Dierenrijk: Ark Nova met valeriaan… en een beetje speed - recensie
Geplaatst: wo 19 nov 2025, 21:07
Dierenrijk is met grote woorden aangekondigd als een ‘spel in de wereld van Ark Nova’. Er is dus een heuse wereld van Ark Nova, als u dat nog niet wist. Net als de wereld van Wingspan, of de wereld van Catan, zeg maar. Grote schoenen, zeg ik. Maar goed, wij hebben dus Dierenrijk kunnen proberen op het afgelopen Spellenspektakel. We werden van die paar rondjes zo enthousiast dat we dit spel meteen hebben aangeschaft. Mooi spel, behoorlijk aan de prijs, in een idioot grote doos.
Met zijn tweeën hebben we Dierenrijk de afgelopen weken best vaak gespeeld. Een paar indrukken maar? Eerste wat opvalt is dat Dierenrijk, net als zijn grote zus, een tweepersoonsspel bij uitstek is. Met drie, vier of vijf neemt de interactie, zo die er al is, eerder af dan toe, wordt het nemen van tegels een chaotisch geluksfeest en duurt alles een stuk langer. Met twee heb je nog overzicht over beschikbare tegels en het bordje van de ander. Ook is het spel dan in 30-40 minuten gespeeld, wat aangenaam is.
Oké, speeltijd gehad, wat nu? Het uiterlijk maar... mooie grote robuuste kartonnen tegels op een stevig eigen speelbord. Je krijgt er tegelhouders bij, een noodzakelijke handigheid - helaas van plastic. Verder wat fiches in spelerskleur en de van Ark Nova bekende conservatiedoelen die elk spel dus anders combineren. De stockfoto-achtige prenten zijn eveneens herkenbaar en de iconografie is volstrekt helder – áls je Ark Nova al door en door kent dan. Al met al zou ik zeggen: het is een mooi spel op tafel.
De speelwijze lijkt op die van Ark Nova. Ik noem actie-selectie waarbij niet-gekozen acties sterker worden; plaatsingsbonussen op je spelersbord; race-puzzelen richting conservatieprojecten... alles ademt Ark Nova. Maar het is dus een heel ander spel. Geen strijd om die doelen, want iedereen kan ze halen. Geen geld, dus ook geen harde economische beslissingen te nemen. Geen pauzes die je kunt forceren en waarin je geld verdient. De kruisende sporen zijn ook verdwenen. Geen dierenverblijven zoals in Ark Nova, want ze lopen allemaal vrij rond op hun eigen tegel.
Net als Ark Nova is Dierenrijk best thematisch te noemen. Apen zijn slim, dus je kunt wat met je actietegels husselen, tijgers en giraffen hebben ruimte nodig dus kosten extra tegels, slangen zijn onvoorspelbaar dus je mag een tegel verplaatsen… enzovoort. Er zijn nu ook dierenparen te vinden, waarmee extra bonussen te verdienen zijn. Moet je ze wel naast elkaar zetten natuurlijk, anders vinden ze er niks aan en krijg jij dus ook niks extra’s. Dieren vrijlaten kan ook, maar dat doe je nu heel eenvoudig door het ‘vrijlaat’ tegeltje gewoon bovenop het dier te leggen. Ook zijn er allerlei huisjes te bouwen (dat zijn ook gewoon tegels hoor, geen zorgen), huisjes die veel punten op kunnen leveren en soms een ander voordeeltje. Tot slot zijn er de projecttegels, vergelijkbaar met de sponsors uit Ark Nova.
Als je alles wat je kunt bemachtigen op juiste wijze op je bord kunt passen, kun je je punten aardig vermenigvuldigen. Maar let wel op, want Dierenrijk is niet alleen een spel van combineren, opbouwen en punten pakken. Het is óók een race. Dat is wederom sterk ontworpen: je kunt wel eindeloos willen blijven bouwen maar als iemand anders het spel intussen uitmaakt, dan kun je zomaar alsnog verliezen.
Dit laatste brengt me bij de solovariant. Die heb ik niet gespeeld omdat ik al afhaakte bij het lezen van de regels. Juist die tegengestelde motieven van het opbouwen van punten enerzijds versus de race naar het speleinde anderzijds is uit de solo gelaten. Het gaat alleen nog maar om het binnen een x aantal ronden voldoen aan je vier conservatiedoelen. Ikzelf vind dat niet zo interessant eigenlijk. Hooguit kun je ermee oefenen op je eigen speelsnelheid. Maar waarom zou je dat willen? Ik verlies liever een paar potjes van een echte medespeler om er langzamerhand achter te komen dat ik een race aan het spelen ben in plaats van een tableau aan het bouwen.
