Op het eerste gezicht goed spel dat er goed uitziet. Echter de variatie in het spel vind ik voor een workerplacement wat beperkt. Het aanvallen van andere spelers lijkt me iets wat ze op het laatste moment nog even toegevoegd hebben aan het spel voor de interactie te vergroten. Alba longa is zeker geen slecht spel, maar moet ook niet te vaak op tafel komen. +punt voor het artwork en speelmateriaal.

Goed spel waar meer in schuilt dan je denkt. Eindelijk een workerplacement waar je elkaar eens echt aan kunt vallen. De werking van de 2 verschillende seizoenen is leuk.
De grote tactiek zit `m natuurlijk in de hofhouding. Slim op het juiste moment de juiste dobbelsteen kopen maar ook weer oppassen met passen. Als de andere spelers ook op rij passen kan de hofhouding zomaar gedaan zijn en dan is het zonde als je nog workers had willen plaatsen maar toch perse wilde wachten op die ene goede dobbelsteen. De dobbelstenen zijn trouwens erg orgineel. De 3 verschillende varianten die je aan het spel kunt toevoegen zijn ook erg leuk gedaan. Daarnaast is het speelmateriaal degelijk en ziet alles er goed uit.

Zie mijn video uitleg/review voor alle informatie.

Viel een beetje tegen. De dobbelstenen zijn leuk, de rest is weinig origineel en het geheel duurt te lang.

Met z'n tweeën gespeeld en vond het vrij aardig hoe je alles moet verdelen en bepaalde keuze moet maken!

Ik vond het leuker dan ik had verwacht, maar niet leuk genoeg om zelf te kopen.

een ok spel. Je hebt alleen het gevoel dat er al zoveel van die spelen zijn... Vernieuwend is het helemaal niet (behalve de dobbelstenen dan, maar dat is puur esthetisch)

Voorlopig met een cijfer gewaardeerd, m'n mening komt eventueel later nog...

Ik heb nu eenmalig het spel gespeeld. Ik verwachtte veel interactie, maar gezien we met zijn tweeën waren, werden we gedwongen tot een variant waarbij je elkaar wat minder aanvalt. Zelf vond ik het dan ook wat tegen vallen, maar ik verwacht dat het met meer spelers wel leuker wordt. Volgens mij kun je je wel geen slechte eerste ronde in dit spel veroorloven, want dan lig je gehaaid achter op de rest tot aan het einde.

Ik. wacht met waarderen tot ik met meerdere spelers gespeeld heb.

Nee, ik geloof niet dat ik warm wordt van Alba Longa. Op mij komt het over als een spel dat zeven of acht jaar geleden een enorme hit had kunnen worden; nu voelt het gedateerd aan. Eerst het goede: het conflict met andere spelers. De ontwerper heeft slim gekozen voor een mechanisme waarmee meerdere spelers iemand anders tegelijkertijd een hak kunnen zetten. Dit omzeilt veel traditionele problemen, zoals bijvoorbeeld dat de aanvaller zich nu óók verzwakt en dus zelf een makkelijke prooi voor anderen wordt. Als dergelijke nuttige ideeën nu ook in de rest van het spel opdoken, was mijn waardering voor deze titel een stuk hoger geweest. Maar helaas: het voelt zo... kaal... aan. Wat je dobbelt gaat vrijwel rechtstreeks naar de 'tellers' waarmee je vooruitgang in monumenten en mannekes wordt bijgehouden waardoor je nauwelijks creatief hoeft (kunt!) zijn in hoe je het spel speelt; de markt werkt zeer nivellerend omdat niemand zijn medespelers wil spekken; en de kaarten zijn weinig inspirerend en nodigen niet echt uit tot grootschalig experimenteren. Er wordt wel eens gezegd dat een spel af is als je er niets meer aan kunt verwijderen: Alba Longa komt op mij over als een titel waar teveel aan is verwijderd. Voor alle duidelijkheid: het spel loopt zonder noemenswaardige problemen. Het conflictmodel is fris op een manier die uitnodigt tot verder experimenteren door andere ontwerpers. Maar experimenteren met Alba Longa, nee.

Tot slot nog een punt in de uitvoering: waarom zijn er van die rare tonnetjes gekozen in plaats van gewone d4's? Die krengen rollen alle kanten op, bij voorkeur over de mannekes van spelersborden, of over de tafelrand.

Wat een heerlijk spel! Dit spel nu een paar malen gespeeld en de sfeer was elke keer heel fijn. Voldoende met jezelf bezig om iets te kunnen opbouwen, voldoende interactie met anderen om spannend te zijn en niet te veel spelregels of moeilijke doelen.
Aanrader.

De eerste indrukken die ik met dit spel heb opgedaan, zijn positief maar ik weet nog niet precies hoe goed ik dit spel daadwerkelijk vind.

Positief vind ik in elk geval de mogelijkheid om de naburige dorpen aan te vallen. Het is een leuke manier om de plannetjes van je tegenstanders te dwarsbomen. Daarnaast dien je bij het bepalen van het je eigen strategie rekening te houden met eventuele aanvallen die nog plaats gaan vinden.

Ook de wijze waarop je de arbeiders gaat verdelen biedt je voldoende mogelijkheden om mee te spelen. Je wilt graag bij alle mogelijkheden een aantal arbeiders plaatsen, zonder dat je ergens de boot zult missen.

