Libertalia. De Winden van Galecrest
Geplaatst: wo 05 okt 2022, 15:26
Wind in de zeilen
Daar gaan we weer. Mogen we weer de piraat uithangen. En niet zomaar een piraat, neen beste vrienden, een luchtpiraat. Een piraat die vliegt? Yep en niet met een vliegtuig maar met een heus zeilschip. De Vliegende Hollander in het echt dus. En wat doen luchtpiraten hoor ik u vragen? Wel, identiek als echte piraten. Ze gaan op zoek naar avontuur, schatten en roem. Hoe doen ze dat als ze de zeven zeeën niet bevaren, vraagt u zich terecht af? Wel, ze vliegen in de lucht tot ze een of ander eiland zien waarop ze dan landen, in de hoop daar, je weet wel, avonturen, schatten en roem te vinden. Libertalia, de winden van Galecrest, we komen eraan!
Gedurende drie reizen proberen de spelers zoveel mogelijk goud te verzamelen. Wie op het einde van de drie reizen namelijk het meest goud verzamelde, mag zich tot beste luchtpiraat van Libertalia kronen en wint glansrijk.
Het spelmateriaal bestaat uit 1 speelbord, 7 buittegels, 48 buitfiches en bijhorende buidel en 54 dubloenen. Iedere speler ontvangt 40 genummerde karakterkaarten, 1 reputatiefiche, 1 scoreschijf en 1 kerkhoftegel.
Vooraleer er kan gestart worden, dienen de spelers af te spreken of ze het spelbord met de kalme kant of de stormkant gebruiken. De zeven buittegels kunnen ook gebruikt worden om een variabel spelbord te maken. Je kan dus het spel met drie verschillende beginsituaties spelen (kalm, storm of een combinatie van beide).
De spelers schudden hun genummerde karakterkaarten niet. Iedere speler beschikt over dezelfde 40 karakterkaarten. De zes reputatiefiches (ongeacht het aantal spelers worden de zes reputatiefiches altijd gebruikt) worden geschud en in willekeurige volgorde op het reputatiespoor op het spelbord gelegd. Ieder scorespoor van elke speler wordt op nul gezet. In een spel met 2 spelers dienen een aantal aanpassingen te gebeuren.
We zijn nu klaar om onze eerste van drie reizen voor te bereiden. Vooreerst worden er per dag dat onze reis zal duren en afhankelijk van het aantal spelers, een aantal buitfiches (evenveel als het aantal spelers) getrokken. De buitfiches worden op het daarvoor bestemde veld op het spelbord gelegd. De eerste reis duurt bijvoorbeeld vier dagen. Er moeten dus voor vier dagen buitfiches getrokken worden. De tweede reis neemt vijf dagen in beslag en de derde reis zes dagen.
Eén speler (vrij te kiezen) schudt zijn stapel met karakterkaarten en neemt zes willekeurig getrokken kaarten in zijn hand. Hij leest luidop de nummers van de getrokken karakterkaarten voor. Iedere speler neemt nu dezelfde zes kaarten in zijn hand. Tot slot ontvangt iedere speler bij het begin van de reis een aantal dubloenen. Het aantal dubloenen dat een speler krijgt, vindt hij terug onder zijn reputatiefiche op het reputatiespoor.
We zijn klaar om onze eerste reis aan te vatten. Bij het begin van iedere dag dat een reis duurt, kiezen alle spelers één karakterkaart uit hun hand en leggen die gedekt voor zich neer. Als alle spelers een kaart gekozen hebben, worden de kaarten gelijktijdig omgedraaid. In volgorde van rang (nummer links boven de kaart, 1 laagste, 40 hoogste). Bij gelijkheid van rang legt de speler met de hoogste reputatie zijn kaart rechts.
Als alle kaarten op het eiland (bovenaan het spelbord) gelegd zijn, doorlopen de spelers de drie fasen die een dag telt (dag, avondschemer, nacht). Tijdens de dagfase wordt, beginnende met de meest linkse kaart de dageigenschappen van de karakters geactiveerd.
