Bordspelmania

Over spelersinteractie in Wingspan

Omdat daar regelmatig discussie over is en dit net zo regelmatig andere draadjes van het onderwerp af haalt, heb ik maar eens voor mezelf opgeschreven wat dat begrip, bij het spelen van Wingspan, voor ons in huis inhoudt. Een regenachtige Paasmorgen leent zich daar uitstekend voor.

Interactie in Wingspan is subtiel, meestal positief en zit door het hele spelletje geweven. Ik noem wat voorbeelden hieronder, waarbij het hopelijk duidelijk wordt dat je Wingspan alleen goed speelt als je goed let op wat je medespelers aan het doen zijn. Er komt gedurende een spelletje Wingspan veel informatie beschikbaar, óók op bordjes van anderen. Informatie die jou helpt om je eigen spel beter proberen te spelen dan je medespeler(s). Acties van anderen kunnen jouw eigen spel beïnvloeden en vice versa.

Er is concurrentie op de rondedoelen. Dat zijn er vier, dus op basis van wat je medespelers aan het bouwen zijn, kun je zelf een strategie bepalen welke je binnen wilt halen en welke je laat schieten.

Er is een open aanbod aan kaarten en er zijn vogels die dat aanbod kunnen aanpassen. Kennis van wat anderen spelen, bepaalt ook wat jij zelf wil pakken en of je dat nu wil doen of inschat dat het ook later kan.

De beschikbare voedsel dobbels in combinatie met wat je bij andere spelers ziet liggen aan voedsel, eieren en kaarten, bepalen je eigen acties. Pak je nu voedsel of laat je eerst de ander liever pakken? Pak je 'vriendelijk' of juist niet?

De roze eigenschappen zijn bij uitstek interactief en kunnen veel opleveren, maar alleen als medespelers iets hebben liggen dat liefst zo vaak mogelijk jouw vogel activeert. Dat zul je toch moeten aflezen van wat ze doen.

Sommige gele eigenschappen hangen samen met een inschatting van andermans bonuskaart.

Veel bruine eigenschappen geven behalve iets aan jezelf ook iets aan een ander. Of ze pikken iets. Of iedereen krijgt hetzelfde en soms jij een beetje meer.

Er zijn ook witte eigenschappen die behalve jouzelf ook anderen iets opleveren. Daarbij is het opletten geblazen, want als de ander een machientje heeft liggen die dat cadeautje heel goed kan gebruiken, heeft diegene er misschien meer aan dan jij.

Er zijn blauwe eigenschappen waarvan de opbrengst afhankelijk is van (het aantal) acties van anderen. Ook hier weer: als je goed kunt inschatten wat de ander gaat doen, leveren deze vogels heel veel op.

Er is de nectar strijd (Oceanië) die zomaar 10% van je punten op kan leveren. Die strijd moet je dus wel aangaan.

Er is een stukje gebiedscontrole met het gebiedenbordje (Azië Duet): plekken die een ander nodig heeft, kun je inpikken en sterker nog: je kunt gebieden van anderen doorbreken en die van jezelf juist proberen aan te sluiten.

Wingspan kun je conform de regels ook met open kaarten spelen. Daarmee is nog meer of ik zou zeggen bijna alle informatie beschikbaar om een juiste volgorde van je eigen acties te bepalen en tactisch te veranderen op basis van wat anderen aan tafel doen.

Tot slot nog een heel andere vorm van interactie aan tafel: het gesprek. Wingspan is een spel over vogels en alle mensen bij ons in huis en veel mensen om ons heen zijn vogelliefhebber. Hoe vaak of met wie dan ook we Wingspan spelen, er ontstaan altijd gesprekjes over verrassende combinaties of acties die thematisch in de roos zijn of juist erg grappig. Daarnaast ziet een vogelliefhebber, juist omdat het een zeer thematisch spelletje is, heel snel bij de andere spelers wat er gebeurt of staat te gebeuren. Die informatie is uiteraard mede bepalend voor je eigen beurten.