Daarnaast is het prettig dat dit spel een goede variant voor twee personen heeft.

ik heb hem pre spiel bij rober mogen proberen en ben danig onder de indruk van dit spelletje. Doordat een aantal mensen in mijn omgeving in het bezit zijn zal ik hem zelf niet aanschaffen maar ik zal geen enkele uitnodiging afslaan als ik de tijd ervoor heb

Erg leuk spel waarbij je kan bouwen en of een vuistslag uitdelen aan een hopelijk nietsvermoedende tegenstander.

Prachtig vormgegeven spel, zowel doos als speelmateriaal. Unieke 8-zijdige dobbelstenen met daarop twee maal de getallen 1-4. Lijkt misschien in eerste instantie het zoveelste workerplacementspel, maar is dat zeker niet. De mogelijkheid om elkaar aan te vallen en deze aanval te versterken met je heldenkaart geeft een stukje leuke spanning en onvoorspelbaarheid. Ook het dobbelmechanisme waarbij degene die gooit gratis een actie kan doen, maar waarbij de andere spelers daarna ook nog voor 1 geld hun actie mogen kiezen is leuk bedacht. Daarmee is het geldmanagement ook weer van belang omdat je anders interessante acties moet laten lopen. Kortom dit moet je zeker een proberen.

Afgelopen zaterdag heb ik dit spel voor het eerst mogen spelen, ter voorbereiding van het demoen op Spiel 11.
Ik kan u zeggen dat ik het spelen van Alba Longa een hele aangename ervaring vond.

Het spel heeft natuurlijk een aantal bekende elementen uit andere spellen, zoals het inzetten van meeples op actieplekken, het verzamelen van voedsel om bevolking te voeden, het opbouwen van je eigen koningkrijk. Maar er zijn een aantal dingen die dit spel toch weer haar eigen karakter geven.

Is het vaak zo dat je bij worker placement games je werkvolk inzet op een centraal bord, alwaar je dus gewilde acties kunt blokkeren of net voor de neus van een ander kan wegkapen. In Alba Longa zet je je werkers in, in je eigen stad. Daar hebt je niet direct last van anderen, maar wel op een andere manier. Het inzetten van je werkvolk gebeurt via dice-drafting. Een speler gooit de 4 dobbelstenen die elk toebehoren aan een locatie in je stad. In eerste instantie is het kiezen van een dobbelsteen voor de dobbelaar gratis. De volgers betalen altijd 1 munt. Als iedereen 1x gegooid heeft, kost ook het dobbelen 1 munt, en de ronde daarop 2 munten, etc...
Ben je volger, dan kun je passen en hopen op een betere volgende worp. Pas je echter op het gooien, dan ben je klaar voor deze ronde.
Dit inzetten verloopt vlot, maar levert toch de nodige lastige keuzes op. Zet ik mijn werkers nu in de kazerne of wacht ik nog een rondje? Wat doet mijn overbuurman? oh, dat, dan moest ik misschien toch......

Nadat iedereen gepast heeft, geen werkers meer, of zonder geld zit, worden de verschillende actie velden afgewerkt. Over het algemeen is dat enkel wat administratief werk, zoals geld innen, tempel bouwen of voedsel oogtsen.
Juist het eerste veld, de kazerne, zorgt nog voor de nodige interactie.

Iedereen die daar werkvolk heeft ingezet, mag nu in het geheim een andere stad uitkiezen die hij wil aanvallen. (in een variant kan dat ook een neutrale stad zijn). Nadat bekend is wie wie aanvalt, mag iedereen die aanvalt (of wordt aangevallen) nog een heldenkaart spelen die je bijstaat in het gevecht (zowel aanval als verdeding). De aangevallen steden worden stuk voor stuk afgehandeld. De aanvalswaarde van alle steden die iemand aanvallen worden bij elkaar opgeteld en vergeleken met de verdedingswaarde van die stad. Als de aanvalswaarde hoger is dan de verdedigingswaarde, dan mag de stad gesaboteerd worden. Hoe groter het verschil, deste meer werkers gesabotterd worden (max 4). Hierdoor kunnen handelaren minder geld opleveren, steenhouwers minder tempels bouwen, boeren minder voedsel opleveren, etc.
Je kunt je op sabotage voorbereiden door een goede verdediging, of door extra werkers in te zetten als buffer op locaties die je zeker wilt stellen.

Je start het spel met een bevolking van 8. Elke ronde bestaat uit 2 seizoenen (zaai en oogst). Enkel in het oogstseizoen mag je werkers als boeren inzetten. Hiervoor kies je een willekeurige dobbelsteen uit, en dat mag alleen in de beurt dat je zelf dobbelt. Na het oogstseizoen moet je 1 graan afgevel voor elke werker die je hebt. Heb je te weinig voedsel dan verlies je werkers. heb je graan over, dan kun je werkers bijkopen. Graan opbrengst is ook nog afhankelijk van het weer. Daarvan zijn er 3 types (goed, middelmatig en slecht). Tijdens de oogst heb je ook de mogelijkheid om je oogst te verbeteren, mits je priesters genoeg gebeden hebben (actieveld tempel).

Uiteindelijk is het de bedoeling om aan het einde van een jaar, 10 tempels te hebben gebouwd en minimaal 16 werkers in je stad te hebben. Dan is het spel afgelopen. Degene die aan die conditie voldoet, die wint het spel. Bij gelijke stand is degene met de grootste bevolking de winnaar. Daarna degene met het meeste geld en graan in zijn voorraad.

Ik wil nog even benadrukken dat ik niet alle (detail)aspecten van het spel heb belicht, maar ik hoop dat dit een beetje een leuke indruk van het spel geeft.