch oversloegen. Dit jaar lagen de twee beurzen een week uit elkaar. Reden om naar Duisburg af te zakken en een kijkje te nemen.
Spiel Doch gaat door in de Kraftzentrale van het Landschaftspark Nord in Duisburg. Het domein is een voormalige site van de staalgroep Thyssen (nu ThyssenKrupp AG). De hoogovens en alle toebehoren (elektriciteitscentrale, gastank, treinen,…) werden in de jaren ’90 gerestaureerd en alles kreeg een nieuwe bestemming in het openbaar park. Het park is zeker het bezoeken waard als je in de buurt bent.






De zaal is een oud fabriekspand: ruim, hoog, helder. Ondanks de industriële inrichting is de Kraftzentrale niet lawaaierig. Wij genoten alvast van de industriële archeologie: een prachtig decor om een dag spelend door te brengen.



Spiel Doch is een Duitse beurs gericht op Duitse spelers. Verwacht dus geen mini-Spiel. Je kan het publiek van deze beurs wellicht veel meer vergelijken met de bezoekers van de Nederlandse en Belgische beurzen: overwegend gelegenheidsspelers met wat veelspelers. En wellicht kom je er ook wat toevallige bezoekers tegen. Een blik op het lijstje standhouders toont hetzelfde beeld: vooral Duitse uitgevers (weliswaar aangevuld met enkele buitenlandse zoals White Goblin Games, Sunny Games en Game Brewer).
Aangezien Spiel Doch een voorjaarsbeurs is, moet je ook niet uitzien naar veel zware expertspellen. Ik heb de indruk dat de meeste uitgevers het stevige werk houden voor het najaar (of eventueel voor gencon). Er was dit jaar wel een uitgebreid assortiment lichte nieuwigheden. En de veelspelers konden proeven van Hadara, Vejen en het prototype van Fuji Koro.
Bij aanvang en in de late namiddag vind je bij de meeste uitgevers vlot plaats aan een speeltafel. Tijdens de topuren (13 – 17u) moet je wel eens wachten om het gewenste spel te kunnen spelen. Een uitgebreid vrije speelzone zorgt er echter voor dat je zonder moeite de ruimte hebt om wat nieuwe spellen te spelen. De uitleenstand staat barstensvol recente titels. Geen probleem om er wat nieuws op te pikken.
Ik bezocht Spiel Doch met mijn broer Jos (hier Jolahola), Henk en Stijn. Een ideaal groepje om aardig wat te spelen.

We startten de dag met enkele proefrondjes van Vejen. De vriendelijke dame die het spel uitlegde, gaf meteen aan dat de titel uitgesproken wordt als ‘vegen’, zoals Duitsers het woord ‘Wegen’ uitspreken, dus.


Vejen is een pick-up-and-deliver spel. Je bouwt een netwerk uit van pakhuizen, molens, havens,… waarmee je probeert zoveel mogelijk goederen te verhandelen.
We bleven na een half spel met een onvoldaan gevoel zitten. Het systeem werkt niet en niet alle spelregels lijken ons logisch. Wellicht moeten we het spel een nieuwe kans geven maar het enthousiasme om meteen €48 te betalen voor een doos Vejen ontbrak.

Over naar een rondje licht en luchtig amusement. Ik ben al enige tijd zeer te spreken over de flinterdunne spelletjes die moses. uitgeeft. Calavera van Klaus-Jurgen Wrede is een roll&write tussendoortje dat smaakt. In een speelbeurt dobbel je de zes dobbelstenen. Je mag van één kleur alle dobbelstenen aan de kant leggen. Alle doodshoofden moet je aan de kant leggen. Na een tweede of een derde keer dobbelen kruis je zoveel vakjes van één kleur af als het aantal dobbelstenen. Maar dan komt het leuke: je scoort vanaf 6 kruisjes. Maar eens je voorbij het 10e vakje afkruist, verlies je razendsnel punten. En als een tegenstander een doodshoofd gegooid heeft, ben je verplicht om één van de overige kleuren aan te vinken. Op die manier kan je snel punten verliezen. Prima spelletje. Helaas was het niet meer te koop toen we een exemplaartje wilden aanschaffen.


Nog bij moses. testten we 4 1/2. In 4 minuten en 30 seconden moet je een volledige deck kaarten proberen door te spelen met spelregels die goed op UNO lijken. Hectisch en plezant. Fijn voor mensen die houden van lawaai en ambiance aan de speltafel, maar niet voor rustige zielen.


Bij Kosmos konden we aanschuiven voor Natives. Elke speler heeft een aantal indianen voor zich liggen: stamhoofd, krijger, visser,… Elke indiaan heeft een specifieke taak: nieuwe indianen werven, gevangenen maken, vissen,… Elke indiaan kan extra hulp krijgen wanneer er een 2e, 3e,… indiaan bijgelegd wordt. In een speelbeurt draai je een kaart open bij de rij die centraal ligt. Je kan er eventueel een extra kaart bij leggen en vervolgens laat je één groepje werken. Zo kan je voor elke visser één zalm opvissen. Het spel loopt tot de winter komt (een kaart in de stapel). Vervolgens volgt een eindtelling waarbij alles wat je verzameld hebt punten oplevert.
Natives is eenvoudig en vlot te spelen. Ik was enthousiaster dan mijn tafelgenoten. Geef het zeker eens een kans als je het op een beurs tegenkomt.


