Forest Shuffle Dartmoor: andere kaarten, (bijna) zelfde spel - recensie
Geplaatst: di 21 okt 2025, 15:33
Als je Dartmoor hebt zitten spelen en daarna met zijn allen langs een elzen- en wilgensingel naar de waddendijk fietst, waar de graspiepers, tapuiten en wulpen je om de oren vliegen, dan lopen spel- en vakantiebeleving vrolijkmakend in elkaar over. Voor ons alvast een pluspunt voor deze zelfstandig te spelen telg van Forest Shuffle. Van de ontwerper met de studentikoze en ietwat mysterieuze naam Kosch.
Thema
Forest Shuffle Dartmoor had net zo goed 'Forest Shuffle in de lage landen' kunnen heten, want op het Dartmoor schaap na, komen alle afgebeelde plant- en diersoorten voor in onze Nederlandse veengebieden. En op de Wadden dus. Als je het gaat spelen, blijken de spelmotieven mooi aan te sluiten op het thema van de kaarten. Net als bij het origineel, kloppen de relaties behoorlijk goed. Buizerds en adders zijn dol op muizen, wulpen en grutto's houden van het drassige veen, krabbenscheer en libellen hebben een sterke natuurlijke relatie met elkaar, de bomen passen allemaal in de voor onze contreien zo bekende broekbossen en veenwouden... en zo kan ik het hele pak kaarten wel doorlopen. Dat doe ik niet, hoewel dat voor het evenwicht der recensies wel goed zou zijn. Ik vind het namelijk opvallend hoe weinig aandacht er is voor deze thematische kleur en kracht van Forest Shuffle; geen enkele recensie die ik tot nu toe heb gelezen, benoemt dit aspect. Dat zou het werk dat erin heeft gezeten, en de liefde die eruit spreekt voor de natuur om ons heen, best verdienen. Afijn, bij dezen dus. Ik vind Dartmoor, net als het originele Forest Shuffle, een prestatie van formaat als het gaat om het verbinden van spel en natuurthema. Natuurlijk gaat ook dit spel uiteindelijk om de punten, maar de eerste potjes zijn een feest van herkenning en beleving. Alles wat om je heen groeit & bloeit, kruipt, loopt & vliegt, krijgt mooi geïllustreerd weer leven op tafel.
Hoe speelt het?
Forest Shuffle is ons "leukste slechte kaartspel in huis". Zou Dartmoor het "slechte" uit deze omschrijving kunnen halen? Helaas is dat niet het geval. Na de eerste potjes lijkt het een gestroomlijnder en gebalanceerder spel. De puntenexplosies zijn wat minder extreem, zonder dat het fijne combineren eraf gaat. De interactie en het zoeken naar multipliers zijn grofweg hetzelfde gebleven, maar het lijkt erop dat de onmatigheid eruit is ontworpen. Het Dartmoor schaap is sterk, maar niet zo extreem als het damhert uit het origineel. De buizerd is iets minder sterk als de havik. De wolf ontbreekt geheel. Het is allemaal wat gemiddelder.
Omdat er minder verschillende boomsymbolen zijn, zijn de reeën iets sterker geworden en heb je sneller het bonuseffect te pakken. Allemaal oké dus.
Maar toch, ondanks al deze mildheid komt na enkele potjes toch de ergernis terug als iemand vijf konijnen achter elkaar speelt en daarmee tientallen punten in een beurt pakt omdat ze ook al twee dassen had liggen. Of de lichte teleurstelling als je probeert de vleermuizen te laten werken, wat opnieuw niet lukt. Speltechnisch is het allemaal lekker fris, die eerste potjes, maar daarna wordt het weer 'gewoon' Forest Shuffle met andere kaarten. Iets minder goed misschien nog, want met enige regelmaat heb je een kaartenset in handen waar je eigenlijk niet veel mee kunt. De interactie is wèl nagenoeg hetzelfde gebleven: gooi nooit zomaar kaarten op de open plek, want die kunnen precies goed vallen voor je medespelers. Blijven opletten is het devies.
Echt anders zijn wel de nieuwe liggende landschapskaarten, of beter gezegd bodemsystemen. Die vragen nét weer ander denkwerk. Ze zijn een scoringscategorie in zichzelf, of laten andere kaarten scoren, en ze geven boven en onder twee plaatsen voor planten en dieren. Links en rechts is dus geen plek. Dat had best anders gekund, als we het thema er weer even bij halen. Horizontaal, dus aan de zijkant van al die bodemsystemen, hadden talloze paddenstoelen kunnen groeien die vervolgens weer hadden kunnen helpen met je bomen of struiken. Enfin, ik voel een uitbreiding aankomen. Het puzzelige effect blijft hoe dan ook aangenaam, maar is wel iets ingewikkelder met die dwarse kaarten. De briljante eenvoud van het origineel vond ik ook wel wat hebben.
De grotkaarten tot slot zijn ook iets anders en geven een kleine kickstart in het begin. Veel betekenis heeft dat niet, maar geinig is het wel. Het hadden er meer mogen zijn. Misschien voegen we de grotten uit de derde uitbreiding van het origineel wel toe.
Samenvattend: de landschapjes zijn anders, de meeste planten en dieren zijn anders, de grotten zijn verschillend, de supercombo's zijn iets minder super, maar verder blijft het gewoon Forest Shuffle. De ergernis over te grote puntenverschillen is wat minder, maar de lol van de super combinaties ook.
Conclusie: Dartmoor is zeer vergelijkbaar met het originele Forest Shuffle en is eigenlijk alleen echt anders als het thema je aanspreekt. Als het natuurthema je niets doet en je Forest Shuffle al in huis hebt, kun je Dartmoor lekker laten liggen.