De interactie bij Dierenrijk is zeer beperkt. Ark Nova krijgt dat commentaar reeds, mijns inziens onterecht, maar Dierenrijk heeft er écht te weinig van. Alleen het van de open markt wegnemen van de tegels kun je interactief noemen, voor de rest zit je je eigen dierentuin in elkaar te puzzelen. Binnen een bepaalde tijd, want dierentuin vol = speleinde. Al je doelen bereikt = ook speleinde. Tegels op: idem. Die race zou je met een beetje goeie wil nog interactief kunnen noemen, als je tenminste elkaars tempo zou kunnen beïnvloeden. Dat is niet het geval, behalve dus als je een tegel pakt die de ander nodig heeft.
De herspeelbaarheid haalt het niet bij Ark Nova. Edoch kun je met de meer dan 130 tegels van Dierenrijk gerust enkele tientallen potjes door. Prima dus. Elke keer is de volgorde van het verschijnen van tegels anders, en elke keer vind je weer andere lucratieve combinaties. Dat combineren kost nog aardig wat denk- en puzzelwerk, want je hebt te maken met de variëteit aan tegels zelf, met de beperkte ruimte op je bord én met de fluctuerende sterkte van je actietegels. Je zit dus continu te kijken wat de ideale volgorde is van spelen en welke tegels je daarbij écht wilt hebben. Minder kans op hersenexplosies dan bij Ark Nova, maar het zit er toch op een prettige manier nog in. Dierenrijk speelt als Ark Nova met een kleine dosis valeriaan en een beetje speed erbij: relaxed en best snel. Onze conclusie is dat Dierenrijk op het eerste gezicht best lijkt op Ark Nova. Maar het is vooral veel lichter en sneller dan de voorganger. Minder economie, meer tegels leggen. Minder spannend, wel lekker puzzelig. Minder uitdagend, wel sneller op tafel. We vermaken ons er al tig potjes mee en dat zal nog wel even zo blijven. Ben je dus op zoek naar een relaxed tegelleg-spel met de dieren uit 'de wereld van Ark Nova' voor de hele familie? Haal Dierenrijk dan maar snel in huis.
Dierenrijk
1-5 spelers, 12+
Ontwerp: Mathias Wigge
Artwork: Christof Tisch, Dennis Lohausen
Vertaling: Olav Fakkeldij
Uitgave: White Goblin Games 2025
Met zijn tweeën hebben we Dierenrijk de afgelopen weken best vaak gespeeld. Een paar indrukken maar? Eerste wat opvalt is dat Dierenrijk, net als zijn grote zus, een tweepersoonsspel bij uitstek is. Met drie, vier of vijf neemt de interactie, zo die er al is, eerder af dan toe, wordt het nemen van tegels een chaotisch geluksfeest en duurt alles een stuk langer. Met twee heb je nog overzicht over beschikbare tegels en het bordje van de ander. Ook is het spel dan in 30-40 minuten gespeeld, wat aangenaam is.
Oké, speeltijd gehad, wat nu? Het uiterlijk maar... mooie grote robuuste kartonnen tegels op een stevig eigen speelbord. Je krijgt er tegelhouders bij, een noodzakelijke handigheid - helaas van plastic. Verder wat fiches in spelerskleur en de van Ark Nova bekende conservatiedoelen die elk spel dus anders combineren. De stockfoto-achtige prenten zijn eveneens herkenbaar en de iconografie is volstrekt helder – áls je Ark Nova al door en door kent dan. Al met al zou ik zeggen: het is een mooi spel op tafel.
De speelwijze lijkt op die van Ark Nova. Ik noem actie-selectie waarbij niet-gekozen acties sterker worden; plaatsingsbonussen op je spelersbord; race-puzzelen richting conservatieprojecten... alles ademt Ark Nova. Maar het is dus een heel ander spel. Geen strijd om die doelen, want iedereen kan ze halen. Geen geld, dus ook geen harde economische beslissingen te nemen. Geen pauzes die je kunt forceren en waarin je geld verdient. De kruisende sporen zijn ook verdwenen. Geen dierenverblijven zoals in Ark Nova, want ze lopen allemaal vrij rond op hun eigen tegel.