Afijn, een heel verhaal weer. Dit is niet bedoeld als een gedegen verhandeling over interactie in Wingspan. En ik ben vast dingen vergeten. Maar ik hoop dat een beetje duidelijk is waarom ik Wingspan toch een behoorlijk interactief spel vind. Dit spelelement, samen met de gave kaartcombinaties, de eindeloze verrassingen, het thema en de mooie illustraties maken Wingspan zo'n topspel voor ons.

Positive interactie vind ik wel goede omschrijving eerlijk gezegd. Enerzijds om de interactie in Wingspan te omschrijven, anderzijds wat voor mij het probleem is en waarom ik spreek van geen of weinig interactie.
En dat heeft uiteraard met persoonlijke voorkeur te maken. Ik hou meer van wat we dan misschien negatieve interactie moeten noemen: opties die geblokkeerd worden of acties die minder goed worden door wat de tegenstander doet. En dat heeft Wingspan een beetje, bv bij het voedsel of het pakken van vogels. Maar dat is vrij subtiel (ook daar ben ik het mee eens) en er zit (naar mijn mening) een element in waar ik ook minder een fan van ben, en dat is dat een belangrijk deel van de keuze niet bepaald wordt door de tegenstander. Daar bedoel ik mee: neem je dat voedsel of die kaart vooral om de ander te hinderen, of vooral omdat het voor jezelf de beste optie is en het meer een kleine bonus is dat de ander daar last van heeft?
En misschien, inderdaad, als je heel veel Wingspan speelt gaat dat tweede aspect iets meer meespelen, maar daar heb ik zelf veel te weinig bordspel uren per week voor, helaas.
Mijn favoriete vergelijkende voorbeeld is Stenen Tijdperk. Daar kun je heel snel en makkelijk zien dat de ander een bepaald huisje wil bouwen of een bepaalde grondstof nodig heeft. En kun je dus ook heel snel de afweging maken om een zet en worker(s) in te zetten om dat te blokkeren. En soms zonder dat het jou die beurt iets oplevert, en dat is soms toch de juiste keus. Bij Wingspan is die vergelijkbare afweging, voor mij althans, minder evident en minder direct ingegeven door wat de tegenstander gaat doen.

Ik begrijp bovenstaande verhalen heel erg goed en snap de vorm van interactie die bedoeld wordt.

Dat maakt voor mij persoonlijk Wingspan nog geen spel met veel interactie.
Op een schaal van 1 tot 10 kom ik dan uit op een 4. Een spel zonder enige vorm van interactie is een puzzel. Daar zit Wingspan wel boven.

Goed omschreven al speel ik niet met de Oceanië score want dan is nectar te powerful.

Aanvullend:
Met ex speelde ik vrijwel alle potjes tegen de automa. Dan krijg je denk ik zelfs de meeste interactie want bij iedereen gaan de kaarten open.
Je kunt dan veel overleggen en zelfs kaarten, eieren en voedsel aan de ander geven (krijgt de automa wel iets voor, maar als het voor je beide meer opbrengt gedurende het spel is dat het overwegen waard).

De automa versie is dus de meest interactieve versie van Wingspan! Sorry, Pura maar daar kunnen al jouw voorbeelden niet tegen op.

WTULTC schreef: Goed omschreven al speel ik niet met de Oceanië score want dan is nectar te powerful.

Aanvullend:
Met ex speelde ik vrijwel alle potjes tegen de automa. Dan krijg je denk ik zelfs de meeste interactie want bij iedereen gaan de kaarten open.
Je kunt dan veel overleggen en zelfs kaarten, eieren en voedsel aan de ander geven (krijgt de automa wel iets voor, maar als het voor je beide meer opbrengt gedurende het spel is dat het overwegen waard).

De automa versie is dus de meest interactieve versie van Wingspan! Sorry, Pura maar daar kunnen al jouw voorbeelden niet tegen op.

Kleine correctie, voordat er misverstanden ontstaan: je bedoelt hier niet de solovariant maar de samenwerkvariant van Wingspan (regelboekje Oceanië), oftewel samen spelen tegen de 'Automarazzi'. Die is logischerwijze inderdaad heel interactief te noemen. Goeie aanvulling!