Ik zag al een tijdje uit naar Copenhagen van Queen Games. Het is een familiespel dat vlot uitlegt en speelt. In je beurt kan je twee dingen doen: kleurkaarten nemen of die kleurkaarten uit jouw hand uitspelen. Dat lijkt op Ticket to Ride.
Bij het uitspelen van kaarten mag je een tetrisblokje invullen in jouw huis in Copenhagen. Zo probeer je volledige etages te maken of je kan ook proberen om één kolom tot aan het dak te bouwen.
Het spel speelt leuk, maar we hadden al na enkele zetten door dat dit spel duivels snel voorbij zou zijn. En inderdaad: nog voor iemand iets behoorlijks had kunnen opbouwen, was de eindkaart er al. Jammer. Ofwel kregen we één of ander foutje voorgeschoteld in de spelregels ofwel is dit spel echt niet voor vier spelers.
Ik probeer Copenhagen zeker nog opnieuw, maar dan met 3 spelers. Wellicht zal het dan veel leuker zijn.


Tijd voor weer wat tussendoortje. Het tekenspel Second Chance van Uwe Rosenberg lijkt op het eerste zicht heel goed op zijn Patchwork Doodle. Het spel begint gelijk: je hebt een raster van 9x9 veldjes en die moet je vullen met tetrisblokjes. Elke speler krijgt een verschillende startkaart. Vervolgens worden er telkens 2 kaartjes opengedraaid. Elke speler moet één van de kaartjes kiezen en de figuur tekenen op zijn raster. Wanneer een speler geen van de kaartjes kan tekenen, krijgt die een second chance: de speler mag het bovenste kaartje opendraaien. Als de figuur nog past, blijft hij in het spel. Indien niet, gaat hij eruit. Er wordt gespeeld tot niemand nog iets kan tekenen. Dan wordt gekeken naar de speler met het minste witte veldjes. Prima spelletje.


We proberen graag de kaartspelletjes van Amigo omdat er vaak goede dingen tussen zitten. Hochspannung vonden we echter niet zo bijzonder: een snelheidsspel met rekensommen. Tja…

Omdat we het spel nog nooit gespeeld hadden, maar we de enthousiast recensie van Xanthie nog voor ogen hadden, speelden we Deep Sea Adventure. Hij heeft gelijk: dit is heel plezant.


Tijd om Hadara te testen. Het spel ligt sinds kort in Nederland en Vlaanderen in de winkels door 999 Games. Op jouw spelersbord heb je vier sporen die je mogelijkheden geven binnen het spel: geld, militaire macht, cultuur en voedsel. In elk van die kleuren worden per tijdperk 2 kaartjes per speler voorzien. In een eerste fase nemen alle spelers 2 kaartjes van een kleur. Eentje wordt gebruikt (om de eigen mogelijkheden te verbeteren of om geld te krijgen); het andere komt op de aflegstapel van het centrale bord. Vervolgens draait het rad van het bord en alle spelers nemen van het volgende kleur 2 kaartjes. Zo gaat het verder tot iedereen de vijf kleuren heeft gehad.
Op dat moment verkrijg je een inkomen, kan je kolonies maken en krijg je de kans om een borstbeeld te houwen.
De tweede fase van het tijdperk biedt de kans om de kaartjes van de aflegstapel te nemen. Opnieuw kan je de kaarten gebruiken om vooruit te gaan op één van de vier sporen of om er geld voor te krijgen.
Na drie tijdperken volgt er een puntentelling.
Hadara is een prima spel. De behoorlijk eenvoudige spelregels en het zeer logische spelverloop bieden toch een spel waar je goed moet afwegen wat rendabel zal zijn en wat niet. Algemene tevredenheid aan onze speeltafel.



We eindigden onze dag bij de stand van Oink Games. De spelletjes Flotsam Fight, Troika en Maskmen kwamen nog even aan bod. Het eerste was goed, het tweede behoorlijk, het derde kon ons niet echt bekoren. Dan vonden we de prijs van €15 (beursprijs, anders ligt die nog hoger) toch te veel (we hadden bij Oink eerder die dag al Deep Sea Adventure en Startups gekocht; die zijn dat geld wel waard).

In de loop van de dag hadden we enkele leuke ontmoetingen
Vooreerst hadden we een fijne babbel met Jeroen van White Goblin Games. Hij wist te vertellen dat Spiel Doch voor WGG een prima beurs was, maar het feit dat ze hun spellen niet te koop aanboden, was wellicht een foute keuze.

Met Erwin, Niek en Michael overliepen we op de middag even wat we al ontdekt hadden. Ik had de indruk dat we allemaal hetzelfde gevoel hadden: het is hier goed en er valt voldoende te ontdekken.

Peter (hier gekend als Woozle) was aan het rondstruinen met Els. Zij waren zeer te spreken over Silver & Gold. We spelen het spel binnenkort wel als het verschijnt bij White Goblin Games.

Dit alles om tot het besluit te komen: Spiel Doch is een heel mooie beurs. Zelfs met een behoorlijke rit voor en na (we rijden toch 270 km) lijkt het ons de moeite om een dag Neuheiten te gaan spelen. Terecht dat meer dan 14000 bezoekers afgezakt zijn naar Duisburg. Wij zijn er volgend jaar zeker weer bij. De 3e editie gaat door van 27 tot 29 maart 2020.

dank voor het leuke verslag! Geeft een goede indruk van de beurs Ik heb het voor volgend jaar op mijn lisjtje gezet

Leuk verslag, Piet.
Misschien sluit ik volgend jaar wel aan.