Net als Ark Nova is Dierenrijk best thematisch te noemen. Apen zijn slim, dus je kunt wat met je actietegels husselen, tijgers en giraffen hebben ruimte nodig dus kosten extra tegels, slangen zijn onvoorspelbaar dus je mag een tegel verplaatsen… enzovoort. Er zijn nu ook dierenparen te vinden, waarmee extra bonussen te verdienen zijn. Moet je ze wel naast elkaar zetten natuurlijk, anders vinden ze er niks aan en krijg jij dus ook niks extra’s. Dieren vrijlaten kan ook, maar dat doe je nu heel eenvoudig door het ‘vrijlaat’ tegeltje gewoon bovenop het dier te leggen. Ook zijn er allerlei huisjes te bouwen (dat zijn ook gewoon tegels hoor, geen zorgen), huisjes die veel punten op kunnen leveren en soms een ander voordeeltje. Tot slot zijn er de projecttegels, vergelijkbaar met de sponsors uit Ark Nova.
Als je alles wat je kunt bemachtigen op juiste wijze op je bord kunt passen, kun je je punten aardig vermenigvuldigen. Maar let wel op, want Dierenrijk is niet alleen een spel van combineren, opbouwen en punten pakken. Het is óók een race. Dat is wederom sterk ontworpen: je kunt wel eindeloos willen blijven bouwen maar als iemand anders het spel intussen uitmaakt, dan kun je zomaar alsnog verliezen.
Dit laatste brengt me bij de solovariant. Die heb ik niet gespeeld omdat ik al afhaakte bij het lezen van de regels. Juist die tegengestelde motieven van het opbouwen van punten enerzijds versus de race naar het speleinde anderzijds is uit de solo gelaten. Het gaat alleen nog maar om het binnen een x aantal ronden voldoen aan je vier conservatiedoelen. Ikzelf vind dat niet zo interessant eigenlijk. Hooguit kun je ermee oefenen op je eigen speelsnelheid. Maar waarom zou je dat willen? Ik verlies liever een paar potjes van een echte medespeler om er langzamerhand achter te komen dat ik een race aan het spelen ben in plaats van een tableau aan het bouwen.
De interactie bij Dierenrijk is zeer beperkt. Ark Nova krijgt dat commentaar reeds, mijns inziens onterecht, maar Dierenrijk heeft er écht te weinig van. Alleen het van de open markt wegnemen van de tegels kun je interactief noemen, voor de rest zit je je eigen dierentuin in elkaar te puzzelen. Binnen een bepaalde tijd, want dierentuin vol = speleinde. Al je doelen bereikt = ook speleinde. Tegels op: idem. Die race zou je met een beetje goeie wil nog interactief kunnen noemen, als je tenminste elkaars tempo zou kunnen beïnvloeden. Dat is niet het geval, behalve dus als je een tegel pakt die de ander nodig heeft.
De herspeelbaarheid haalt het niet bij Ark Nova. Edoch kun je met de meer dan 130 tegels van Dierenrijk gerust enkele tientallen potjes door. Prima dus. Elke keer is de volgorde van het verschijnen van tegels anders, en elke keer vind je weer andere lucratieve combinaties. Dat combineren kost nog aardig wat denk- en puzzelwerk, want je hebt te maken met de variëteit aan tegels zelf, met de beperkte ruimte op je bord én met de fluctuerende sterkte van je actietegels. Je zit dus continu te kijken wat de ideale volgorde is van spelen en welke tegels je daarbij écht wilt hebben. Minder kans op hersenexplosies dan bij Ark Nova, maar het zit er toch op een prettige manier nog in. Dierenrijk speelt als Ark Nova met een kleine dosis valeriaan en een beetje speed erbij: relaxed en best snel. Onze conclusie is dat Dierenrijk op het eerste gezicht best lijkt op Ark Nova. Maar het is vooral veel lichter en sneller dan de voorganger. Minder economie, meer tegels leggen. Minder spannend, wel lekker puzzelig. Minder uitdagend, wel sneller op tafel. We vermaken ons er al tig potjes mee en dat zal nog wel even zo blijven. Ben je dus op zoek naar een relaxed tegelleg-spel met de dieren uit 'de wereld van Ark Nova' voor de hele familie? Haal Dierenrijk dan maar snel in huis.
Dierenrijk
1-5 spelers, 12+
Ontwerp: Mathias Wigge
Artwork: Christof Tisch, Dennis Lohausen
Vertaling: Olav Fakkeldij
Uitgave: White Goblin Games 2025