Prima en uitdagend spel, één van de betere van Queen Games. Het systeem met de dobbeltoren is geweldig waardoor dit spel boven het gemiddelde uitsteekt. Desondanks heb ik het gevoel dat dit spel last heeft van een té lange speelduur.

Prima Feld, zit weer heel degelijk in elkaar. De dobbeltoren geeft dit net weer wat extra's en is zeker geen gimmick. Voor mij een blijvertje in de collectie.

Het systeem van de blokjestoren vind ik fantastisch. Dit is een spel waar ik graag voor aanschuif. Alles past netjes in de doos, waardoor ze een onhandig formaat heeft om ze in mijn kast op te brengen. ;-)

Wat een leuk spel is dit toch! De blokjestoren zorgt vanaf het eerste rondje voor schaarste, erg grappig onderdeel van het spel. 7 kleuren, maar altijd te weinig blokjes, en soms moet je investeren in goud en kanonnen om teveel minpunten te voorkomen.
Het is me nog nooit gelukt om op het gekleurde spoor het hoogste aantal overwinningspunten te scoren. De witte-blokjes-acties worden toch meestal voor iets anders gebruikt.
Het spel speelt vlot weg. Als het met 2 personen wordt gespeeld, zijn we meestal in 5 kwartier uitgespeeld. Komt vaak op tafel.

Een geweldig spel met duidelijke regels die makkelijk te onthouden zijn. Alles past wonderwel in elkaar. De blokkentoren kan heel wispelturig zijn en bepaald het spelverloop. Dit is een spel van opportuniteiten en durven kiezen voor een niet voor de hand liggende actie, in de hoop dat de blokkentoren het mogelijk maakt om de niet gekozen actie alsnog te kunnen uitvoeren in die ronde. Klinkt ingewikkeld, maar dat is het helemaal niet. Het spel speelt zeer vlot met gelijk welk spelersaantal. Het spel heeft wel een langere spelduur, maar daar merk je niets van eens je bezig bent. 't Is een grote doos maar met inlay, alles past er netjes in. Dit zien we niet zo vaak meer bij de nieuwste spellen. Kortom een topper op alle vlak!

Niet de beste feld, maar ook zeker niet de slechtste. De blokjestoren blijft leuk maar bepaald wel welke kant je met je acties opgeduwd wordt. Kwaliteit van het spelmateriaal prima in orde zoals we verwachten van queen games.

Amerigo is van Stefan Feld, ik vind veel van zijn spellen een genot om te spelen en Amerigo is geen uitzondering. Je kiest je acties op basis van gekleurde blokjes die uit een toren vallen. Je kunt op meerdere manier punten verdienen en de beste balans hierin bepaald de winnaar. ik heb dit spel met twee, drie en vier spelers gespeeld en vind geen noemenswaardige verschillen. Moest ik iets negatiefs opmerken dan is het bij geoefende spelers vaak zo dat een aantal acties in de laatste ronde wat overbodig worden omdat je ze al maximaal hebt uitgevoerd. Meestal is er dan een alternatieve actie voorradig en anders pak je maar goud levert wellicht die laatste paar benodigde punten op om te winnen. Goed gebalanceerd uitdagend spel dat nog veel op tafel zal komen

Heb tijdens de laatste Dusosimbeurs een half potje kunnen spelen, maar ik was gelijk verkocht door het unieke gebruik van de "cube-tower", dat weer anders werkt dan bij Wallenstein/Shogun. Ik kan niet wachten tot ik het weer kan spelen, want ik ben heel benieuwd hoe het spelmechanisme met de blokjes precies zal uitpakken. Je kan nl. elke beurt de mainstreamactie uitvoeren, zoals de meeste spelers zullen doen, maar ook een afwijkende actie doen, waardoor je bijvoorbeeld als eerste een waardevol vooruitgangsfiche kan pakken, maar ook het risico loopt dat je klem komt te zitten, bijv. tijdens een bouwactie omdat je de planningsactie hebt overgeslagen. Wordt vervolgd.
Edit: Inmiddels een keer of 5 gespeeld. Top spel. Tijdens het NK bordspellen bleek dat er uit de meeste torens minder blokjes kwamen dan bij het spel dat ik thuis heb. Soms vielen er maar 3 uit, dat heb ik thuis nooit meegemaakt!
Oja, de 5e speelronde kan je beter skippen, dat beperkt de speelduur en de laatste ronde valt er over het algemeen toch niets meer te varen en bouwen.

Amerigo liet bij mij vooral een indruk van flauwte achter. Vooropgesteld: het spel is netjes in elkaar gezet, legt de spelers duidelijke en scherpbegrensde afwegingen voor, en maakt gebruik van twee zeldzame mechanismen (bedekken van speelveld à la Tetris en natuurlijk de dobbeltoren). Feld kan er weer twee van zijn lijstje 'Nog te gebruiken' afstrepen! Maar het totaal was... tsja, flauw. Ik denk dat dit met name komt door het discontinue karakter van de dobbeltoren: je weet redelijk zeker dat je één actie kunt uitvoeren, maar wat er verder nog bijkomt—het meest interessante gedeelte, want dat leidt tot leuke specialisaties en dwarsverbanden—is afwachten. Amerigo speel je daardoor redelijk opportunistisch, en alhoewel daar an sich niets mis mee is, vind ik het minder goed tot niet passen bij de duur en omvang van deze titel. Het is hetzelfde probleem wat voor mij ook het spelplezier bij Burgen von Burgund de kop indrukt... en het doet herleven in Brugge, ook al zijn deze drie titels verder niet met elkaar te vergelijken.

Stefan Feld, mijn bordspelheld! Wat goed gevonden weer met die gekleurde blokjes!

Weliswaar gebaseerd op 1 speelbeurt, maar ik heb me er uitstekend mee vermaakt.
De dobbeltoren is natuurlijk de blikvanger. Na elkaar de gekleurde blokjes er in gooien en daarna afwachten welke kleuren eruit vallen en hoeveel het zijn. Door steeds het aantal te tellen kun je iedere beurt kiezen of je welke actie je doet of dat je gokt op een volgende beurt.
Met het varen kun je naar kleine of grote eilanden toe gaan en handelsposten neer zetten.
Vandaar uit ontwikkel je het eiland.
Met ontwikkelings fiches kun je weer voordelen op korte of lange termijn behalen.
Daarnaast moet je weer zorgen voor voldoende bescherming tegen piraten.


Al met al veel keuzes, maar desondanks vond ik het een vrij luchtig spel.