In de avondschemerfase gaan we van rechts naar links. Iedere speler wiens karakterkaart geactiveerd wordt, ontvangt een buitfiche (als er nog voor handen zijn) uit het aanbod van die dag. Als zijn kaart of de pas genomen buitfiche ook avondschemereigenschappen heeft, worden die nu geactiveerd. Na afloop van de avondschemerfase neemt de speler zijn karakterkaart (als die er nog ligt) van het eiland weg en legt die open voor zich (in zijn schip).
Tijdens de nachtfase worden de nachteigenschappen geactiveerd van alle aanwezige karakterkaarten in het schip van de speler (kaarten die open op tafel voor de speler liggen).
Als een dag voorbij is, kiezen de spelers weer elk één kaart uit hun hand en herhalen ze de beschreven stappen hierboven. Als de laatste dag van een reis is beëindigd, activeren alle spelers de ankereigenschappen van de karakterkaarten in hun schip en van hun buitfiches. Daarna verhoogt iedere speler zijn scoreschijf met het aantal dubloenen die hij gedurende deze reis verworven heeft. Daarna legt de speler de verworven dubloenen terug in de voorraad. Alle buitfiches en karakterkaarten in de schepen van de speler (tenzij anders vermeld) worden afgelegd. De buitfiches gaan terug in de buidel, de karakterkaarten worden op het kerkhof (een speciale tegel) gelegd. De niet gespeelde karakterkaarten houden de spelers in hun hand.
Daarna wordt alles weer voorbereid voor de volgende reis. Wie op het einde van de derde reis de meeste dubloenen heeft, wint.
Copyright Henk Rolleman
Libetalia, de winden van Galecrest is een heruitgave van Libertalia, een spel in 2012 door Marabunta onder de vleugels van Asmodée uitgebracht. Stonemaier Games is verantwoordelijk voor de heruitgave en 999 Games zorgde voor de Nederlandse versie.
Naast een volledig vernieuwd design (veel lichter van kleur dan het origineel) zitten er per speler meer (40 ipv 30) en andere karakterkaarten in dan in het originele spel. Ook de buitfiches kregen vernieuwde eigenschappen en er kan gekozen worden voor kalme eigenschappen (eenvoudig en vriendelijk) of stormeigenschappen (complexer en doortrapt) of met een willekeurige combinatie van de twee spelen. Dit zorgt voor meer variatie en een grotere herspeelbaarheid.
De belangrijkste vernieuwing is het reputatiespoor. In de oorspronkelijke versie hadden de karakterkaarten naast een cijfer ook een letter. Als spelers een kaart met hetzelfde cijfer kozen, dan werd de kaart met de laagste letter als eerste gelegd. Door het reputatiespoor kunnen spelers meer sturen en is het oplossen van een gelijkspel minder aan willekeur onderhevig.
In de nieuwe versie is het ook mogelijk om met twee spelers (lichtjes aangepaste regels) of zelfs een soloversie te spelen. Dit laatste zou ik niet aanbevelen, want het spelplezier in Libertalia is behoorlijk afhankelijk van de interactie tussen de verschillende spelers. Daarbij is minstens vier spelers toch wel aanbevolen om ten volle van Libertalia te kunnen genieten.
Libertalia, de winden van Galecrest is een venijnig spelletje. Iedere speler beschikt voor al zijn reizen over dezelfde karakterkaarten. Niet alle karakterkaarten worden gebruikt, zodat ieder spel anders is. Het is aan de speler om te bepalen welk karakter hij wanneer inzet. Op het juiste moment het juiste karakter spelen, is de sleutel naar de overwinning. Als speler moet je een keuze maken of de dageigenschap van het karakter belangrijker is dan als eerste een buitfiche te mogen kiezen tijdens de avondschemerfase. Je kunt andere spelers perfect dwars zitten. Dit is ook een deel het opzet van Libertalia. Bepaalde eigenschappen zijn bedoeld om keet te schoppen.
