De Avonturen van Robin Hood
Geplaatst: zo 05 jun 2022, 16:38
Spel of verhaal?
Michel Menzel kan ontwerpen en vormgeven. Dat bewijst hij keer op keer. Dat is met De Avonturen van Robin Hood niet anders. Het spelmateriaal prikkelt de ogen en de insteek is op zijn minst origineel.
Foto: 999 Games
Joepie, geen spelregels. Direct starten met spelen is de boodschap.
Dit coöperatief avontuur is een verhaal waarin de spelers zelf beslissingen nemen en meespelen. Alles wordt gestuurd door middel van een boek.
Het spelbord bevat heel wat inkepingen waarin dubbelzijdige elementen passen . Een beetje het principe van een adventskalender. Op die manier worden bewegingen van wachters, boten en karren gesimuleerd en kunnen voorwerpen plots verschijnen of verdwijnen.
Spelers bewegen op het spelbord aan de hand van een setje figuren. Die worden mooi tegen elkaar geplaatst en bepalen zo de afstand waarover bewogen wordt. U kunt ook sluipen (gebruik 1 figuur minder). Sluipen vergroot de kans dat u een wachter of koopman overmeestert.
Elke figuur uit het verhaal bezit een houten schijf. Die worden in een buidel gestopt en één voor één getrokken om de volgorde van spelen te bepalen.
In de buidel worden ook houten blokjes gestopt. Die worden tijdens de actie overweldigen getrokken. Een wit blokje is nodig om dat succesvol te doen.
De buidel bevat ook zegels. Op het eind van een ronde wordt een zegel gebruikt om wachters, edellieden en/of koetsen te (ver)plaatsen.
Tijdens een avontuur krijgen de spelers een opdracht. Een aantal zandlopers in combinatie met een minstreel die de hoop van het volk aangeeft bepalen hoeveel tijd de spelers daarvoor krijgen.
Zandlopers worden verwijderd als de rode actieschijf getrokken wordt bijvoorbeeld.
De spelers winnen als ze de opdracht vervullen en er nog een zandloper op het spelbord ligt.
Foto: 999 Games
De Avonturen van Robin Hood is wat vormgeving betreft een schot in de roos. De kwaliteit van het spelmateriaal is goed. Wel heeft het ‘adventskalendersysteem’ één groot nadeel. De fiches zitten vrij stevig vast in het spelbord. U moet ze eigenlijk met de vingernagels lospeuteren waardoor ze snel beschadigd worden. Dat is jammer.
Spelregels zijn er nauwelijks. Aan de hand van een introductiespel worden die spelenderwijs aangeleerd. Dat klinkt fijn, maar is ons niet erg bevallen. Tijdens het introductiespel komt het er min of meer op neer dat één iemand het verhaal (en dus ook de spelregels) voorleest. Daardoor kruipt het spel vooruit en verslapte de aandacht zienderogen. Mijn vrouw vatte het als volgt samen: “dus, we zijn nu een uur bezig en ik heb 3 keer mijn mannetje verplaatst”. Het introductiespel vind ik een slag in het water, geef mij maar spelregels.
De volgende hoofdstukken speelde ik samen met mijn zoon. Vrouwlief haakte af.
Mijn zoon kruipt tijdens dit spel echt in het verhaal en dat is leuk om zien. Ikzelf ben nogal sceptisch wat betreft verhalend spelen maar vind de toevoegingen zoals voorwerpen, zegels, slechterik Gisbourne, extra vaardigheden en verschillende verhaallijnen wel aantrekkelijk genoeg om dit avontuur samen met mijn zoon af te werken.
Naar mijn gevoel is spelen met 2 ideaal voor het creëren van een gezonde mix tussen lezen, spelen en tempo. Ik voeg er eerlijkheidshalve wel aan toe dat wij bij het verplaatsen de figuren vaak niet gebruiken om wat tijd te winnen.
Ik blijf dit genre een raar gegeven vinden.
Wat het creëren van sfeer, verhaal en mogelijkheden betreft, heeft de digitale wereld enorme mogelijkheden waaraan een unplugged versie niet kan tippen. 10 avonturen op hetzelfde spelbord, dat zorgt voor herhaling. Zo moet de priester in elk avontuur wel eens bezocht worden en als voor de start van een queeste, één fiche open gedraaid moet worden, is het ook logisch dat daar iets te rapen valt.
Mijn enthousiasme is met andere woorden eerder ingehouden. Dat neemt echter niet weg dat ik de uitwerking van De Avonturen van Robin Hood knap vind. Bovendien heb ik alle scenario’s afgewerkt en dat betekent wel iets. Een aanrader voor de liefhebbers van het genre.
Let wel, ik zou dit nooit spelen met een groep ervaren volwassen spelliefhebbers. Dit is naar mijn mening een gezinsactiviteit.