Forest Shuffle: Dartmoor
2-5 spelers, 10+
Ontwerp: Kosch
Artwork: Toni Llobet, Judit Piella
Uitgave: Lookout Games, 2025
Thema
Forest Shuffle Dartmoor had net zo goed 'Forest Shuffle in de lage landen' kunnen heten, want op het Dartmoor schaap na, komen alle afgebeelde plant- en diersoorten voor in onze Nederlandse veengebieden. En op de Wadden dus. Als je het gaat spelen, blijken de spelmotieven mooi aan te sluiten op het thema van de kaarten. Net als bij het origineel, kloppen de relaties behoorlijk goed. Buizerds en adders zijn dol op muizen, wulpen en grutto's houden van het drassige veen, krabbenscheer en libellen hebben een sterke natuurlijke relatie met elkaar, de bomen passen allemaal in de voor onze contreien zo bekende broekbossen en veenwouden... en zo kan ik het hele pak kaarten wel doorlopen. Dat doe ik niet, hoewel dat voor het evenwicht der recensies wel goed zou zijn. Ik vind het namelijk opvallend hoe weinig aandacht er is voor deze thematische kleur en kracht van Forest Shuffle; geen enkele recensie die ik tot nu toe heb gelezen, benoemt dit aspect. Dat zou het werk dat erin heeft gezeten, en de liefde die eruit spreekt voor de natuur om ons heen, best verdienen. Afijn, bij dezen dus. Ik vind Dartmoor, net als het originele Forest Shuffle, een prestatie van formaat als het gaat om het verbinden van spel en natuurthema. Natuurlijk gaat ook dit spel uiteindelijk om de punten, maar de eerste potjes zijn een feest van herkenning en beleving. Alles wat om je heen groeit & bloeit, kruipt, loopt & vliegt, krijgt mooi geïllustreerd weer leven op tafel.
Hoe speelt het?
Forest Shuffle is ons "leukste slechte kaartspel in huis". Zou Dartmoor het "slechte" uit deze omschrijving kunnen halen? Helaas is dat niet het geval. Na de eerste potjes lijkt het een gestroomlijnder en gebalanceerder spel. De puntenexplosies zijn wat minder extreem, zonder dat het fijne combineren eraf gaat. De interactie en het zoeken naar multipliers zijn grofweg hetzelfde gebleven, maar het lijkt erop dat de onmatigheid eruit is ontworpen. Het Dartmoor schaap is sterk, maar niet zo extreem als het damhert uit het origineel. De buizerd is iets minder sterk als de havik. De wolf ontbreekt geheel. Het is allemaal wat gemiddelder.
Omdat er minder verschillende boomsymbolen zijn, zijn de reeën iets sterker geworden en heb je sneller het bonuseffect te pakken. Allemaal oké dus.
Maar toch, ondanks al deze mildheid komt na enkele potjes toch de ergernis terug als iemand vijf konijnen achter elkaar speelt en daarmee tientallen punten in een beurt pakt omdat ze ook al twee dassen had liggen. Of de lichte teleurstelling als je probeert de vleermuizen te laten werken, wat opnieuw niet lukt. Speltechnisch is het allemaal lekker fris, die eerste potjes, maar daarna wordt het weer 'gewoon' Forest Shuffle met andere kaarten. Iets minder goed misschien nog, want met enige regelmaat heb je een kaartenset in handen waar je eigenlijk niet veel mee kunt. De interactie is wèl nagenoeg hetzelfde gebleven: gooi nooit zomaar kaarten op de open plek, want die kunnen precies goed vallen voor je medespelers. Blijven opletten is het devies.
Echt anders zijn wel de nieuwe liggende landschapskaarten, of beter gezegd bodemsystemen. Die vragen nét weer ander denkwerk. Ze zijn een scoringscategorie in zichzelf, of laten andere kaarten scoren, en ze geven boven en onder twee plaatsen voor planten en dieren. Links en rechts is dus geen plek. Dat had best anders gekund, als we het thema er weer even bij halen. Horizontaal, dus aan de zijkant van al die bodemsystemen, hadden talloze paddenstoelen kunnen groeien die vervolgens weer hadden kunnen helpen met je bomen of struiken. Enfin, ik voel een uitbreiding aankomen. Het puzzelige effect blijft hoe dan ook aangenaam, maar is wel iets ingewikkelder met die dwarse kaarten. De briljante eenvoud van het origineel vond ik ook wel wat hebben.
De grotkaarten tot slot zijn ook iets anders en geven een kleine kickstart in het begin. Veel betekenis heeft dat niet, maar geinig is het wel. Het hadden er meer mogen zijn. Misschien voegen we de grotten uit de derde uitbreiding van het origineel wel toe.
Samenvattend: de landschapjes zijn anders, de meeste planten en dieren zijn anders, de grotten zijn verschillend, de supercombo's zijn iets minder super, maar verder blijft het gewoon Forest Shuffle. De ergernis over te grote puntenverschillen is wat minder, maar de lol van de super combinaties ook.
Conclusie: Dartmoor is zeer vergelijkbaar met het originele Forest Shuffle en is eigenlijk alleen echt anders als het thema je aanspreekt. Als het natuurthema je niets doet en je Forest Shuffle al in huis hebt, kun je Dartmoor lekker laten liggen.
Forest Shuffle: Dartmoor
2-5 spelers, 10+
Ontwerp: Kosch
Artwork: Toni Llobet, Judit Piella
Uitgave: Lookout Games, 2025