Spelers die hier niet van houden, zullen gillend weglopen van Libertalia. Je zal maar een strak strategisch plan in gedachten hebben om dan te moeten vaststellen dat een andere speler als enige doel heeft dit plan te dwarsbomen. De winnende speler zal te gepasten tijde andere spelers stoppen in hun opmars maar er ook voor zorgen dat er voldoende goud in het eigen laatje komt.
Libertalia komt het best tot zijn recht vanaf vier spelers en is ook perfect speelbaar met vijf of zes spelers. De spelregels zijn eenvoudig. Het spel is kaart gestuurd. Gelukkig zijn de eigenschappen op de kaart duidelijk en heb je weinig bijkomende uitleg nodig om het spel te snappen.
Er zit wel een addertje onder het gras. Libertalia is ontzettend leuk met gelijkgestemde spelers. Ik verklaar me nader. Als je Libertalia wil winnen, moet je constant proberen in te schatten wat de andere spelers zullen doen. Iedereen beschikt over dezelfde kaarten. Bepaalde kaarten moet je als eerste kunnen spelen tijdens de dagfase, anderen wil je vooraan de rij liggen hebben tijdens de avondschemeravond. Bepaalde effecten hebben namelijk enkel zin als je als eerste aan de beurt komt. Daarom moet je proberen binnen te dringen in de gedachtengang van de medespelers en dat maakt Libertalia, in mijn ogen bijzonder leuk. Ik heb Libertalia wel eens de mist weten ingaan als je het speelt met spelers die het spel niet zo goed doorhebben of die zomaar wat doen. De willekeur overheerst dan en dan is het spelen van Libertalia vaak chaotisch, onvoorspelbaar en gewoon minder leuk.
Hoe dan ook, de remake van Libertalia is een verbeterde versie van het origineel. En in het juiste gezelschap, vooral voor spelers die zichzelf niet al te serieus nemen en voor wie het pestelement geen belemmering is, is Libertalia, de winden van Galecrest een heel vermakelijk spelletje. Je mag me altijd opbellen om een potje te komen spelen.
Daar gaan we weer. Mogen we weer de piraat uithangen. En niet zomaar een piraat, neen beste vrienden, een luchtpiraat. Een piraat die vliegt? Yep en niet met een vliegtuig maar met een heus zeilschip. De Vliegende Hollander in het echt dus. En wat doen luchtpiraten hoor ik u vragen? Wel, identiek als echte piraten. Ze gaan op zoek naar avontuur, schatten en roem. Hoe doen ze dat als ze de zeven zeeën niet bevaren, vraagt u zich terecht af? Wel, ze vliegen in de lucht tot ze een of ander eiland zien waarop ze dan landen, in de hoop daar, je weet wel, avonturen, schatten en roem te vinden. Libertalia, de winden van Galecrest, we komen eraan!
Gedurende drie reizen proberen de spelers zoveel mogelijk goud te verzamelen. Wie op het einde van de drie reizen namelijk het meest goud verzamelde, mag zich tot beste luchtpiraat van Libertalia kronen en wint glansrijk.
Het spelmateriaal bestaat uit 1 speelbord, 7 buittegels, 48 buitfiches en bijhorende buidel en 54 dubloenen. Iedere speler ontvangt 40 genummerde karakterkaarten, 1 reputatiefiche, 1 scoreschijf en 1 kerkhoftegel.
Vooraleer er kan gestart worden, dienen de spelers af te spreken of ze het spelbord met de kalme kant of de stormkant gebruiken. De zeven buittegels kunnen ook gebruikt worden om een variabel spelbord te maken. Je kan dus het spel met drie verschillende beginsituaties spelen (kalm, storm of een combinatie van beide).
De spelers schudden hun genummerde karakterkaarten niet. Iedere speler beschikt over dezelfde 40 karakterkaarten. De zes reputatiefiches (ongeacht het aantal spelers worden de zes reputatiefiches altijd gebruikt) worden geschud en in willekeurige volgorde op het reputatiespoor op het spelbord gelegd. Ieder scorespoor van elke speler wordt op nul gezet. In een spel met 2 spelers dienen een aantal aanpassingen te gebeuren.