@ Edwin: in mijn definitie van interactie scoort Wingspan wel iets hoger dan bij jou. Verschillende definitie, verschillende uitkomst. Mijn probleem bij veel directer interactie: blokkeren, gebiedscontrole, strijd, eliminatie... is dat het een stuk irrationaliteit, willekeur en chaos veroorzaakt. Interactie is dan wel puik en stevig maar de controle is dan wel weg.

@ Lord: voorbeeld Stenen Tijdperk. Alweer een tijd geleden maar ik kan me wel herinneren dat medespelers niet in de gaten kregen wat ik wilde gaan doen. Gewoon genoeg voorraad aanleggen en daarmee zorgen dat je meerdere keuzes hebt. Met de hongerstrategie ook weleens gewonnen, wat ik eigenlijk geen plus vond. Het blokkeren van anderen is natuurlijk wel een interactief motief dat inderdaad niet echt in Wingspan zit. Hoewel het wegnemen van een kaart die een ander wil hebben wel op hetzelfde neerkomt. Waarbij dan nog geldt dat je in Wingspan vaak kunt zien wat de ander nodig heeft omdat je het tableau kunt zien, en in Stenen Tijdperk toch vaak niet.

Interactie hoeft voor mij niet per se direct te zijn. Maar bij Wingspan heb je geen actieve velden die bezet kunnen raken. Als iedereen deze beurt een kaart wil trekken kan dat.

Bij een worker placement kun je bijvoorbeeld als enige de actie hout pakken doen. Dat maakt het al interactiever voor mij zonder directe aanval.

Ook een spel als Puerto Rico of Cuba hebben met de actiekaart die je kiest meer interactie dan een Earth. Als ik kies om goederen te verschepen als anderen geen goederen hebben heb ik meer profijt.

Gisteren bijvoorbeeld weer eens het Dorp van tafel gehaald. Dat voelt voor mij als een spel met meer interactie zonder daadwerkelijk blokkeren, aanvallen of gebieden innemen.

Ik denk dat het hem zit in wat je onder interactie verstaat:
"Interactie is een wisselwerking, een wederzijdse actie tussen mensen, dieren of dingen."

In Wingspan heb je geen interactie met je medespelers, maar via een tussenstap: het spel.

Als ik een kaart of dobbelsteen van het bord pak, vind ik niet dat ik interactie met mijn medespelers heb (ook al zat iemand anders ook op die kaart te azen), anders dan als ik iets rechtstreeks van iemand anders afpak.

Als je een kaart activeert die een ander ook wat geeft is er al wat meer rechtsreekse interactie, maar ook dat is dan meer een effect omdat ik zelf die kaart wil activeren, dan dat ik het doe om met mijn medespeler(s) te 'interacten'.

Voor mij is interactie meer: communiceren/overleggen met elkaar over dingen, of acties doen waarmee je rechtsreeks je tegenstanders kan aanvallen oid.

De Spellenreporter schreef: In Wingspan heb je geen interactie met je medespelers, maar via een tussenstap: het spel.

‘Het spel’ lijkt mij per definitie altijd als tussenstap aanwezig (met een gewelddadige Kubb variant wellicht als uitzondering).

Erwin schreef:

De Spellenreporter schreef: In Wingspan heb je geen interactie met je medespelers, maar via een tussenstap: het spel.

‘Het spel’ lijkt mij per definitie altijd als tussenstap aanwezig (met een gewelddadige Kubb variant wellicht als uitzondering).

In elk geval al iedereen bedankt voor het aanzwengelen van deze discussie want daardoor vandaag weer eens Wingspan gespeeld. Ik heb er geen sterke mening over omdat ik het niet vervelend vind als er weinig interactie is.
Fun fact, vandaag deed voor het eerst mijn moeder van 82 mee.

siepie schreef: In elk geval al iedereen bedankt voor het aanzwengelen van deze discussie want daardoor vandaag weer eens Wingspan gespeeld. Ik heb er geen sterke mening over omdat ik het niet vervelend vind als er weinig interactie is.
Fun fact, vandaag deed voor het eerst mijn moeder van 82 mee.