Michel Menzel kan ontwerpen en vormgeven. Dat bewijst hij keer op keer. Dat is met De Avonturen van Robin Hood niet anders. Het spelmateriaal prikkelt de ogen en de insteek is op zijn minst origineel.
Foto: 999 Games
Joepie, geen spelregels. Direct starten met spelen is de boodschap.
Dit coöperatief avontuur is een verhaal waarin de spelers zelf beslissingen nemen en meespelen. Alles wordt gestuurd door middel van een boek.
Het spelbord bevat heel wat inkepingen waarin dubbelzijdige elementen passen . Een beetje het principe van een adventskalender. Op die manier worden bewegingen van wachters, boten en karren gesimuleerd en kunnen voorwerpen plots verschijnen of verdwijnen.
Spelers bewegen op het spelbord aan de hand van een setje figuren. Die worden mooi tegen elkaar geplaatst en bepalen zo de afstand waarover bewogen wordt. U kunt ook sluipen (gebruik 1 figuur minder). Sluipen vergroot de kans dat u een wachter of koopman overmeestert.
Elke figuur uit het verhaal bezit een houten schijf. Die worden in een buidel gestopt en één voor één getrokken om de volgorde van spelen te bepalen.
In de buidel worden ook houten blokjes gestopt. Die worden tijdens de actie overweldigen getrokken. Een wit blokje is nodig om dat succesvol te doen.
De buidel bevat ook zegels. Op het eind van een ronde wordt een zegel gebruikt om wachters, edellieden en/of koetsen te (ver)plaatsen.
Tijdens een avontuur krijgen de spelers een opdracht. Een aantal zandlopers in combinatie met een minstreel die de hoop van het volk aangeeft bepalen hoeveel tijd de spelers daarvoor krijgen.
Zandlopers worden verwijderd als de rode actieschijf getrokken wordt bijvoorbeeld.
De spelers winnen als ze de opdracht vervullen en er nog een zandloper op het spelbord ligt.
Foto: 999 Games
De Avonturen van Robin Hood is wat vormgeving betreft een schot in de roos. De kwaliteit van het spelmateriaal is goed. Wel heeft het ‘adventskalendersysteem’ één groot nadeel. De fiches zitten vrij stevig vast in het spelbord. U moet ze eigenlijk met de vingernagels lospeuteren waardoor ze snel beschadigd worden. Dat is jammer.
Spelregels zijn er nauwelijks. Aan de hand van een introductiespel worden die spelenderwijs aangeleerd. Dat klinkt fijn, maar is ons niet erg bevallen. Tijdens het introductiespel komt het er min of meer op neer dat één iemand het verhaal (en dus ook de spelregels) voorleest. Daardoor kruipt het spel vooruit en verslapte de aandacht zienderogen. Mijn vrouw vatte het als volgt samen: “dus, we zijn nu een uur bezig en ik heb 3 keer mijn mannetje verplaatst”. Het introductiespel vind ik een slag in het water, geef mij maar spelregels.
De volgende hoofdstukken speelde ik samen met mijn zoon. Vrouwlief haakte af.
Mijn zoon kruipt tijdens dit spel echt in het verhaal en dat is leuk om zien. Ikzelf ben nogal sceptisch wat betreft verhalend spelen maar vind de toevoegingen zoals voorwerpen, zegels, slechterik Gisbourne, extra vaardigheden en verschillende verhaallijnen wel aantrekkelijk genoeg om dit avontuur samen met mijn zoon af te werken.
Naar mijn gevoel is spelen met 2 ideaal voor het creëren van een gezonde mix tussen lezen, spelen en tempo. Ik voeg er eerlijkheidshalve wel aan toe dat wij bij het verplaatsen de figuren vaak niet gebruiken om wat tijd te winnen.
Ik blijf dit genre een raar gegeven vinden.
Wat het creëren van sfeer, verhaal en mogelijkheden betreft, heeft de digitale wereld enorme mogelijkheden waaraan een unplugged versie niet kan tippen. 10 avonturen op hetzelfde spelbord, dat zorgt voor herhaling. Zo moet de priester in elk avontuur wel eens bezocht worden en als voor de start van een queeste, één fiche open gedraaid moet worden, is het ook logisch dat daar iets te rapen valt.
Mijn enthousiasme is met andere woorden eerder ingehouden. Dat neemt echter niet weg dat ik de uitwerking van De Avonturen van Robin Hood knap vind. Bovendien heb ik alle scenario’s afgewerkt en dat betekent wel iets. Een aanrader voor de liefhebbers van het genre.
Let wel, ik zou dit nooit spelen met een groep ervaren volwassen spelliefhebbers. Dit is naar mijn mening een gezinsactiviteit.
- Michael Menzel
- Michael Menzel
- 999 Games
- 1 – 4 spelers vanaf 8 jaar
- €50