We zijn nu klaar om onze eerste van drie reizen voor te bereiden. Vooreerst worden er per dag dat onze reis zal duren en afhankelijk van het aantal spelers, een aantal buitfiches (evenveel als het aantal spelers) getrokken. De buitfiches worden op het daarvoor bestemde veld op het spelbord gelegd. De eerste reis duurt bijvoorbeeld vier dagen. Er moeten dus voor vier dagen buitfiches getrokken worden. De tweede reis neemt vijf dagen in beslag en de derde reis zes dagen.
Eén speler (vrij te kiezen) schudt zijn stapel met karakterkaarten en neemt zes willekeurig getrokken kaarten in zijn hand. Hij leest luidop de nummers van de getrokken karakterkaarten voor. Iedere speler neemt nu dezelfde zes kaarten in zijn hand. Tot slot ontvangt iedere speler bij het begin van de reis een aantal dubloenen. Het aantal dubloenen dat een speler krijgt, vindt hij terug onder zijn reputatiefiche op het reputatiespoor.
We zijn klaar om onze eerste reis aan te vatten. Bij het begin van iedere dag dat een reis duurt, kiezen alle spelers één karakterkaart uit hun hand en leggen die gedekt voor zich neer. Als alle spelers een kaart gekozen hebben, worden de kaarten gelijktijdig omgedraaid. In volgorde van rang (nummer links boven de kaart, 1 laagste, 40 hoogste). Bij gelijkheid van rang legt de speler met de hoogste reputatie zijn kaart rechts.
Als alle kaarten op het eiland (bovenaan het spelbord) gelegd zijn, doorlopen de spelers de drie fasen die een dag telt (dag, avondschemer, nacht). Tijdens de dagfase wordt, beginnende met de meest linkse kaart de dageigenschappen van de karakters geactiveerd.
In de avondschemerfase gaan we van rechts naar links. Iedere speler wiens karakterkaart geactiveerd wordt, ontvangt een buitfiche (als er nog voor handen zijn) uit het aanbod van die dag. Als zijn kaart of de pas genomen buitfiche ook avondschemereigenschappen heeft, worden die nu geactiveerd. Na afloop van de avondschemerfase neemt de speler zijn karakterkaart (als die er nog ligt) van het eiland weg en legt die open voor zich (in zijn schip).
Tijdens de nachtfase worden de nachteigenschappen geactiveerd van alle aanwezige karakterkaarten in het schip van de speler (kaarten die open op tafel voor de speler liggen).
Als een dag voorbij is, kiezen de spelers weer elk één kaart uit hun hand en herhalen ze de beschreven stappen hierboven. Als de laatste dag van een reis is beëindigd, activeren alle spelers de ankereigenschappen van de karakterkaarten in hun schip en van hun buitfiches. Daarna verhoogt iedere speler zijn scoreschijf met het aantal dubloenen die hij gedurende deze reis verworven heeft. Daarna legt de speler de verworven dubloenen terug in de voorraad. Alle buitfiches en karakterkaarten in de schepen van de speler (tenzij anders vermeld) worden afgelegd. De buitfiches gaan terug in de buidel, de karakterkaarten worden op het kerkhof (een speciale tegel) gelegd. De niet gespeelde karakterkaarten houden de spelers in hun hand.
Daarna wordt alles weer voorbereid voor de volgende reis. Wie op het einde van de derde reis de meeste dubloenen heeft, wint.
Copyright Henk Rolleman
Libetalia, de winden van Galecrest is een heruitgave van Libertalia, een spel in 2012 door Marabunta onder de vleugels van Asmodée uitgebracht. Stonemaier Games is verantwoordelijk voor de heruitgave en 999 Games zorgde voor de Nederlandse versie.
Naast een volledig vernieuwd design (veel lichter van kleur dan het origineel) zitten er per speler meer (40 ipv 30) en andere karakterkaarten in dan in het originele spel. Ook de buitfiches kregen vernieuwde eigenschappen en er kan gekozen worden voor kalme eigenschappen (eenvoudig en vriendelijk) of stormeigenschappen (complexer en doortrapt) of met een willekeurige combinatie van de twee spelen. Dit zorgt voor meer variatie en een grotere herspeelbaarheid.