Wow! Dat is leuk! Ik krijg mijn moeder van 80 niet verder dan Rummicub of Scrabble... (oké, ik klaag niet, ook prima spelletjes)(edit: over interactie gesproken.)

"Wow! Dat is leuk! Ik krijg mijn moeder van 80 niet verder dan Rummicub of Scrabble... (oké, ik klaag niet, ook prima spelletjes)(edit: over interactie gesproken.)"

Scrabble barst van de interactie. Zowel door wat je legt als waar je legt. Welke kansen geef je de ander om jouw woord te verlengen en naar welke plekken kunnen bereikt worden door het woord dat jij bouwt. En hoe makkelijk kan je dan de beste plekken (drie keer woordwaardes) bereiken? Als je alleen voor jezelf speelt en gewoon iedere keer het meest opleverende woord legt, is de kans groot dat je afgeslacht wordt als je tegen een Scrabble-pro speelt die wel rekening houdt met het positiespel.

(Sorry, kon het niet laten om het op te nemen voor één van mijn favoriete spellen die door de spellenwereld ondergewaardeerd wordt).

En terug naar Wingspan, in het begin speel je misschien niet heel interactief, maar hoe beter je het spel leert kennen, hoe meer je rekening gaat houden met wat de impact van jouw keuzes en acties is op de ander(en).

Dagmar schreef: "Wow! Dat is leuk! Ik krijg mijn moeder van 80 niet verder dan Rummicub of Scrabble... (oké, ik klaag niet, ook prima spelletjes)(edit: over interactie gesproken.)"

Scrabble barst van de interactie. Zowel door wat je legt als waar je legt. Welke kansen geef je de ander om jouw woord te verlengen en naar welke plekken kunnen bereikt worden door het woord dat jij bouwt. En hoe makkelijk kan je dan de beste plekken (drie keer woordwaardes) bereiken? Als je alleen voor jezelf speelt en gewoon iedere keer het meest opleverende woord legt, is de kans groot dat je afgeslacht wordt als je tegen een Scrabble-pro speelt die wel rekening houdt met het positiespel.

(Sorry, kon het niet laten om het op te nemen voor één van mijn favoriete spellen die door de spellenwereld ondergewaardeerd wordt).

En terug naar Wingspan, in het begin speel je misschien niet heel interactief, maar hoe beter je het spel leert kennen, hoe meer je rekening gaat houden met wat de impact van jouw keuzes en acties is op de ander(en).

Mijn "over interactie gesproken" gold de interactie met een oude moeder via een spelletje, niet het spelletje Scrabble. Helemaal met je eens over interactie in dat spel. En ook over Wingspan sla je de spijker natuurlijk op zijn kop: je zult het vaker moeten spelen om de subtiele vormen van interactie te kunnen gaan zien en eventueel waarderen.

Wordt interactie niet door elkaar gehaald met taktiek?

Als je niet zou kunnen reageren op wat tegenspelers doen en je echt alleen solo bezig bent is het een puzzle die je maakt. Doordat je wel reageert op wat anderen doen maar je hen geen acties ontneemt of direct beïnvloed lijkt me meer sprake van taktiek dan van interactie.

Edwin84 schreef: Wordt interactie niet door elkaar gehaald met taktiek?

Als je niet zou kunnen reageren op wat tegenspelers doen en je echt alleen solo bezig bent is het een puzzle die je maakt. Doordat je wel reageert op wat anderen doen maar je hen geen acties ontneemt of direct beïnvloed lijkt me meer sprake van taktiek dan van interactie.

Tactisch handelen of tactiek is volgens mij een vorm van interactie, ook in een bordspel. Tactiek is proactief (bijvoorbeeld een strategie volgend) en/of reactief (bijvoorbeeld omgaan met veranderende omstandigheden) en lokt reactie (van de medespelers) uit, ergo het is per definitie interactief.