Point City
Geplaatst: vr 09 feb 2024, 17:42
Kruisbestuiving van Splendor en Point Salad.
Point Salad vind ik een vlot en geniaal spel. Splendor komt hier na al die jaren nog altijd vaak op tafel. Logisch dus dat ik stond te popelen om Point City aan mijn spellenkast toe te voegen. Het wordt immers omschreven als een combinatie van die twee.
Foto: bol.com
17 beurten. Dat is wat u krijgt om een zo waardevol mogelijke stad te bouwen. In een beurt moet u twee aangrenzende kaarten uit het aanbod (4 rijen van 4 kaarten) kiezen.
Net zoals dat in Point Salad het geval is, zijn de kaarten dubbelzijdig. 1 kant toont grondstoffen, de andere kant een gebouw. Een gebouw legt u direct in uw stad. Aan de bouwkosten moet u onmiddellijk voldoen. Grondstoffen kunt u oppotten.
Ook de vergelijking met Splendor gaat op omdat een groot aantal gebouwen permanente grondstoffen genereren. Die kunt u 1 keer per beurt aanwenden.
Terug naar Point Salad dan. Point City bevat monumentfiches. Die worden na de voltooiing van de stad afgerekend. 2 punten per energiesymbool bijvoorbeeld. U mag zo'n bonusfiche kiezen bij de bouw van een monument.
Het spel eindigt als het aanbod niet meer aangevuld kan worden. De speler met de meest waardevolle stad wordt gevierd.
De vormgeving van Point City is eenvoudig maar mooi en praktisch. De spelregels vind ik misschien iets minder duidelijk. Nochtans is Point City een eenvoudig spel.
Point City bevat 160 kaarten en die moeten volgens niveau gesorteerd worden. Dat neemt wat extra tijd in beslag.
17 keer 2 kaarten trekken. Dat is Point City samengevat. Bij de start bevat het aanbod alleen grondstoffen. Daar komt snel verandering in omdat elke grondstof dat uit het aanbod verdwijnt, wordt vervangen door een gebouw. (En vice versa)
De opdeling volgens niveau zorgt er voor dat de meest waardevolle kaarten pas in de laatste fase van het spel opduiken. Die opbouw is logisch.
Het aanbod is zo variabel dat op het moment zelf handelen de enige optie is. Vlot spelen is daardoor niet altijd mogelijk. Bovendien zorgt het steeds wisselende aanbod er ook voor dat een ‘goede beurt’ vaak eerder met geluk dan met strategie te maken heeft.
Point City kan mij bekoren maar in vergelijking met Point Salad en Splendor moet het de duimen leggen. Point Salad speelt vlotter en heeft een éénduidig puntensysteem, Splendor laat meer opbouw toe.
Point Salad vind ik een vlot en geniaal spel. Splendor komt hier na al die jaren nog altijd vaak op tafel. Logisch dus dat ik stond te popelen om Point City aan mijn spellenkast toe te voegen. Het wordt immers omschreven als een combinatie van die twee.
Foto: bol.com
17 beurten. Dat is wat u krijgt om een zo waardevol mogelijke stad te bouwen. In een beurt moet u twee aangrenzende kaarten uit het aanbod (4 rijen van 4 kaarten) kiezen.
Net zoals dat in Point Salad het geval is, zijn de kaarten dubbelzijdig. 1 kant toont grondstoffen, de andere kant een gebouw. Een gebouw legt u direct in uw stad. Aan de bouwkosten moet u onmiddellijk voldoen. Grondstoffen kunt u oppotten.
Ook de vergelijking met Splendor gaat op omdat een groot aantal gebouwen permanente grondstoffen genereren. Die kunt u 1 keer per beurt aanwenden.
Terug naar Point Salad dan. Point City bevat monumentfiches. Die worden na de voltooiing van de stad afgerekend. 2 punten per energiesymbool bijvoorbeeld. U mag zo'n bonusfiche kiezen bij de bouw van een monument.
Het spel eindigt als het aanbod niet meer aangevuld kan worden. De speler met de meest waardevolle stad wordt gevierd.
De vormgeving van Point City is eenvoudig maar mooi en praktisch. De spelregels vind ik misschien iets minder duidelijk. Nochtans is Point City een eenvoudig spel.
Point City bevat 160 kaarten en die moeten volgens niveau gesorteerd worden. Dat neemt wat extra tijd in beslag.
17 keer 2 kaarten trekken. Dat is Point City samengevat. Bij de start bevat het aanbod alleen grondstoffen. Daar komt snel verandering in omdat elke grondstof dat uit het aanbod verdwijnt, wordt vervangen door een gebouw. (En vice versa)
De opdeling volgens niveau zorgt er voor dat de meest waardevolle kaarten pas in de laatste fase van het spel opduiken. Die opbouw is logisch.
Het aanbod is zo variabel dat op het moment zelf handelen de enige optie is. Vlot spelen is daardoor niet altijd mogelijk. Bovendien zorgt het steeds wisselende aanbod er ook voor dat een ‘goede beurt’ vaak eerder met geluk dan met strategie te maken heeft.
Point City kan mij bekoren maar in vergelijking met Point Salad en Splendor moet het de duimen leggen. Point Salad speelt vlotter en heeft een éénduidig puntensysteem, Splendor laat meer opbouw toe.
- White Goblin Games (2023)
- Auteur: Shawn Stankewich, Molly Johnson, Robert Melvin
- Artwork: Dylan Mangini,
- 1 -4 spelers vanaf 10 jaar
- 30 minuten
- Adviesprijs: 25€