De belangrijkste vernieuwing is het reputatiespoor. In de oorspronkelijke versie hadden de karakterkaarten naast een cijfer ook een letter. Als spelers een kaart met hetzelfde cijfer kozen, dan werd de kaart met de laagste letter als eerste gelegd. Door het reputatiespoor kunnen spelers meer sturen en is het oplossen van een gelijkspel minder aan willekeur onderhevig.
In de nieuwe versie is het ook mogelijk om met twee spelers (lichtjes aangepaste regels) of zelfs een soloversie te spelen. Dit laatste zou ik niet aanbevelen, want het spelplezier in Libertalia is behoorlijk afhankelijk van de interactie tussen de verschillende spelers. Daarbij is minstens vier spelers toch wel aanbevolen om ten volle van Libertalia te kunnen genieten.
Libertalia, de winden van Galecrest is een venijnig spelletje. Iedere speler beschikt voor al zijn reizen over dezelfde karakterkaarten. Niet alle karakterkaarten worden gebruikt, zodat ieder spel anders is. Het is aan de speler om te bepalen welk karakter hij wanneer inzet. Op het juiste moment het juiste karakter spelen, is de sleutel naar de overwinning. Als speler moet je een keuze maken of de dageigenschap van het karakter belangrijker is dan als eerste een buitfiche te mogen kiezen tijdens de avondschemerfase. Je kunt andere spelers perfect dwars zitten. Dit is ook een deel het opzet van Libertalia. Bepaalde eigenschappen zijn bedoeld om keet te schoppen.
Spelers die hier niet van houden, zullen gillend weglopen van Libertalia. Je zal maar een strak strategisch plan in gedachten hebben om dan te moeten vaststellen dat een andere speler als enige doel heeft dit plan te dwarsbomen. De winnende speler zal te gepasten tijde andere spelers stoppen in hun opmars maar er ook voor zorgen dat er voldoende goud in het eigen laatje komt.
Libertalia komt het best tot zijn recht vanaf vier spelers en is ook perfect speelbaar met vijf of zes spelers. De spelregels zijn eenvoudig. Het spel is kaart gestuurd. Gelukkig zijn de eigenschappen op de kaart duidelijk en heb je weinig bijkomende uitleg nodig om het spel te snappen.
Er zit wel een addertje onder het gras. Libertalia is ontzettend leuk met gelijkgestemde spelers. Ik verklaar me nader. Als je Libertalia wil winnen, moet je constant proberen in te schatten wat de andere spelers zullen doen. Iedereen beschikt over dezelfde kaarten. Bepaalde kaarten moet je als eerste kunnen spelen tijdens de dagfase, anderen wil je vooraan de rij liggen hebben tijdens de avondschemeravond. Bepaalde effecten hebben namelijk enkel zin als je als eerste aan de beurt komt. Daarom moet je proberen binnen te dringen in de gedachtengang van de medespelers en dat maakt Libertalia, in mijn ogen bijzonder leuk. Ik heb Libertalia wel eens de mist weten ingaan als je het speelt met spelers die het spel niet zo goed doorhebben of die zomaar wat doen. De willekeur overheerst dan en dan is het spelen van Libertalia vaak chaotisch, onvoorspelbaar en gewoon minder leuk.
Hoe dan ook, de remake van Libertalia is een verbeterde versie van het origineel. En in het juiste gezelschap, vooral voor spelers die zichzelf niet al te serieus nemen en voor wie het pestelement geen belemmering is, is Libertalia, de winden van Galecrest een heel vermakelijk spelletje. Je mag me altijd opbellen om een potje te komen spelen.
- Libertalia. De Winden Van Galecrest (999 Games, 2022)
- Auteur: Paolo Mori
- Artwork: Lamaro Smith
- 1-6 spelers vanaf 14 jaar
- 45-60 minuten
- https://www.999games.nl/libertalia.html
- Adviesprijs: 44,99 euro